2 Samuel 2

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sol ko Jonatanɨn ovevemɨn gɨn, Devit kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azai, “Kɨ ti mangɨva Judan nguibar ekiatam dapiam, o puvatɨgham?”
1 Passado algum tempo, Davi perguntou ao Senhor: "Devo ir para uma das cidades de Judá? " O Senhor respondeu que sim, e Davi perguntou para qual delas. "Para Hebrom", respondeu o Senhor.
2 Kamaghɨn, Devit uan amuimning ko ghua Hebronɨn nguibar ekiamɨn apera. An amuir mam, a Jesrilɨn nguibar ekiamɨn amizim, an ziam Ahinoam. An amuir igharazim, a Karmelɨn nguibar ekiamɨn amizim, an ziam Abigel. A fomɨra Nabalɨn amuim, Nabal aremezɨma Devit a inigha an iti.
2 Então Davi foi para Hebrom com suas duas mulheres, Ainoã, de Jezreel e Abigail, viúva de Nabal, o carmelita.
3 Devit uan gumaziba ko, an gumazibar adarasi, me bar ghua Hebron ko Hebronɨn boroghɨn itir nguibar ekiabagh apia.
3 Davi também levou os homens que o acompanhavam, cada um com sua família, e estabeleceram-se em Hebrom e nos povoados vizinhos.
4 Ezɨ Judan adarazir gumaziba iza Hebronɨn otivigha, uari bagh atrivimɨn ikiasa Devit amɨsevegha, olivɨn borem an dapanim ginge.
4 Então os homens de Judá foram a Hebrom e ali ungiram Davi rei da tribo de Judá. Informado de que os habitantes de Jabes-Gileade tinham sepultado Saul,
5 Kamaghɨn amizɨ, a gumazir maba amangizɨ, me ghua Jabesia mɨgɨa ghaze, “Ia apangkuvim ikia arazir aghuimɨn Sol gamigha an kuam afa, a ian atrivim. Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God ian apangkuvigh deraghvɨra ia damu.
5 Davi enviou-lhes mensageiros que lhes disseram: "O Senhor os abençoe pelo seu ato de lealdade, ao sepultar Saul, seu rei.
6 Ikiavɨra Itir God datɨrɨghɨn guizɨn apangkuvir arazimɨn ian akakaghɨva, zurara deraghvɨra ia damu. Eghtɨ kɨ uaghan ian arazir aghuir ia Sol gamizim ikarvagh deraghvɨra ia damuam.
6 Seja o Senhor leal e fiel para com vocês. Também eu firmarei minha amizade com vocês, por terem feito essa boa ação.
7 Guizbangɨra, ian Atrivim Sol areme, ezɨ Judan adarazi uari bagh atrivimɨn ikiasa na mɨsefe. Kamaghɨn amizɨ, ia tuivigh gavgavigh bizitamɨn atiatingan markɨ.”
7 Mas, agora, sejam fortes e corajosos, pois Saul, seu senhor, está morto, e já fui ungido rei pela tribo de Judá".
8 Filistiaba Sol mɨsoghezɨ an aremezir dughiamɨn, Nerɨn otarim Apner, ghua Solɨn otarim Isboset inigha ghua, Jordanɨn Fanem abigha ghua Mahanaimɨn nguibar ekiamɨn oto. Apner Solɨn mɨdorozir gumazibar faragha zuir gumazir dapanim.
8 Enquanto isso, Abner, filho de Ner, comandante do exército de Saul, levou Is-Bosete, filho de Saul, a Maanaim,
9 Me Mahanaimɨn ikiava, Apner Isboset gamizɨ, a nguazir kabar atrivimɨn oto: Gileat, Aser, Jesril, Efraim ko Benjamin, egh a uaghan Israelian nguibaba, bar dar atrivimɨn oto.
9 onde o proclamou rei sobre Gileade, Assuri, Jezreel, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Solɨn otarim Isboset 40plan azeniba itima, me Israelian atrivimɨn ikiasa anemɨsefe. Ezɨ an azenir pumuningra atrivir ingangarim gami. Ezɨ Judaba me Devitɨn gɨn zui,
10 Is-Bosete, filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar em Israel, e reinou dois anos. A tribo de Judá, entretanto, seguia Davi,
11 ezɨ a Hebronɨn ikia azenir 7pla ko akuamɨn, men atrivir ingangarim gami.
11 que a governou por sete anos e seis meses, em Hebrom.
12 Ezɨ Nerɨn otarim Apner ko Solɨn otarim Isboset, uan ingangarir gumaziba ko, me bar moghɨra Mahanaimɨn nguibar ekiam ategha ghua, Gibeonɨn nguibar ekiamɨn oto.
