2 Samuel 2

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sol ko Jonatanɨn ovevemɨn gɨn, Devit kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azai, “Kɨ ti mangɨva Judan nguibar ekiatam dapiam, o puvatɨgham?”
1 E sucedeu, depois disso, que Davi consultou o SENHOR, dizendo: Devo eu subir para alguma das cidades de Judá? E o SENHOR lhe disse: Sobe. E Davi disse: Para onde devo subir? E ele disse: Para Hebrom.
2 Kamaghɨn, Devit uan amuimning ko ghua Hebronɨn nguibar ekiamɨn apera. An amuir mam, a Jesrilɨn nguibar ekiamɨn amizim, an ziam Ahinoam. An amuir igharazim, a Karmelɨn nguibar ekiamɨn amizim, an ziam Abigel. A fomɨra Nabalɨn amuim, Nabal aremezɨma Devit a inigha an iti.
2 Assim, Davi subiu para lá, junto com as suas duas esposas, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a carmelita, esposa de Nabal.
3 Devit uan gumaziba ko, an gumazibar adarasi, me bar ghua Hebron ko Hebronɨn boroghɨn itir nguibar ekiabagh apia.
3 E os seus homens que estavam com ele Davi fez subir, cada qual com a sua casa; e eles habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Ezɨ Judan adarazir gumaziba iza Hebronɨn otivigha, uari bagh atrivimɨn ikiasa Devit amɨsevegha, olivɨn borem an dapanim ginge.
4 E os homens de Judá vieram, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. E eles contaram a Davi, dizendo: Os homens de Jabes-Gileade foram aqueles que sepultaram Saul.
5 Kamaghɨn amizɨ, a gumazir maba amangizɨ, me ghua Jabesia mɨgɨa ghaze, “Ia apangkuvim ikia arazir aghuimɨn Sol gamigha an kuam afa, a ian atrivim. Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God ian apangkuvigh deraghvɨra ia damu.
5 E Davi enviou mensageiros até os homens de Jabes-Gileade, e disse-lhes: Benditos sejais vós do SENHOR, porque mostrastes esta bondade para com o vosso senhor, e até mesmo a Saul, tendo-o sepultado.
6 Ikiavɨra Itir God datɨrɨghɨn guizɨn apangkuvir arazimɨn ian akakaghɨva, zurara deraghvɨra ia damu. Eghtɨ kɨ uaghan ian arazir aghuir ia Sol gamizim ikarvagh deraghvɨra ia damuam.
6 E, agora, mostre o SENHOR bondade e verdade para convosco; e eu também retribuirei a vós esta bondade, porque vós fizestes isto.
7 Guizbangɨra, ian Atrivim Sol areme, ezɨ Judan adarazi uari bagh atrivimɨn ikiasa na mɨsefe. Kamaghɨn amizɨ, ia tuivigh gavgavigh bizitamɨn atiatingan markɨ.”
7 Portanto, agora, que sejam fortalecidas as vossas mãos e que vós sejais valentes; porque o vosso mestre Saul está morto, e também a casa de Judá me ungiu rei sobre eles.
8 Filistiaba Sol mɨsoghezɨ an aremezir dughiamɨn, Nerɨn otarim Apner, ghua Solɨn otarim Isboset inigha ghua, Jordanɨn Fanem abigha ghua Mahanaimɨn nguibar ekiamɨn oto. Apner Solɨn mɨdorozir gumazibar faragha zuir gumazir dapanim.
8 Todavia, Abner, o filho de Ner, capitão do exército de Saul, tomou Isbosete, o filho de Saul, e o trouxe até Maanaim;
9 Me Mahanaimɨn ikiava, Apner Isboset gamizɨ, a nguazir kabar atrivimɨn oto: Gileat, Aser, Jesril, Efraim ko Benjamin, egh a uaghan Israelian nguibaba, bar dar atrivimɨn oto.
9 e fê-lo rei sobre Gileade, e sobre os assuritas, e sobre Jezreel, e sobre Efraim, e sobre Benjamim, e sobre todo o Israel.
10 Solɨn otarim Isboset 40plan azeniba itima, me Israelian atrivimɨn ikiasa anemɨsefe. Ezɨ an azenir pumuningra atrivir ingangarim gami. Ezɨ Judaba me Devitɨn gɨn zui,
10 Isbosete, o filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar sobre Israel, e reinou por dois anos. A casa de Judá, no entanto, seguiu Davi.
11 ezɨ a Hebronɨn ikia azenir 7pla ko akuamɨn, men atrivir ingangarim gami.
11 E o tempo que Davi foi rei em Hebrom, sobre a casa de Judá, foi sete anos e seis meses.
12 Ezɨ Nerɨn otarim Apner ko Solɨn otarim Isboset, uan ingangarir gumaziba ko, me bar moghɨra Mahanaimɨn nguibar ekiam ategha ghua, Gibeonɨn nguibar ekiamɨn oto.
