2 Samuel 3
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Dughiar kamɨn gɨn, mɨdorozim dughiar bar ruarimɨn Devit ko Solɨn adarazir tongɨn iti. Devitɨn adarazi bar gavgavigha ghuavanaga Solɨn adarazigh amima, me bar amɨragha uaghiri.
1 Ora, houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; porém Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul cada vez mais se enfraquecia.
2 Devit Hebron aperagha 6plan otarir kaba ini. Men ziabar kara: Amnon, an otarir ivariam, an amebam Ahinoam, a Jesrilɨn nguibar ekiamɨn amizim.
2 Nasceram filhos a Davi em Hebrom. Seu primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jizreelita;
3 Amnonɨn gɨrara irim, Kileap, an amebam Abigel, a Karmelian amizim. Abigel faragha Nabalɨn ike, ezɨ Nabal aremezɨ, Devit a inigha an iti. Ezɨ otarir mɨkezim, Apsalom, an amebam Maka, Maka kantri Gesurɨn Atrivim Talmain guivim.
3 o segundo Quileabe, de Abigail, que fôra mulher de Nabal, o carmelita; o terceiro Absalão, filho de Maacá, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Namba 4ɨn otarim, Adoniya, an amebam Hagit. Otarir namba 5ɨn ziam, Sefatia, an amebam Abital.
4 o quarto Adonias, filho de Hagite, o quinto Sefatias, filho de Abital;
5 Ezɨ otarir namba 6, Itream, an amebam Ekla, a Devitɨn amuim. Devit Hebronɨn ikiava otarir kaba ini.
5 e o sexto Itreão, de Eglá, também mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Solɨn adarazi ko Devitɨn adarazir mɨdorozir gumaziba uariv sogha ghuavɨra itima, Apner a Solɨn adarazir gumazir ekiamɨn otivasava ami.
6 Enquanto havia guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner ia se tornando poderoso na casa de Saul:
7 Ezɨ dughiar mamɨn, Isboset kamaghɨn akar mam Apner gasa ghaze, “Nɨ nan afeziam Solɨn amuir dozim koma akui. Amizir kamɨn ziam Rispa, a Aian guivim. Nɨ tizim bagha kamaghɨn ami?”
7 Ora, Saul tivera uma concubina, cujo nome era Rizpa, filha de Aías. Perguntou, pois, Is-Bosete a Abner: Por que entraste à concubina de meu pai?
8 Apner akar kam baregha atara bar osemegha ghaze, “Nɨ ghaze, kɨ ti nɨn afiar gumazim? Egha nɨ ghaze, kɨ ti Judabar akurvasi? Puvatɨ. Nɨ nɨghnɨgh. Dughiar nɨn afeziam Sol atrivimɨn ikia iza datɨrɨghɨn, kɨ a ko an aveghbuaba ko an namakabar gɨn zui. Egha kɨ uaghan nɨ ataghizɨ, Devit nɨ inigha nɨ gasɨghasɨghizir puvatɨ. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn amizir kam bagha akam na gasi, kar pura bizir kɨnim.
8 Então Abner, irando-se muito pelas palavras de Is-Bosete, disse: Sou eu cabeça de cão, que pertença a Judá? Ainda hoje uso de benevolência para com a casa de Saul, teu pai, e para com seus irmãos e seus amigos, e não te entreguei nas mãos de Davi; contudo tu hoje queres culpar-me no tocante a essa mulher.
9 — ausente —
9 Assim faça Deus a Abner, e outro tanto, se, como o Senhor jurou a Davi, assim eu não lhe fizer,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul, e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel, e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Kamaghɨn, Isboset oregha bar Apnerɨn atiatigha, ua mɨgeir puvatɨ.
11 E Is-Bosete não pôde responder a Abner mais uma palavra, porque o temia.
12 Ezɨ Apner zuamɨra Devit bagha akam amaga ghaze, “Tinara kantrin kam gativagham? Kɨ kamaghsua, nɨ na ko akar gavgavim akɨrightɨ, kɨ nɨn akuragh, Israelia damightɨ me bar nɨn gumazamizibara ikiam.”
