Deuteronômio 2

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Egha Moses kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “E gɨn uamategha ghua gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ghua Ongarir Aghevim bagha zuir tuavimɨn zui. Egha e, Ikiavɨra Itir God e mɨkemezɨ moghɨrama ami. Egha e Idomian mɨghsɨabar itir danganimɨn, dughiar bar ruarimɨn ighuagh arui.
1 Moisés disse ao povo: — Então continuamos a viagem pelo deserto na direção do golfo de Ácaba, conforme o
2 “Egha Ikiavɨra Itir God, ua na mɨgɨa ghaze,
2 Então o Senhor me disse:
3 ‘Dughiar bar ruarimɨn ia pura mɨghsɨaba itir danganir kam tintinibar a garuavti, dughiam gɨfa. Ia datɨrɨghɨn notɨn amadaghan mangɨ.’
3 “Já faz muito tempo que vocês andam por aí sem rumo. Agora vão na direção do norte.”
4 Egha Ikiavɨra Itir God, mɨgɨrɨgɨar otevir kam ia danɨngasa na mɨkeme, ‘Ia datɨrɨghɨn Idomian mɨghsɨaba itir danganimɨn torim abigh mangam. Kar Ison ovavir boribar nguazim, me ian namakaba. Me ian atiatingtɨ, ia deraghvɨra ganigh.
4 E Deus ordenou que eu lhes dissesse: “Vocês vão passar pelo país de Edom, que é dos seus parentes , os descendentes de Esaú. Eles ficarão com medo de vocês, mas tomem cuidado
5 Ia me ko mɨsoghan markɨ. Kɨ men nguazir otevitam isɨ ia danighan kogham. Bar puvatɨ. Kɨ fomɨra Seirɨn Mɨghsɨam isa Ison ovavir boribagh anigha gɨfa.
5 para não provocarem uma luta com eles. Eu não darei a vocês nem mesmo um pedacinho da terra deles, pois foi aos descendentes de Esaú que eu dei o território de Edom.
6 Eghtɨ ia men kantrin aven, dagheba ko dɨpabara, ia dagh ives.’
6 Vocês poderão comprar deles a comida e a água que precisarem.”
7 “Ia bizir kam bakɨnɨghnighan markɨ. Ikiavɨra Itir God, ian God, ia bagha biziba bar dagh amizɨ, da deraghvɨram otifi. Ia gumazamiziba puvatɨzir danganim purama a garuir dughiamɨn, a bar deraghavɨra ia geghuva ian gari. Egha faragha zuir 40plan azenibar ikegha iza datɨrɨkɨn, a ia ko ikiavɨra iti, ezɨ ia bizitamɨn otevezir puvatɨ.
7 — Lembrem que o Senhor , nosso Deus, abençoou tudo o que vocês fizeram. Ele não esqueceu vocês durante os quarenta anos em que caminharam por esse enorme deserto. Ele sempre cuidou de vocês, dando-lhes tudo o que precisavam.
8 “Ezɨ e ua dɨkavigha ghua en namakar Seirɨn Mɨghsɨabar boroghɨn itiba, Idomia, me gitaghasa, Elat ko Esiongeberɨn nguibamning bagha zuir tuavir gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itim ategha, ragha ghua Moapɨn kantrin itir gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn zuir tuavimɨn zui.
8 — Assim rodeamos o país de Edom, deixando o caminho que vai de Elate e Eziom-Geber até o mar Morto e seguindo o caminho que vai até o deserto de Moabe.
9 Ezɨ Ikiavɨra Itir God kamaghɨn na mɨgɨa ghaze, ‘Moapia me Lotɨn ovavir boriba, ezɨ ia pazɨ me damuan markɨ. Kɨ nguibar ekiam Ar isa me ganigha gɨfa, ezɨ ia me ko mɨsoghan markɨ. Kɨ men nguazitam isɨ ia danighan kogham.’ ”
9 E o Senhor Deus me disse: “Não ataque os moabitas, que são descendentes de Ló, nem entre em luta com eles. Eu dei a eles a cidade de Ar e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
10 — ausente —
10 (Antigamente uma raça numerosa de gigantes fortes, chamados emins, vivia em Ar. Eles eram tão altos como os anaquins , outra raça de gigantes.
11 — ausente —
11 Tanto os anaquins como os emins eram conhecidos como refains ; mas os moabitas os chamavam de emins.
12 Horia fomɨra Idomɨn kantrin itima, Ison ovavir boriba me gasɨghasigha, men kantri inigha a gapia. Kamaghɨra, Israelia gɨn Ikiavɨra Itir God me ganɨngizir nguazir kam, inigha a gapia.)
12 Naquele tempo os horeus viviam em Edom, mas os descendentes de Esaú os expulsaram dali, acabaram com eles e ficaram morando no seu território. Os descendentes de Esaú fizeram a mesma coisa que os israelitas fizeram mais tarde, quando estes tomaram posse da terra que o Senhor lhes tinha dado.)
13 Egha Moses ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God e mɨkemezɨ moghɨra e gɨn Seretɨn Danganir Zarim abɨgha zui.