12 Abner, filho de Ner, e os soldados de Is-Bosete, filho de Saul, partiram de Maanaim e marcharam para Gibeom.
13 Ezɨ Seruian otarim Joap, ko Devitɨn ingangarir gumaziba, me bar moghɨra iza Gibeonɨn dɨpar akaremɨn boroghɨn me bato. Isbosetɨn adarazi dɨpar akaremɨn vongɨn apiaghav itima, Devitɨn adarazi vongɨn apiaghav ti.
13 Joabe, filho de Zeruia, e os soldados de Davi foram ao encontro deles no açude de Gibeom. Um grupo posicionou-se num lado do açude, o outro grupo, no lado oposto.
14 Ezɨ Apner kamaghɨn Joapɨn azara, “E mɨdorozir gumazir igiar aghui taba inightɨ, me en damazibar ikararang uariv sogham.”
14 Então Abner disse a Joabe: "Vamos fazer alguns soldados lutarem diante de nós". Joabe respondeu: "De acordo".
15 Ezɨ Benjaminɨn ikɨzimɨn gumazir 12pla, me Isbosetɨn mɨdorozir gumaziba, me iza Devitɨn 12plan mɨdorozir gumaziba ko uariv sosi. Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumaziba vaghvagha, Isbosetɨn mɨdorozir gumaziba vaghvagha me ko me uariv sosi.
15 Então doze soldados aliados de Benjamim e Is-Bosete, filho de Saul, atravessaram o açude para enfrentar doze dos soldados aliados de Davi.
16 Me vaghvagha mɨdorozimɨn uari abɨnasava amua, egha me vaghvagha uan apanibar dapanibar suigha, mɨdorozir sababar uan apanibar navibagh inifi. Egha 24plan gumazir kaba bar moghɨra iregha ariaghire. Kamaghɨn amizɨ, gumazamiziba danganir kam dɨbora ghaze, “Mɨdorozir Sababar Danganim.”
16 Cada soldado pegou o adversário pela cabeça e fincou-lhe o punhal no lado, e juntos caíram mortos. Por isso aquele lugar, situado em Gibeom, foi chamado Helcate-Hazurim.
17 Ezɨ dughiar kamɨn, mɨdorozir bar ekiam ikɨzir kamningɨn tongɨn oto. Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumaziba me Apner ko, Israelian adarazi mɨdorozimɨn me gafiragha me abɨni.
17 Houve uma violenta batalha naquele dia, e Abner e os soldados de Israel foram derrotados pelos soldados de Davi.
18 Seruian otarir 3plan ziabar kara: Joap, Abisai ko Asahel, me uaghan mɨdorozir kamɨn iti. Asahel, an asɨzir atiabar mɨn bar pamtemɨn ivemari.
18 Estavam lá Joabe, Abisai e Asael, os três filhos de Zeruia. E Asael, que corria como uma gazela em terreno plano,
19 Ezɨ Israelia tintinibar arima, Asahel dɨkavigha Apner bagha ivegha biaghatɨgha ghua an agɨra.
19 perseguiu Abner, sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Ezɨ Apner ikɨgha gɨrakɨrangɨn garima, Asahel an agɨntɨzima, Apner kamaghɨn an azai, “Asahel kar nɨrara?”
20 Abner olhou para trás e perguntou: "É você, Asael? " "Sou eu", respondeu ele.
21 Egha Apner ghaze, “Nɨ nan agɨntɨghan markɨ. Nɨ agharir guvim o kɨriamɨn mangɨ. Egh nɨ mɨdorozir gumazir igiar igharazitamɨn agɨragh an suiragh, egh an biziba inigh.” Ezɨ puvatɨ. Asahel tong Apnerɨn akam barazi puvatɨgha, an agɨntɨghavɨra iti.
21 Disse-lhe então Abner: "É melhor você sair para a direita ou para a esquerda, capturar um dos soldados e ficar com as armas dele". Mas Asael não quis parar de persegui-lo.
22 Ezɨ Apner uam a mɨgei, “Nɨ na atakigh. Kɨ nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghasa, nɨ ti ifonge? Kɨ nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghtɨ, kɨ nɨn avebam Joapɨn damazimɨn bar aghumsigham.”
