Daniel 10
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Ezɨ Sairus 3plan azenibar kantri Persian atrivim itima, God akam aghurigha Daniel ganɨngi. Danielɨn ziar mam Beltesasar. Ezɨ akar kam bar guizbangɨra, egha mong bar pɨn kozɨ, an osemegha ghaze, a manmaghɨn a gɨfogham? Ezɨ God irebamɨn an gun mɨgei.
1 No ano terceiro de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome se chama Beltessazar, uma palavra verdadeira concernente a um grande conflito; e ele entendeu esta palavra, e teve entendimento da visão.
2 Ezɨ dughiar kabar kɨ, Daniel, kɨ 3plan wikbar oseme.
2 Naqueles dias eu, Daniel, estava pranteando por três semanas inteiras.
3 Egha dagher isɨngtɨzitam amezir puvatɨgha, asɨzitam ko wainɨn dɨpatam nan akatorim giraghuzir puvatɨ. Egha boretam uabɨ gaghua egha uan dapanir arɨzim akɨrizir pu, bar puvatɨ, ezɨ wighɨn pumuning ko mɨkezim gɨfa.
3 Nenhuma coisa desejável comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com ungüento, até que se cumpriram as três semanas completas.
4 Ezɨ kɨ iakɨnir faragha zuimɨn, an dughiar namba 24ɨn, Taigrisɨn Faner ekiamɨn mɨriamɨn tughav iti.
4 No dia vinte e quatro do primeiro mês, estava eu à borda do grande rio, o Tigre;
5 Egha uan guam fegha garima, gumazir mam korotiar bar ghurghurim arugha, letiar golɨn aghuimɨn ingarizim ike.
5 levantei os meus olhos, e olhei, e eis um homem vestido de linho e os seus lombos cingidos com ouro fino de Ufaz;
6 Egha an mɨkarzim dagɨar angazangarim itimɨn mɨn taghtasi. Ezɨ an guam mati onɨmarim taghtasi. Ezɨ an damazimning avimɨn mɨn dafogha isi. Ezɨ an aghariba ko sueba da brasɨn mɨn ghurghurizɨ, an tiarim mati gumazir avɨriba mɨgei.
6 o seu corpo era como o berilo, e o seu rosto como um relâmpago; os seus olhos eram como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés como o brilho de bronze polido; e a voz das suas palavras como a voz duma multidão.
7 Ezɨ kɨ, Daniel, kɨ uabɨra irebar kamɨn gani. Ezɨ na ko itir darasi, me bizitamɨn ganizir puvatɨgha men mɨkarziba pura me dɨkafi. Ezɨ me atiatiava ara ghua monge.
7 Ora, só eu, Daniel, vi aquela visão; pois os homens que estavam comigo não a viram: não obstante, caiu sobre eles um grande temor, e fugiram para se esconder.
8 Ezɨ kɨ bar uabɨra ikia dɨgavir kuram gamir irebar kamɨn gani. Egha kɨ ua gavgaviba puvatɨzɨ, nan guam ovever guam asaragha bar ikufi.
8 Fiquei pois eu só a contemplar a grande visão, e não ficou força em mim; desfigurou-se a feição do meu rosto, e não retive força alguma.
9 Egha kɨ an tiarim baregha, egha nguazim girɨgha akuava onganigha, uan guam nguazim tua.
9 Contudo, ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo o som das suas palavras, eu caí num profundo sono, com o rosto em terra.
10 Ezɨ gumazir mam uan dafarimɨn nan suira. Egha na ghufezɨ kɨ uan dafarimning ko tevir akɨrimningɨn tu. Egha kɨ nuighnuigha irasa amuavɨra iti.
10 E eis que uma mão me tocou, e fez com que me levantasse, tremendo, sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 Ezɨ ensel kamaghɨn na mɨgei, “Daniel, God nɨ gifonge. Eghtɨ nɨ dɨkavigh bar deraghvɨra na baraghtɨ, kɨ bizir nɨ mɨkɨmamim nɨ mɨkɨmam. God uabɨ na amadazɨ kɨ ize.” Egha a mɨkemegha gɨvazɨma kɨ dɨkafi, egha tugha aguavɨra iti.