13 — Depois atravessamos o riacho de Zerede, conforme Deus havia mandado.
14 Dughiar e Kades Barnean ikegha iza Seretɨn Danganir Zarim abigha izezim, datɨrɨghɨn 38plan azeniba. Ezɨ Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨra, mɨdorozir gumazir e ko Kades Barnean ikegha izeziba, me bar moghɨram ariaghire.
14 Isso foi trinta e oito anos depois de termos saído de Cades-Barneia. Durante esses anos aconteceu aquilo que o Senhor nos tinha dito: morreram todos os homens daquela geração que tinham idade para ir à guerra.
15 Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God, men apanim gamua ghua bar me agɨfa.
15 O Senhor ficou contra eles e os foi matando, até que não sobrou mais nenhum deles no acampamento dos israelitas.
16 “Mɨdorozir gumaziba bar ariaghirezɨ men gɨn,
16 — Depois da morte de todos aqueles homens,
17 Ikiavɨra Itir God, kamaghɨn na mɨgɨa ghaze,
17 o Senhor Deus me disse:
18 ‘Ia datɨrɨghɨn nguibar ekiam Ar, an boroghɨn zuir tuavimɨn otogh Moapian nguazimɨn mɨtaghniam abigh an aven mangɨ.
18 “Passe hoje pela cidade de Ar, na fronteira com Moabe.
19 Egh Amonia me Lotɨn ovavir boriba, ia men nguazimɨn boroghɨra mangam. Nguazir kam kɨ a isa me ganigha gɨfa. Kamaghɨn amizɨ, kɨ men nguazir katam isɨ ia danighan kogham. Eghtɨ ia bizitam damightɨ me atartɨ ia me mɨsoghan markɨ.’ ”
19 Quando chegar à terra dos amonitas, que são descendentes de Ló, não os ataque, nem entre em luta com eles. Eu entreguei a eles a terra de Amom e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
20 (Nguazir asɨzir kam, me uaghan kamaghɨn a dɨbori, “Refaimian nguazim.” Gumazamizir maba fomɨram an ike, ezɨ Amonia kamaghɨn uaghan me dɨbora ghaze, me “Samsumia.”
20 (Essa região é conhecida também como a terra dos refains, uma raça de gigantes que antigamente moravam ali; os amonitas os chamavam de zanzumins.
21 Egha me uaghan Anakian mɨn aghuigha ruari. Egha me bar avɨrasemegha gavgaviba men iti. Ezɨ Ikiavɨra Itir God, bar moghɨra me agɨvazɨ, Amonia nguazir kam inigha a gapia.
21 Havia muitos deles, e eram altos e fortes, como os anaquins. Deus destruiu os zanzumins, e os amonitas ocuparam a região e ficaram morando ali.
22 Kamaghɨra, Ikiavɨra Itir God, Ison adarazigh amizɨ, me datɨrɨghɨn Idomɨn Mɨghsɨabagh apiagha iti. Ikiavɨra Itir God, bar Horia agɨvazɨ, Idomia men nguazim inigha a gapia.
22 Deus havia feito a mesma coisa em favor dos edomitas, que são descendentes de Esaú: ele acabou com os horeus, e os edomitas ocuparam a terra deles e ali moram até hoje .
23 Ezɨ Avia, men nguazim ongarir ekiamɨn ikegha ghua Gasan amadaghan sautɨn tu. Ezɨ Kritia kamaghɨrama amigha Avian nguazim inigha a gapia.)
23 Os cretenses fizeram a mesma coisa: eles saíram da ilha de Creta, invadiram a terra dos avins, no litoral do mar Mediterrâneo, e foram na direção do sul até a cidade de Gaza. Os cretenses acabaram com os avins e ficaram morando nas cidades deles.)
24 Ezɨ Moses ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “E Moap gitagha izima Ikiavɨra Itir God, kamaghɨn mɨgɨa ghaze, ‘Ia datɨrɨghɨn mangɨ Arnonɨn Fanem giregh mangɨ. Eghtɨ datɨrɨghɨn Amorian gumazim Sihon, a Hesbonɨn atrivim, kɨ a ko an nguazim isɨ ian dafarim darɨgham.
24 — Depois que atravessamos o país de Moabe, Deus nos disse: “Continuem avançando e atravessem o rio Arnom, pois eu deixarei que vocês derrotem Seom, o rei dos amorreus, que mora na cidade de Hesbom. Lutem contra Seom e tomem posse da terra dele.”
25 Kɨ datɨrɨghɨn ikegh mangɨ kɨ nguibabar gumazamizibar amightɨ me bar ian atiatigham. Egh me ian ziam baraghɨva, egh akong bar atiatigham.’ ”
25 E Deus me disse: “De hoje em diante eu vou fazer com que todos os povos do mundo tenham medo de você. Você será famoso, e, quando ouvirem falar a seu respeito, todos ficarão tão assustados, que tremerão de medo.”
26 Egha Moses ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “E Kedemotɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itir dughiamɨn, kɨ Hesbonɨn Atrivim Sihon, bagha navir vamɨran ikiasa akar aghuiba isa abuir gumazir mabagh anigha me amangi.
