Gênesis 47
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ Josep ghua atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Nan afeziam ko nan aveghbuaba Kenanɨn nguazim ategha izava otivigha gɨfa. Me uan sipsipba, bulmakauba, ko men biziba, me bar da inigha ize. Egha me datɨrɨghɨn Gosenɨn Distrighɨn iti.”
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Ezɨ Josep uan aveghbuar 5plan diazɨ me iza atrivimɨn guamɨn tuifi.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Ezɨ atrivim kamaghɨn men azai, “Ia ingangarir manabagh ami?”
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Ezɨ mɨtiriar ekiam azir dughiam Kenanɨn nguazimɨn otozɨ, en sipsipba apir graziba puvatɨ. Kamaghɨn, e dughiar otevimɨn kantrin kamɨn ikiam. Egha e nɨn ingangarir gumaziba, e kamaghɨn nɨn azai, nɨ en amamangatɨghtɨ, e Gosenɨn Distrighɨn dapiagh ikiam.”
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 Ezɨ atrivim kamaghɨn Josep mɨgei, “Nɨn afeziam ko aveghbuaba nɨ ko ikiasava otivigha gɨfa.
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 Kamaghɨn, nɨ Isipɨn kantrin aven, nguazir oteviba bar dar tongɨn, nguazir otevir bar aghuitam gɨnɨghnɨghɨva me mɨkemeghtɨ, me a dapiagh. Nɨ ifueghtɨ, me Gosenɨn Distrighɨn ikiam. Egh uaghan, nɨ men tongɨn, gumazir bulmakaubar ganamin fofozim iti tabagh fogh, egh ingangarim me danightɨ me nan bulmakaubar ganam.”
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Ezɨ Josep uan afeziam inigha atrivim bagha zui. Ezɨ Jekop deraghavɨra dughiar aghuim atrivim ganɨngi.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Ezɨ atrivim kamaghɨn an azara, “Nɨn azeniba datɨrɨghɨn manmaghɨra?”
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Ezɨ Jekop an azangsɨzim ikaragha ghaze, “Kɨ nguazir kamɨn aruava 130plan azenibar an ikia iza datɨrɨkɨn. A dughiar bar ruarim puvatɨ, egha kɨ uaghan osɨmtɨzir avɨriba batifi. Nan inaziba dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ike, ezɨ men azeniba nan azenibagh afira.”
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Ezɨ Jekop deraghavɨra dughiar aghuim atrivim ganigha, egha ghu.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Ezɨ gɨn Josep atrivim mɨkemezɨ moghɨram amigha, uan afeziam ko uan aveghbuabar akurazɨma, me Isipɨn kantrin apia. A Ramesesɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn nguazim isa me ganɨngi. Nguazir otevir kam, a Isipɨn kantrin nguazir igharaziba bar dagh afira.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Egha Josep dagheba isa uan afeziam ko, an aveghbuabar amuiroghboribagh anɨdi. Egha vaghvagha men boribar dɨbobonimɨn mɨrara ghua dagheba me ganɨdi.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Dughiar kamɨn mɨtiriar bar ekiam otozɨ, dagheba bar nguazir otevibar puvatɨ. Ezɨ dughiar mɨtiriam azir kam Isipɨn kantri ko Kenanɨn nguazim bar aning gasɨghasɨzima, gumazamiziba bar osɨmtɨzim isi.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Ezɨ Isipian gumazamiziba ko Kenanian gumazamiziba, Josep faragha atɨzir witbagh iveza, ghuavti men dagɨaba bar gɨfa. Ezɨ Josep dagɨar kaba inigha da isa atrivimɨn dagɨar dɨpenim gatɨ.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Ezɨ Isipɨn kantrin dagɨaba ko Kenanɨn adarazir dagɨaba gɨvazɨma, Isipia bar Josep bagha ghuegha, kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dagheba e danɨng! Puvatɨghtɨ, mɨtiriam bar e akuatɨghtɨ, en nɨn damazimɨn ireghɨva arɨmɨghiregham. En dagɨaba bar gɨfa, kamaghɨn nɨ en akuragh.”
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 Ezɨ Josep kamaghɨn mɨgei, “Ian dagɨaba bar gɨvaghtɨma, ia uan asɨziba inigh izɨ na danɨngtɨ, kɨ ivezimɨn mɨn da inigh, dagheba ia danɨngam.”
