2 Samuel 3
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVI
1 Dughiar kamɨn gɨn, mɨdorozim dughiar bar ruarimɨn Devit ko Solɨn adarazir tongɨn iti. Devitɨn adarazi bar gavgavigha ghuavanaga Solɨn adarazigh amima, me bar amɨragha uaghiri.
1 A guerra entre as famílias de Saul e Davi durou muito tempo. Davi tornava-se cada vez mais forte, enquanto que a família de Saul se enfraquecia.
2 Devit Hebron aperagha 6plan otarir kaba ini. Men ziabar kara: Amnon, an otarir ivariam, an amebam Ahinoam, a Jesrilɨn nguibar ekiamɨn amizim.
2 Estes foram os filhos de Davi nascidos em Hebrom: O seu filho mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel;
3 Amnonɨn gɨrara irim, Kileap, an amebam Abigel, a Karmelian amizim. Abigel faragha Nabalɨn ike, ezɨ Nabal aremezɨ, Devit a inigha an iti. Ezɨ otarir mɨkezim, Apsalom, an amebam Maka, Maka kantri Gesurɨn Atrivim Talmain guivim.
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo; o terceiro, Absalão, de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Namba 4ɨn otarim, Adoniya, an amebam Hagit. Otarir namba 5ɨn ziam, Sefatia, an amebam Abital.
4 o quarto, Adonias, de Hagite; o quinto, Sefatias, de Abital;
5 Ezɨ otarir namba 6, Itream, an amebam Ekla, a Devitɨn amuim. Devit Hebronɨn ikiava otarir kaba ini.
5 e o sexto, Itreão, de sua mulher Eglá. Esses foram os filhos de Davi que lhe nasceram em Hebrom.
6 Solɨn adarazi ko Devitɨn adarazir mɨdorozir gumaziba uariv sogha ghuavɨra itima, Apner a Solɨn adarazir gumazir ekiamɨn otivasava ami.
6 Enquanto transcorria a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner foi se tornando poderoso na família de Saul.
7 Ezɨ dughiar mamɨn, Isboset kamaghɨn akar mam Apner gasa ghaze, “Nɨ nan afeziam Solɨn amuir dozim koma akui. Amizir kamɨn ziam Rispa, a Aian guivim. Nɨ tizim bagha kamaghɨn ami?”
7 Saul tivera uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Certa vez Is-Bosete perguntou a Abner: "Por que você se deitou com a concubina de meu pai? "
8 Apner akar kam baregha atara bar osemegha ghaze, “Nɨ ghaze, kɨ ti nɨn afiar gumazim? Egha nɨ ghaze, kɨ ti Judabar akurvasi? Puvatɨ. Nɨ nɨghnɨgh. Dughiar nɨn afeziam Sol atrivimɨn ikia iza datɨrɨghɨn, kɨ a ko an aveghbuaba ko an namakabar gɨn zui. Egha kɨ uaghan nɨ ataghizɨ, Devit nɨ inigha nɨ gasɨghasɨghizir puvatɨ. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn amizir kam bagha akam na gasi, kar pura bizir kɨnim.
8 Abner ficou furioso com a pergunta de Is-Bosete e exclamou: "Por acaso eu sou um cão a serviço de Judá? Até agora tenho sido leal à família de Saul, seu pai, e aos parentes e amigos dele, e não deixei que você caísse nas mãos de Davi; e agora você me acusa de um delito envolvendo esta mulher!
9 — ausente —
9 Que Deus me castigue com todo rigor, se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu sob juramento,
10 — ausente —
10 tirar o reino da família de Saul e estabelecer o trono de Davi sobre Israel e Judá, de Dã a Berseba".
11 Kamaghɨn, Isboset oregha bar Apnerɨn atiatigha, ua mɨgeir puvatɨ.
11 Is-Bosete não respondeu nada a Abner, pois tinha medo dele.
12 Ezɨ Apner zuamɨra Devit bagha akam amaga ghaze, “Tinara kantrin kam gativagham? Kɨ kamaghsua, nɨ na ko akar gavgavim akɨrightɨ, kɨ nɨn akuragh, Israelia damightɨ me bar nɨn gumazamizibara ikiam.”
