João 6
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Ezɨ bizir kabar gɨn Iesus Galilin Dɨpar Akaremɨn dadarir vuemɨn ghu, dɨpar kamɨn ziar mam Taiberias.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Gumazamizir avɨrim faraghavɨra an garima a mirakelɨn arazir avɨribar arɨmariar gumazamizibagh amizɨ me ua dera. Kamaghɨn amizɨ, me datɨrɨghɨn an gɨn zui.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ezɨ Iesus mɨghsɨamɨn ghuavanabogha, uan suren gumaziba ko aperaghav iti.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ezɨ dughiar kamɨn God Israelia Gitazir Dughiamɨn Isam otivasa roghɨra izi.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ezɨ Iesus kogha garima, gumazamizir avɨrir ekiam a bagha izi. Ezɨ a kamaghɨn Filipɨn azara, “E managh gumazamizir kaba bagh daghebagh ivezegh me danɨngam?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 (Ezɨ Iesus Filipɨn nɨghnɨzir gavgavim, gavgavim a danɨngasava, akar kam puram a gami. Iesus uabɨ bizir a damuamim gɨfo.)
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ezɨ Filip a ikaragha ghaze, “E 200 kina inigh bret givezeghtɨ, da bar gumazamizibar tughatɨghan kogham, me vaghvagh bretɨn akuar muziariba ini dar amam.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ezɨ Iesusɨn suren gumazibar mav, an ziam Andru, a Saimon Pitan aveghbuam, a kamaghɨn mɨgei,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Otarir mam a kagh iti, a bretɨn me balin daghemɨn ingarizir 5pla, ko osirir pumuningra iti. Ezɨ gumazamizir avɨrir ekiam iti. Kamaghɨn bretɨn kam ko osirir kamning, da manmaghɨn en akuragham?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Ia gumazamizibav kɨmtɨma me dapiagh.” (Grazir avɨrim danganir kamɨn iti.) Ezɨ gumazamiziba apia. Egha men tongɨn, 5,000ɨn gumaziba iti.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Me apiaghav itima, Iesus bretɨn kaba inigha God mɨnabagha gumazamizibagh anɨdi. A uaghan osirir pumuning kamaghɨra aning gami. A me ganɨdima, me uan ifongiabar amegha tughatɨ.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Me amegha naviba bar izɨvazɨma Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia dagher nar ikiavɨra itiba bar da akumakumigh. Taba pura ikian markɨ.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Gumazamiziba, 5plan bretɨn me balin daghem ingariziba amegha gɨvazɨma, bretɨn naba iti. Ezɨ suren gumaziba bretɨn nar muziarir itiba akumakumigha 12plan akɨrabagh aghuizɨ da izɨfa.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Ezɨ gumazamiziba mirakelɨn arazir Iesus amizir kamɨn ganigha, kamaghɨn mɨgei, “Bar guizbangɨra, kar Godɨn akam inigha izir gumazim, God nguazir kamɨn anemangasa mɨkeme!”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ezɨ Iesus akar kam baregha fo, me izɨva an suiragh a damightɨ, a men atrivimɨn ikiam. Kamaghɨn amizɨ, a danganir kam ategha uabɨra uamategha mɨghsɨamɨn ghu.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ezɨ guaratɨzir kamɨn Iesusɨn suren gumaziba dɨpamɨn ghuaghiri.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Egha me botɨn mam inigha dɨpam abigha Kaperneamɨn nguibam bagha zui. Iesus tɨghar me bativam, ezɨ amɨnim pɨrigha gɨfa.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ezɨ amɨnir dafam otogha, ongarim givaima an ekiabar dɨkafi.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ezɨ me 5 o 6 kilomitan pul gamua ghua garima, Iesus dɨpam gisɨn arua botɨn boroghɨn izi. Ezɨ me bar atiatingi.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei “Kar kɨrara izi. Ia atiatingan markɨ.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ezɨ me a inigh botɨn aven izasa bar ifonge, ezɨ bot bar zuamɨra danganir me zuimɨn oto.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Amɨmzaraghan, gumazamizir dɨpamɨn vongɨn ikiavɨra ikeziba, me fo, botɨn vamɨra boghɨnaron ike, ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko botɨn kamɨn ghuzir puvatɨ. Suren gumazibara botɨn kamɨn ghue.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ezɨ Taiberiasɨn botɨn maba, danganir kamɨn boroghɨra izi, danganir kam, Ekiam Iesus, God mɨnabagha bret gumazir avɨribagh anɨngizɨ me amezim.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn ganigha fo, Iesus itir puvatɨzɨma, an suren gumaziba uaghan itir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, me botɨn kabar ghuavanega, Iesus buriasa Kaperneamɨn nguibamɨn zui.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ezɨ gumazamiziba dɨpamɨn vongɨn Iesus batogha gɨvagha, kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, nɨ manadɨzoghɨn kagh ize?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Ezɨ Iesus men akam ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra kɨ ia mɨgei, ia mirakelɨn arazarazir ia ganiziba dagh nɨghnɨgha iza na buri, o? Puvatɨ. Kɨ ghaze, ia dagher kɨ ia ganɨngizir kam amegha ian naviba bar izefe, ezɨ bizir kam bagha ia na buri.
