Daniel 10
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF
1 Ezɨ Sairus 3plan azenibar kantri Persian atrivim itima, God akam aghurigha Daniel ganɨngi. Danielɨn ziar mam Beltesasar. Ezɨ akar kam bar guizbangɨra, egha mong bar pɨn kozɨ, an osemegha ghaze, a manmaghɨn a gɨfogham? Ezɨ God irebamɨn an gun mɨgei.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome era Beltessazar; a palavra era verdadeira e envolvia grande conflito; e ele entendeu esta palavra, e tinha entendimento da visão.
2 Ezɨ dughiar kabar kɨ, Daniel, kɨ 3plan wikbar oseme.
2 Naqueles dias eu, Daniel, estive triste por três semanas.
3 Egha dagher isɨngtɨzitam amezir puvatɨgha, asɨzitam ko wainɨn dɨpatam nan akatorim giraghuzir puvatɨ. Egha boretam uabɨ gaghua egha uan dapanir arɨzim akɨrizir pu, bar puvatɨ, ezɨ wighɨn pumuning ko mɨkezim gɨfa.
3 Alimento desejável não comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com ungüento, até que se cumpriram as três semanas.
4 Ezɨ kɨ iakɨnir faragha zuimɨn, an dughiar namba 24ɨn, Taigrisɨn Faner ekiamɨn mɨriamɨn tughav iti.
4 E no dia vinte e quatro do primeiro mês eu estava à borda do grande rio Hidequel;
5 Egha uan guam fegha garima, gumazir mam korotiar bar ghurghurim arugha, letiar golɨn aghuimɨn ingarizim ike.
5 E levantei os meus olhos, e olhei, e eis um homem vestido de linho, e os seus lombos cingidos com ouro fino de Ufaz;
6 Egha an mɨkarzim dagɨar angazangarim itimɨn mɨn taghtasi. Ezɨ an guam mati onɨmarim taghtasi. Ezɨ an damazimning avimɨn mɨn dafogha isi. Ezɨ an aghariba ko sueba da brasɨn mɨn ghurghurizɨ, an tiarim mati gumazir avɨriba mɨgei.
6 E o seu corpo era como berilo, e o seu rosto parecia um relâmpago, e os seus olhos como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés brilhavam como bronze polido; e a voz das suas palavras era como a voz de uma multidão.
7 Ezɨ kɨ, Daniel, kɨ uabɨra irebar kamɨn gani. Ezɨ na ko itir darasi, me bizitamɨn ganizir puvatɨgha men mɨkarziba pura me dɨkafi. Ezɨ me atiatiava ara ghua monge.
7 E só eu, Daniel, tive aquela visão. Os homens que estavam comigo não a viram; contudo caiu sobre eles um grande temor, e fugiram, escondendo-se.
8 Ezɨ kɨ bar uabɨra ikia dɨgavir kuram gamir irebar kamɨn gani. Egha kɨ ua gavgaviba puvatɨzɨ, nan guam ovever guam asaragha bar ikufi.
8 Fiquei, pois, eu só, a contemplar esta grande visão, e não ficou força em mim; transmudou-se o meu semblante em corrupção, e não tive força alguma.
9 Egha kɨ an tiarim baregha, egha nguazim girɨgha akuava onganigha, uan guam nguazim tua.
9 Contudo ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo o som das suas palavras, eu caí sobre o meu rosto num profundo sono, com o meu rosto em terra.
10 Ezɨ gumazir mam uan dafarimɨn nan suira. Egha na ghufezɨ kɨ uan dafarimning ko tevir akɨrimningɨn tu. Egha kɨ nuighnuigha irasa amuavɨra iti.
10 E eis que certa mão me tocou, e fez com que me movesse sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 Ezɨ ensel kamaghɨn na mɨgei, “Daniel, God nɨ gifonge. Eghtɨ nɨ dɨkavigh bar deraghvɨra na baraghtɨ, kɨ bizir nɨ mɨkɨmamim nɨ mɨkɨmam. God uabɨ na amadazɨ kɨ ize.” Egha a mɨkemegha gɨvazɨma kɨ dɨkafi, egha tugha aguavɨra iti.
