Gênesis 29

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ezɨ Jekop ghuavɨra ikia ghua aruem anadi naghɨn itir gumazamizibar nguazimɨn oto.
1 Então, pôs-se Jacó a pé e foi-se à terra dos filhos do Oriente.
2 Egha a tugha pura tintinibar gara ghua gari, sipsipɨn okoruar 3pla mozir par mamɨn mɨriamɨn ireghav iti. Ezɨ mozir par kam, sipsipɨn kaba anepi. Ezɨ dagɨar baravir mam mozir par kamɨn akam dukuaghav iti.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Eghtɨ sipsipba bar mozir par kamɨn izeghtɨ, dar garir gumaziba dagɨar kam poegh dɨpam me danigh gɨvagh, dagɨam uam a puegh izɨ uam a dukuagham.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Ezɨ Jekop sipsipbar garir gumazibar azara, “Namakaba, ia nguibar manamɨn gumaziba?”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Ezɨ a men azara, “Nahorɨn igiar borim, an ziam Laban, ia a gɨfo?”
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Ezɨ a men azara, “A deragha iti?”
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel, sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Ezɨ Jekop ghaze, “Aruer ekiam ikiavɨra iti, ezɨ sipsipba inigh aven mangamin dughiam tɨgharɨ. Kamaghɨn ti deragham? Ia sipsipba dɨpam dar anigh egh da amadaghtɨ da mangɨ ua grazibar amɨ.”
7 E ele disse: Eis que ainda é muito dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide, e apascentai- as.
8 Ezɨ me ghaze, “E kamaghɨn damuan kogham, e ikɨ sipsipɨn okoruaba bagh mɨzuamtɨ da bar izeghtɨ, e dagɨam poeghtɨ, mozir pamɨn akam kuighirɨghtɨ, e dɨpam sipsipbar anɨngam.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Ezɨ Jekop me ko mɨgɨavɨra itima, Resel uan afeziamɨn sipsipba ko izava oto. Resel, a sipsipbagh eghuvir amizim.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Ezɨ Jekop Reselɨn gari. An an amebamɨn tuebamɨn guivim, egha a Labanɨn sipsipbar ganigha, mozir pamɨn ghugha dagɨam poegha mozir pamɨn akam kui. Egha dɨpam uan amebamɨn tuebamɨn sipsipbagh anɨdi.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço, e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Egha Jekop Reselɨn toregha, maghɨram azi.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz, e chorou.
12 Egha a mɨgɨa ghaze, “Kɨ nɨn afeziamɨn buaramizim Rebekan otarim.” Ezɨ Resel uan afeziam bagha ivegha ghua bizir kabar gun a mɨkeme.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai e que era filho de Rebeca. Então, ela correu e o anunciou a seu pai.
13 Ezɨ Laban orazi an buaramizimɨn otarim Jekop izima, a ivegha ghua a muigha, an toregha a inigha dɨpenimɨn ghu. Ezɨ Jekop bizir otiviziba bar dar gun Laban mɨkeme.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa. E contou ele a Labão todas estas coisas.
14 Ezɨ Laban ghaze, “Bar guizbangɨra, ga anabar vamɨra.” Ezɨ Jekop a ko iakɨnir vamɨran bar an ike.
14 Então, Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Ezɨ Laban Jekop mɨgɨa ghaze, “Nɨ guizbangɨra nan adarazir mav, ezɨ nɨ pura nan ingaran kɨ aghua. Nɨ manmaghɨn dagɨabagh ifonge?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Laban guivir pumuning iti, guivir ekiamɨn ziam Lea, ezɨ dozimɨn ziam Resel.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Leia, e o nome da menor, Raquel.
17 Lea damazir aghuiba iti, ezɨ Resel Lea gafiragha an ganganiba bar dera.
17 Leia, porém, tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Ezɨ Jekop Resel bar a gifuegha ghaze, “Kɨ 7plan azenibar nɨn ingarightɨ, nɨ Resel na danightɨ kɨ an ikiam.”
18 E Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Ezɨ Laban ghaze, “Kamaghɨn deragham, kɨ a isɨ nɨ danɨngam eghtɨ gumazir igharazitam a inian kogham. Eghtɨ nɨ na ko ikiam.”
19 Então, disse Labão: Melhor é que eu ta dê do que a dê a outro varão; fica comigo.
20 Ezɨ Jekop Resel iniasa 7plan azenibar ingari. A Resel bar a gifonge, kamaghɨn amizɨ, a 7plan azenir kabagh nɨghnɨzi da pura bizim.
