Gênesis 47
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA
1 Ezɨ Josep ghua atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Nan afeziam ko nan aveghbuaba Kenanɨn nguazim ategha izava otivigha gɨfa. Me uan sipsipba, bulmakauba, ko men biziba, me bar da inigha ize. Egha me datɨrɨghɨn Gosenɨn Distrighɨn iti.”
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ezɨ Josep uan aveghbuar 5plan diazɨ me iza atrivimɨn guamɨn tuifi.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Ezɨ atrivim kamaghɨn men azai, “Ia ingangarir manabagh ami?”
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Ezɨ mɨtiriar ekiam azir dughiam Kenanɨn nguazimɨn otozɨ, en sipsipba apir graziba puvatɨ. Kamaghɨn, e dughiar otevimɨn kantrin kamɨn ikiam. Egha e nɨn ingangarir gumaziba, e kamaghɨn nɨn azai, nɨ en amamangatɨghtɨ, e Gosenɨn Distrighɨn dapiagh ikiam.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Ezɨ atrivim kamaghɨn Josep mɨgei, “Nɨn afeziam ko aveghbuaba nɨ ko ikiasava otivigha gɨfa.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Kamaghɨn, nɨ Isipɨn kantrin aven, nguazir oteviba bar dar tongɨn, nguazir otevir bar aghuitam gɨnɨghnɨghɨva me mɨkemeghtɨ, me a dapiagh. Nɨ ifueghtɨ, me Gosenɨn Distrighɨn ikiam. Egh uaghan, nɨ men tongɨn, gumazir bulmakaubar ganamin fofozim iti tabagh fogh, egh ingangarim me danightɨ me nan bulmakaubar ganam.”
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Ezɨ Josep uan afeziam inigha atrivim bagha zui. Ezɨ Jekop deraghavɨra dughiar aghuim atrivim ganɨngi.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Ezɨ atrivim kamaghɨn an azara, “Nɨn azeniba datɨrɨghɨn manmaghɨra?”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Ezɨ Jekop an azangsɨzim ikaragha ghaze, “Kɨ nguazir kamɨn aruava 130plan azenibar an ikia iza datɨrɨkɨn. A dughiar bar ruarim puvatɨ, egha kɨ uaghan osɨmtɨzir avɨriba batifi. Nan inaziba dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ike, ezɨ men azeniba nan azenibagh afira.”
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Ezɨ Jekop deraghavɨra dughiar aghuim atrivim ganigha, egha ghu.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Ezɨ gɨn Josep atrivim mɨkemezɨ moghɨram amigha, uan afeziam ko uan aveghbuabar akurazɨma, me Isipɨn kantrin apia. A Ramesesɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn nguazim isa me ganɨngi. Nguazir otevir kam, a Isipɨn kantrin nguazir igharaziba bar dagh afira.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Egha Josep dagheba isa uan afeziam ko, an aveghbuabar amuiroghboribagh anɨdi. Egha vaghvagha men boribar dɨbobonimɨn mɨrara ghua dagheba me ganɨdi.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Dughiar kamɨn mɨtiriar bar ekiam otozɨ, dagheba bar nguazir otevibar puvatɨ. Ezɨ dughiar mɨtiriam azir kam Isipɨn kantri ko Kenanɨn nguazim bar aning gasɨghasɨzima, gumazamiziba bar osɨmtɨzim isi.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Ezɨ Isipian gumazamiziba ko Kenanian gumazamiziba, Josep faragha atɨzir witbagh iveza, ghuavti men dagɨaba bar gɨfa. Ezɨ Josep dagɨar kaba inigha da isa atrivimɨn dagɨar dɨpenim gatɨ.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Ezɨ Isipɨn kantrin dagɨaba ko Kenanɨn adarazir dagɨaba gɨvazɨma, Isipia bar Josep bagha ghuegha, kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dagheba e danɨng! Puvatɨghtɨ, mɨtiriam bar e akuatɨghtɨ, en nɨn damazimɨn ireghɨva arɨmɨghiregham. En dagɨaba bar gɨfa, kamaghɨn nɨ en akuragh.”
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Ezɨ Josep kamaghɨn mɨgei, “Ian dagɨaba bar gɨvaghtɨma, ia uan asɨziba inigh izɨ na danɨngtɨ, kɨ ivezimɨn mɨn da inigh, dagheba ia danɨngam.”
