Gênesis 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA
1 Ezɨ Lot guaratɨghɨn Sodomɨn nguibamɨn uari akuvir tiar akamɨn aperaghav iti. Ezɨ enselɨn Ikiavɨra Itir God ko ghua Abrahamɨn ganizimning, datɨrɨghɨn iza Sodomɨn nguibam oto. Ezɨ Lot aningɨn garima aning izima a dɨkavigha aning bagha zui. Egha tevimning apɨrigha aviragha guam nguazim girɨ.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Egha ghaze, “Gumazir Ekiamning, kɨ guan ingangarir gumazim, ezɨ gua nan dɨpenimɨn izi. Gua uan dagariba faragh da ruegh, egh dɨmangan nan dɨpenim daku. Egh amɨnim tiraghtɨ gua dɨkavigh mangɨ.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Ezɨ Lot mɨghɨghavɨra aning mɨgeima, aning gɨn a ko dɨpenimɨn ghu. Ezɨ Lot uan ingangarir gumazibav kemezɨma me bretɨn yis puvatɨziba tuegha aning bagha dagher aghuibagh ami. Ezɨ aning api.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Ezɨ aning tɨghar mɨsiabar mangasava amima, Sodomɨn gumaziba iza dɨpenim avɨni. Nguibamɨn itir gumazir igiaba ko ghuriba bar moghɨra izi.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Egha me Lotɨn dɨa ghaze, “Gumazir iza nɨn dɨpenim gakuimning mana? Aning amadaghtɨ aning azenan izɨtɨ, e poroghamiba uari ko akuava amir arazir kurabar aning damuasa.”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Ezɨ Lot azenan ghua tiam deragha anesara.
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 Egha me mɨgɨa ghaze, “Nan aveghbuaba, ia oragh. Ia arazir kurar kam damuan markɨ!
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Kɨ guivir pumuning iti, aning gumazitam koma akuizir puvatɨ. Kɨ aning inigh egh ia bagh azenan izam, eghtɨ ia uan ifongiam aningɨn anegɨfagh. Eghtɨ gumazir nan dɨpenim gakuimning kɨ deragh aningɨn ganam. Kamaghɨn ia arazir kuratam bar aning damuan markɨ.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Ezɨ Sodomia mɨgɨrɨgɨar kam baregha ghaze, “Gumazir kam, a nguibar igharazimɨn gumazim, egha a en araziba tuisɨghasava ami. Nɨ e gitagh. Nɨ e gitaghan koghtɨ, e arazir kurabar aning damuam. Egh e uaghan mɨzazitam nɨ gaseghtɨ nɨ fogham, nɨn mɨzazim, aningɨn mɨzazim gafiragham.” Egha me ua Lotɨn suiragha a munasaragha egha tiam akarasa.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Ezɨ gumazir dɨpenimɨn aven itimning dafarim azenan anemadagha Lotɨn suiragha, uam a inigha aven izegha tiam asara.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Egha aning azenan itir gumazibagh amizɨ, men damaziba pɨrizɨma, me ua dɨpenimɨn tiar akamɨn garir puvatɨ.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ezɨ gumazir kamning kamagh Lotɨn azara, “Nɨn tarazi uam nguibar kamɨn aven iti? Nɨ uan boriba ko uan amereba ko nɨn adarazi kagh iti, nɨ bar me inigh egh nguibar kam atakigh.
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 Ga nguibar kam gasɨghasigham. Nguibar kamɨn aven, bar eghaghanir bar kurar igharagha gariba otivizɨ, Ikiavɨra Itir God da baregha gɨfa. Kamaghɨn, a ga amadazɨma ga nguibar kam gasɨghasɨghasa izi.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ezɨ Lot gumazir an guivimningɨn ikiasa me inabazimning bagha ghu. Egha aning mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God nguibar kam kuvarɨmasa, kamaghɨn gua dɨkavigh nguibar kam bemɨram anetakigh.” Ezɨ aning ghaze, a ti pura ikarara mɨgei.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Ezɨ amɨnim tiragha gɨvazɨ enselning Lotɨn avɨgha ghaze, “Atamra. Nɨ uan amuim ko guivimning inigh, egh nguibar kam atakigh. Nɨ suighsuigh gumazamizir kaba sara ovegham.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Ezɨ Lot nɨghnɨzir avɨribagh ami. Ezɨ guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God Lotɨn apangkufi. Kamaghɨn amizɨ, enselning a ko, an amuim ko guivimning dafaribar suigha egha nguibar kam ategha azenan ghu.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Egha aning me inigha azenan ghugha gɨvagha, kamaghɨn me mɨgei, “Ia zuamɨram arɨmangegh, puvatɨghtɨ ia uaghan ovegham. Ia uamategh ragh gɨn ganan markɨ. Egh ia danganir zarir munamɨn dapiagh avughsan markɨ. Ia ovengan aghuaghsɨ, egh arɨ mɨghsɨabar ghuavanang.”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Ezɨ Lot ghaze, “Ekiam, kɨ nɨ na mɨgei moghɨn damuva avegham.