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi com esta proposta: "A quem pertence esta terra? Faze um acordo comigo e eu te ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel".
13 Ezɨ Devit kamaghɨn Apner bagha akam amada, “Nɨn akaba bar dera. Kɨ kamaghsua, nɨ faragh bizir kam na koma anekɨrigh. Bizir kam kamakɨn, nɨ Solɨn guivim Mikal, na bagh a inigh izɨ. Puvatɨghtɨ, kɨ ua nɨn ganan kogham.”
13 "Está bem", disse Davi. "Farei um acordo com você, mas com uma condição: não compareça à minha presença sem trazer-me Mical, filha de Saul, quando você vier me ver. "
14 Egha Devit gɨn Isboset bagha akam amaga ghaze, “Kɨ kamaghɨn ifonge, nɨ nan amuim Mikal na bagh anemadaghtɨ a uamategh izɨ. A guizbangɨra nan amuim. Kɨ fomɨra 100plan Filistiabar mɨkarzir mogomebar inibar a givese.”
14 E Davi enviou mensageiros a Is-Bosete, filho de Saul, exigindo: "Entregue-me minha mulher Mical, com quem me casei pelo preço de cem prepúcios de filisteus".
15 Ezɨ Isboset kamaghɨn oregha gumazir maba amangizɨma, me ghua Laisɨn otarim Paltiel, a Mikalɨn pam, me ada Mikal inigha Devit bagha ize.
15 Diante disso, Is-Bosete mandou que a tirassem do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Me Mikal inigha Devit bagha zuir dughiamɨn, Paltiel aziava Mikalɨn gɨn zui. Me ghua Bahurimɨn nguibar ekiamɨn otogha, Apner kamaghɨn Paltiel mɨgei, “Nɨ uamategh uan dɨpenimɨn mangɨ.” Ezɨ Paltiel an akam baregha uamatenge.
16 Mas Paltiel foi atrás dela, e a seguiu chorando até Baurim. Então Abner ordenou-lhe que voltasse para casa; e ele voltou.
17 Me tɨghar Devit bagh mangamin dughiamɨn, Apner Israelian gumazir dapaniba bagha ghugha me mɨgɨa ghaze, “Ia oragh. Faragha zuir dughiar avɨribar ia bar ifongegha ghaze, Devit en atrivimɨn ikiam.
17 Nesse meio tempo, Abner enviou esta mensagem às autoridades de Israel: "Já faz algum tempo que vocês querem Davi como rei.
18 Ia datɨrɨghɨn dɨkavigh mangɨ a damightɨ, an atrivimɨn otivam. Ia Ikiavɨra Itir God amizir akar kam gɨnɨghnɨgh. A kamaghɨn mɨkeme, ‘Nan ingangarir gumazim Devit, kɨ ingangarim a danightɨma, a Filistiaba ko apanir igharazibar dafarimɨn, nan gumazamiziba Israelia, a ua me iniam.’ ”
18 Agora é o momento de agir! Porque o Senhor prometeu a Davi: ‘Por meio de Davi, meu servo, livrarei Israel do poder dos filisteus e de todos os seus inimigos’ ".
19 Egha Apner uaghan uabɨ ghua Benjaminɨn adaraziv keme. Egha gɨn uamategha Hebronɨn ghugha, Benjaminia ko Israelia damuasa ifongezir bizibar gun Devit mɨgei.
19 Abner também falou pessoalmente com os benjamitas. Depois foi a Hebrom dizer a Davi tudo o que Israel e a tribo de Benjamim haviam aprovado.
20 Apner uan gumazir 20pla ko me ghua Hebronɨn Devit batozir dughiamɨn, Devit me bagha isar ekiam gami.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, apresentou-se a Davi em Hebrom, este ofereceu um banquete para ele e para os homens que o acompanhavam.
