Atos 4
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Pita ko Jon gumazamizibav gɨavɨra itima, ofa gamir gumaziba ko Godɨn Dɨpenimɨn garir gumazibar gumazir dapanim ko Sadyusiba, me izava aning bato.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Egha me fo, Pita ko Jon Iesus aremegha ua dɨkavizir bizir kamɨn gun gumazamizibav gei. Kamaghɨn amizɨ, gumazir dapanibar naviba aning bagha bar ikufi.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Egha me Pita ko Jonɨn agharimning suiragha aning kot darɨghasava amima, amɨnim pɨri. Kamaghɨn amizɨ, me aning sel gatɨzɨ aning ikia ghua amɨmzaraghan.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ezɨ gumazamizir avɨriba akar kam baregha nɨghnɨzir gavgavimɨn an iti. Egha Kraisɨn adarazir dɨbobonim bar ekevegha ghua 5,000ɨn boroghɨn tu.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Egha amɨmzaraghan Judan gumazir ekiaba ko Judabar gumazir aruaba ko Judan Arazibagh fozir gumaziba, me Jerusalemɨn uari akuvagha iti.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Anas, ofa gamir gumazibar dapanim, a uaghan iti, ezɨ Kaiafas ko Jon ko Aleksanda ko ofa gamir gumazibar dapanimɨn adarazir gumazir igharaziba, me uaghan iti.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Egha me mɨkemezɨ, gumaziba Pita ko Jon inigha men damazibar izezɨ, me maghɨram aningɨn azangsɨsi, “Gua gavgavir manam inigha, tinan ziamɨn gua bizir kabagh ami?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ezɨ Godɨn Duam Pita gizɨvazɨma, a kamaghɨn me mɨgei, “Ia Judan gumazir ekiaba ko Judabar gumazir aruaba!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Ia ti gumazir suer kurar ga akurazir kam bagha gan azangsɨgh, egha ti uaghan foghasa, gumazir kam a manmaghɨn dera.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Eghtɨ ia ko Israelɨn itir darasi, ia bar moghɨra bizir kam gɨfogh! Kar Nasaretɨn gumazim Krais Iesusɨn ziamɨn, gumazir ian damazibar tughav itir kam ua dera. Gumazir kam a Iesus, ia a inigha ter ighuvim gafuzɨ, an aremezɨ God a gamizɨ a ua dɨkafi.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Ezɨ Iesus:
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 “Nguazir kamɨn gumazitam en akuraghan kogham, bar puvatɨ. Iesusɨn ziamra e akurvazir aghuim iniam. A uabɨra, en Akurvazir Gumazim.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Egha me Pita ko Jonɨn garima aning bar gavgavighav atiatir puvatɨgha me mɨgeima, me aningɨn ganighava fo, aning sure gamizir puvatɨ. Aning pura gumazir kɨnimning. Egha me aningɨn gara dɨgavir kuram gamigha ghaze, gumazir kamning Iesus koma arui.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Egha me gumazir faragha suer ikuvizimɨn gari, a Jon ko Pita, ko tughav itima, me bizitam mɨkɨman asa.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Kamaghɨn amizɨ, me akar gavgavimra aning ganɨngizɨma, aning Judan kotɨn dɨpenim ategha zuima, me aning bagha akam mɨsosi.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Egha me uarir azangsɨsi, “E manmaghɨn gumazir kamning damuam? Jerusalemɨn itir gumazamiziba, fo, aning mirakelɨn bar ekiam gami. Eghtɨ e kamaghɨn mɨkɨman kogham, bizir kam guizbangɨra otozir puvatɨ.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 E kamaghɨn aghua, gumazamizir igharaziba bizir kam baraghan kogham. Egh e akar bar gavgavimra aning danightɨ, aning ua Iesusɨn ziamɨn gun bar tav mɨkɨman kogham.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Egha me ua aningɨn diazɨma aning aven ghuzɨ, me akar gavgavimɨn aning mɨgɨa ghaze, gua uamategh Iesusɨn ziamɨn gun mɨkɨmɨva gumazitabar sure damuan bar markɨ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 — ausente —
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 — ausente —
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 — ausente —
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ezɨ Judan kotɨn aven itir gumaziba Pita ko Jon ataghizɨma aning azenim girɨgha uamategha uan adarazi bagha ghu. Egha aning ofa gamir gumazir ekiaba ko Judabar gumazir aruaba aning mɨkemezir akabar gun uan adarazi bar me mɨkeme.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ezɨ me kamaghɨn oregha uari akuvagha God ko mɨgei. Me kamaghɨn mɨgei, “En Ekiar en garim, nɨ overiam ko nguazimɨn ingarigha, ongarim sara ingari, egha dar itir biziba sara, bar dar ingari.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Fomɨra nɨn Duam akar mam en ovavim Devit, a nɨn ingangarir gumazim, nɨ akar kam a ganɨngi. Ezɨ Devit kamaghɨn mɨkeme:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ezɨ nguazir kamɨn itir atriviba me mɨsoghasava ami.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Bar guizbangɨra, Herot ko Pontius Pailat, Israelɨn gumaziba, ko Kantrin Igharazibar Gumazamiziba sara, me Jerusalemɨn nguibamɨn uari akuvagha arazir kurabar Godɨn ingangarir gumazir zuezim, Iesus damuasava akabav sosi. A gumazir nɨ fomɨra uan ingangarim bagha inabazim.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Nɨ fomɨram otivasa mɨkemezir biziba, me nɨn gavgavim ko nɨn nɨghnɨzimɨn gɨn ghua dagh ami.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Ezɨ Ekiam, nɨ atiatir akar me e ganɨngizibagh nɨghnɨgh. Egh nɨ en akuraghtɨma e tugh gavgavigh atiatingan kogh nɨn akam akunam.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Egh nɨ uan dafarim arɨmariar gumazamizibar arɨghtɨ me ghuamagham. Egh nɨ mirakelba ko dɨgavir kuram gamir arazibar amutɨ da Iesusɨn ziamɨn otivam, a nɨn ingangarir gumazir bar zuezim.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Egha me Afeziam ko mɨkemegha gɨvazɨma, danganir me itim ivazvazima, Godɨn Duam bar moghɨra me gizɨvazɨ, me atiatir puvatɨgha Godɨn akam akuri.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Egha nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir darasi, me bar navir vamɨra ko nɨghnɨzir vamɨra iti. Men tav uabɨra uan bizitam gamir puvatɨ, me uari inighava biziba bar moghɨra dagh ami.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Egha aposelba Godɨn gavgavir ekiamɨn amodoghɨn, Ekiam Iesus aremegha ua dɨkavizir bizir kamɨn gun gumazamizibav gei. Ezɨ Godɨn apangkuvir ekiamra me ko iti.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Gumazir mam Josep, a Livain gumazim. Ezɨ aposelba Barnabas a garɨsi. An mɨngarim kamaghɨn ghu, gumazamizibar akurvagha gavgavim me ganɨdir gumazim. Barnabas, a Saiprusɨn Arighatɨzimɨn gumazim.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 A uan nguazir mam amadagha, an dagɨaba inigha aposelbagh anɨngi.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.