Gênesis 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Ezɨ Lot guaratɨghɨn Sodomɨn nguibamɨn uari akuvir tiar akamɨn aperaghav iti. Ezɨ enselɨn Ikiavɨra Itir God ko ghua Abrahamɨn ganizimning, datɨrɨghɨn iza Sodomɨn nguibam oto. Ezɨ Lot aningɨn garima aning izima a dɨkavigha aning bagha zui. Egha tevimning apɨrigha aviragha guam nguazim girɨ.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 Egha ghaze, “Gumazir Ekiamning, kɨ guan ingangarir gumazim, ezɨ gua nan dɨpenimɨn izi. Gua uan dagariba faragh da ruegh, egh dɨmangan nan dɨpenim daku. Egh amɨnim tiraghtɨ gua dɨkavigh mangɨ.”
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Ezɨ Lot mɨghɨghavɨra aning mɨgeima, aning gɨn a ko dɨpenimɨn ghu. Ezɨ Lot uan ingangarir gumazibav kemezɨma me bretɨn yis puvatɨziba tuegha aning bagha dagher aghuibagh ami. Ezɨ aning api.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Ezɨ aning tɨghar mɨsiabar mangasava amima, Sodomɨn gumaziba iza dɨpenim avɨni. Nguibamɨn itir gumazir igiaba ko ghuriba bar moghɨra izi.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Egha me Lotɨn dɨa ghaze, “Gumazir iza nɨn dɨpenim gakuimning mana? Aning amadaghtɨ aning azenan izɨtɨ, e poroghamiba uari ko akuava amir arazir kurabar aning damuasa.”
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Ezɨ Lot azenan ghua tiam deragha anesara.
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 Egha me mɨgɨa ghaze, “Nan aveghbuaba, ia oragh. Ia arazir kurar kam damuan markɨ!
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Kɨ guivir pumuning iti, aning gumazitam koma akuizir puvatɨ. Kɨ aning inigh egh ia bagh azenan izam, eghtɨ ia uan ifongiam aningɨn anegɨfagh. Eghtɨ gumazir nan dɨpenim gakuimning kɨ deragh aningɨn ganam. Kamaghɨn ia arazir kuratam bar aning damuan markɨ.”
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Ezɨ Sodomia mɨgɨrɨgɨar kam baregha ghaze, “Gumazir kam, a nguibar igharazimɨn gumazim, egha a en araziba tuisɨghasava ami. Nɨ e gitagh. Nɨ e gitaghan koghtɨ, e arazir kurabar aning damuam. Egh e uaghan mɨzazitam nɨ gaseghtɨ nɨ fogham, nɨn mɨzazim, aningɨn mɨzazim gafiragham.” Egha me ua Lotɨn suiragha a munasaragha egha tiam akarasa.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Ezɨ gumazir dɨpenimɨn aven itimning dafarim azenan anemadagha Lotɨn suiragha, uam a inigha aven izegha tiam asara.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 Egha aning azenan itir gumazibagh amizɨ, men damaziba pɨrizɨma, me ua dɨpenimɨn tiar akamɨn garir puvatɨ.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Ezɨ gumazir kamning kamagh Lotɨn azara, “Nɨn tarazi uam nguibar kamɨn aven iti? Nɨ uan boriba ko uan amereba ko nɨn adarazi kagh iti, nɨ bar me inigh egh nguibar kam atakigh.
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 Ga nguibar kam gasɨghasigham. Nguibar kamɨn aven, bar eghaghanir bar kurar igharagha gariba otivizɨ, Ikiavɨra Itir God da baregha gɨfa. Kamaghɨn, a ga amadazɨma ga nguibar kam gasɨghasɨghasa izi.”
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Ezɨ Lot gumazir an guivimningɨn ikiasa me inabazimning bagha ghu. Egha aning mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God nguibar kam kuvarɨmasa, kamaghɨn gua dɨkavigh nguibar kam bemɨram anetakigh.” Ezɨ aning ghaze, a ti pura ikarara mɨgei.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Ezɨ amɨnim tiragha gɨvazɨ enselning Lotɨn avɨgha ghaze, “Atamra. Nɨ uan amuim ko guivimning inigh, egh nguibar kam atakigh. Nɨ suighsuigh gumazamizir kaba sara ovegham.”
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Ezɨ Lot nɨghnɨzir avɨribagh ami. Ezɨ guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God Lotɨn apangkufi. Kamaghɨn amizɨ, enselning a ko, an amuim ko guivimning dafaribar suigha egha nguibar kam ategha azenan ghu.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Egha aning me inigha azenan ghugha gɨvagha, kamaghɨn me mɨgei, “Ia zuamɨram arɨmangegh, puvatɨghtɨ ia uaghan ovegham. Ia uamategh ragh gɨn ganan markɨ. Egh ia danganir zarir munamɨn dapiagh avughsan markɨ. Ia ovengan aghuaghsɨ, egh arɨ mɨghsɨabar ghuavanang.”
