João 6
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ bizir kabar gɨn Iesus Galilin Dɨpar Akaremɨn dadarir vuemɨn ghu, dɨpar kamɨn ziar mam Taiberias.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Gumazamizir avɨrim faraghavɨra an garima a mirakelɨn arazir avɨribar arɨmariar gumazamizibagh amizɨ me ua dera. Kamaghɨn amizɨ, me datɨrɨghɨn an gɨn zui.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Ezɨ Iesus mɨghsɨamɨn ghuavanabogha, uan suren gumaziba ko aperaghav iti.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ezɨ dughiar kamɨn God Israelia Gitazir Dughiamɨn Isam otivasa roghɨra izi.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Ezɨ Iesus kogha garima, gumazamizir avɨrir ekiam a bagha izi. Ezɨ a kamaghɨn Filipɨn azara, “E managh gumazamizir kaba bagh daghebagh ivezegh me danɨngam?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 (Ezɨ Iesus Filipɨn nɨghnɨzir gavgavim, gavgavim a danɨngasava, akar kam puram a gami. Iesus uabɨ bizir a damuamim gɨfo.)
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Ezɨ Filip a ikaragha ghaze, “E 200 kina inigh bret givezeghtɨ, da bar gumazamizibar tughatɨghan kogham, me vaghvagh bretɨn akuar muziariba ini dar amam.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ezɨ Iesusɨn suren gumazibar mav, an ziam Andru, a Saimon Pitan aveghbuam, a kamaghɨn mɨgei,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Otarir mam a kagh iti, a bretɨn me balin daghemɨn ingarizir 5pla, ko osirir pumuningra iti. Ezɨ gumazamizir avɨrir ekiam iti. Kamaghɨn bretɨn kam ko osirir kamning, da manmaghɨn en akuragham?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Ia gumazamizibav kɨmtɨma me dapiagh.” (Grazir avɨrim danganir kamɨn iti.) Ezɨ gumazamiziba apia. Egha men tongɨn, 5,000ɨn gumaziba iti.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Me apiaghav itima, Iesus bretɨn kaba inigha God mɨnabagha gumazamizibagh anɨdi. A uaghan osirir pumuning kamaghɨra aning gami. A me ganɨdima, me uan ifongiabar amegha tughatɨ.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Me amegha naviba bar izɨvazɨma Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia dagher nar ikiavɨra itiba bar da akumakumigh. Taba pura ikian markɨ.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Gumazamiziba, 5plan bretɨn me balin daghem ingariziba amegha gɨvazɨma, bretɨn naba iti. Ezɨ suren gumaziba bretɨn nar muziarir itiba akumakumigha 12plan akɨrabagh aghuizɨ da izɨfa.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Ezɨ gumazamiziba mirakelɨn arazir Iesus amizir kamɨn ganigha, kamaghɨn mɨgei, “Bar guizbangɨra, kar Godɨn akam inigha izir gumazim, God nguazir kamɨn anemangasa mɨkeme!”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Ezɨ Iesus akar kam baregha fo, me izɨva an suiragh a damightɨ, a men atrivimɨn ikiam. Kamaghɨn amizɨ, a danganir kam ategha uabɨra uamategha mɨghsɨamɨn ghu.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Ezɨ guaratɨzir kamɨn Iesusɨn suren gumaziba dɨpamɨn ghuaghiri.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Egha me botɨn mam inigha dɨpam abigha Kaperneamɨn nguibam bagha zui. Iesus tɨghar me bativam, ezɨ amɨnim pɨrigha gɨfa.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ezɨ amɨnir dafam otogha, ongarim givaima an ekiabar dɨkafi.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Ezɨ me 5 o 6 kilomitan pul gamua ghua garima, Iesus dɨpam gisɨn arua botɨn boroghɨn izi. Ezɨ me bar atiatingi.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei “Kar kɨrara izi. Ia atiatingan markɨ.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ezɨ me a inigh botɨn aven izasa bar ifonge, ezɨ bot bar zuamɨra danganir me zuimɨn oto.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Amɨmzaraghan, gumazamizir dɨpamɨn vongɨn ikiavɨra ikeziba, me fo, botɨn vamɨra boghɨnaron ike, ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko botɨn kamɨn ghuzir puvatɨ. Suren gumazibara botɨn kamɨn ghue.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Ezɨ Taiberiasɨn botɨn maba, danganir kamɨn boroghɨra izi, danganir kam, Ekiam Iesus, God mɨnabagha bret gumazir avɨribagh anɨngizɨ me amezim.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn ganigha fo, Iesus itir puvatɨzɨma, an suren gumaziba uaghan itir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, me botɨn kabar ghuavanega, Iesus buriasa Kaperneamɨn nguibamɨn zui.