2 Samuel 3

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dughiar kamɨn gɨn, mɨdorozim dughiar bar ruarimɨn Devit ko Solɨn adarazir tongɨn iti. Devitɨn adarazi bar gavgavigha ghuavanaga Solɨn adarazigh amima, me bar amɨragha uaghiri.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; Davi se ia fortalecendo, porém os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Devit Hebron aperagha 6plan otarir kaba ini. Men ziabar kara: Amnon, an otarir ivariam, an amebam Ahinoam, a Jesrilɨn nguibar ekiamɨn amizim.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi; o primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Amnonɨn gɨrara irim, Kileap, an amebam Abigel, a Karmelian amizim. Abigel faragha Nabalɨn ike, ezɨ Nabal aremezɨ, Devit a inigha an iti. Ezɨ otarir mɨkezim, Apsalom, an amebam Maka, Maka kantri Gesurɨn Atrivim Talmain guivim.
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Namba 4ɨn otarim, Adoniya, an amebam Hagit. Otarir namba 5ɨn ziam, Sefatia, an amebam Abital.
4 o quarto, Adonias, filho de Hagite; o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 Ezɨ otarir namba 6, Itream, an amebam Ekla, a Devitɨn amuim. Devit Hebronɨn ikiava otarir kaba ini.
5 o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Solɨn adarazi ko Devitɨn adarazir mɨdorozir gumaziba uariv sogha ghuavɨra itima, Apner a Solɨn adarazir gumazir ekiamɨn otivasava ami.
6 Havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez poderoso na casa de Saul.
7 Ezɨ dughiar mamɨn, Isboset kamaghɨn akar mam Apner gasa ghaze, “Nɨ nan afeziam Solɨn amuir dozim koma akui. Amizir kamɨn ziam Rispa, a Aian guivim. Nɨ tizim bagha kamaghɨn ami?”
7 Teve Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá. Perguntou Isbosete a Abner: Por que coabitaste com a concubina de meu pai?
8 Apner akar kam baregha atara bar osemegha ghaze, “Nɨ ghaze, kɨ ti nɨn afiar gumazim? Egha nɨ ghaze, kɨ ti Judabar akurvasi? Puvatɨ. Nɨ nɨghnɨgh. Dughiar nɨn afeziam Sol atrivimɨn ikia iza datɨrɨghɨn, kɨ a ko an aveghbuaba ko an namakabar gɨn zui. Egha kɨ uaghan nɨ ataghizɨ, Devit nɨ inigha nɨ gasɨghasɨghizir puvatɨ. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn amizir kam bagha akam na gasi, kar pura bizir kɨnim.
8 Então, se irou muito Abner por causa das palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão para Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi? Contudo, me queres, hoje, culpar por causa desta mulher.
9 — ausente —
9 Assim faça Deus segundo lhe parecer a Abner, se, como jurou o Senhor a Davi, não fizer eu,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Kamaghɨn, Isboset oregha bar Apnerɨn atiatigha, ua mɨgeir puvatɨ.
11 E nenhuma palavra pôde Isbosete responder a Abner, porque o temia.
12 Ezɨ Apner zuamɨra Devit bagha akam amaga ghaze, “Tinara kantrin kam gativagham? Kɨ kamaghsua, nɨ na ko akar gavgavim akɨrightɨ, kɨ nɨn akuragh, Israelia damightɨ me bar nɨn gumazamizibara ikiam.”
12 Então, de sua parte ordenou Abner mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Faze comigo aliança, e eu te ajudarei em fazer passar-te a ti todo o Israel.
13 Ezɨ Devit kamaghɨn Apner bagha akam amada, “Nɨn akaba bar dera. Kɨ kamaghsua, nɨ faragh bizir kam na koma anekɨrigh. Bizir kam kamakɨn, nɨ Solɨn guivim Mikal, na bagh a inigh izɨ. Puvatɨghtɨ, kɨ ua nɨn ganan kogham.”
13 Respondeu Davi: Bem, eu farei aliança contigo, porém uma coisa exijo: quando vieres a mim, não verás a minha face, se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul.
14 Egha Devit gɨn Isboset bagha akam amaga ghaze, “Kɨ kamaghɨn ifonge, nɨ nan amuim Mikal na bagh anemadaghtɨ a uamategh izɨ. A guizbangɨra nan amuim. Kɨ fomɨra 100plan Filistiabar mɨkarzir mogomebar inibar a givese.”
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá-me de volta minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Ezɨ Isboset kamaghɨn oregha gumazir maba amangizɨma, me ghua Laisɨn otarim Paltiel, a Mikalɨn pam, me ada Mikal inigha Devit bagha ize.
