Daniel 10
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Ezɨ Sairus 3plan azenibar kantri Persian atrivim itima, God akam aghurigha Daniel ganɨngi. Danielɨn ziar mam Beltesasar. Ezɨ akar kam bar guizbangɨra, egha mong bar pɨn kozɨ, an osemegha ghaze, a manmaghɨn a gɨfogham? Ezɨ God irebamɨn an gun mɨgei.
1 No terceiro ano do reinado de Ciro, rei da Pérsia, Daniel (também chamado Beltessazar) teve outra visão. Ele entendeu que essa visão era verdadeira e se referia a certos acontecimentos que ocorreriam no futuro, tempos de guerra e de grande dificuldade.
2 Ezɨ dughiar kabar kɨ, Daniel, kɨ 3plan wikbar oseme.
2 Eu, Daniel, recebi essa visão depois de passar três semanas de luto.
3 Egha dagher isɨngtɨzitam amezir puvatɨgha, asɨzitam ko wainɨn dɨpatam nan akatorim giraghuzir puvatɨ. Egha boretam uabɨ gaghua egha uan dapanir arɨzim akɨrizir pu, bar puvatɨ, ezɨ wighɨn pumuning ko mɨkezim gɨfa.
3 Durante todo esse tempo, não havia comido nada saboroso. Não tinha provado nenhuma carne e nenhum vinho e não tinha usado nenhuma loção perfumada até passarem as três semanas.
4 Ezɨ kɨ iakɨnir faragha zuimɨn, an dughiar namba 24ɨn, Taigrisɨn Faner ekiamɨn mɨriamɨn tughav iti.
4 Em 23 de abril daquele ano, estava em pé próximo ao grande rio Tigre.
5 Egha uan guam fegha garima, gumazir mam korotiar bar ghurghurim arugha, letiar golɨn aghuimɨn ingarizim ike.
5 Levantei os olhos e vi um homem vestido com roupas de linho e um cinto de ouro puro.
6 Egha an mɨkarzim dagɨar angazangarim itimɨn mɨn taghtasi. Ezɨ an guam mati onɨmarim taghtasi. Ezɨ an damazimning avimɨn mɨn dafogha isi. Ezɨ an aghariba ko sueba da brasɨn mɨn ghurghurizɨ, an tiarim mati gumazir avɨriba mɨgei.
6 Seu corpo era semelhante a uma pedra preciosa. Seu rosto faiscava como relâmpago, e seus olhos eram como tochas acesas. Seus braços e seus pés brilhavam como bronze polido, e sua voz era como o som de uma grande multidão.
7 Ezɨ kɨ, Daniel, kɨ uabɨra irebar kamɨn gani. Ezɨ na ko itir darasi, me bizitamɨn ganizir puvatɨgha men mɨkarziba pura me dɨkafi. Ezɨ me atiatiava ara ghua monge.
7 Somente eu, Daniel, tive essa visão. Os homens que estavam comigo não viram coisa alguma. De repente, porém, eles se encheram de terror e correram para se esconder.
8 Ezɨ kɨ bar uabɨra ikia dɨgavir kuram gamir irebar kamɨn gani. Egha kɨ ua gavgaviba puvatɨzɨ, nan guam ovever guam asaragha bar ikufi.
8 Assim, fiquei ali sozinho e tive essa visão extraordinária. Perdi as forças, fiquei muito pálido e quase desfaleci.
9 Egha kɨ an tiarim baregha, egha nguazim girɨgha akuava onganigha, uan guam nguazim tua.
9 Então ouvi o homem falar e, ao som de sua voz, perdi os sentidos e fiquei ali estendido, com o rosto no chão.
10 Ezɨ gumazir mam uan dafarimɨn nan suira. Egha na ghufezɨ kɨ uan dafarimning ko tevir akɨrimningɨn tu. Egha kɨ nuighnuigha irasa amuavɨra iti.
10 Nesse instante, a mão de alguém me tocou e me pôs, ainda trêmulo, sobre minhas mãos e meus joelhos.
11 Ezɨ ensel kamaghɨn na mɨgei, “Daniel, God nɨ gifonge. Eghtɨ nɨ dɨkavigh bar deraghvɨra na baraghtɨ, kɨ bizir nɨ mɨkɨmamim nɨ mɨkɨmam. God uabɨ na amadazɨ kɨ ize.” Egha a mɨkemegha gɨvazɨma kɨ dɨkafi, egha tugha aguavɨra iti.