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Ezɨ gumazamiziba dɨpamɨn vongɨn Iesus batogha gɨvagha, kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, nɨ manadɨzoghɨn kagh ize?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ezɨ Iesus men akam ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra kɨ ia mɨgei, ia mirakelɨn arazarazir ia ganiziba dagh nɨghnɨgha iza na buri, o? Puvatɨ. Kɨ ghaze, ia dagher kɨ ia ganɨngizir kam amegha ian naviba bar izefe, ezɨ bizir kam bagha ia na buri.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Ia dagher kuraghɨriba bagh ingar da inian markɨ. Ia dagher zurara ikia mamaghɨra itim bagh ingarɨva a inigh, kar dagher zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdim. Afeziam God kamaghɨn ian aka, Gumazamizibar Otarim, a uabɨn torogha gavgavim a ganɨngi. Kamaghɨn amizɨ, dagher kam, Gumazamizibar Otarim ia danɨngam.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Ezɨ me an azara, “E manmaghɨn damighɨva egh e Godɨn ingangarim damuam?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Godɨn ingangarim kamakɨn. Ia gumazir God amadazir kam, ia nɨghnɨzir gavgavim an ikɨ.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ezɨ me kamaghɨn an azara, “Nɨ mirakelɨn arazir manam damightɨ e an ganighɨva, nɨghnɨzir gavgavim nɨn ikiam? Nɨ tizim damigham?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 En ovaviba dagher mam an ziam mana, me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia aneme. Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam mɨkemezɨ moghɨn, ‘A Godɨn Nguibamɨn manan daghem me ganɨngizɨma me aneme.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, Moses Godɨn Nguibamɨn daghem ia ganɨngizir pu. Puvatɨ. Kar nan Afeziam Uan Nguibamɨn itir guizɨn daghem ia ganɨngi.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Dagher God e ganɨngizir kam, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, a nguazir kamɨn itir gumazamizibagh amima me ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ezɨ me an azara, “Ekiam, nɨ dagher kam zurara e danɨngvɨra ikɨ.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ uabɨ, dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazir na bagha izim, mɨtiriam uam an aghan kogham. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, kuarim uam an pɨran kogham.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Kɨ ia mɨkeme, ia nan ganigha gɨfa, egha ia nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨ.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ezɨ gumazamizir Afeziam na ganɨngiziba, me bar na bagh izam. Egh gumazir na bagh izamim, kɨ a batueghan kogham.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Kɨ uan ifongiamɨn gɨn mangasa Godɨn Nguibam ategha izaghirɨzir puvatɨ. Kɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiamɨn gɨn mangasa kɨ izaghirɨ.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ezɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiam, a kamakɨn, kɨ gumazamizir a na ganɨngizitam ateghan kogham. Puvatɨ. Kɨ Godɨn Kotɨn Dughiamɨn me damightɨ me bar ua dɨkavigham.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Nan Afeziamɨn ifongiam kamakɨn, gumazamiziba bar Otarimɨn ganighɨva egh nɨghnɨzir gavgavim an ikɨva, me zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam otoghtɨ kɨ me damightɨ me ua dɨkavigham.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ezɨ Judaba akar kam baraki, “Kɨ uabɨ kɨ dagher kam, Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ,” egha me an atarava a gimobi.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Me ghaze, “Gumazir kam a Iesus, Josepɨn otarim. E an afeziam ko amebam gɨfo. Ezɨ manmaghsua a ghaze, ‘Kɨ Godɨn Nguibam ategha, egha izaghirɨ?’ ”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Ia atara egha uarigh imobir arazir kam atakigh.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Gumazitam uabɨ uan ifongiamɨn na bagh izeghan kogham. Puvatɨ. Afeziar na amadazim, an nɨghnɨzim feghɨva a inigh na bagh izam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam kɨ mozimɨn a damightɨ a ua dɨkavighɨva angamɨra ikiam.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Akar kam kamaghɨn Godɨn akam inigha izir gumazibar Akɨnafarimɨn iti, ‘God bar gumazamizibar sure damuam.’ Ezɨ kamaghɨn gumazamiziba Afeziamɨn akam baregha, Afeziam da fofozim isa na bagha izi.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 “Gumazitam Afeziamɨn ganizir puvatɨ. Gumazir Afeziam ko ikegha izezir kam, a uabɨra Afeziamɨn gani.