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Ezɨ me hoziaba, sipsipba, memeba, bulmakauba, ko donkiba, da inigha Josep bagha zui. Ezɨ a dagher me ganɨngiziba, dar ivezimɨn mɨn bizir kaba isi. Me kamaghɨram amua ghuavɨra iti azenir kam gɨfa.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Egha azenir gɨn izimɨn, me ua Josep bagha ghua egha kamaghɨn mɨgei, “Gumazir ekiam, e uan osɨmtɨziba nɨn mongan kogham. Nɨ en dagɨaba ko asɨziba sara bar da inigha gɨfa. Ezɨ e ua nɨ danɨngamin biziba puvatɨ. E ko en nguaziba, darara ikiavɨra iti.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Nɨ e ateghtɨ, e nɨn damazimɨn mɨtiriamɨn aremeghan kogham. Eghtɨ en nguazim pura ikɨ ikuvighan kogham. Kamaghɨn, atrivim dagheba e danɨngtɨ, e an ingangarir gumazamizir kɨnibar mɨn ikiam. Eghtɨ atrivim uaghan en nguazim iniam. Kamaghɨn, e uari, nɨ oparir dagher ovɨziba e danɨng, eghtɨ e deragh ikɨva ovengan koghtɨ, en nguazim ikuvighan kogham.”
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Mɨtiriar ekiam azir dughiar kam, bar ikuvigha ghuavɨra itima, Isipia bar uan nguaziba isa Josep ganɨngizɨ, an atrivim bagha dagh ivese. Ezɨ Isipɨn kantrin nguaziba, atrivim bar da ini.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Ezɨ Josep gumazamizibagh amima, me Isipɨn kantrin aven vong ko vong sara ingangarir gumazamizir kɨnibar mɨn iti.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Ezɨ asebar ofa gamir gumazibar nguazibara, Josep dagh ivezezir puvatɨ. Atrivim zurara dagɨabar me givesi. Kamaghɨn, me uan nguaziba amangizir puvatɨ.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Ezɨ Josep kamaghɨn gumazamizibav gei, “Ia oragh. Kɨ datɨrɨghɨn ia ko ian nguaziba sara ia givezegha gɨfa, ezɨ ia atrivimɨn ingangarir gumazamizir kɨnibar mɨn iti. Ezɨ ian nguaziba, da bar atrivimɨn nguaziba. Ezɨ kar ia oparamin dagher ovɨziba. Ezɨ ia da inigh mangɨ dagher azenibar da oparigh.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Eghtɨ gɨn azenibar dagheba asiamin dughiam otoghtɨ, ia da isɨ, 5plan pozibav kɨnigh. Egh ia pozitam atrivim danɨngigh, eghtɨ 4plan poziba iana. Egh ia taba oparɨsɨ dar arigh, taba ia uan amuiroghboriba ko, dar amɨ.”
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ bar en akurazɨ, kamaghɨn e deraghvɨra ikiam. E bar nɨ mɨnaba, nɨ e ataghizɨ, e atrivimɨn ingangarir gumazir kɨnibar mɨn iti.”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Ezɨ Josep Isipɨn kantrin mɨgɨrɨgɨar gavgavim kamaghɨn anetɨgha ghaze, “Dagher azenibar itiba, ia da iniamin dughiamɨn, da bigh 5plan pozibav kɨnigh, egh pozir tam atrivim danɨngigh.” Arazir kam a kamaghɨra ikia iza datɨrɨghɨn iti. Ezɨ asebar ofa gamir gumazibar nguaziba, darara atrivimɨn nguazibar mɨn itir puvatɨ.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Ezɨ Israelia Isipɨn kantrin aven, Gosenɨn Distrighɨn apiagha, danganir kamɨn nguazim ini. Egha me borir avɨrim batava bar avɨraseme.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Ezɨ Jekop uabɨ 17plan azenibar Isipɨn kantrin apera, egha a 147plan azeniba ikiava areme.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 A fo, a gurumram ovengam, egha a uan otarim Josepɨn diazɨ, a ize. Ezɨ a kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ guizbangɨra bar na gifuegh, uan dafarim isɨ nan buarakɨrimɨn apengan amadagh, akar dɨkɨrɨzir gavgavim damigh suam, nɨ bar arazir aghuimɨn na damuam. Nɨ Isipɨn kantrin narafan kogham.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Eghtɨ kɨ aremeghtɨ nɨ nan kuam inigh Isipɨn kantri ategh mangɨ, nan inazir afeziabar kuabar afezir danganimɨn narafagh.”
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Ezɨ Jekop ua kamaghɨn mɨgei, “Nɨ Godɨn akagh bar guizbangɨra mɨkɨm suam, nɨ guizbangɨra bizir kam damuam.” Ezɨ Josep Godɨn akagha ghaze, kɨ guizbangɨra bizir kam damuam. Ezɨ Jekop, Josep bagha bar akongegha, aviragha ghuaghira uan dapanim isa dakozim gatɨ.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.