João 6

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ezɨ bizir kabar gɨn Iesus Galilin Dɨpar Akaremɨn dadarir vuemɨn ghu, dɨpar kamɨn ziar mam Taiberias.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Gumazamizir avɨrim faraghavɨra an garima a mirakelɨn arazir avɨribar arɨmariar gumazamizibagh amizɨ me ua dera. Kamaghɨn amizɨ, me datɨrɨghɨn an gɨn zui.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ezɨ Iesus mɨghsɨamɨn ghuavanabogha, uan suren gumaziba ko aperaghav iti.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ezɨ dughiar kamɨn God Israelia Gitazir Dughiamɨn Isam otivasa roghɨra izi.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ezɨ Iesus kogha garima, gumazamizir avɨrir ekiam a bagha izi. Ezɨ a kamaghɨn Filipɨn azara, “E managh gumazamizir kaba bagh daghebagh ivezegh me danɨngam?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 (Ezɨ Iesus Filipɨn nɨghnɨzir gavgavim, gavgavim a danɨngasava, akar kam puram a gami. Iesus uabɨ bizir a damuamim gɨfo.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Ezɨ Filip a ikaragha ghaze, “E 200 kina inigh bret givezeghtɨ, da bar gumazamizibar tughatɨghan kogham, me vaghvagh bretɨn akuar muziariba ini dar amam.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Ezɨ Iesusɨn suren gumazibar mav, an ziam Andru, a Saimon Pitan aveghbuam, a kamaghɨn mɨgei,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Otarir mam a kagh iti, a bretɨn me balin daghemɨn ingarizir 5pla, ko osirir pumuningra iti. Ezɨ gumazamizir avɨrir ekiam iti. Kamaghɨn bretɨn kam ko osirir kamning, da manmaghɨn en akuragham?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Ia gumazamizibav kɨmtɨma me dapiagh.” (Grazir avɨrim danganir kamɨn iti.) Ezɨ gumazamiziba apia. Egha men tongɨn, 5,000ɨn gumaziba iti.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Me apiaghav itima, Iesus bretɨn kaba inigha God mɨnabagha gumazamizibagh anɨdi. A uaghan osirir pumuning kamaghɨra aning gami. A me ganɨdima, me uan ifongiabar amegha tughatɨ.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Me amegha naviba bar izɨvazɨma Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia dagher nar ikiavɨra itiba bar da akumakumigh. Taba pura ikian markɨ.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Gumazamiziba, 5plan bretɨn me balin daghem ingariziba amegha gɨvazɨma, bretɨn naba iti. Ezɨ suren gumaziba bretɨn nar muziarir itiba akumakumigha 12plan akɨrabagh aghuizɨ da izɨfa.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Ezɨ gumazamiziba mirakelɨn arazir Iesus amizir kamɨn ganigha, kamaghɨn mɨgei, “Bar guizbangɨra, kar Godɨn akam inigha izir gumazim, God nguazir kamɨn anemangasa mɨkeme!”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ezɨ Iesus akar kam baregha fo, me izɨva an suiragh a damightɨ, a men atrivimɨn ikiam. Kamaghɨn amizɨ, a danganir kam ategha uabɨra uamategha mɨghsɨamɨn ghu.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Ezɨ guaratɨzir kamɨn Iesusɨn suren gumaziba dɨpamɨn ghuaghiri.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Egha me botɨn mam inigha dɨpam abigha Kaperneamɨn nguibam bagha zui. Iesus tɨghar me bativam, ezɨ amɨnim pɨrigha gɨfa.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ezɨ amɨnir dafam otogha, ongarim givaima an ekiabar dɨkafi.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ezɨ me 5 o 6 kilomitan pul gamua ghua garima, Iesus dɨpam gisɨn arua botɨn boroghɨn izi. Ezɨ me bar atiatingi.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei “Kar kɨrara izi. Ia atiatingan markɨ.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Ezɨ me a inigh botɨn aven izasa bar ifonge, ezɨ bot bar zuamɨra danganir me zuimɨn oto.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Amɨmzaraghan, gumazamizir dɨpamɨn vongɨn ikiavɨra ikeziba, me fo, botɨn vamɨra boghɨnaron ike, ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko botɨn kamɨn ghuzir puvatɨ. Suren gumazibara botɨn kamɨn ghue.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ezɨ Taiberiasɨn botɨn maba, danganir kamɨn boroghɨra izi, danganir kam, Ekiam Iesus, God mɨnabagha bret gumazir avɨribagh anɨngizɨ me amezim.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn ganigha fo, Iesus itir puvatɨzɨma, an suren gumaziba uaghan itir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, me botɨn kabar ghuavanega, Iesus buriasa Kaperneamɨn nguibamɨn zui.