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Nɨ na barakigh. Nɨ bar nan apangkuvigha ingangarir aghuim nan akurvaghasava a gami. Ezɨ mɨghsɨaba bar saghon mar iti, ezɨ kɨ zuamɨra da bagh mangɨva avegham. Kɨ mangɨvɨra ikɨtɨ, nguibam ikuvightɨ kɨ uaghan mɨzazim inigh ovegham.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Nɨ nguibar muziarir munamɨn gari a munagh iti. A roghɨra iti, ezɨ kɨ zuamɨra an angɨgham. A nguibar dozim. Nɨ na ateghtɨ kɨ nguibar kamɨn manɨgh egh osɨmtɨzir kam gitagham.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Ezɨ ensel ghaze, “A dera. Kɨ nguibar nɨ mangasa mɨgeir mam gasɨghasɨghan kogham.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Aria, nɨ atamra mangɨ. Kɨ bizitam damuan kogh mangɨ, dughiar ia mangɨ nguibar kamɨn otoghamim.” Ezɨ Lot ghaze, nguibar kam bar sufi, ezɨ me gɨn nguibar kam, Soar a garɨsi.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Ezɨ aruem tɨghar maghɨn anagavɨra itima, Lot Soarɨn nguibamɨn otogha gɨfa.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ezɨ bar zuamɨra Ikiavɨra Itir God dagɨar isiba ko avim amadazɨ, da amozimɨn mɨn overiamɨn ikia Sodom ko Gomora giri.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Egha a nguibamning vɨraram aning gasɨghasɨgha danganir zarir aning itim sarama asɨghasɨki. Egha gumazamizir nguibar kamningɨn itibagh asɨghasɨgha egha nguazir kamɨn itir aghuir biziba sara bar dagh asɨghasɨki.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ezɨ Lotɨn amuim an gɨn iza, egha ua ragha gɨn gara, egha maghɨra solɨn mɨn otogha dɨpenir akɨnimɨn mɨn asaraghav iti.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Ezɨ amɨmzaraghan bar mɨzaraghara Abraham ghua danganir a faragha Ikiavɨra Itir God ko tughav ikia mɨkemezimɨn ghu.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Egha a Sodom ko Gomora, ko danganir zarir aning itir kam bagha gari, egha gari avir ekiamɨn mɨgharim nguazimɨn ikegha overiamɨn ghuavanadi.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 God nguibar nguazir zarir kamɨn itiba bar adagh asɨghasɨki. Egha an Abraham gɨnɨghnɨgha, nguibar Lot itim gasɨghasɨgha, Lot gamizɨ an osɨmtɨzir kam gita.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Ezɨ Lot Soarɨn nguibamɨn ikian atiatigha uan guivimning inigha mɨghsɨabar ghuavanabo. Egha me dagɨar torir mamɨn aven iti.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Egha an guivir ekiam kamagh uan afumim mɨgei, “Gan afeziam ghurigha gɨfa. Ezɨ nguazir kamɨn danganiba bar gumaziba puvatɨ. Ezɨ gumazamiziba faragha uarir iti moghɨn tina gan ikiam.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Aria, ga uan afeziam wain taba a danightɨ an onganightɨ, ga a ko dakuightɨ, a boriba ga danɨngam. Eghtɨ gan afeziamɨn adarazi ikɨvɨra ikiam.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Egha dɨmangan aning wain isa uan afeziam ganɨngizɨ an ongani. Ezɨ guivir ekiam a koma akui. Aningɨn afeziam wain amegha bar onganigha fozir puvatɨzɨ guivim a koma akui.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Egha amɨmzaraghan guivir ekiam uan afumim mɨgɨa ghaze, “Kɨ bogɨran dɨmangan afeziam koma akuigha gɨfa. Ga datɨrɨghɨn dɨmangan afeziam wainɨn taba uam a danɨngam. Eghtɨ nɨ kɨ amizɨ moghɨn nɨ a ko daku, eghtɨ a boritaba ga danightɨ gan afeziamɨn adarazi ikɨ mangɨvɨra ikiam.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Egha dɨmagarir kamɨn aning uan afeziam wain a ganɨngizɨ a uam ongani, ezɨ guivir dozim a koma akui. Afeziam faragha wain amegha onganigha fozir puvatɨzɨ moghɨra guivir dozim a koma akui.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Egha tuavir kamɨn Lotɨn guivimning afeziam dam boriba ini.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Ezɨ guivir ekiam otarir mam bategha ziam, “Moap,” a gatɨ, ezɨ gɨn a Moapian ovavimɨn oto.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Ezɨ guivir dozim uaghan otarim bategha ziam, “Benami,” a gatɨ, ezɨ gɨn an Amonian ovavimɨn oto.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.