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Ezɨ Lot ghaze, “Ekiam, kɨ nɨ na mɨgei moghɨn damuva avegham.
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 Nɨ na barakigh. Nɨ bar nan apangkuvigha ingangarir aghuim nan akurvaghasava a gami. Ezɨ mɨghsɨaba bar saghon mar iti, ezɨ kɨ zuamɨra da bagh mangɨva avegham. Kɨ mangɨvɨra ikɨtɨ, nguibam ikuvightɨ kɨ uaghan mɨzazim inigh ovegham.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Nɨ nguibar muziarir munamɨn gari a munagh iti. A roghɨra iti, ezɨ kɨ zuamɨra an angɨgham. A nguibar dozim. Nɨ na ateghtɨ kɨ nguibar kamɨn manɨgh egh osɨmtɨzir kam gitagham.”
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 Ezɨ ensel ghaze, “A dera. Kɨ nguibar nɨ mangasa mɨgeir mam gasɨghasɨghan kogham.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Aria, nɨ atamra mangɨ. Kɨ bizitam damuan kogh mangɨ, dughiar ia mangɨ nguibar kamɨn otoghamim.” Ezɨ Lot ghaze, nguibar kam bar sufi, ezɨ me gɨn nguibar kam, Soar a garɨsi.
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ezɨ aruem tɨghar maghɨn anagavɨra itima, Lot Soarɨn nguibamɨn otogha gɨfa.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Ezɨ bar zuamɨra Ikiavɨra Itir God dagɨar isiba ko avim amadazɨ, da amozimɨn mɨn overiamɨn ikia Sodom ko Gomora giri.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Egha a nguibamning vɨraram aning gasɨghasɨgha danganir zarir aning itim sarama asɨghasɨki. Egha gumazamizir nguibar kamningɨn itibagh asɨghasɨgha egha nguazir kamɨn itir aghuir biziba sara bar dagh asɨghasɨki.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Ezɨ Lotɨn amuim an gɨn iza, egha ua ragha gɨn gara, egha maghɨra solɨn mɨn otogha dɨpenir akɨnimɨn mɨn asaraghav iti.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Ezɨ amɨmzaraghan bar mɨzaraghara Abraham ghua danganir a faragha Ikiavɨra Itir God ko tughav ikia mɨkemezimɨn ghu.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 Egha a Sodom ko Gomora, ko danganir zarir aning itir kam bagha gari, egha gari avir ekiamɨn mɨgharim nguazimɨn ikegha overiamɨn ghuavanadi.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 God nguibar nguazir zarir kamɨn itiba bar adagh asɨghasɨki. Egha an Abraham gɨnɨghnɨgha, nguibar Lot itim gasɨghasɨgha, Lot gamizɨ an osɨmtɨzir kam gita.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Ezɨ Lot Soarɨn nguibamɨn ikian atiatigha uan guivimning inigha mɨghsɨabar ghuavanabo. Egha me dagɨar torir mamɨn aven iti.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Egha an guivir ekiam kamagh uan afumim mɨgei, “Gan afeziam ghurigha gɨfa. Ezɨ nguazir kamɨn danganiba bar gumaziba puvatɨ. Ezɨ gumazamiziba faragha uarir iti moghɨn tina gan ikiam.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Aria, ga uan afeziam wain taba a danightɨ an onganightɨ, ga a ko dakuightɨ, a boriba ga danɨngam. Eghtɨ gan afeziamɨn adarazi ikɨvɨra ikiam.”
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Egha dɨmangan aning wain isa uan afeziam ganɨngizɨ an ongani. Ezɨ guivir ekiam a koma akui. Aningɨn afeziam wain amegha bar onganigha fozir puvatɨzɨ guivim a koma akui.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Egha amɨmzaraghan guivir ekiam uan afumim mɨgɨa ghaze, “Kɨ bogɨran dɨmangan afeziam koma akuigha gɨfa. Ga datɨrɨghɨn dɨmangan afeziam wainɨn taba uam a danɨngam. Eghtɨ nɨ kɨ amizɨ moghɨn nɨ a ko daku, eghtɨ a boritaba ga danightɨ gan afeziamɨn adarazi ikɨ mangɨvɨra ikiam.”
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Egha dɨmagarir kamɨn aning uan afeziam wain a ganɨngizɨ a uam ongani, ezɨ guivir dozim a koma akui. Afeziam faragha wain amegha onganigha fozir puvatɨzɨ moghɨra guivir dozim a koma akui.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Egha tuavir kamɨn Lotɨn guivimning afeziam dam boriba ini.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Ezɨ guivir ekiam otarir mam bategha ziam, “Moap,” a gatɨ, ezɨ gɨn a Moapian ovavimɨn oto.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Ezɨ guivir dozim uaghan otarim bategha ziam, “Benami,” a gatɨ, ezɨ gɨn an Amonian ovavimɨn oto.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.