22 Então Abner advertiu Asael mais uma vez: "Pare de me perseguir! Não quero matá-lo. Como poderia olhar seu irmão Joabe nos olhos de novo? "
23 Ezɨ puvatɨ, Asahel tong a barazir puvatɨ. Kamagh amizɨ, Apner gɨrakɨrangɨn moghɨn afuzir konimɨn Asahelɨn navim bɨrazɨma, afuzim anemɨkɨragha vongɨn an akɨrir agharimɨn oto. Ezɨ Asahel irɨghava areme. Ezɨ mɨdorozir gumazir igharaziba iza garima, Asahelɨn kuam irɨghav iti, ezɨ me danganir kamɨn tuivighav ikia pura gari.
23 Como, porém, Asael, não desistiu de persegui-lo, Abner cravou no estômago dele a ponta da lança, que saiu pelas costas. E ele caiu, morrendo ali mesmo. E paravam todos os que chegavam ao lugar onde Asael estava caído.
24 Ezɨ Joap ko Abisai, aning Apnerɨn agɨragha ghua, aruem uaghirima aning Gian nguibamɨn boroghɨn Aman mɨghsɨamɨn oto, kar Gibeonɨn gumazamiziba puvatɨzir danganim zuir tuavim.
24 Então Joabe e Abisai perseguiram Abner. Ao pôr-do-sol, chegaram à colina de Amá, defronte de Gia, no caminho para o deserto de Gibeom.
25 Aning garima, Benjaminɨn gumaziba Apner ko mɨghsɨar dozir mamɨn uari akuvagha, pura mɨdorozim bagha uari arɨgha iti.
25 Os soldados de Benjamim, seguindo Abner, reuniram-se formando um só grupo e ocuparam o alto de uma colina.
26 Ezɨ Apner aningɨn apigha, Joapɨn diagha ghaze, “Manmaghɨn ami? Mɨdorozir kam gɨvaghan kogham? Nɨ ti kamaghɨn fozir puvatɨ, arazir kam osɨmtɨzir bar ekiam e danɨngam? E ikɨzir vamɨra. Nɨ dazoghɨn uan gumazibav kemeghtɨ, me uam en agɨntɨghan kogham?”
26 Então Abner gritou para Joabe: "O derramamento de sangue vai continuar? Não vê que isso vai trazer amargura? Quando é que você vai mandar o seu exército parar de perseguir os seus irmãos? "
27 Joap kamaghɨn oregha a ikara, “Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ ti akar kamɨn na mɨkemezir puvatɨzɨ, nan gumaziba ian agɨntɨgha ghua gurum mɨzaraghan otoghan koghai.”
27 Respondeu Joabe: "Juro pelo nome de Deus, que se você não tivesse falado, o meu exército perseguiria os seus irmãos até de manhã".
28 Joap akar kam mɨkemegha gɨvagha, sɨgham givia Israelian agɨntɨghan uan mɨdorozir gumazibar anogoroke. Ezɨ me ua Israelian agɨntɨghɨzir puvatɨgha mɨdorozim agɨfa.
28 Então Joabe tocou a trombeta, e o exército parou de perseguir Israel e de lutar.
29 Ezɨ Apner uan adarazi ko me danganir kam ategha Jordanɨn danganir zarimɨn uaghiri. Egha me dɨmagarimɨn danganir zarir kamɨn ghua Jordanɨn Fanem abigha vongɨn ghua, amɨmzaraghan aruer arɨzimɨn Mahanaimɨn oto.
29 Abner e seus soldados marcharam pela Arabá durante toda a noite. Atravessaram o Jordão, marcharam durante a manhã inteira e chegaram a Maanaim.
30 Apner uan mɨdorozir gumaziba ko ghuegha gɨvazɨma, Joap uan mɨdorozir gumaziba akuvagha me medi. A me mengegha kamaghɨn fo, 19plan mɨdorozir gumaziba ariaghire. Ezɨ Asahel uaghan areme.
30 Quando Joabe voltou da perseguição a Abner, reuniu todo o exército. E viram que faltavam dezenove soldados, além de Asael.
31 Dughiar kamɨn, Devitɨn adarazi Benjaminɨn 360plan gumazibav soghezɨ me ariaghire, kar Apnerɨn adarasi.
31 Mas os soldados de Davi tinham matado trezentos e sessenta benjamitas que estavam com Abner.
32 Ezɨ Joap uan gumaziba ko, me Asahelɨn kuam inigha ghua Betlehemɨn nguibamɨn, an afeziam afazir danganimɨn anefa. Me anefagha dɨmagarimɨn uamategha ghua Hebronɨn otivima, amɨnim bar tira.
32 Levaram Asael e o sepultaram no túmulo de seu pai, em Belém. Depois disso, Joabe e seus soldados marcharam durante toda a noite e chegaram a Hebrom ao amanhecer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.