26 Jesus respondeu:
27 Ia dagher kuraghɨriba bagh ingar da inian markɨ. Ia dagher zurara ikia mamaghɨra itim bagh ingarɨva a inigh, kar dagher zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdim. Afeziam God kamaghɨn ian aka, Gumazamizibar Otarim, a uabɨn torogha gavgavim a ganɨngi. Kamaghɨn amizɨ, dagher kam, Gumazamizibar Otarim ia danɨngam.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ezɨ me an azara, “E manmaghɨn damighɨva egh e Godɨn ingangarim damuam?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Godɨn ingangarim kamakɨn. Ia gumazir God amadazir kam, ia nɨghnɨzir gavgavim an ikɨ.”
29 Jesus respondeu:
30 Ezɨ me kamaghɨn an azara, “Nɨ mirakelɨn arazir manam damightɨ e an ganighɨva, nɨghnɨzir gavgavim nɨn ikiam? Nɨ tizim damigham?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 En ovaviba dagher mam an ziam mana, me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia aneme. Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam mɨkemezɨ moghɨn, ‘A Godɨn Nguibamɨn manan daghem me ganɨngizɨma me aneme.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, Moses Godɨn Nguibamɨn daghem ia ganɨngizir pu. Puvatɨ. Kar nan Afeziam Uan Nguibamɨn itir guizɨn daghem ia ganɨngi.
32 Jesus lhes disse:
33 Dagher God e ganɨngizir kam, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, a nguazir kamɨn itir gumazamizibagh amima me ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ezɨ me an azara, “Ekiam, nɨ dagher kam zurara e danɨngvɨra ikɨ.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ uabɨ, dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazir na bagha izim, mɨtiriam uam an aghan kogham. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, kuarim uam an pɨran kogham.
35 Jesus respondeu:
36 Kɨ ia mɨkeme, ia nan ganigha gɨfa, egha ia nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨ.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Ezɨ gumazamizir Afeziam na ganɨngiziba, me bar na bagh izam. Egh gumazir na bagh izamim, kɨ a batueghan kogham.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kɨ uan ifongiamɨn gɨn mangasa Godɨn Nguibam ategha izaghirɨzir puvatɨ. Kɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiamɨn gɨn mangasa kɨ izaghirɨ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ezɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiam, a kamakɨn, kɨ gumazamizir a na ganɨngizitam ateghan kogham. Puvatɨ. Kɨ Godɨn Kotɨn Dughiamɨn me damightɨ me bar ua dɨkavigham.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nan Afeziamɨn ifongiam kamakɨn, gumazamiziba bar Otarimɨn ganighɨva egh nɨghnɨzir gavgavim an ikɨva, me zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam otoghtɨ kɨ me damightɨ me ua dɨkavigham.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ezɨ Judaba akar kam baraki, “Kɨ uabɨ kɨ dagher kam, Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ,” egha me an atarava a gimobi.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Me ghaze, “Gumazir kam a Iesus, Josepɨn otarim. E an afeziam ko amebam gɨfo. Ezɨ manmaghsua a ghaze, ‘Kɨ Godɨn Nguibam ategha, egha izaghirɨ?’ ”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Ia atara egha uarigh imobir arazir kam atakigh.