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 Ezɨ me hoziaba, sipsipba, memeba, bulmakauba, ko donkiba, da inigha Josep bagha zui. Ezɨ a dagher me ganɨngiziba, dar ivezimɨn mɨn bizir kaba isi. Me kamaghɨram amua ghuavɨra iti azenir kam gɨfa.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Egha azenir gɨn izimɨn, me ua Josep bagha ghua egha kamaghɨn mɨgei, “Gumazir ekiam, e uan osɨmtɨziba nɨn mongan kogham. Nɨ en dagɨaba ko asɨziba sara bar da inigha gɨfa. Ezɨ e ua nɨ danɨngamin biziba puvatɨ. E ko en nguaziba, darara ikiavɨra iti.
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Nɨ e ateghtɨ, e nɨn damazimɨn mɨtiriamɨn aremeghan kogham. Eghtɨ en nguazim pura ikɨ ikuvighan kogham. Kamaghɨn, atrivim dagheba e danɨngtɨ, e an ingangarir gumazamizir kɨnibar mɨn ikiam. Eghtɨ atrivim uaghan en nguazim iniam. Kamaghɨn, e uari, nɨ oparir dagher ovɨziba e danɨng, eghtɨ e deragh ikɨva ovengan koghtɨ, en nguazim ikuvighan kogham.”
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 Mɨtiriar ekiam azir dughiar kam, bar ikuvigha ghuavɨra itima, Isipia bar uan nguaziba isa Josep ganɨngizɨ, an atrivim bagha dagh ivese. Ezɨ Isipɨn kantrin nguaziba, atrivim bar da ini.
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 Ezɨ Josep gumazamizibagh amima, me Isipɨn kantrin aven vong ko vong sara ingangarir gumazamizir kɨnibar mɨn iti.
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Ezɨ asebar ofa gamir gumazibar nguazibara, Josep dagh ivezezir puvatɨ. Atrivim zurara dagɨabar me givesi. Kamaghɨn, me uan nguaziba amangizir puvatɨ.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 Ezɨ Josep kamaghɨn gumazamizibav gei, “Ia oragh. Kɨ datɨrɨghɨn ia ko ian nguaziba sara ia givezegha gɨfa, ezɨ ia atrivimɨn ingangarir gumazamizir kɨnibar mɨn iti. Ezɨ ian nguaziba, da bar atrivimɨn nguaziba. Ezɨ kar ia oparamin dagher ovɨziba. Ezɨ ia da inigh mangɨ dagher azenibar da oparigh.
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 Eghtɨ gɨn azenibar dagheba asiamin dughiam otoghtɨ, ia da isɨ, 5plan pozibav kɨnigh. Egh ia pozitam atrivim danɨngigh, eghtɨ 4plan poziba iana. Egh ia taba oparɨsɨ dar arigh, taba ia uan amuiroghboriba ko, dar amɨ.”
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ bar en akurazɨ, kamaghɨn e deraghvɨra ikiam. E bar nɨ mɨnaba, nɨ e ataghizɨ, e atrivimɨn ingangarir gumazir kɨnibar mɨn iti.”
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Ezɨ Josep Isipɨn kantrin mɨgɨrɨgɨar gavgavim kamaghɨn anetɨgha ghaze, “Dagher azenibar itiba, ia da iniamin dughiamɨn, da bigh 5plan pozibav kɨnigh, egh pozir tam atrivim danɨngigh.” Arazir kam a kamaghɨra ikia iza datɨrɨghɨn iti. Ezɨ asebar ofa gamir gumazibar nguaziba, darara atrivimɨn nguazibar mɨn itir puvatɨ.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Ezɨ Israelia Isipɨn kantrin aven, Gosenɨn Distrighɨn apiagha, danganir kamɨn nguazim ini. Egha me borir avɨrim batava bar avɨraseme.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Ezɨ Jekop uabɨ 17plan azenibar Isipɨn kantrin apera, egha a 147plan azeniba ikiava areme.
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 A fo, a gurumram ovengam, egha a uan otarim Josepɨn diazɨ, a ize. Ezɨ a kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ guizbangɨra bar na gifuegh, uan dafarim isɨ nan buarakɨrimɨn apengan amadagh, akar dɨkɨrɨzir gavgavim damigh suam, nɨ bar arazir aghuimɨn na damuam. Nɨ Isipɨn kantrin narafan kogham.
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 Eghtɨ kɨ aremeghtɨ nɨ nan kuam inigh Isipɨn kantri ategh mangɨ, nan inazir afeziabar kuabar afezir danganimɨn narafagh.”
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Ezɨ Jekop ua kamaghɨn mɨgei, “Nɨ Godɨn akagh bar guizbangɨra mɨkɨm suam, nɨ guizbangɨra bizir kam damuam.” Ezɨ Josep Godɨn akagha ghaze, kɨ guizbangɨra bizir kam damuam. Ezɨ Jekop, Josep bagha bar akongegha, aviragha ghuaghira uan dapanim isa dakozim gatɨ.
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.