12 Então enviou Abner da sua parte mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Comigo faze a tua aliança, e eis que a minha mão será contigo, para fazer tornar a ti todo o Israel.
13 Ezɨ Devit kamaghɨn Apner bagha akam amada, “Nɨn akaba bar dera. Kɨ kamaghsua, nɨ faragh bizir kam na koma anekɨrigh. Bizir kam kamakɨn, nɨ Solɨn guivim Mikal, na bagh a inigh izɨ. Puvatɨghtɨ, kɨ ua nɨn ganan kogham.”
13 Respondeu Davi: Está bem; farei aliança contigo; mas uma coisa te exijo; não verás a minha face, se primeiro não me trouxeres Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Egha Devit gɨn Isboset bagha akam amaga ghaze, “Kɨ kamaghɨn ifonge, nɨ nan amuim Mikal na bagh anemadaghtɨ a uamategh izɨ. A guizbangɨra nan amuim. Kɨ fomɨra 100plan Filistiabar mɨkarzir mogomebar inibar a givese.”
14 Também enviou Davi mensageiros a Is-Bosete, filho de Saul, dizendo: Entrega-me minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Ezɨ Isboset kamaghɨn oregha gumazir maba amangizɨma, me ghua Laisɨn otarim Paltiel, a Mikalɨn pam, me ada Mikal inigha Devit bagha ize.
15 Enviou, pois, Is-Bosete, e a tirou a seu marido, a Paltiel, filho de Laís,
16 Me Mikal inigha Devit bagha zuir dughiamɨn, Paltiel aziava Mikalɨn gɨn zui. Me ghua Bahurimɨn nguibar ekiamɨn otogha, Apner kamaghɨn Paltiel mɨgei, “Nɨ uamategh uan dɨpenimɨn mangɨ.” Ezɨ Paltiel an akam baregha uamatenge.
16 que a seguia, chorando atrás dela até Baurim. Então lhe disse Abner: Vai-te; volta! E ele voltou.
17 Me tɨghar Devit bagh mangamin dughiamɨn, Apner Israelian gumazir dapaniba bagha ghugha me mɨgɨa ghaze, “Ia oragh. Faragha zuir dughiar avɨribar ia bar ifongegha ghaze, Devit en atrivimɨn ikiam.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: De há muito procurais fazer com que Davi reine sobre vós;
18 Ia datɨrɨghɨn dɨkavigh mangɨ a damightɨ, an atrivimɨn otivam. Ia Ikiavɨra Itir God amizir akar kam gɨnɨghnɨgh. A kamaghɨn mɨkeme, ‘Nan ingangarir gumazim Devit, kɨ ingangarim a danightɨma, a Filistiaba ko apanir igharazibar dafarimɨn, nan gumazamiziba Israelia, a ua me iniam.’ ”
18 fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou de Davi, dizendo: Pela mão do meu servo Davi livrarei o meu povo da mão dos filisteus e da mão de todos os seus inimigos.
19 Egha Apner uaghan uabɨ ghua Benjaminɨn adaraziv keme. Egha gɨn uamategha Hebronɨn ghugha, Benjaminia ko Israelia damuasa ifongezir bizibar gun Devit mɨgei.
19 Do mesmo modo falou Abner a Benjamim, e foi também dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que Israel e toda a casa de Benjamim tinham resolvido.
20 Apner uan gumazir 20pla ko me ghua Hebronɨn Devit batozir dughiamɨn, Devit me bagha isar ekiam gami.
20 Abner foi ter com Davi, em Hebrom, com vinte homens; e Davi fez um banquete a Abner e aos homens que com ele estavam.
21 Ezɨ Apner gɨn kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ na ateghtɨ, kɨ mangɨva Israelia bar me inigh izɨtɨ, me nɨn apengan ikɨsɨ nɨ ko akar gavgavim akɨram. Eghtɨ nɨ ifongezɨ moghɨn, nɨ kantrin kamɨn danganiba bar dar atrivimɨn ikiam.” Ezɨ Devit uan adaraziv gɨa ghaze, ia arazir kuratamɨn Apner damuan markɨ. Egha a Apner amadazɨma, a navir amɨrizim sara uamategha ghu.
