2 Samuel 2

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sol ko Jonatanɨn ovevemɨn gɨn, Devit kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azai, “Kɨ ti mangɨva Judan nguibar ekiatam dapiam, o puvatɨgham?”
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 Kamaghɨn, Devit uan amuimning ko ghua Hebronɨn nguibar ekiamɨn apera. An amuir mam, a Jesrilɨn nguibar ekiamɨn amizim, an ziam Ahinoam. An amuir igharazim, a Karmelɨn nguibar ekiamɨn amizim, an ziam Abigel. A fomɨra Nabalɨn amuim, Nabal aremezɨma Devit a inigha an iti.
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 Devit uan gumaziba ko, an gumazibar adarasi, me bar ghua Hebron ko Hebronɨn boroghɨn itir nguibar ekiabagh apia.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Ezɨ Judan adarazir gumaziba iza Hebronɨn otivigha, uari bagh atrivimɨn ikiasa Devit amɨsevegha, olivɨn borem an dapanim ginge.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 Kamaghɨn amizɨ, a gumazir maba amangizɨ, me ghua Jabesia mɨgɨa ghaze, “Ia apangkuvim ikia arazir aghuimɨn Sol gamigha an kuam afa, a ian atrivim. Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God ian apangkuvigh deraghvɨra ia damu.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Ikiavɨra Itir God datɨrɨghɨn guizɨn apangkuvir arazimɨn ian akakaghɨva, zurara deraghvɨra ia damu. Eghtɨ kɨ uaghan ian arazir aghuir ia Sol gamizim ikarvagh deraghvɨra ia damuam.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Guizbangɨra, ian Atrivim Sol areme, ezɨ Judan adarazi uari bagh atrivimɨn ikiasa na mɨsefe. Kamaghɨn amizɨ, ia tuivigh gavgavigh bizitamɨn atiatingan markɨ.”
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Filistiaba Sol mɨsoghezɨ an aremezir dughiamɨn, Nerɨn otarim Apner, ghua Solɨn otarim Isboset inigha ghua, Jordanɨn Fanem abigha ghua Mahanaimɨn nguibar ekiamɨn oto. Apner Solɨn mɨdorozir gumazibar faragha zuir gumazir dapanim.
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 Me Mahanaimɨn ikiava, Apner Isboset gamizɨ, a nguazir kabar atrivimɨn oto: Gileat, Aser, Jesril, Efraim ko Benjamin, egh a uaghan Israelian nguibaba, bar dar atrivimɨn oto.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Solɨn otarim Isboset 40plan azeniba itima, me Israelian atrivimɨn ikiasa anemɨsefe. Ezɨ an azenir pumuningra atrivir ingangarim gami. Ezɨ Judaba me Devitɨn gɨn zui,
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 ezɨ a Hebronɨn ikia azenir 7pla ko akuamɨn, men atrivir ingangarim gami.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Ezɨ Nerɨn otarim Apner ko Solɨn otarim Isboset, uan ingangarir gumaziba ko, me bar moghɨra Mahanaimɨn nguibar ekiam ategha ghua, Gibeonɨn nguibar ekiamɨn oto.
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 Ezɨ Seruian otarim Joap, ko Devitɨn ingangarir gumaziba, me bar moghɨra iza Gibeonɨn dɨpar akaremɨn boroghɨn me bato. Isbosetɨn adarazi dɨpar akaremɨn vongɨn apiaghav itima, Devitɨn adarazi vongɨn apiaghav ti.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 Ezɨ Apner kamaghɨn Joapɨn azara, “E mɨdorozir gumazir igiar aghui taba inightɨ, me en damazibar ikararang uariv sogham.”
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Ezɨ Benjaminɨn ikɨzimɨn gumazir 12pla, me Isbosetɨn mɨdorozir gumaziba, me iza Devitɨn 12plan mɨdorozir gumaziba ko uariv sosi. Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumaziba vaghvagha, Isbosetɨn mɨdorozir gumaziba vaghvagha me ko me uariv sosi.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Me vaghvagha mɨdorozimɨn uari abɨnasava amua, egha me vaghvagha uan apanibar dapanibar suigha, mɨdorozir sababar uan apanibar navibagh inifi. Egha 24plan gumazir kaba bar moghɨra iregha ariaghire. Kamaghɨn amizɨ, gumazamiziba danganir kam dɨbora ghaze, “Mɨdorozir Sababar Danganim.”