20 Assim, serviu Jacó sete anos por Raquel; e foram aos seus olhos como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ezɨ 7plan azenir kaba gɨvazɨma Jekop kamagh Laban mɨgei, “Dughiam oto, nɨ uan guivim na danightɨ kɨ an ikiam.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá- me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu entre a ela.
22 Ezɨ Laban amuir ikɨzimɨn isar ekiam gamigha, gumazamizir avɨribar diazɨ me ize.
22 Então, ajuntou Labão todos os varões daquele lugar e fez um banquete.
23 Ezɨ dɨmagarir kamɨn, Laban Lea inigha Reselɨn danganim isa, Jekop bagha ghuzɨ, a dɨmangan poroghamiba uari koma akua amir arazimɨn a gami.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Leia, sua filha, e trouxe-lha. E entrou a ela.
24 Ezɨ Laban ingangarir amizir mam an ziam, Silpa isa Lea ganɨngi.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Leia, sua filha.
25 Ezɨ amɨnim dutuzɨ, Jekop a koma akuir amizir kamɨn gari, a Resel puvatɨ, kar Lea. Ezɨ a ghua Laban mɨgɨa ghaze, “Nɨ manmaghsua kamagh na gami? Kɨ Resel iniasa nɨn ingari. Ezɨ nɨ manmaghsua na gifara?”
25 E aconteceu pela manhã ver que era Leia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Ezɨ Laban ghaze, “En arazim kamaghɨn iti, guivir ekiam faragh pamɨn ikɨtɨ, gɨn guivir dozim pamɨn ikiam.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Nɨ orarkɨtɨ amuir ikɨzimɨn isamɨn wigh mangɨ gɨvaghtɨ, kɨ Resel uaghan nɨ danɨngam. Eghtɨ nɨ 7plan azenir igharazibar ua ingarigham.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos servires comigo.
28 Ezɨ Jekop an akam gifuegha, amuimɨn ikɨzir isamɨn dughiam ghua gɨvazɨ, Laban uan guivim Resel isa a ganɨngizɨ an an amuimɨn oto.
28 E Jacó fez assim e cumpriu a semana desta; então, lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Egha Laban uan ingangarir amizir igharazir mam Bilha, isa uan guivim Resel ganɨngi.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ezɨ Jekop Resel koma akua, egha bar moghɨrama a gifonge, egha mong deragha Lea gifongezir puvatɨ. Egha Jekop, Laban ko 7plan azenir igharazibar ua ingari.
30 E entrou também a Raquel e amou também a Raquel mais do que a Leia; e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Ezɨ Ikiavɨra Itir God gari, Jekop deragha Lea gifongezir puvatɨ. Ezɨ a Lean akurazɨma a navim adai, ezɨ Resel navim adair puvatɨ.
31 Vendo, pois, o Senhor que Leia era aborrecida, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Ezɨ Lea navim asegha otarir mam bate. Egha a ghaze, “Ikiavɨra Itir God nan osɨmtɨzim gɨfogha gɨfa, ezɨ datɨrɨghɨn nan pam na gifuegham.” Egha otarim ziam “Ruben,” a gatɨ.
32 E concebeu Leia, e teve um filho, e chamou o seu nome Rúben, dizendo: Porque o Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará o meu marido.
33 Egha gɨn a ua navim asegha otarir igharazim bate. Egha ghaze, “Ikiavɨra Itir God orasi, Jekop deragha na gifongezir pu, kamaghɨn, an otarir igharazim na ganɨngi.” Egha otarim ziam “Simeon,” a gatɨ.
33 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era aborrecida, me deu também este; e chamou o seu nome Simeão.
34 Egha Lea ua navim asegha otarir mam bate. Egha ghaze, “Kɨ uan pam bagha otarir 3pla bategha gɨfa, kamaghɨn amizɨ, a datɨrɨghɨn bar moghɨra na gifuegh, na ko porogh egh zurara na ko ikiam.” Egha otarir kam ziam, “Livai,” a gatɨ.
34 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Agora, esta vez se ajuntará meu marido comigo, porque três filhos lhe tenho dado; por isso, chamou o seu nome Levi.
35 Egha Lea ua navim asegha otarir igharazir mam uam a bate. Egha ghaze, “Kɨ dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fam.” Egha Lea otarim ziam, “Juda,” a gatɨ. Egha Lea dughiar kamɨn ua boritam batir puvatɨ.
35 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor . Por isso, chamou o seu nome Judá; e cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.