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Ezɨ gumazamiziba dɨpamɨn vongɨn Iesus batogha gɨvagha, kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, nɨ manadɨzoghɨn kagh ize?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ezɨ Iesus men akam ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra kɨ ia mɨgei, ia mirakelɨn arazarazir ia ganiziba dagh nɨghnɨgha iza na buri, o? Puvatɨ. Kɨ ghaze, ia dagher kɨ ia ganɨngizir kam amegha ian naviba bar izefe, ezɨ bizir kam bagha ia na buri.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Ia dagher kuraghɨriba bagh ingar da inian markɨ. Ia dagher zurara ikia mamaghɨra itim bagh ingarɨva a inigh, kar dagher zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdim. Afeziam God kamaghɨn ian aka, Gumazamizibar Otarim, a uabɨn torogha gavgavim a ganɨngi. Kamaghɨn amizɨ, dagher kam, Gumazamizibar Otarim ia danɨngam.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ezɨ me an azara, “E manmaghɨn damighɨva egh e Godɨn ingangarim damuam?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Godɨn ingangarim kamakɨn. Ia gumazir God amadazir kam, ia nɨghnɨzir gavgavim an ikɨ.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ezɨ me kamaghɨn an azara, “Nɨ mirakelɨn arazir manam damightɨ e an ganighɨva, nɨghnɨzir gavgavim nɨn ikiam? Nɨ tizim damigham?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 En ovaviba dagher mam an ziam mana, me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia aneme. Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam mɨkemezɨ moghɨn, ‘A Godɨn Nguibamɨn manan daghem me ganɨngizɨma me aneme.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, Moses Godɨn Nguibamɨn daghem ia ganɨngizir pu. Puvatɨ. Kar nan Afeziam Uan Nguibamɨn itir guizɨn daghem ia ganɨngi.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Dagher God e ganɨngizir kam, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, a nguazir kamɨn itir gumazamizibagh amima me ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ezɨ me an azara, “Ekiam, nɨ dagher kam zurara e danɨngvɨra ikɨ.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ uabɨ, dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazir na bagha izim, mɨtiriam uam an aghan kogham. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, kuarim uam an pɨran kogham.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Kɨ ia mɨkeme, ia nan ganigha gɨfa, egha ia nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨ.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Ezɨ gumazamizir Afeziam na ganɨngiziba, me bar na bagh izam. Egh gumazir na bagh izamim, kɨ a batueghan kogham.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kɨ uan ifongiamɨn gɨn mangasa Godɨn Nguibam ategha izaghirɨzir puvatɨ. Kɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiamɨn gɨn mangasa kɨ izaghirɨ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ezɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiam, a kamakɨn, kɨ gumazamizir a na ganɨngizitam ateghan kogham. Puvatɨ. Kɨ Godɨn Kotɨn Dughiamɨn me damightɨ me bar ua dɨkavigham.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nan Afeziamɨn ifongiam kamakɨn, gumazamiziba bar Otarimɨn ganighɨva egh nɨghnɨzir gavgavim an ikɨva, me zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam otoghtɨ kɨ me damightɨ me ua dɨkavigham.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ezɨ Judaba akar kam baraki, “Kɨ uabɨ kɨ dagher kam, Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ,” egha me an atarava a gimobi.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Me ghaze, “Gumazir kam a Iesus, Josepɨn otarim. E an afeziam ko amebam gɨfo. Ezɨ manmaghsua a ghaze, ‘Kɨ Godɨn Nguibam ategha, egha izaghirɨ?’ ”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Ia atara egha uarigh imobir arazir kam atakigh.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Gumazitam uabɨ uan ifongiamɨn na bagh izeghan kogham. Puvatɨ. Afeziar na amadazim, an nɨghnɨzim feghɨva a inigh na bagh izam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam kɨ mozimɨn a damightɨ a ua dɨkavighɨva angamɨra ikiam.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Akar kam kamaghɨn Godɨn akam inigha izir gumazibar Akɨnafarimɨn iti, ‘God bar gumazamizibar sure damuam.’ Ezɨ kamaghɨn gumazamiziba Afeziamɨn akam baregha, Afeziam da fofozim isa na bagha izi.