11 E me disse: Daniel, homem muito amado, entende as palavras que te vou dizer, e levanta-te sobre os teus pés; pois agora te sou enviado. Ao falar ele comigo esta palavra, pus-me em pé tremendo.
12 Ezɨ a ua kamaghɨn mɨgei, “Daniel, nɨ atiatingan markɨ. Dughiar farazimra nɨ uabɨ dɨkabɨragha egha an fofozim iniasava ami. Ezɨ dughiar kamra, God nɨn dɨmdiam baraki. Egha datɨrɨghɨn na amadazɨ, kɨ nɨn azangsɨzim bangɨn ize.
12 Então me disse: Não temas, Daniel; porque desde o primeiro dia em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras, e por causa das tuas palavras eu vim.
13 Kɨ zuamɨra izasa, ezɨ puvatɨ. Aser kurar Persian nguibar ekiam gativazim, 21plan dughiabar nan tɨvazɨ kɨ ike. Ezɨ kɨ uabɨra Persian atriviba ko itima gumazir nan akurvaghamiba puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, enselbar faragha zuir enselɨn mam, an ziam Maikel, a nan akuraghasa ize.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia me resistiu por vinte e um dias; e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu o deixei ali com os reis da Pérsia.
14 Ezɨ kɨ bizir gɨn nɨn gumazamiziba bativamim mɨkɨmtɨ nɨ foghasa ize. Nɨ irebamɨn mɨn ganizir bizir kam, a bizir gɨn izamibar eghaghanim nɨn aka.”
14 Agora vim, para fazer-te entender o que há de suceder ao teu povo nos derradeiros dias; pois a visão se refere a dias ainda distantes.
15 Egha a kamaghɨn mɨgeima, kɨ uan guam nguazim mɨtuagha mɨgɨrɨgɨaba nan puvatɨ.
15 Ao falar ele comigo estas palavras, abaixei o rosto para a terra e emudeci.
16 Ezɨ enselɨn kam nguazimɨn gumazamiziba en mɨn gari, egha uan dafarim isa nan akam gatɨ. Ezɨ kɨ akam akarigha kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, kɨ irebar kamɨn ganigha bar atiatigha, puvɨra nɨgha gavgaviba gɨfa.
16 E eis que um que tinha a semelhança dos filhos dos homens me tocou os lábios; então abri a boca e falei, e disse àquele que estava em pé diante de mim: Senhor meu, por causa da visão sobrevieram-me dores, e não retenho força alguma.
17 Kamaghɨn amizɨ, kɨ mɨgɨrɨgɨar manatam nɨ mɨkɨmam? Kɨ mati ingangarir gumazir uan gumazir ekiamɨn damazimɨn tughav itim. Egha kɨ gavgaviba puvatɨgha avɨghazi.”
17 Como, pois, pode o servo do meu Senhor falar com o meu Senhor? pois, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, nem fôlego ficou em mim.
18 Ezɨ enselɨn kam ua nan suirazɨ, kɨ ua gavgafi.
18 Então tornou a tocar-me um que tinha a semelhança dum homem, e me consolou.
19 Egha a kamaghɨn na mɨgei, “God bar nɨ gifonge, ezɨ nɨ navir amɨrizimɨn ikɨva, atiatingan markɨ. Nɨ tugh gavgafigh.” Egha a mɨkemegha gɨvazɨma, kɨ bar gavgavigha egha kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ gavgavim na ganigha gɨfa, kamaghɨn, nɨ datɨrɨghɨn bizir kabar gun na mɨkɨm.”
19 E disse: Não temas, homem muito amado; paz seja contigo; sê forte, e tem bom ânimo. E quando ele falou comigo, fiquei fortalecido, e disse: Fala, meu senhor, pois me fortaleceste.
20 — ausente —
20 Ainda disse ele: Sabes por que eu vim a ti? Agora tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 — ausente —
21 Contudo eu te declararei o que está gravado na escritura da verdade; e ninguém há que se esforce comigo contra aqueles, senão Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.