21 Ezɨ Apner gɨn kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ na ateghtɨ, kɨ mangɨva Israelia bar me inigh izɨtɨ, me nɨn apengan ikɨsɨ nɨ ko akar gavgavim akɨram. Eghtɨ nɨ ifongezɨ moghɨn, nɨ kantrin kamɨn danganiba bar dar atrivimɨn ikiam.” Ezɨ Devit uan adaraziv gɨa ghaze, ia arazir kuratamɨn Apner damuan markɨ. Egha a Apner amadazɨma, a navir amɨrizim sara uamategha ghu.
21 Disse então Abner a Davi: "Deixa que eu me vá e reúna todo o Israel, meu senhor, para que façam um acordo contigo, ó rei, e reines sobre tudo o que desejares". Davi o deixou ir, e ele se foi em paz.
22 Apner Hebronɨn itir dughiamɨn, Joap ko Devitɨn mɨdorozir gumaziba itir puvatɨ. Me ghua apanibav sosi. Ezɨ Devit Apner amadazɨ a ghuzɨma, an gɨrara Joapɨn adarazi me uan apanibav suegha, me da inizir biziba inigha uam Hebronɨn otifi.
22 Naquele momento, os soldados de Davi e Joabe voltavam de um ataque, trazendo muitos bens. Abner, porém, já não estava com Davi em Hebrom, porque Davi o tinha deixado partir em paz.
23 Ezɨ Joap ko an gɨn zuir mɨdorozir gumaziba bar Hebron otivigha, Joap kamaghɨn oraki, Apner iza Atrivim Devitɨn gani, ezɨ Devit Apnerɨn mɨsoghan gumazibar anogoregha anemadazɨma, a navir amɨrizim sara ghu.
23 Quando Joabe chegou com todo o seu exército, contaram-lhe que Abner, filho de Ner, se apresentara ao rei, que o tinha deixado ir em paz.
24 Kamagh amizɨ, Joap ghua atrivimɨn gara an mɨgɨa ghaze, “Me ghaze, Apner iza nɨ batozɨma nɨ anetaghizɨma, a uamategha navir amɨrizim sara ghu.
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: "Que foi que fizeste? Abner veio à tua presença e o deixaste ir?
25 Nɨ ti Nerɨn otarim Apnerɨn arazibagh fozir puvatɨ? A nɨ gifara nɨn ganasa izi. A nɨn akurvaghasa izir puvatɨ. A nɨn danganir nɨ aruiba ko, nɨ amir biziba, a modogh bar dar gan da asavsuighasa ize, egh a uamategh izɨ nɨ ko mɨsogham.”
25 Conheces Abner, filho de Ner; ele veio para enganá-lo, observar os teus movimentos e descobrir tudo o que estás fazendo".
26 Joap mɨgɨrɨgɨar kam gamigha uamategha ghu. A ua Apner inigh izasa gumaziba amadazɨ, me an gɨntɨgha an gɨn ghue. Gumazir kaba ghua Siran mozirpamɨn a batogha, uam a inigha izi. Dughiar kamɨn, Devit bizir Joap amir kam gɨfozir puvatɨ.
26 Saindo da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta, desde a cisterna de Sirá. Mas Davi não ficou sabendo disso.
27 Apner iza Hebronɨn otozir dughiamɨn, Joap a inigha ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn, a ko tugha nɨmɨra a ko mɨkɨmasa. Egha aning tughav itir dughiar kamɨn, Joap uan afuam inigha Apnerɨn navim bɨrazɨma an areme. Joap uan dozim Asahelɨn ovevem ikarvagha, Apner bɨrazɨ an areme.
27 Quando Abner retornou a Hebrom, Joabe o chamou à parte, na porta da cidade, sob o pretexto de falar-lhe em particular, e ali mesmo o feriu no estômago. E Abner morreu por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Me gɨn bizir kamɨn gun Devitɨn mɨkemezɨ, a ghaze, “Ikiavɨra Itir God fo, kɨ Apnerɨn suiragha a mɨsoghezɨ an aremezir puvatɨ. Nan gumazamiziba uaghan osɨmtɨzitam an itir puvatɨ. Joap uabɨra, kar an osɨmtɨzim.