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Ezɨ dughiar kamɨn, mɨdorozir bar ekiam ikɨzir kamningɨn tongɨn oto. Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumaziba me Apner ko, Israelian adarazi mɨdorozimɨn me gafiragha me abɨni.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 Seruian otarir 3plan ziabar kara: Joap, Abisai ko Asahel, me uaghan mɨdorozir kamɨn iti. Asahel, an asɨzir atiabar mɨn bar pamtemɨn ivemari.
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 Ezɨ Israelia tintinibar arima, Asahel dɨkavigha Apner bagha ivegha biaghatɨgha ghua an agɨra.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Ezɨ Apner ikɨgha gɨrakɨrangɨn garima, Asahel an agɨntɨzima, Apner kamaghɨn an azai, “Asahel kar nɨrara?”
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 Egha Apner ghaze, “Nɨ nan agɨntɨghan markɨ. Nɨ agharir guvim o kɨriamɨn mangɨ. Egh nɨ mɨdorozir gumazir igiar igharazitamɨn agɨragh an suiragh, egh an biziba inigh.” Ezɨ puvatɨ. Asahel tong Apnerɨn akam barazi puvatɨgha, an agɨntɨghavɨra iti.
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 Ezɨ Apner uam a mɨgei, “Nɨ na atakigh. Kɨ nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghasa, nɨ ti ifonge? Kɨ nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghtɨ, kɨ nɨn avebam Joapɨn damazimɨn bar aghumsigham.”
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Ezɨ puvatɨ, Asahel tong a barazir puvatɨ. Kamagh amizɨ, Apner gɨrakɨrangɨn moghɨn afuzir konimɨn Asahelɨn navim bɨrazɨma, afuzim anemɨkɨragha vongɨn an akɨrir agharimɨn oto. Ezɨ Asahel irɨghava areme. Ezɨ mɨdorozir gumazir igharaziba iza garima, Asahelɨn kuam irɨghav iti, ezɨ me danganir kamɨn tuivighav ikia pura gari.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Ezɨ Joap ko Abisai, aning Apnerɨn agɨragha ghua, aruem uaghirima aning Gian nguibamɨn boroghɨn Aman mɨghsɨamɨn oto, kar Gibeonɨn gumazamiziba puvatɨzir danganim zuir tuavim.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Aning garima, Benjaminɨn gumaziba Apner ko mɨghsɨar dozir mamɨn uari akuvagha, pura mɨdorozim bagha uari arɨgha iti.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 Ezɨ Apner aningɨn apigha, Joapɨn diagha ghaze, “Manmaghɨn ami? Mɨdorozir kam gɨvaghan kogham? Nɨ ti kamaghɨn fozir puvatɨ, arazir kam osɨmtɨzir bar ekiam e danɨngam? E ikɨzir vamɨra. Nɨ dazoghɨn uan gumazibav kemeghtɨ, me uam en agɨntɨghan kogham?”
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Joap kamaghɨn oregha a ikara, “Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ ti akar kamɨn na mɨkemezir puvatɨzɨ, nan gumaziba ian agɨntɨgha ghua gurum mɨzaraghan otoghan koghai.”
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Joap akar kam mɨkemegha gɨvagha, sɨgham givia Israelian agɨntɨghan uan mɨdorozir gumazibar anogoroke. Ezɨ me ua Israelian agɨntɨghɨzir puvatɨgha mɨdorozim agɨfa.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Ezɨ Apner uan adarazi ko me danganir kam ategha Jordanɨn danganir zarimɨn uaghiri. Egha me dɨmagarimɨn danganir zarir kamɨn ghua Jordanɨn Fanem abigha vongɨn ghua, amɨmzaraghan aruer arɨzimɨn Mahanaimɨn oto.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 Apner uan mɨdorozir gumaziba ko ghuegha gɨvazɨma, Joap uan mɨdorozir gumaziba akuvagha me medi. A me mengegha kamaghɨn fo, 19plan mɨdorozir gumaziba ariaghire. Ezɨ Asahel uaghan areme.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Dughiar kamɨn, Devitɨn adarazi Benjaminɨn 360plan gumazibav soghezɨ me ariaghire, kar Apnerɨn adarasi.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 Ezɨ Joap uan gumaziba ko, me Asahelɨn kuam inigha ghua Betlehemɨn nguibamɨn, an afeziam afazir danganimɨn anefa. Me anefagha dɨmagarimɨn uamategha ghua Hebronɨn otivima, amɨnim bar tira.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.