Juízes 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Jepta, a Gileatɨn Distrighɨn gumazim, a mɨdorozir gumazir gavgavir mam. A tuavimɨn amizir pura ikiava otir amizimɨn borim, ezɨ Gileat an afeziam.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 Ezɨ Gileatɨn amuir ekiam uaghan otarir maba bate. Ezɨ otarir kaba gumaziba aghegha, kamaghɨn Jepta mɨgei, “Nɨ amizir igharazimɨn borim. Kamaghɨn, nɨ en afeziamɨn bizitam inian kogham.”
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 Kamaghɨn amizɨ, Jepta uan aveghbuaba ategha arav ghu. Egha ghua Topɨn nguazimɨn iti. A gumazir kurar maba gakaghonezɨma me a koma arui. A me ko ghua tintinibar ikiava gumazamizibav sogha men biziba pura da isi.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 Ezɨ Amonia gɨn ghua Israelia ko mɨsosi.
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 Ezɨ mɨdorozim otozɨma, Gileatɨn gumazir aruaba Jepta iniasa Topɨn nguazimɨn ghu.
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 Egha me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ izɨva en gumazir dapanimɨn ikɨva, e Amonia ko mɨsogham.”
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 Ezɨ Jepta kamaghɨn Gileatɨn gumazir aruabav gei, “Ia nan aghuagha nan afeziamɨn dɨpenimɨn na batuegha gɨfa. Ia bizir tizim bagha ua na bagha izi? Ia datɨrɨghɨn osɨmtɨziba bativa na bagha izi?”
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Ezɨ Gileatɨn gumazir aruaba kamaghɨn a mɨgei, “Mar guizbangɨra. E datɨrɨghɨn nɨ iniasa izi, nɨ en gɨn mangɨva en akuragh Amonia ko mɨsogham. Egh nɨ gɨn Gileatɨn gumazamizibar gumazir dapanimɨn ikiam.”
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Ezɨ Jepta kamaghɨn Gileatɨn gumazir aruabav gei, “Are! Ia na inigh uamategh mangɨghtɨ Ikiavɨra Itir God nan akuraghtɨma, kɨ mɨdorozim damuva apaniba abɨraghtɨ, ia guizɨn na ateghtɨ kɨ ian gumazir dapanimɨn ikiam.”
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 Ezɨ gumazir aruaba kamaghɨn mɨgei, “Guizbangɨra, e Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn nɨ mɨgei, e nɨ mɨkemezɨ moghɨra e damuam.”
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 Kamaghɨn, Jepta Gileatɨn gumazir aruaba ko zui. Ezɨ gumazamiziba anemɨsevezɨma, a men gumazir dapanimɨn iti. Ezɨ Jepta Mispan nguibamɨn ikia Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn mɨtɨgha uan akamɨn gumazamizibav gei.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Ezɨ Jepta gɨn Amonian atrivim kamaghɨn an azangasa gumaziba amada, “Nɨ tizim bagha iza nan atara nan nguazim iniasa na ko mɨsosi?”
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 Ezɨ Amonian atrivim kamaghɨn gumazir Jepta amadazibar azangsɨghizir akam ikaragha ghaze, “Israelia faragha Isipɨn kantri ategha izava nan nguazim okeme, an Arnonɨn Fanemɨn ikegha ghua, Jabokɨn Fanemɨn otogha, ghua Jordanɨn Fanemɨn tu. Ezɨ kɨ bizir kam baghava atari. Ia datɨrɨghɨn nan nguazim isɨ ua na danɨngam. Puvatɨghtɨ, e uariv sogham.”
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 Ezɨ Jepta ua gumaziba amadazɨ, me Amonian atrivim bagha zui.
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 Ezɨ me kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Jepta ghaze, puvatɨ, Israelia Moapian nguazim ko Amonian nguazim okemezir puvatɨ.