15 Então, Isbosete mandou tirá-la a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Me Mikal inigha Devit bagha zuir dughiamɨn, Paltiel aziava Mikalɨn gɨn zui. Me ghua Bahurimɨn nguibar ekiamɨn otogha, Apner kamaghɨn Paltiel mɨgei, “Nɨ uamategh uan dɨpenimɨn mangɨ.” Ezɨ Paltiel an akam baregha uamatenge.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando após ela, até Baurim. Disse Abner: Vai-te, volta. E ele voltou.
17 Me tɨghar Devit bagh mangamin dughiamɨn, Apner Israelian gumazir dapaniba bagha ghugha me mɨgɨa ghaze, “Ia oragh. Faragha zuir dughiar avɨribar ia bar ifongegha ghaze, Devit en atrivimɨn ikiam.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Outrora, procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 Ia datɨrɨghɨn dɨkavigh mangɨ a damightɨ, an atrivimɨn otivam. Ia Ikiavɨra Itir God amizir akar kam gɨnɨghnɨgh. A kamaghɨn mɨkeme, ‘Nan ingangarir gumazim Devit, kɨ ingangarim a danightɨma, a Filistiaba ko apanir igharazibar dafarimɨn, nan gumazamiziba Israelia, a ua me iniam.’ ”
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Por intermédio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 Egha Apner uaghan uabɨ ghua Benjaminɨn adaraziv keme. Egha gɨn uamategha Hebronɨn ghugha, Benjaminia ko Israelia damuasa ifongezir bizibar gun Devit mɨgei.
19 Da mesma sorte falou também Abner aos ouvidos de Benjamim; e foi ainda dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Apner uan gumazir 20pla ko me ghua Hebronɨn Devit batozir dughiamɨn, Devit me bagha isar ekiam gami.
20 Veio Abner ter com Davi, em Hebrom, e vinte homens, com ele; Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que com ele vieram.
21 Ezɨ Apner gɨn kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ na ateghtɨ, kɨ mangɨva Israelia bar me inigh izɨtɨ, me nɨn apengan ikɨsɨ nɨ ko akar gavgavim akɨram. Eghtɨ nɨ ifongezɨ moghɨn, nɨ kantrin kamɨn danganiba bar dar atrivimɨn ikiam.” Ezɨ Devit uan adaraziv gɨa ghaze, ia arazir kuratamɨn Apner damuan markɨ. Egha a Apner amadazɨma, a navir amɨrizim sara uamategha ghu.
21 Então, disse Abner a Davi: Levantar-me-ei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança contigo; tu reinarás sobre tudo que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 Apner Hebronɨn itir dughiamɨn, Joap ko Devitɨn mɨdorozir gumaziba itir puvatɨ. Me ghua apanibav sosi. Ezɨ Devit Apner amadazɨ a ghuzɨma, an gɨrara Joapɨn adarazi me uan apanibav suegha, me da inizir biziba inigha uam Hebronɨn otifi.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo; Abner, porém, já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia despedido, e ele se fora em paz.
23 Ezɨ Joap ko an gɨn zuir mɨdorozir gumaziba bar Hebron otivigha, Joap kamaghɨn oraki, Apner iza Atrivim Devitɨn gani, ezɨ Devit Apnerɨn mɨsoghan gumazibar anogoregha anemadazɨma, a navir amɨrizim sara ghu.
23 Chegando, pois, Joabe e toda a tropa que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei, o qual o despediu, e ele se foi em paz.
24 Kamagh amizɨ, Joap ghua atrivimɨn gara an mɨgɨa ghaze, “Me ghaze, Apner iza nɨ batozɨma nɨ anetaghizɨma, a uamategha navir amɨrizim sara ghu.
24 Então, Joabe foi ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; como, pois, o despediste, indo-se ele livremente?
25 Nɨ ti Nerɨn otarim Apnerɨn arazibagh fozir puvatɨ? A nɨ gifara nɨn ganasa izi. A nɨn akurvaghasa izir puvatɨ. A nɨn danganir nɨ aruiba ko, nɨ amir biziba, a modogh bar dar gan da asavsuighasa ize, egh a uamategh izɨ nɨ ko mɨsogham.”
25 Bem conheces Abner, filho de Ner. Veio para enganar-te, tomar conhecimento de tuas empresas e sondar todos os teus planos.
26 Joap mɨgɨrɨgɨar kam gamigha uamategha ghu. A ua Apner inigh izasa gumaziba amadazɨ, me an gɨntɨgha an gɨn ghue. Gumazir kaba ghua Siran mozirpamɨn a batogha, uam a inigha izi. Dughiar kamɨn, Devit bizir Joap amir kam gɨfozir puvatɨ.