11 E o homem me disse: “Daniel, você é muito precioso para Deus; por isso, ouça com atenção o que tenho a lhe dizer. Levante-se, pois fui enviado a você”. Quando ele me disse isso, me levantei, ainda tremendo.
12 Ezɨ a ua kamaghɨn mɨgei, “Daniel, nɨ atiatingan markɨ. Dughiar farazimra nɨ uabɨ dɨkabɨragha egha an fofozim iniasava ami. Ezɨ dughiar kamra, God nɨn dɨmdiam baraki. Egha datɨrɨghɨn na amadazɨ, kɨ nɨn azangsɨzim bangɨn ize.
12 Em seguida, ele disse: “Não tenha medo, Daniel. Pois, desde o primeiro dia em que você começou a orar por entendimento e a se humilhar diante de seu Deus, seu pedido foi ouvido. Eu vim em resposta à sua oração.
13 Kɨ zuamɨra izasa, ezɨ puvatɨ. Aser kurar Persian nguibar ekiam gativazim, 21plan dughiabar nan tɨvazɨ kɨ ike. Ezɨ kɨ uabɨra Persian atriviba ko itima gumazir nan akurvaghamiba puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, enselbar faragha zuir enselɨn mam, an ziam Maikel, a nan akuraghasa ize.
13 Por 21 dias, porém, o príncipe do reino da Pérsia me impediu. Então Miguel, um dos príncipes mais importantes, veio me ajudar, e eu o deixei ali com os reis da Pérsia.
14 Ezɨ kɨ bizir gɨn nɨn gumazamiziba bativamim mɨkɨmtɨ nɨ foghasa ize. Nɨ irebamɨn mɨn ganizir bizir kam, a bizir gɨn izamibar eghaghanim nɨn aka.”
14 Agora estou aqui para explicar o que acontecerá com seu povo no futuro, pois essa visão se refere a um tempo que ainda está por vir”.
15 Egha a kamaghɨn mɨgeima, kɨ uan guam nguazim mɨtuagha mɨgɨrɨgɨaba nan puvatɨ.
15 Enquanto ele falava comigo, eu olhava para o chão, sem conseguir dizer uma única palavra.
16 Ezɨ enselɨn kam nguazimɨn gumazamiziba en mɨn gari, egha uan dafarim isa nan akam gatɨ. Ezɨ kɨ akam akarigha kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, kɨ irebar kamɨn ganigha bar atiatigha, puvɨra nɨgha gavgaviba gɨfa.
16 Então aquele que se parecia com um homem tocou meus lábios, e eu abri a boca e comecei a falar. Disse àquele que estava diante de mim: “Meu senhor, estou angustiado por causa da visão que tive, e me sinto muito fraco.
17 Kamaghɨn amizɨ, kɨ mɨgɨrɨgɨar manatam nɨ mɨkɨmam? Kɨ mati ingangarir gumazir uan gumazir ekiamɨn damazimɨn tughav itim. Egha kɨ gavgaviba puvatɨgha avɨghazi.”
17 Como é possível alguém como eu, seu servo, falar com meu senhor? Minhas forças se foram, e mal consigo respirar”.
18 Ezɨ enselɨn kam ua nan suirazɨ, kɨ ua gavgafi.
18 Então aquele que se parecia com um homem tocou em mim novamente, e senti minhas forças voltarem.
19 Egha a kamaghɨn na mɨgei, “God bar nɨ gifonge, ezɨ nɨ navir amɨrizimɨn ikɨva, atiatingan markɨ. Nɨ tugh gavgafigh.” Egha a mɨkemegha gɨvazɨma, kɨ bar gavgavigha egha kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ gavgavim na ganigha gɨfa, kamaghɨn, nɨ datɨrɨghɨn bizir kabar gun na mɨkɨm.”
19 “Não tenha medo”, ele disse, “pois você é muito precioso para Deus. Que a paz esteja com você! Tenha ânimo! Seja forte!” Enquanto ele falava, logo me senti mais forte e disse: “Fale, meu senhor, pois me fortaleceu”.
20 — ausente —
20 Então ele disse: “Você sabe por que eu vim? Em breve terei de voltar para lutar com o príncipe do reino da Pérsia e, depois disso, virá o príncipe do reino da Grécia.
21 — ausente —
21 Mas agora lhe direi o que está escrito no Livro da Verdade. (Ninguém me ajuda na luta contra esses príncipes, exceto Miguel, o príncipe de vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.