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 Israelia Isip ategha izir dughiamɨn me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn izava Ongarir Aghevimɨn otifi. Egha me gɨn ghuava Kadesɨn nguibar ekiamɨn oto.
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 Egha Israelia uamategha gumazir kaba amangizɨ me ghuava kamaghɨn Idomian atrivimɨn azangsɨsi, ‘E uari, nɨ e ateghtɨ e nɨn nguazim abigh mangɨ vongɨn otivigham, o puvatɨgham?’ Ezɨ atrivim aghua. Ezɨ me gumaziba amangizɨma me ghua Moapian atrivimɨn azai. Ezɨ a uaghan aghua. Kamaghɨn, Israelia Kadesɨn ikia iti.
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 “Egha me gɨn ghua gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn zui. Egha me Idom ko Moapian nguazimɨn ghuzir puvatɨ. Me Moapɨn, aruem anadi naghɨn Arnonɨn Fanemɨn vongɨn kaghɨra iti. Me an averpenibar ingarigha iti, kar men nguazir mɨtaghniam. Kamaghɨn, me Arnonɨn Fanem abigha vongɨn ghuezir puvatɨ.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 “Ezɨ Amorian atrivim, Sihon, a Hesbonɨn danganimɨn itima, Israelia mangɨ an ganasa gumaziba amangi. Ezɨ me kamaghɨn an azai, ‘E uari, nɨ kamaghɨn ifonge, e nɨn nguazim abigh mangɨ vongɨn otivam o markiam? E uan nguazim a baghvɨra mangasa.’
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 Ezɨ Sihon aghua. Egha uan mɨdorozir gumaziba bar me inigha ghua, Jahasɨn nguibar ekiamɨn averpenibar ingarigha dar ikiava Israelia ko mɨsosi.
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Israelian God, a Israelian akuragha Sihonɨn adarazi ko men mɨdorozir gumaziba sara bar me abɨra. Kamaghɨn, Israelia Amorian nguazir danganir me itir kabanang bar ada ini.
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 “Me bar Amorian nguaziba ini, me sautɨn amadaghan Arnonɨn Fanemɨn ikegha, ghua notɨn amadaghan Jabokɨn Fanemɨn tu, egha aruem anadi naghɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikegha ghua, aruem uaghiri naghɨn Jordanɨn Fanemɨn tu.
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Kamaghɨra, Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, a uabɨ Amoria batuegha, men nguazim isava uan gumazamizibagh anɨngi. Kar Israelia. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn ua nguazir kam iniasa?
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 Nɨ uan bizir nɨn asem Kemos nɨ ganɨngiziba, nɨ da ini. Ezɨ en nguazir en God e ganɨngiziba, da en nguaziba.
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 “Ezɨ manmaghɨn ami? Nɨ ghaze nɨn gavgavim ti Balakɨn gavgavim gafira? A Siporɨn otarim, egha Moapian atrivim. A nguazir taba ua uabɨ danɨngasa mɨgeir puvatɨ. Egha e ko mɨdorozim gamizir puvatɨ.
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 Ezɨ Israelia Hesbon ko Aroerɨn nguibamning isava, aningɨn boroghɨn itir nguibar doziba isava, egha Arnonɨn Fanemɨn boroghɨn itir nguibar ekiaba bar ada inigha, 300plan azenibar dagh apiaghav iti. Manmaghɨn amizɨ ia dughiar kamɨn ua nguibar kaba inigha dagh apiazir puvatɨ?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 Ezɨ Jepta kamaghɨn mɨgɨa ghaze, an arazir kuratam nɨ gamizir puvatɨ. Nɨ uabɨ arazir kuram gamigha a ko mɨsosi. God uabɨ gumazibar araziba tuisɨsi, a datɨrɨghɨn bar moghɨra ia ko en araziba tuisɨgham.”
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 Ezɨ Amonian atrivim akar Jepta a bagha amadazir kam baraghizir puvatɨ.