45 Está escrito nos profetas:
46 “Gumazitam Afeziamɨn ganizir puvatɨ. Gumazir Afeziam ko ikegha izezir kam, a uabɨra Afeziamɨn gani.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Kɨ uabɨ, kɨ dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ian ovavir kaba me, dagher ziam mana, me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia aneme, egha ariaghire.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ezɨ dagher kam Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, gumazamiziba anemɨva, egh me aremeghan kogham.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Kɨ uabɨ dagher kam, ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim, Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ. Eghtɨ gumazitam dagher kam ameghɨva, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Dagher kɨ a danɨngamim, a nan inivafɨzim. Kɨ kamaghsua, nguazimɨn gumazamiziba me angamɨra ikiam, kamaghɨn kɨ me bagh uan inivafɨzim anenigham.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ezɨ Judaba akar kam baregha egha uari tongɨn uarir atara ghaze, “Gumazir kam manmaghɨn uan inivafɨzim e danightɨ e anemam?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia Gumazamizibar Otarimɨn inivafɨzim ameghan koghɨva, egh an ghuzim ameghan koghɨva, egh ia angamɨra itir ikɨrɨmɨrim ian ikian kogham.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ezɨ gumazim nan inivafɨzim apava egha nan ghuzim api, a nan poroghav iti, ezɨ kɨ an poroghav iti.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Afeziar ikɨrɨmɨrir angamɨra itim anɨdim, a na amadazɨma kɨ ize, ezɨ kɨ Afeziamɨn gavgavimɨn angamɨra iti. Ezɨ kamaghɨra gumazim nan inivafɨzim api, a nan gavgavimɨn ikɨrɨmɨrir angamɨra itim iniam.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Dagher kamra, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ. Egha dagher kam, a dagher ian ovaviba fomɨram anemegha gɨn ariaghirezimɨn mɨn garir pu. Puvatɨ. Gumazir dagher kam apim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Iesus Kaperneamɨn nguibamɨn itir God ko mɨgeir dɨpenimɨn aven ikia, egha gumazamizibar sure gamua akar kamɨn me mɨkeme.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ezɨ suren gumaziba Iesusɨn akar kam baregha, men avɨrim kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Akar kam e gamima e nɨghnɨzir avɨribagh ami. Tina akar kam baragham?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ezɨ Iesus uan navir averiamɨn aven kamaghɨn fo, an suren gumaziba puvɨra akar a mɨkemezim mɨgɨa imobi.
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Egh ia Gumazamizibar Otarimɨn ganightɨ, a nguibar a fomɨra ikezimɨn ua ghuavanaboghtɨ, ia manmaghɨn nɨghnɨgham?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Godɨn Duam uabɨ, angamɨra itir ikɨrɨmɨrim gumazamizibagh anɨdi. Gumazimɨn gavgavim tong ian akuraghan kogham. Akar kɨ ia mɨkemezir kaba, da Godɨn Duamɨn bizim, da angamɨra itir ikɨrɨmɨrim ia ganɨdi.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ezɨ gumazir ian tongɨn itir maba, me nɨghnɨzir gavgaviba nan itir puvatɨ.” (Iesus fomɨra iza datɨrɨghɨn, a nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨzir gumazamizibagh fo. Egha a gumazir a isɨ apanibar dafarim darɨghamin kam gɨfo.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Egha Iesus ua me mɨgei, “Me nɨghnɨzir gavgavim nan itir puvatɨ, ezɨ bizir kam bagha, kɨ ia mɨkeme, ‘Afeziam gavgavim gumazitam danighan koghtɨ, kamaghɨn gumazir kam na bagh izeghan kogham.’ ”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Iesus akar kamɨn gun mɨkemegha gɨvazɨma, an suren gumazir avɨrim anetegha ua ghue, egha uam a ko aruir puvatɨ.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ezɨ Iesus kamaghɨn 12plan suren gumazibar azara, “Ezɨ ia? Ia ti uaghan na ategh mangasa?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Ezɨ Saimon Pita an akam ikaragha ghaze, “Ekiam, e tina bagh mangam? Nɨn akabara, da zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdi.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ezɨ e nɨghnɨzir gavgavim ikiava, egha deravɨra kamaghɨn fo, nɨ gumazir Godɨn damazimɨn bar zuegha arazir kuraba nɨn puvatɨzim, God ua bagha nɨ ginaba.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Manmaghɨn ami? Kɨ uabɨ ia 12plan suren gumaziba mɨsefe. Ezɨ ian tongɨn itir mav, a duar kuram.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 A Judasɨn mɨgei, a Saimon Iskariotɨn otarim, a 12plan suren gumazibar mav. Iesus fo, Judas gɨn a isɨ apanibar dafarim datɨghtɨ me a mɨsueghtɨ, an aremegham.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.