28 Mais tarde, quando Davi soube o que tinha acontecido, disse: "Eu e o meu reino, perante o Senhor, somos para sempre inocentes do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Kamagh amizɨ, an ghuzim Joapɨn dapanim girɨva, an afeziamɨn dɨpenimɨn itir darazi sara bar me giram. Kɨ kamaghɨn ifonge, Joapɨn dɨpenimɨn aven itir gumaziba zurazurara, men tarazi gɨn lepan arɨmariam ikɨtɨ, men tarazi duar kurar mɨdir puvatɨziba ikɨtɨ, men tarazi amizibar ingangaribar amuam, eghtɨ men tarazi apaniba mɨdorozibar me mɨsoghtɨma me arɨghirɨtɨ, men tarazi zurazurara daghebar otevegham.”
29 Caia a responsabilidade pela morte dele sobre a cabeça de Joabe e de toda a sua família! Jamais falte entre os seus descendentes quem sofra fluxo ou lepra, quem use muletas, quem morra pela espada, ou quem passe fome".
30 Arazir kamɨn, Apner faragha Gibeonɨn mɨdorozimɨn aven Joap ko Abisain dozim, Asahel mɨsoghezɨ an areme. Kamaghɨn amizɨ, Joap ko Abisai aning uan dozimɨn ovevem ikarvagha, Apnerɨn mɨsoghezɨ an areme.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner porque ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha de Gibeom.
31 — ausente —
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o exército que o acompanhava: "Rasguem suas vestes, vistam roupas de luto e vão chorando à frente de Abner". E o rei Davi seguiu atrás da maca que levava o corpo.
32 — ausente —
32 Enterraram-no em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo de Abner, como também todo o povo.
33 Egha Devit Apner bagha azirakar igiar kam bange:
33 Então o rei cantou este lamento por Abner: "Por que morreu Abner como morrem os insensatos?
34 Me an suemning ko dafarimning ikezir puvatɨ,
34 Suas mãos não estavam algemadas, nem seus pés acorrentados. Você caiu como quem cai perante homens perversos". E todo o povo chorou ainda mais por ele.
35 Bizir kabar gɨn, gumazamiziba Devit mɨgɨa ghaze, aruem ikiavɨra iti, nɨ daghetam amɨ. Ezɨ an aghuagha akar gavgavir mamɨn me mɨgɨa ghaze, “Kɨ daghetam ameghan kogh ikɨ mangɨ guaratɨzimɨn tugham. Aruem tɨghar magɨrɨtɨ kɨ daghetam ameghtɨ, God na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
35 Depois, quando o povo insistiu com Davi que comesse alguma coisa enquanto ainda era dia, Davi fez este juramento: "Deus me castigue com todo rigor, caso eu prove pão ou qualquer outra coisa antes do pôr-do-sol! "
36 Ezɨ gumazamiziba atrivimɨn akar kam baregha, men naviba amɨrazɨ me bar akonge. Guizbangɨra, me atrivim amir biziba bar dar ganigha da bagha bar akonge.
36 Todo o povo ouviu isso e aprovou; de fato, tudo o que o rei fazia o povo aprovava.
37 Devitɨn adarazi ko Israelian gumazamiziba bar, Devit aruer kamɨn amizir bizibagh fo, Atrivim Devit, Apnerɨn mɨsoghezɨ aremezir gumazim, an a ko navir vamɨra itir puvatɨ.
37 Assim, naquele dia, todo o povo e todo o Israel reconheceram que o rei não tivera participação no assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Ezɨ atrivim kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia oragh. Datɨrɨghɨn, e Israelia en faragha zuir gumazir gavgavir mam aremegha gɨfa.
38 Então o rei disse aos seus conselheiros: "Não percebem que caiu hoje em Israel um líder, um grande homem?
39 Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God na mɨsevezɨ, kɨ atrivimɨn oto. Ezɨ kɨ uabɨ gavgaviba puvatɨ. Kɨ Seruian otarimningɨn arazir kuram ikarvaghan ibura. Aning bar gavgafi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God uabɨ aning amizir arazir kurar kam ikarvaghsɨ, ivezir kuram aning danɨngam.”
39 Embora rei ungido, ainda sou fraco, e esses filhos de Zeruia são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao malfeitor de acordo com as suas más obras! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.