26 E Moisés continuou, dizendo: — Depois, quando estávamos no deserto de Quedemote, mandei que alguns mensageiros levassem ao rei Seom, que morava na cidade de Hesbom, um tratado de paz, com as seguintes condições:
27 Me ghua otivigha kamaghɨn a mɨgei, ‘Nɨ en amamangatɨghtɨ, e nɨn nguazim abigh tuavimra mangam. En gumazamiziba raghɨregh agharir guvim o agharir kɨriamɨn mangan kogham. E bighɨratɨgh mangam.
27 “Pedimos licença para passar pelo seu país. Prometemos andar somente pela estrada, sem sair dela;
28 Guizbangɨra, e pura dagheba ko dɨpaba inian kogham. Bar puvatɨ. E dagh ivezam. E pura uan suebar, nɨn nguazimɨn tizimra daru,
28 e também pagaremos pela comida e pela bebida que precisarmos. A única coisa que queremos é licença para passarmos pelo seu país
29 mangɨ Jordanɨn Fanem girɨgh anebigh nguazir Ikiavɨra Itir God, en God, e danɨngasa mɨkemezimɨn otogham. Nɨ ti oraki, Ison ovavir borir Seirɨn Mɨghsɨabar itiba, ko Moapian gumazir Arɨn itiba, me kamaghɨra bar en amamangatɨzɨ, e men nguazim abigha ize.’
29 até chegarmos ao rio Jordão. Então atravessaremos o rio para entrar na terra que o Senhor , nosso Deus, nos está dando. Os descendentes de Esaú, que moram em Edom, e os moabitas, que moram em Ar, já nos deram licença para passarmos pelos países deles.”
30 “Ezɨ Atrivim Sihon uan kantri abigh mangan en amamangatɨzir puvatɨ. Ikiavɨra Itir God, en God, e datɨrɨghɨn apiaghav itir nguazir kam e a iniasa an Atrivim Sihon gamizɨ, an navim gavgavizɨ, a en akam baraghan aghua.
30 Mas o rei Seom não deixou, pois o Senhor , nosso Deus, fez com que Seom ficasse teimoso e rebelde. Deus fez isso para que nós pudéssemos derrotar o rei Seom e conquistar a terra dele, que é nossa até hoje.
31 “Ezɨ Ikiavɨra Itir God, na mɨgɨa ghaze, ‘Nɨ oragh! Kɨ datɨrɨghɨn Atrivim Sihon ko an nguaziba bar da isɨ ian dafarim darɨgham. Ia pura mangɨ da inigh, egh dar apiagh.’
31 — Então o Senhor Deus me disse: “Veja! Eu vou deixar que você derrote Seom; ataque-o imediatamente e tome posse da terra dele.”
32 Ezɨ Sihon uan mɨdorozir gumaziba ko, e mɨsoghasa Jahasɨn nguibamɨn boroghɨn otifi.
32 Seom saiu com o seu exército para lutar contra nós na cidade de Jasa.
33 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, en God a isa e ganɨngizɨ e a dɨkabɨragha, a ko an otariba ko an adarazi sara bar me mɨsoghezɨ me bar ariaghire.
33 O Senhor , nosso Deus, nos deu a vitória, e nós derrotamos Seom, os seus filhos e todo o seu exército.
34 Ezɨ dughiar kamra, e an nguibaba bar da inigha, bar adagh asɨghasɨki. Egha men gumaziba ko, amiziba ko boriba sara mɨsoghezɨ me ariaghirezɨ, tav ua itir puvatɨ.
34 Além disso conquistamos e destruímos todas as suas cidades e matamos todos os homens, mulheres e crianças. Não escapou ninguém.
35 Ezɨ e uari bagha men bulmakauba ko men bizir nguibabar aven itiba bar da ini.
35 Mas ficamos com o gado e com os objetos de valor que encontramos nas cidades.
36 Ikiavɨra Itir God, en God, en amamangatɨzɨ, e Arnonɨn Danganir Zarimɨn mɨriamɨn aven itir nguibam Aroerɨn ikegha ghua Gileatɨn nguazimɨn otivigha men nguibar kaba bar dagh asɨghasɨki. E zuima, nguibar kaba avɨnizir dɨvazir tam e gamizɨ, e aven mangasa iburazir puvatɨ.
36 O Senhor , nosso Deus, deixou que conquistássemos todas as cidades, desde Aroer, que fica perto do vale do rio Arnom, e desde a cidade que está no vale, até a região de Gileade. Nós conquistamos todas as cidades, mesmo as que tinham muralhas altas e fortes.
37 Dughiar kamɨn, e Amonian nguazim, ko Jabokɨn Fanemɨn boroghɨn itir danganiba, ko mɨghsɨaba itir danganibar aven itir nguibaba, ko danganir Ikiavɨra Itir God, en God, e mangasa en anogorogheziba, e dar boroghɨn ghuzir puvatɨ.”
37 Não invadimos a terra dos amonitas, nem as cidades que ficam nas margens do rio Jaboque, nem as que ficam na região montanhosa, nem os outros lugares que o Senhor , nosso Deus, havia proibido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.