Gênesis 29
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ Jekop ghuavɨra ikia ghua aruem anadi naghɨn itir gumazamizibar nguazimɨn oto.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Egha a tugha pura tintinibar gara ghua gari, sipsipɨn okoruar 3pla mozir par mamɨn mɨriamɨn ireghav iti. Ezɨ mozir par kam, sipsipɨn kaba anepi. Ezɨ dagɨar baravir mam mozir par kamɨn akam dukuaghav iti.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Eghtɨ sipsipba bar mozir par kamɨn izeghtɨ, dar garir gumaziba dagɨar kam poegh dɨpam me danigh gɨvagh, dagɨam uam a puegh izɨ uam a dukuagham.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Ezɨ Jekop sipsipbar garir gumazibar azara, “Namakaba, ia nguibar manamɨn gumaziba?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Ezɨ a men azara, “Nahorɨn igiar borim, an ziam Laban, ia a gɨfo?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Ezɨ a men azara, “A deragha iti?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Ezɨ Jekop ghaze, “Aruer ekiam ikiavɨra iti, ezɨ sipsipba inigh aven mangamin dughiam tɨgharɨ. Kamaghɨn ti deragham? Ia sipsipba dɨpam dar anigh egh da amadaghtɨ da mangɨ ua grazibar amɨ.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Ezɨ me ghaze, “E kamaghɨn damuan kogham, e ikɨ sipsipɨn okoruaba bagh mɨzuamtɨ da bar izeghtɨ, e dagɨam poeghtɨ, mozir pamɨn akam kuighirɨghtɨ, e dɨpam sipsipbar anɨngam.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Ezɨ Jekop me ko mɨgɨavɨra itima, Resel uan afeziamɨn sipsipba ko izava oto. Resel, a sipsipbagh eghuvir amizim.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Ezɨ Jekop Reselɨn gari. An an amebamɨn tuebamɨn guivim, egha a Labanɨn sipsipbar ganigha, mozir pamɨn ghugha dagɨam poegha mozir pamɨn akam kui. Egha dɨpam uan amebamɨn tuebamɨn sipsipbagh anɨdi.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Egha Jekop Reselɨn toregha, maghɨram azi.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Egha a mɨgɨa ghaze, “Kɨ nɨn afeziamɨn buaramizim Rebekan otarim.” Ezɨ Resel uan afeziam bagha ivegha ghua bizir kabar gun a mɨkeme.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Ezɨ Laban orazi an buaramizimɨn otarim Jekop izima, a ivegha ghua a muigha, an toregha a inigha dɨpenimɨn ghu. Ezɨ Jekop bizir otiviziba bar dar gun Laban mɨkeme.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Ezɨ Laban ghaze, “Bar guizbangɨra, ga anabar vamɨra.” Ezɨ Jekop a ko iakɨnir vamɨran bar an ike.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Ezɨ Laban Jekop mɨgɨa ghaze, “Nɨ guizbangɨra nan adarazir mav, ezɨ nɨ pura nan ingaran kɨ aghua. Nɨ manmaghɨn dagɨabagh ifonge?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Laban guivir pumuning iti, guivir ekiamɨn ziam Lea, ezɨ dozimɨn ziam Resel.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Lea damazir aghuiba iti, ezɨ Resel Lea gafiragha an ganganiba bar dera.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Ezɨ Jekop Resel bar a gifuegha ghaze, “Kɨ 7plan azenibar nɨn ingarightɨ, nɨ Resel na danightɨ kɨ an ikiam.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Ezɨ Laban ghaze, “Kamaghɨn deragham, kɨ a isɨ nɨ danɨngam eghtɨ gumazir igharazitam a inian kogham. Eghtɨ nɨ na ko ikiam.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Ezɨ Jekop Resel iniasa 7plan azenibar ingari. A Resel bar a gifonge, kamaghɨn amizɨ, a 7plan azenir kabagh nɨghnɨzi da pura bizim.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ezɨ 7plan azenir kaba gɨvazɨma Jekop kamagh Laban mɨgei, “Dughiam oto, nɨ uan guivim na danightɨ kɨ an ikiam.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Ezɨ Laban amuir ikɨzimɨn isar ekiam gamigha, gumazamizir avɨribar diazɨ me ize.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Ezɨ dɨmagarir kamɨn, Laban Lea inigha Reselɨn danganim isa, Jekop bagha ghuzɨ, a dɨmangan poroghamiba uari koma akua amir arazimɨn a gami.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Ezɨ Laban ingangarir amizir mam an ziam, Silpa isa Lea ganɨngi.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Ezɨ amɨnim dutuzɨ, Jekop a koma akuir amizir kamɨn gari, a Resel puvatɨ, kar Lea. Ezɨ a ghua Laban mɨgɨa ghaze, “Nɨ manmaghsua kamagh na gami? Kɨ Resel iniasa nɨn ingari. Ezɨ nɨ manmaghsua na gifara?”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Ezɨ Laban ghaze, “En arazim kamaghɨn iti, guivir ekiam faragh pamɨn ikɨtɨ, gɨn guivir dozim pamɨn ikiam.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Nɨ orarkɨtɨ amuir ikɨzimɨn isamɨn wigh mangɨ gɨvaghtɨ, kɨ Resel uaghan nɨ danɨngam. Eghtɨ nɨ 7plan azenir igharazibar ua ingarigham.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Ezɨ Jekop an akam gifuegha, amuimɨn ikɨzir isamɨn dughiam ghua gɨvazɨ, Laban uan guivim Resel isa a ganɨngizɨ an an amuimɨn oto.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Egha Laban uan ingangarir amizir igharazir mam Bilha, isa uan guivim Resel ganɨngi.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Ezɨ Jekop Resel koma akua, egha bar moghɨrama a gifonge, egha mong deragha Lea gifongezir puvatɨ. Egha Jekop, Laban ko 7plan azenir igharazibar ua ingari.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Ezɨ Ikiavɨra Itir God gari, Jekop deragha Lea gifongezir puvatɨ. Ezɨ a Lean akurazɨma a navim adai, ezɨ Resel navim adair puvatɨ.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Ezɨ Lea navim asegha otarir mam bate. Egha a ghaze, “Ikiavɨra Itir God nan osɨmtɨzim gɨfogha gɨfa, ezɨ datɨrɨghɨn nan pam na gifuegham.” Egha otarim ziam “Ruben,” a gatɨ.
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Egha gɨn a ua navim asegha otarir igharazim bate. Egha ghaze, “Ikiavɨra Itir God orasi, Jekop deragha na gifongezir pu, kamaghɨn, an otarir igharazim na ganɨngi.” Egha otarim ziam “Simeon,” a gatɨ.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Egha Lea ua navim asegha otarir mam bate. Egha ghaze, “Kɨ uan pam bagha otarir 3pla bategha gɨfa, kamaghɨn amizɨ, a datɨrɨghɨn bar moghɨra na gifuegh, na ko porogh egh zurara na ko ikiam.” Egha otarir kam ziam, “Livai,” a gatɨ.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Egha Lea ua navim asegha otarir igharazir mam uam a bate. Egha ghaze, “Kɨ dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fam.” Egha Lea otarim ziam, “Juda,” a gatɨ. Egha Lea dughiar kamɨn ua boritam batir puvatɨ.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.