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Kɨ uabɨ, kɨ dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ian ovavir kaba me, dagher ziam mana, me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia aneme, egha ariaghire.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Ezɨ dagher kam Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, gumazamiziba anemɨva, egh me aremeghan kogham.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Kɨ uabɨ dagher kam, ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim, Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ. Eghtɨ gumazitam dagher kam ameghɨva, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Dagher kɨ a danɨngamim, a nan inivafɨzim. Kɨ kamaghsua, nguazimɨn gumazamiziba me angamɨra ikiam, kamaghɨn kɨ me bagh uan inivafɨzim anenigham.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Ezɨ Judaba akar kam baregha egha uari tongɨn uarir atara ghaze, “Gumazir kam manmaghɨn uan inivafɨzim e danightɨ e anemam?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia Gumazamizibar Otarimɨn inivafɨzim ameghan koghɨva, egh an ghuzim ameghan koghɨva, egh ia angamɨra itir ikɨrɨmɨrim ian ikian kogham.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Ezɨ gumazim nan inivafɨzim apava egha nan ghuzim api, a nan poroghav iti, ezɨ kɨ an poroghav iti.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Afeziar ikɨrɨmɨrir angamɨra itim anɨdim, a na amadazɨma kɨ ize, ezɨ kɨ Afeziamɨn gavgavimɨn angamɨra iti. Ezɨ kamaghɨra gumazim nan inivafɨzim api, a nan gavgavimɨn ikɨrɨmɨrir angamɨra itim iniam.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Dagher kamra, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ. Egha dagher kam, a dagher ian ovaviba fomɨram anemegha gɨn ariaghirezimɨn mɨn garir pu. Puvatɨ. Gumazir dagher kam apim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Iesus Kaperneamɨn nguibamɨn itir God ko mɨgeir dɨpenimɨn aven ikia, egha gumazamizibar sure gamua akar kamɨn me mɨkeme.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ezɨ suren gumaziba Iesusɨn akar kam baregha, men avɨrim kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Akar kam e gamima e nɨghnɨzir avɨribagh ami. Tina akar kam baragham?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Ezɨ Iesus uan navir averiamɨn aven kamaghɨn fo, an suren gumaziba puvɨra akar a mɨkemezim mɨgɨa imobi.
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Egh ia Gumazamizibar Otarimɨn ganightɨ, a nguibar a fomɨra ikezimɨn ua ghuavanaboghtɨ, ia manmaghɨn nɨghnɨgham?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Godɨn Duam uabɨ, angamɨra itir ikɨrɨmɨrim gumazamizibagh anɨdi. Gumazimɨn gavgavim tong ian akuraghan kogham. Akar kɨ ia mɨkemezir kaba, da Godɨn Duamɨn bizim, da angamɨra itir ikɨrɨmɨrim ia ganɨdi.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Ezɨ gumazir ian tongɨn itir maba, me nɨghnɨzir gavgaviba nan itir puvatɨ.” (Iesus fomɨra iza datɨrɨghɨn, a nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨzir gumazamizibagh fo. Egha a gumazir a isɨ apanibar dafarim darɨghamin kam gɨfo.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Egha Iesus ua me mɨgei, “Me nɨghnɨzir gavgavim nan itir puvatɨ, ezɨ bizir kam bagha, kɨ ia mɨkeme, ‘Afeziam gavgavim gumazitam danighan koghtɨ, kamaghɨn gumazir kam na bagh izeghan kogham.’ ”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Iesus akar kamɨn gun mɨkemegha gɨvazɨma, an suren gumazir avɨrim anetegha ua ghue, egha uam a ko aruir puvatɨ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ezɨ Iesus kamaghɨn 12plan suren gumazibar azara, “Ezɨ ia? Ia ti uaghan na ategh mangasa?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ezɨ Saimon Pita an akam ikaragha ghaze, “Ekiam, e tina bagh mangam? Nɨn akabara, da zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdi.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ezɨ e nɨghnɨzir gavgavim ikiava, egha deravɨra kamaghɨn fo, nɨ gumazir Godɨn damazimɨn bar zuegha arazir kuraba nɨn puvatɨzim, God ua bagha nɨ ginaba.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Manmaghɨn ami? Kɨ uabɨ ia 12plan suren gumaziba mɨsefe. Ezɨ ian tongɨn itir mav, a duar kuram.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 A Judasɨn mɨgei, a Saimon Iskariotɨn otarim, a 12plan suren gumazibar mav. Iesus fo, Judas gɨn a isɨ apanibar dafarim datɨghtɨ me a mɨsueghtɨ, an aremegham.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.