2 Samuel 5
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ bizir kamɨn gɨn, Israelian anababa vaghvagha dar gumazir dapaniba bar iza Hebronɨn nguibamɨn Devitɨn gara, kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ oragh. E bar inivafɨzir vamɨra ko ghuzir vamɨra.
1 Todas as tribos de Israel vieram ter com Davi em Hebron e disseram,-lhe: Vê: não somos nós teus ossos e tua carne?
2 Sol fomɨra en atrivimɨn itima, nɨ mɨdorozibar Israelia e bagha en mɨdorozir gumazibar faragha zui. Ezɨ Ikiavɨra Itir God nɨ mɨgɨa ghaze, nɨ sipsipbagh eghuvir gumazimɨn mɨn ikɨ, en gumazamizibagh ativagham. Egh en atrivimɨn otogham.”
2 Já antes, quando Saul era nosso rei, eras tu que dirigias os negócios de Israel. O Senhor te disse: és tu que apascentarás o meu povo e serás o chefe de Israel.
3 Kamaghɨn amizɨ, Israelian gumazir dapaniba iza, Hebronɨn nguibamɨn otogha, Atrivim Devitɨn bighan uari akuvazɨ, a Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar dɨkɨrɨzir gavgavir mam me ko a gami. Ezɨ me borem isa an dapanim ginga, maghɨram anemɨsevezɨ a Israelian atrivimɨn oto.
3 Vieram, pois, todos os anciãos de Israel ter com o rei em Hebron. Davi fez com eles um tratado diante do Senhor e eles sagraram-no rei de Israel.
4 Devit 30plan azeniba ikia atrivimɨn oto. Egha 40plan azenibar atrivimɨn iti.
4 Davi tinha trinta anos quando começou a reinar, e seu reinado durou quarenta anos:
5 Devit 7plan azeniba ko 6plan iakɨnibar, Hebronɨn Judabar atrivimɨn ike. Egha 33plan azenibar Jerusalemɨn nguibar ekiamɨn Israelia ko Judaba, uaghara me gativagha men gari.
5 sete anos e meio sobre Judá, em Hebron, e depois trinta e três anos em Jerusalém, sobre todo o Israel e Judá.
6 Dughiar mamɨn, Atrivim Devit uan mɨdorozir gumaziba ko ghua Jerusalem iniasa mɨsosi. Jerusalem a Jebusian nguibamra. Jebusia ghaze, Devit men nguibam inian kogham, egha me dɨbovir akabar a mɨgɨa ghaze, “Ia bar en nguibar ekiamɨn aven izan kogham. Gumazir damazir okavɨrɨziba ko suer amɨraziba, me pura izɨ ia izamin tuavim apɨrigham.”
6 Davi partiu com seus homens para Jerusalém, contra os jebuseus que ocupavam a terra. Estes disseram a Davi: Tu não entrarás aqui: cegos e coxos te repelirão! {O que queria dizer: Davi não entrará jamais aqui.}
7 Ezɨ puvatɨ, men akaba pura magh ire, Devit uan mɨdorozir gumaziba ko ghua me mɨsogha men nguibar ekiar dɨvazir gavgavim itim ini. Nguibar ekiar kamɨn ziam Saion. Ezɨ gɨn gumazamiziba a dɨbora ghaze, Devitɨn Nguibar Ekiam.
7 Mas Davi apoderou-se da fortaleza de Sião, que é a cidade de Davi.
8 Dughiar Devit nguibar ekiar kam inizimɨn, a kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gɨa ghaze, “E nguibar ekiar kam inisɨva, tuavir dɨrɨzir Jebusia dɨpam iniasa aruimɨn aven mangɨva nguibar ekiamɨn otogham. Egh e damazir okavɨrɨziba ko suer kuraba ko mɨsogham. Gumazir kamagh gariba, me nan apanibar mɨn iti.”
8 Davi dissera naquele dia: Quem quiser abater os jebuseus, siga o canal para atingir esses cegos e coxos, inimigos de Davi. De onde o ditado: Nem cego nem coxo entrarão na casa.
9 Kamaghɨn amizɨ, Devit gɨn ghua Saionɨn nguibar ekiar gavgavir kam gapera. Egha a ziam a gatɨgha ghaze, Devitɨn Nguibar Ekiam. Egha Devit mɨkemezɨma, ingangarir gumaziba nguibar ekiamɨn dɨpenir avɨribar ingarizɨ da nguibar ekiam azui. Me danganir konir nguaziba akunizimɨn, dɨpeniba faraghavɨra azenan dar ingara, egha nguibar ekiamɨn aven izi.
9 Davi estabeleceu-se na fortaleza e chamou-a Cidade de Davi. Cercou-a de muralhas desde Milo, e construiu no interior.
10 Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgaviba Bar Itim Devit ko itima, bizir kam bangɨn, Devit atrivir gavgavimɨn ikia ghua bar ekevegha ikia mamaghɨra iti.