26 Retirando-se Joabe de Davi, enviou mensageiros após Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Apner iza Hebronɨn otozir dughiamɨn, Joap a inigha ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn, a ko tugha nɨmɨra a ko mɨkɨmasa. Egha aning tughav itir dughiar kamɨn, Joap uan afuam inigha Apnerɨn navim bɨrazɨma an areme. Joap uan dozim Asahelɨn ovevem ikarvagha, Apner bɨrazɨ an areme.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, no interior da porta, para lhe falar em segredo, e ali o feriu no abdômen, e ele morreu, agindo assim Joabe em vingança do sangue de seu irmão Asael.
28 Me gɨn bizir kamɨn gun Devitɨn mɨkemezɨ, a ghaze, “Ikiavɨra Itir God fo, kɨ Apnerɨn suiragha a mɨsoghezɨ an aremezir puvatɨ. Nan gumazamiziba uaghan osɨmtɨzitam an itir puvatɨ. Joap uabɨra, kar an osɨmtɨzim.
28 Sabendo-o depois Davi, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Kamagh amizɨ, an ghuzim Joapɨn dapanim girɨva, an afeziamɨn dɨpenimɨn itir darazi sara bar me giram. Kɨ kamaghɨn ifonge, Joapɨn dɨpenimɨn aven itir gumaziba zurazurara, men tarazi gɨn lepan arɨmariam ikɨtɨ, men tarazi duar kurar mɨdir puvatɨziba ikɨtɨ, men tarazi amizibar ingangaribar amuam, eghtɨ men tarazi apaniba mɨdorozibar me mɨsoghtɨma me arɨghirɨtɨ, men tarazi zurazurara daghebar otevegham.”
29 Caia este sangue sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Jamais falte da casa de Joabe quem tenha fluxo, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Arazir kamɨn, Apner faragha Gibeonɨn mɨdorozimɨn aven Joap ko Abisain dozim, Asahel mɨsoghezɨ an areme. Kamaghɨn amizɨ, Joap ko Abisai aning uan dozimɨn ovevem ikarvagha, Apnerɨn mɨsoghezɨ an areme.
30 Joabe, pois, e seu irmão Abisai mataram Abner, por ter morto seu irmão Asael na peleja, em Gibeão.
31 — ausente —
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 — ausente —
32 Sepultaram Abner em Hebrom; o rei levantou a voz e chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 Egha Devit Apner bagha azirakar igiar kam bange:
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Teria de morrer Abner como se fora um perverso?
34 Me an suemning ko dafarimning ikezir puvatɨ,
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés, carregados de grilhões; caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Bizir kabar gɨn, gumazamiziba Devit mɨgɨa ghaze, aruem ikiavɨra iti, nɨ daghetam amɨ. Ezɨ an aghuagha akar gavgavir mamɨn me mɨgɨa ghaze, “Kɨ daghetam ameghan kogh ikɨ mangɨ guaratɨzimɨn tugham. Aruem tɨghar magɨrɨtɨ kɨ daghetam ameghtɨ, God na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
35 Então, veio todo o povo fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim me faça Deus o que lhe aprouver, se eu provar pão ou alguma coisa antes do sol posto.
36 Ezɨ gumazamiziba atrivimɨn akar kam baregha, men naviba amɨrazɨ me bar akonge. Guizbangɨra, me atrivim amir biziba bar dar ganigha da bagha bar akonge.
36 Todo o povo notou isso e lhe pareceu bem, assim como lhe pareceu bem tudo quanto o rei fez.
37 Devitɨn adarazi ko Israelian gumazamiziba bar, Devit aruer kamɨn amizir bizibagh fo, Atrivim Devit, Apnerɨn mɨsoghezɨ aremezir gumazim, an a ko navir vamɨra itir puvatɨ.
37 Todo o povo e todo o Israel, naquele mesmo dia, ficaram sabendo que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Ezɨ atrivim kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia oragh. Datɨrɨghɨn, e Israelia en faragha zuir gumazir gavgavir mam aremegha gɨfa.
38 Então, disse o rei aos seus homens: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande homem?
39 Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God na mɨsevezɨ, kɨ atrivimɨn oto. Ezɨ kɨ uabɨ gavgaviba puvatɨ. Kɨ Seruian otarimningɨn arazir kuram ikarvaghan ibura. Aning bar gavgafi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God uabɨ aning amizir arazir kurar kam ikarvaghsɨ, ivezir kuram aning danɨngam.”
39 No presente, sou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Retribua o Senhor ao que fez mal segundo a sua maldade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.