43 Jesus respondeu:
44 Gumazitam uabɨ uan ifongiamɨn na bagh izeghan kogham. Puvatɨ. Afeziar na amadazim, an nɨghnɨzim feghɨva a inigh na bagh izam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam kɨ mozimɨn a damightɨ a ua dɨkavighɨva angamɨra ikiam.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Akar kam kamaghɨn Godɨn akam inigha izir gumazibar Akɨnafarimɨn iti, ‘God bar gumazamizibar sure damuam.’ Ezɨ kamaghɨn gumazamiziba Afeziamɨn akam baregha, Afeziam da fofozim isa na bagha izi.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 “Gumazitam Afeziamɨn ganizir puvatɨ. Gumazir Afeziam ko ikegha izezir kam, a uabɨra Afeziamɨn gani.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Kɨ uabɨ, kɨ dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ian ovavir kaba me, dagher ziam mana, me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia aneme, egha ariaghire.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ezɨ dagher kam Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, gumazamiziba anemɨva, egh me aremeghan kogham.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Kɨ uabɨ dagher kam, ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim, Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ. Eghtɨ gumazitam dagher kam ameghɨva, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Dagher kɨ a danɨngamim, a nan inivafɨzim. Kɨ kamaghsua, nguazimɨn gumazamiziba me angamɨra ikiam, kamaghɨn kɨ me bagh uan inivafɨzim anenigham.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ezɨ Judaba akar kam baregha egha uari tongɨn uarir atara ghaze, “Gumazir kam manmaghɨn uan inivafɨzim e danightɨ e anemam?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia Gumazamizibar Otarimɨn inivafɨzim ameghan koghɨva, egh an ghuzim ameghan koghɨva, egh ia angamɨra itir ikɨrɨmɨrim ian ikian kogham.
53 Jesus respondeu:
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ezɨ gumazim nan inivafɨzim apava egha nan ghuzim api, a nan poroghav iti, ezɨ kɨ an poroghav iti.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Afeziar ikɨrɨmɨrir angamɨra itim anɨdim, a na amadazɨma kɨ ize, ezɨ kɨ Afeziamɨn gavgavimɨn angamɨra iti. Ezɨ kamaghɨra gumazim nan inivafɨzim api, a nan gavgavimɨn ikɨrɨmɨrir angamɨra itim iniam.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Dagher kamra, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ. Egha dagher kam, a dagher ian ovaviba fomɨram anemegha gɨn ariaghirezimɨn mɨn garir pu. Puvatɨ. Gumazir dagher kam apim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Iesus Kaperneamɨn nguibamɨn itir God ko mɨgeir dɨpenimɨn aven ikia, egha gumazamizibar sure gamua akar kamɨn me mɨkeme.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ezɨ suren gumaziba Iesusɨn akar kam baregha, men avɨrim kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Akar kam e gamima e nɨghnɨzir avɨribagh ami. Tina akar kam baragham?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Ezɨ Iesus uan navir averiamɨn aven kamaghɨn fo, an suren gumaziba puvɨra akar a mɨkemezim mɨgɨa imobi.
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Egh ia Gumazamizibar Otarimɨn ganightɨ, a nguibar a fomɨra ikezimɨn ua ghuavanaboghtɨ, ia manmaghɨn nɨghnɨgham?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Godɨn Duam uabɨ, angamɨra itir ikɨrɨmɨrim gumazamizibagh anɨdi. Gumazimɨn gavgavim tong ian akuraghan kogham. Akar kɨ ia mɨkemezir kaba, da Godɨn Duamɨn bizim, da angamɨra itir ikɨrɨmɨrim ia ganɨdi.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Ezɨ gumazir ian tongɨn itir maba, me nɨghnɨzir gavgaviba nan itir puvatɨ.” (Iesus fomɨra iza datɨrɨghɨn, a nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨzir gumazamizibagh fo. Egha a gumazir a isɨ apanibar dafarim darɨghamin kam gɨfo.)
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Egha Iesus ua me mɨgei, “Me nɨghnɨzir gavgavim nan itir puvatɨ, ezɨ bizir kam bagha, kɨ ia mɨkeme, ‘Afeziam gavgavim gumazitam danighan koghtɨ, kamaghɨn gumazir kam na bagh izeghan kogham.’ ”
65 E prosseguiu:
66 Iesus akar kamɨn gun mɨkemegha gɨvazɨma, an suren gumazir avɨrim anetegha ua ghue, egha uam a ko aruir puvatɨ.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ezɨ Iesus kamaghɨn 12plan suren gumazibar azara, “Ezɨ ia? Ia ti uaghan na ategh mangasa?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Ezɨ Saimon Pita an akam ikaragha ghaze, “Ekiam, e tina bagh mangam? Nɨn akabara, da zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdi.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ezɨ e nɨghnɨzir gavgavim ikiava, egha deravɨra kamaghɨn fo, nɨ gumazir Godɨn damazimɨn bar zuegha arazir kuraba nɨn puvatɨzim, God ua bagha nɨ ginaba.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Manmaghɨn ami? Kɨ uabɨ ia 12plan suren gumaziba mɨsefe. Ezɨ ian tongɨn itir mav, a duar kuram.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 A Judasɨn mɨgei, a Saimon Iskariotɨn otarim, a 12plan suren gumazibar mav. Iesus fo, Judas gɨn a isɨ apanibar dafarim datɨghtɨ me a mɨsueghtɨ, an aremegham.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.