10 Davi ia-se fortificando, e o Senhor, Deus dos exércitos, estava com ele.
11 Tairɨn nguibar ekiamɨn Atrivim Hiram, a uan gavmanɨn ingangarir gumazir dapaniba Devit bagha me amada. A uaghan Atrivim Devitɨn dɨpenimɨn ingarasa, temer sidaba ko, dɨpenibar ingarir gumaziba ko gumazir dagɨabar ingariba, a me amangi. Ezɨ me Devit bagha atrivir dɨpenimɨn ingari.
11 O rei de Tiro, Hirão, mandou-lhe mensageiros, com madeira de cedro, carpinteiros e pedreiros, para construir-lhe um palácio.
12 Devit bizir kabar gari, da a bagha izima a kamaghɨn fo, Ikiavɨra Itir God guizbangɨra Israelian atrivimɨn ikiasa a ginaba. A uaghan kamaghɨn fo, Ikiavɨra Itir God uan gumazamiziba bar men akurvaghasa, kamaghɨn amizɨ, a kantri Israel gamima, a bar dera.
12 Davi reconheceu que o Senhor firmava o seu trono em Israel e exaltava a sua realeza por causa de seu povo.
13 Devit Hebron ategha iza Jerusalem gaperazir dughiamɨn, an amuir igharazir maba uam ada inigha dar iti, a uaghan amuir dozir maba uaghan dar iti. Ezɨ an amuir kaba, Jerusalemɨn otariba ko guivir maba bate.
13 Davi tomou mais concubinas e mulheres em Jerusalém, depois que deixou Hebron, e teve delas filhos e filhas.
14 An otaribar ziabar kara: Samua, Sobap, Natan, Solomon,
14 Eis os nomes dos filhos que teve em Jerusalém:
15 Iphar, Elisua, Nefek, Jafia,
15 Samua, Sobab, Natã, Salomão, Jebaar, Elisua, Nefeg,
16 Elisama, Eliada ko Elifelet.
16 Jafia, Elisama, Elioda e Elifalet.
17 Filistiaba kamaghɨn oraki, Israelia Devit amɨsevezɨma a men atrivimɨn oto. Ezɨ Filistiaba mangɨ me mɨsogh Devitɨn suighasa zui. Me bizir kam damuasa amima Devit fogha, uan danganir mogomer gavgavimɨn uaghirɨ.
17 Quando os filisteus souberam que Davi fora ungido rei de Israel, puseram-se todos em campanha para apoderar-se dele. Informado disto, Davi desceu à fortaleza.
18 Filistiaba iza Refaimɨn danganir zarimɨn otogha tintinibar ghuegha mongegha iti.
18 Os filisteus, desde que chegaram, espalharam-se pelo vale dos Gigantes.
19 Ezɨ Devit kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azara, “Kɨ mangɨva Filistian kabav sogham o? Kɨ mangɨ me ko mɨsoghtɨ, nɨ me isɨ na dafarim darɨgham o?”
19 Davi consultou o Senhor, dizendo: Devo subir ao encontro dos filisteus? Entregá-los-eis nas minhas mãos? Vai, respondeu o Senhor, eu os entregarei certamente nas tuas mãos.
20 Ezɨ Devit ghua Filistiabav sogha me abɨragha kamaghɨn mɨgei, “Ikiavɨra Itir God mati aperiam otogha, pamtemɨn ivemara nan damazimɨn nan apaniba abɨagharigha me gasɨghasɨki.”
20 Veio Davi a Baal-Farasim, onde os derrotou. O Senhor, disse ele, rompeu os meus inimigos diante de mim, como as águas rompem os diques. Por isso chamou àquele lugar Baal-Farasim.
21 Ezɨ Filistiaba uan marvir guaba ategha are. Ezɨ Devit uan mɨdorozir gumaziba ko men marvir guar kaba inigha ghue.
21 Os filisteus abandonaram ali seus ídolos; Davi e seus homens os levaram.
22 Ezɨ Filistiaba gɨn ua izegha, Refaimɨn danganir zarimɨn tintinibar uari aghamsigha iti.
22 Os filisteus voltaram ao ataque, espalhando-se pelo vale dos Gigantes.
23 Ezɨ Devit kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azara, “Kɨ manmaghɨn damuam?”
23 Davi consultou o Senhor, que lhe respondeu: Não vás ao seu encontro, mas dá a volta por detrás deles e os atingirás do lado das amoreiras.
24 Ia oraghtɨma nɨgɨnim mati, gumaziba temer kabar ghuabagh isɨn daruam. Eghtɨ ia fogh suam, kɨ uabɨ Filistiabav soghsɨ ian faragh mangam. Ia nɨgɨnir kam baraghamin dughiamɨn, ia maghɨra ivemar mangɨ me mɨsogh.”
24 Quando ouvires um rumor de passos, então apressa-te e ataca, porque o Senhor irá adiante de ti para esmagar o exército dos filisteus.
25 Ezɨ Devit Ikiavɨra Itir God a mɨkemezɨ moghɨram amigha, Filistiabar agɨragha bar me mɨsuagharɨki. Israelia me mɨsogha Gibeonɨn nguibar ekiamɨn ikegha ghua Geserɨn nguibar ekiamɨn tu.
25 Davi fez como lhe ordenara o Senhor, e feriu os filisteus desde Gabaa até Gezer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.