21 Então disse Abner a Davi: Eu me levantarei, e irei ajuntar ao rei meu senhor todo o Israel, para que faça aliança contigo; e tu reinarás sobre tudo o que desejar a sua alma: Assim despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 Apner Hebronɨn itir dughiamɨn, Joap ko Devitɨn mɨdorozir gumaziba itir puvatɨ. Me ghua apanibav sosi. Ezɨ Devit Apner amadazɨ a ghuzɨma, an gɨrara Joapɨn adarazi me uan apanibav suegha, me da inizir biziba inigha uam Hebronɨn otifi.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe voltaram de uma sortida, e traziam consigo grande despojo; mas Abner já não estava com Davi em Hebrom, porque este o tinha despedido, e ele se fora em paz.
23 Ezɨ Joap ko an gɨn zuir mɨdorozir gumaziba bar Hebron otivigha, Joap kamaghɨn oraki, Apner iza Atrivim Devitɨn gani, ezɨ Devit Apnerɨn mɨsoghan gumazibar anogoregha anemadazɨma, a navir amɨrizim sara ghu.
23 Quando, pois, chegaram Joabe e todo o exército que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei; e o rei o despediu, e ele se foi em paz.
24 Kamagh amizɨ, Joap ghua atrivimɨn gara an mɨgɨa ghaze, “Me ghaze, Apner iza nɨ batozɨma nɨ anetaghizɨma, a uamategha navir amɨrizim sara ghu.
24 Então Joabe foi ao rei, e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; por que, pois, o despediste, de maneira que se fosse assim livremente?
25 Nɨ ti Nerɨn otarim Apnerɨn arazibagh fozir puvatɨ? A nɨ gifara nɨn ganasa izi. A nɨn akurvaghasa izir puvatɨ. A nɨn danganir nɨ aruiba ko, nɨ amir biziba, a modogh bar dar gan da asavsuighasa ize, egh a uamategh izɨ nɨ ko mɨsogham.”
25 Bem conheces a Abner, filho de Ner; ele te veio enganar, e saber a tua saída e a tua entrada, e conhecer tudo quanto fazes.
26 Joap mɨgɨrɨgɨar kam gamigha uamategha ghu. A ua Apner inigh izasa gumaziba amadazɨ, me an gɨntɨgha an gɨn ghue. Gumazir kaba ghua Siran mozirpamɨn a batogha, uam a inigha izi. Dughiar kamɨn, Devit bizir Joap amir kam gɨfozir puvatɨ.
26 E Joabe, retirando-se de Davi, enviou mensageiros atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Apner iza Hebronɨn otozir dughiamɨn, Joap a inigha ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn, a ko tugha nɨmɨra a ko mɨkɨmasa. Egha aning tughav itir dughiar kamɨn, Joap uan afuam inigha Apnerɨn navim bɨrazɨma an areme. Joap uan dozim Asahelɨn ovevem ikarvagha, Apner bɨrazɨ an areme.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o tomou à parte, à entrada da porta, para lhe falar em segredo; e ali, por causa do sangue de Asael, seu irmão, o feriu no ventre, de modo que ele morreu.
28 Me gɨn bizir kamɨn gun Devitɨn mɨkemezɨ, a ghaze, “Ikiavɨra Itir God fo, kɨ Apnerɨn suiragha a mɨsoghezɨ an aremezir puvatɨ. Nan gumazamiziba uaghan osɨmtɨzitam an itir puvatɨ. Joap uabɨra, kar an osɨmtɨzim.
28 Depois Davi, quando o soube, disse: Inocente para sempre sou eu, e o meu reino, para com o Senhor, no tocante ao sangue de Abner, filho de Ner.