12 E saiu Abner, o filho de Ner, e os servos de Isbosete, o filho de Saul, de Maanaim para Gibeão.
13 Ezɨ Seruian otarim Joap, ko Devitɨn ingangarir gumaziba, me bar moghɨra iza Gibeonɨn dɨpar akaremɨn boroghɨn me bato. Isbosetɨn adarazi dɨpar akaremɨn vongɨn apiaghav itima, Devitɨn adarazi vongɨn apiaghav ti.
13 E Joabe, o filho de Zeruia, e os servos de Davi, saíram e se reuniram junto ao tanque de Gibeão; e eles se assentaram, um de um lado do tanque, e o outro do outro lado do tanque.
14 Ezɨ Apner kamaghɨn Joapɨn azara, “E mɨdorozir gumazir igiar aghui taba inightɨ, me en damazibar ikararang uariv sogham.”
14 E Abner disse a Joabe: Que se levantem os moços agora e joguem diante de nós. E Joabe disse: Que se levantem.
15 Ezɨ Benjaminɨn ikɨzimɨn gumazir 12pla, me Isbosetɨn mɨdorozir gumaziba, me iza Devitɨn 12plan mɨdorozir gumaziba ko uariv sosi. Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumaziba vaghvagha, Isbosetɨn mɨdorozir gumaziba vaghvagha me ko me uariv sosi.
15 Então, ali se levantaram e atravessaram em número de doze de Benjamim, os quais pertenciam a Isbosete, o filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Me vaghvagha mɨdorozimɨn uari abɨnasava amua, egha me vaghvagha uan apanibar dapanibar suigha, mɨdorozir sababar uan apanibar navibagh inifi. Egha 24plan gumazir kaba bar moghɨra iregha ariaghire. Kamaghɨn amizɨ, gumazamiziba danganir kam dɨbora ghaze, “Mɨdorozir Sababar Danganim.”
16 E eles apanharam, cada um, o seu companheiro pela cabeça, e lançaram a sua espada na lateral do seu companheiro; de forma que eles caíram juntos; pelo que aquele lugar foi chamado de Helcate-Hazurim, o qual está em Gibeão.
17 Ezɨ dughiar kamɨn, mɨdorozir bar ekiam ikɨzir kamningɨn tongɨn oto. Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumaziba me Apner ko, Israelian adarazi mɨdorozimɨn me gafiragha me abɨni.
17 E houve uma batalha muito intensa naquele dia; e Abner foi ferido, e também os homens de Israel, diante dos servos de Davi.
18 Seruian otarir 3plan ziabar kara: Joap, Abisai ko Asahel, me uaghan mɨdorozir kamɨn iti. Asahel, an asɨzir atiabar mɨn bar pamtemɨn ivemari.
18 E havia três filhos de Zeruia lá: Joabe, Abisai e Asael; e Asael era tão leve de pés quanto um cabrito selvagem.
19 Ezɨ Israelia tintinibar arima, Asahel dɨkavigha Apner bagha ivegha biaghatɨgha ghua an agɨra.
19 E Asael perseguiu Abner; e ao ir ele não se desviava nem para a direita, nem para a esquerda de seguir Abner.
20 Ezɨ Apner ikɨgha gɨrakɨrangɨn garima, Asahel an agɨntɨzima, Apner kamaghɨn an azai, “Asahel kar nɨrara?”
20 Então, Abner olhou para trás de si, e disse: És tu Asael? E ele respondeu: Sou eu.
21 Egha Apner ghaze, “Nɨ nan agɨntɨghan markɨ. Nɨ agharir guvim o kɨriamɨn mangɨ. Egh nɨ mɨdorozir gumazir igiar igharazitamɨn agɨragh an suiragh, egh an biziba inigh.” Ezɨ puvatɨ. Asahel tong Apnerɨn akam barazi puvatɨgha, an agɨntɨghavɨra iti.
21 E Abner lhe disse: Desvia-te para a tua direita ou para a tua esquerda, e agarra-te a um dos moços, e toma a sua armadura. Contudo, Asael não desejava se desviar de segui-lo.
22 Ezɨ Apner uam a mɨgei, “Nɨ na atakigh. Kɨ nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghasa, nɨ ti ifonge? Kɨ nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghtɨ, kɨ nɨn avebam Joapɨn damazimɨn bar aghumsigham.”
22 E Abner disse novamente a Asael: Desvia-te de seguir-me: Por que eu deveria te ferir ao chão? Como, então, levantaria a minha face diante de Joabe, teu irmão?