11 E me disse: Daniel, homem muito amado, entende as palavras que vou te dizer, e levanta-te sobre os teus pés, porque a ti sou enviado. E, falando ele comigo esta palavra, levantei-me tremendo.
12 Ezɨ a ua kamaghɨn mɨgei, “Daniel, nɨ atiatingan markɨ. Dughiar farazimra nɨ uabɨ dɨkabɨragha egha an fofozim iniasava ami. Ezɨ dughiar kamra, God nɨn dɨmdiam baraki. Egha datɨrɨghɨn na amadazɨ, kɨ nɨn azangsɨzim bangɨn ize.
12 Então me disse: Não temas, Daniel, porque desde o primeiro dia em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras; e eu vim por causa das tuas palavras.
13 Kɨ zuamɨra izasa, ezɨ puvatɨ. Aser kurar Persian nguibar ekiam gativazim, 21plan dughiabar nan tɨvazɨ kɨ ike. Ezɨ kɨ uabɨra Persian atriviba ko itima gumazir nan akurvaghamiba puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, enselbar faragha zuir enselɨn mam, an ziam Maikel, a nan akuraghasa ize.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia me resistiu vinte e um dias, e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu fiquei ali com os reis da Pérsia.
14 Ezɨ kɨ bizir gɨn nɨn gumazamiziba bativamim mɨkɨmtɨ nɨ foghasa ize. Nɨ irebamɨn mɨn ganizir bizir kam, a bizir gɨn izamibar eghaghanim nɨn aka.”
14 Agora vim, para fazer-te entender o que há de acontecer ao teu povo nos derradeiros dias; porque a visão é ainda para muitos dias.
15 Egha a kamaghɨn mɨgeima, kɨ uan guam nguazim mɨtuagha mɨgɨrɨgɨaba nan puvatɨ.
15 E, falando ele comigo estas palavras, abaixei o meu rosto para a terra, e emudeci.
16 Ezɨ enselɨn kam nguazimɨn gumazamiziba en mɨn gari, egha uan dafarim isa nan akam gatɨ. Ezɨ kɨ akam akarigha kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, kɨ irebar kamɨn ganigha bar atiatigha, puvɨra nɨgha gavgaviba gɨfa.
16 E eis que alguém, semelhante aos filhos dos homens, tocou-me os lábios; então abri a minha boca, e falei, dizendo àquele que estava em pé diante de mim: senhor meu, por causa da visão sobrevieram-me dores, e não me ficou força alguma.
17 Kamaghɨn amizɨ, kɨ mɨgɨrɨgɨar manatam nɨ mɨkɨmam? Kɨ mati ingangarir gumazir uan gumazir ekiamɨn damazimɨn tughav itim. Egha kɨ gavgaviba puvatɨgha avɨghazi.”
17 Como, pois, pode o servo do meu senhor falar com o meu senhor? Porque, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, e nem fôlego ficou em mim.
18 Ezɨ enselɨn kam ua nan suirazɨ, kɨ ua gavgafi.
18 E aquele, que tinha aparência de um homem, tocou-me outra vez, e fortaleceu-me.
19 Egha a kamaghɨn na mɨgei, “God bar nɨ gifonge, ezɨ nɨ navir amɨrizimɨn ikɨva, atiatingan markɨ. Nɨ tugh gavgafigh.” Egha a mɨkemegha gɨvazɨma, kɨ bar gavgavigha egha kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ gavgavim na ganigha gɨfa, kamaghɨn, nɨ datɨrɨghɨn bizir kabar gun na mɨkɨm.”
19 E disse: Não temas, homem muito amado, paz seja contigo; anima-te, sim, anima-te. E, falando ele comigo, fiquei fortalecido, e disse: Fala, meu senhor, porque me fortaleceste.
20 — ausente —
20 E ele disse: Sabes por que eu vim a ti? Agora, pois, tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 — ausente —
21 Mas eu te declararei o que está registrado na escritura da verdade; e ninguém há que me anime contra aqueles, senão Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.