29 Kamagh amizɨ, an ghuzim Joapɨn dapanim girɨva, an afeziamɨn dɨpenimɨn itir darazi sara bar me giram. Kɨ kamaghɨn ifonge, Joapɨn dɨpenimɨn aven itir gumaziba zurazurara, men tarazi gɨn lepan arɨmariam ikɨtɨ, men tarazi duar kurar mɨdir puvatɨziba ikɨtɨ, men tarazi amizibar ingangaribar amuam, eghtɨ men tarazi apaniba mɨdorozibar me mɨsoghtɨma me arɨghirɨtɨ, men tarazi zurazurara daghebar otevegham.”
29 Caia ele sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai, e nunca falte na casa de Joabe quem tenha fluxo, ou quem seja leproso, ou quem se atenha a bordão, ou quem caia à espada, ou quem necessite de pão.
30 Arazir kamɨn, Apner faragha Gibeonɨn mɨdorozimɨn aven Joap ko Abisain dozim, Asahel mɨsoghezɨ an areme. Kamaghɨn amizɨ, Joap ko Abisai aning uan dozimɨn ovevem ikarvagha, Apnerɨn mɨsoghezɨ an areme.
30 Joabe, pois, e Abisai, seu irmão, mataram Abner, por ter ele morto a Asael, irmão deles, na peleja em Gibeão.
31 — ausente —
31 Disse Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de sacos e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 — ausente —
32 Sepultaram Abner em Hebrom; e o rei, levantando a sua voz, chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 Egha Devit Apner bagha azirakar igiar kam bange:
33 Pranteou o rei a Abner, dizendo: Devia Abner, porventura, morrer como morre o vilão?
34 Me an suemning ko dafarimning ikezir puvatɨ,
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés carregados de grilhões; mas caíste como quem cai diante dos filhos da iniqüidade. Então todo o povo tornou a chorar por ele.
35 Bizir kabar gɨn, gumazamiziba Devit mɨgɨa ghaze, aruem ikiavɨra iti, nɨ daghetam amɨ. Ezɨ an aghuagha akar gavgavir mamɨn me mɨgɨa ghaze, “Kɨ daghetam ameghan kogh ikɨ mangɨ guaratɨzimɨn tugham. Aruem tɨghar magɨrɨtɨ kɨ daghetam ameghtɨ, God na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
35 Depois todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se, antes que o sol se ponha, eu provar pão ou qualquer outra coisa.
36 Ezɨ gumazamiziba atrivimɨn akar kam baregha, men naviba amɨrazɨ me bar akonge. Guizbangɨra, me atrivim amir biziba bar dar ganigha da bagha bar akonge.
36 Todo o povo notou isso, e pareceu-lhe bem; assim como tudo quanto o rei fez pareceu bem a todo o povo.
37 Devitɨn adarazi ko Israelian gumazamiziba bar, Devit aruer kamɨn amizir bizibagh fo, Atrivim Devit, Apnerɨn mɨsoghezɨ aremezir gumazim, an a ko navir vamɨra itir puvatɨ.
37 Assim todo o povo e todo o Israel entenderam naquele mesmo dia que não fora a vontade do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Ezɨ atrivim kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia oragh. Datɨrɨghɨn, e Israelia en faragha zuir gumazir gavgavir mam aremegha gɨfa.
38 Então disse o rei aos seus servos: Não sabeis que hoje caiu em Israel um príncipe, um grande homem?
39 Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God na mɨsevezɨ, kɨ atrivimɨn oto. Ezɨ kɨ uabɨ gavgaviba puvatɨ. Kɨ Seruian otarimningɨn arazir kuram ikarvaghan ibura. Aning bar gavgafi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God uabɨ aning amizir arazir kurar kam ikarvaghsɨ, ivezir kuram aning danɨngam.”
39 E quanto a mim, hoje estou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são duros demais para mim. Retribua o Senhor ao malfeitor conforme a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.