23 Ezɨ puvatɨ, Asahel tong a barazir puvatɨ. Kamagh amizɨ, Apner gɨrakɨrangɨn moghɨn afuzir konimɨn Asahelɨn navim bɨrazɨma, afuzim anemɨkɨragha vongɨn an akɨrir agharimɨn oto. Ezɨ Asahel irɨghava areme. Ezɨ mɨdorozir gumazir igharaziba iza garima, Asahelɨn kuam irɨghav iti, ezɨ me danganir kamɨn tuivighav ikia pura gari.
23 Todavia ele se recusou a desviar-se; pelo que Abner, com a extremidade posterior da lança, o feriu debaixo da quinta costela, de modo que a lança saiu por trás dele; e ele caiu ali, e morreu no mesmo lugar; e sucedeu que tantos quantos chegavam ao local onde Asael caiu e morreu ficavam imóveis.
24 Ezɨ Joap ko Abisai, aning Apnerɨn agɨragha ghua, aruem uaghirima aning Gian nguibamɨn boroghɨn Aman mɨghsɨamɨn oto, kar Gibeonɨn gumazamiziba puvatɨzir danganim zuir tuavim.
24 Também Joabe e Abisai perseguiram Abner; e o sol se pôs quando eles já tinham chegado ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Aning garima, Benjaminɨn gumaziba Apner ko mɨghsɨar dozir mamɨn uari akuvagha, pura mɨdorozim bagha uari arɨgha iti.
25 E os filhos de Benjamim se reuniram após Abner, e se tornaram uma tropa, e se puseram no cume de um outeiro.
26 Ezɨ Apner aningɨn apigha, Joapɨn diagha ghaze, “Manmaghɨn ami? Mɨdorozir kam gɨvaghan kogham? Nɨ ti kamaghɨn fozir puvatɨ, arazir kam osɨmtɨzir bar ekiam e danɨngam? E ikɨzir vamɨra. Nɨ dazoghɨn uan gumazibav kemeghtɨ, me uam en agɨntɨghan kogham?”
26 A seguir, Abner chamou Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? Não sabes tu que haverá amargura no fim derradeiro? Quanto tempo haverá, então, antes de ordenares ao povo que retorne da perseguição aos seus irmãos?
27 Joap kamaghɨn oregha a ikara, “Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ ti akar kamɨn na mɨkemezir puvatɨzɨ, nan gumaziba ian agɨntɨgha ghua gurum mɨzaraghan otoghan koghai.”
27 E Joabe disse: Como vive Deus, a menos que tu tivesses falado, então, certamente pela manhã, cada um do povo teria desistido de perseguir o seu irmão.
28 Joap akar kam mɨkemegha gɨvagha, sɨgham givia Israelian agɨntɨghan uan mɨdorozir gumazibar anogoroke. Ezɨ me ua Israelian agɨntɨghɨzir puvatɨgha mɨdorozim agɨfa.
28 Assim, Joabe soprou uma trombeta e todo o povo ficou imóvel, e não mais perseguiu Israel, tampouco continuaram a lutar com eles.
29 Ezɨ Apner uan adarazi ko me danganir kam ategha Jordanɨn danganir zarimɨn uaghiri. Egha me dɨmagarimɨn danganir zarir kamɨn ghua Jordanɨn Fanem abigha vongɨn ghua, amɨmzaraghan aruer arɨzimɨn Mahanaimɨn oto.
29 E Abner e os seus homens caminharam aquela noite toda pela planície, e atravessaram o Jordão, e seguiram por todo o Bitrom, e chegaram a Maanaim.
30 Apner uan mɨdorozir gumaziba ko ghuegha gɨvazɨma, Joap uan mɨdorozir gumaziba akuvagha me medi. A me mengegha kamaghɨn fo, 19plan mɨdorozir gumaziba ariaghire. Ezɨ Asahel uaghan areme.
30 E Joabe retornou da perseguição a Abner; e quando ele havia reunido todo o povo, dos servos de Davi faltavam dezenove homens e Asael.
31 Dughiar kamɨn, Devitɨn adarazi Benjaminɨn 360plan gumazibav soghezɨ me ariaghire, kar Apnerɨn adarasi.
31 Os servos de Davi, porém, haviam ferido homens de Benjamim e de Abner, de forma que morreram trezentos e sessenta homens.
32 Ezɨ Joap uan gumaziba ko, me Asahelɨn kuam inigha ghua Betlehemɨn nguibamɨn, an afeziam afazir danganimɨn anefa. Me anefagha dɨmagarimɨn uamategha ghua Hebronɨn otivima, amɨnim bar tira.
32 E levantaram Asael, e o sepultaram no sepulcro do seu pai, o qual ficava em Belém. E Joabe e os seus homens seguiram a noite toda, e chegaram a Hebrom no romper do dia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.