Gênesis 29

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ezɨ Jekop ghuavɨra ikia ghua aruem anadi naghɨn itir gumazamizibar nguazimɨn oto.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Egha a tugha pura tintinibar gara ghua gari, sipsipɨn okoruar 3pla mozir par mamɨn mɨriamɨn ireghav iti. Ezɨ mozir par kam, sipsipɨn kaba anepi. Ezɨ dagɨar baravir mam mozir par kamɨn akam dukuaghav iti.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Eghtɨ sipsipba bar mozir par kamɨn izeghtɨ, dar garir gumaziba dagɨar kam poegh dɨpam me danigh gɨvagh, dagɨam uam a puegh izɨ uam a dukuagham.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Ezɨ Jekop sipsipbar garir gumazibar azara, “Namakaba, ia nguibar manamɨn gumaziba?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Ezɨ a men azara, “Nahorɨn igiar borim, an ziam Laban, ia a gɨfo?”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Ezɨ a men azara, “A deragha iti?”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Ezɨ Jekop ghaze, “Aruer ekiam ikiavɨra iti, ezɨ sipsipba inigh aven mangamin dughiam tɨgharɨ. Kamaghɨn ti deragham? Ia sipsipba dɨpam dar anigh egh da amadaghtɨ da mangɨ ua grazibar amɨ.”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Ezɨ me ghaze, “E kamaghɨn damuan kogham, e ikɨ sipsipɨn okoruaba bagh mɨzuamtɨ da bar izeghtɨ, e dagɨam poeghtɨ, mozir pamɨn akam kuighirɨghtɨ, e dɨpam sipsipbar anɨngam.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Ezɨ Jekop me ko mɨgɨavɨra itima, Resel uan afeziamɨn sipsipba ko izava oto. Resel, a sipsipbagh eghuvir amizim.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Ezɨ Jekop Reselɨn gari. An an amebamɨn tuebamɨn guivim, egha a Labanɨn sipsipbar ganigha, mozir pamɨn ghugha dagɨam poegha mozir pamɨn akam kui. Egha dɨpam uan amebamɨn tuebamɨn sipsipbagh anɨdi.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Egha Jekop Reselɨn toregha, maghɨram azi.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Egha a mɨgɨa ghaze, “Kɨ nɨn afeziamɨn buaramizim Rebekan otarim.” Ezɨ Resel uan afeziam bagha ivegha ghua bizir kabar gun a mɨkeme.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Ezɨ Laban orazi an buaramizimɨn otarim Jekop izima, a ivegha ghua a muigha, an toregha a inigha dɨpenimɨn ghu. Ezɨ Jekop bizir otiviziba bar dar gun Laban mɨkeme.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Ezɨ Laban ghaze, “Bar guizbangɨra, ga anabar vamɨra.” Ezɨ Jekop a ko iakɨnir vamɨran bar an ike.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Ezɨ Laban Jekop mɨgɨa ghaze, “Nɨ guizbangɨra nan adarazir mav, ezɨ nɨ pura nan ingaran kɨ aghua. Nɨ manmaghɨn dagɨabagh ifonge?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Laban guivir pumuning iti, guivir ekiamɨn ziam Lea, ezɨ dozimɨn ziam Resel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Lea damazir aghuiba iti, ezɨ Resel Lea gafiragha an ganganiba bar dera.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Ezɨ Jekop Resel bar a gifuegha ghaze, “Kɨ 7plan azenibar nɨn ingarightɨ, nɨ Resel na danightɨ kɨ an ikiam.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Ezɨ Laban ghaze, “Kamaghɨn deragham, kɨ a isɨ nɨ danɨngam eghtɨ gumazir igharazitam a inian kogham. Eghtɨ nɨ na ko ikiam.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Ezɨ Jekop Resel iniasa 7plan azenibar ingari. A Resel bar a gifonge, kamaghɨn amizɨ, a 7plan azenir kabagh nɨghnɨzi da pura bizim.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ezɨ 7plan azenir kaba gɨvazɨma Jekop kamagh Laban mɨgei, “Dughiam oto, nɨ uan guivim na danightɨ kɨ an ikiam.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Ezɨ Laban amuir ikɨzimɨn isar ekiam gamigha, gumazamizir avɨribar diazɨ me ize.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ezɨ dɨmagarir kamɨn, Laban Lea inigha Reselɨn danganim isa, Jekop bagha ghuzɨ, a dɨmangan poroghamiba uari koma akua amir arazimɨn a gami.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Ezɨ Laban ingangarir amizir mam an ziam, Silpa isa Lea ganɨngi.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Ezɨ amɨnim dutuzɨ, Jekop a koma akuir amizir kamɨn gari, a Resel puvatɨ, kar Lea. Ezɨ a ghua Laban mɨgɨa ghaze, “Nɨ manmaghsua kamagh na gami? Kɨ Resel iniasa nɨn ingari. Ezɨ nɨ manmaghsua na gifara?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Ezɨ Laban ghaze, “En arazim kamaghɨn iti, guivir ekiam faragh pamɨn ikɨtɨ, gɨn guivir dozim pamɨn ikiam.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Nɨ orarkɨtɨ amuir ikɨzimɨn isamɨn wigh mangɨ gɨvaghtɨ, kɨ Resel uaghan nɨ danɨngam. Eghtɨ nɨ 7plan azenir igharazibar ua ingarigham.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Ezɨ Jekop an akam gifuegha, amuimɨn ikɨzir isamɨn dughiam ghua gɨvazɨ, Laban uan guivim Resel isa a ganɨngizɨ an an amuimɨn oto.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Egha Laban uan ingangarir amizir igharazir mam Bilha, isa uan guivim Resel ganɨngi.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ezɨ Jekop Resel koma akua, egha bar moghɨrama a gifonge, egha mong deragha Lea gifongezir puvatɨ. Egha Jekop, Laban ko 7plan azenir igharazibar ua ingari.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Ezɨ Ikiavɨra Itir God gari, Jekop deragha Lea gifongezir puvatɨ. Ezɨ a Lean akurazɨma a navim adai, ezɨ Resel navim adair puvatɨ.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Ezɨ Lea navim asegha otarir mam bate. Egha a ghaze, “Ikiavɨra Itir God nan osɨmtɨzim gɨfogha gɨfa, ezɨ datɨrɨghɨn nan pam na gifuegham.” Egha otarim ziam “Ruben,” a gatɨ.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Egha gɨn a ua navim asegha otarir igharazim bate. Egha ghaze, “Ikiavɨra Itir God orasi, Jekop deragha na gifongezir pu, kamaghɨn, an otarir igharazim na ganɨngi.” Egha otarim ziam “Simeon,” a gatɨ.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Egha Lea ua navim asegha otarir mam bate. Egha ghaze, “Kɨ uan pam bagha otarir 3pla bategha gɨfa, kamaghɨn amizɨ, a datɨrɨghɨn bar moghɨra na gifuegh, na ko porogh egh zurara na ko ikiam.” Egha otarir kam ziam, “Livai,” a gatɨ.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Egha Lea ua navim asegha otarir igharazir mam uam a bate. Egha ghaze, “Kɨ dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fam.” Egha Lea otarim ziam, “Juda,” a gatɨ. Egha Lea dughiar kamɨn ua boritam batir puvatɨ.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.