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Duam Jepta gizɨvazɨma, a uan mɨdorozir gumaziba inigha, me Gileat ko Manasen anabamɨn nguazimɨn ghua Gileatɨn aven Mispan otifi, egha gɨn Mispan nguazim ategha ghuava Amonian nguazimɨn oto.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 Ezɨ Jepta Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar mam akɨrigha ghaze, “Nɨ nan akuraghtɨ kɨ mɨdorozimɨn Amonia abɨnigh,
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 egh mɨdorozimɨn ikegh uamategh izamin dughiar kamɨn, bizir manam faragh nan dɨpenimɨn tiar akamɨn azenim girɨgh, na bagh izamim bizir kam, a Ikiavɨra Itir Godɨn bizimɨn otivam. Eghtɨ kɨ a isɨ ofan bar isi mɨghɨrimɨn mɨn nɨ danɨngam.”
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 Ezɨ Jepta uan mɨdorozir gumaziba ko fanem abigha ghua Amonia bativigha me mɨsosi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God Jeptan akurazɨma me mɨdorozimɨn me abɨra.
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 Me Amonia mɨsogha bar me abɨni, me Aroerɨn nguibar ekiamɨn ikegha me mɨsogha ghua Minitɨn nguibar ekiamɨn otogha, bar ghua Abel Keramimɨn dɨpamɨn tu. Me 20plan nguibabav sogha, me abɨragha bar me agɨfa. Kamaghɨra Israelia bar Amonia abɨnigha, aghumsɨzim me ganɨngizɨ, me ua me ko mɨsoghan ibura.
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 Ezɨ Jepta uamategha uan nguibamɨn iza Mispan nguibar ekiamɨn otozɨ, an guivim dɨpenim ategha ivegha a bagha zui. A bar akongegha uan tambarin mɨsogha ighiam bangava ighavamaga izi. Guizbangɨra, Jepta guivir kamra iti. A ua boriba puvatɨ.
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 Ezɨ Jepta uan guivimɨn ganigha, bar dɨgavir kuram gamigha uan korotiam abigha kamaghɨn mɨgei, “O nan guivim, noka! Nɨ bar nan dɨghorim abɨki. Kɨ bar oseme. Nɨ tizim bagha faragha iza na batogha osɨmtɨzir ekiam na ganɨngi? Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar dɨkɨrɨzim gamigha gɨfa, egh kɨ anebighan kogham.”
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 Ezɨ an guivim kamaghɨn mɨgei, “O nan afeziam, nɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akam akɨrigha gɨfa. Kamaghɨn, nɨ akam akɨrigha gɨvazɨ moghɨn, nɨ na damu. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God nɨn akurazɨ, nɨ uan apaniba Amonia abɨra.”
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Egha a kamaghɨn uan afeziam mɨgei, “Kɨ kamaghsua, nɨ faragh na ateghtɨ kɨ uan namakaba ko iakɨnir pumuningɨn mɨghsɨabar orazibar daru azir akabar amuam. Kɨ fo, kɨ gumazitamɨn ikeghan kogh borir tam bateghan koghɨva aremegham.”
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 Ezɨ an afeziam kamaghɨn a mɨgei, “A dera, nɨ mangɨ.” Egha anemadazɨ a ghua iakɨnir pumuningɨn ike. A uan namakaba ko ghua mɨghsɨabagh arua, azir akabagh amua kamaghɨn azi, a gumazitamɨn ikeghan koghɨva borir taba inighan kogh aremegham.
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Ezɨ iakɨnir pumuning gɨvazɨma a uamategha iza uan afeziam bato, ezɨ an afeziam Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akam akɨrizɨ moghɨn, a gami. Ezɨ guivir kam gumazitam ko akuizir puvatɨ. Ezɨ arazir kam bangɨn, Israelia zurara arazir kam gami.
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 Israelian guivir igiaba, zurara azeniba bar, dar dughiar 4plan, me Jeptan guivim gɨnɨghnɨgha osemegha aruava a bagha azi.
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.