2 Samuel 1
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Dughiar kamɨn, Devit uan mɨdorozir gumaziba ko ghua Amalekia ko mɨsogha itima, Atrivim Sol danganir igharazimɨn Filistiaba ko mɨsoghava areme. Devit mɨdorozimɨn Amalekia abɨnigha gɨvagha, me uamategha Siklakɨn nguibar ekiamɨn izegha aruer pumuningɨn iti. Dughiar kamɨn Atrivim Sol aremegha gɨfa, ezɨ Devit tong fozir puvatɨ.
1 Depois da morte de Saul, tendo Davi voltado da derrota dos amalequitas e estando há dois dias em Ziclague,
2 Ezɨ namba 3ɨn aruemɨn, gumazir igiar mam iza Siklakɨn oto. A iza uan osɨmtɨzim akakaghasa uan korotiam abigha beghneaziba uan dapanim gaghui. A Devit bagha ghugha uan tevimning apɨrigha guam nguazimɨn mɨtuagha, ziar ekiam Devit ganɨdi. Gumazir kam Sol iti naghɨn ikegha ize.
2 ao terceiro dia veio um homem do arraial de Saul, com as vestes rasgadas e a cabeça coberta de terra; e, chegando ele a Davi, prostrou-se em terra e lhe fez reverência.
3 Ezɨ Devit an azara, “Nɨ managhɨra ikegha izi?”
3 Perguntou-lhe Davi: Donde vens? Ele lhe respondeu: Escapei do arraial de Israel.
4 Ezɨ Devit an azara, “Ga uaning, nɨ mɨdorozimɨn otivizir bizibar gun na geghan.”
4 Davi ainda lhe indagou: Como foi lá isso? Dize-mo. Ao que ele lhe respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos do povo caíram, e morreram; também Saul e Jônatas, seu filho, foram mortos.
5 Ezɨ Devit an azara, “Nɨ manmaghɨn Sol ko Jonatanɨn ovevem gɨfo?”
5 Perguntou Davi ao mancebo que lhe trazia as novas: Como sabes que Saul e Jônatas, seu filho, são mortos?
6 Ezɨ gumazir igiar kam ghaze, “Kɨ, Gilboan mɨghsɨamɨn pɨn tughav ikia garima, Sol uan afuzim nguazim gasaragha gavgavim uabɨ ganɨga tughav iti. Kɨ garima, apaniba Solɨn boroghɨn zui, kar karisba ko hoziabagh apiaghira mɨsozir mɨdorozir gumaziba.
6 Então disse o mancebo que lhe dava a notícia: Achava-me por acaso no monte Gilboa, e eis que Saul se encostava sobre a sua lança; os carros e os cavaleiros apertavam com ele.
7 Ezɨ Sol raghɨrɨgha nan gara nan dia. Ezɨ kɨ kamaghɨn a ikaragha ghaze, ‘Gumazir ekiam, kɨ kagh iti.’
7 Nisso, olhando ele para trás, viu-me e me chamou; e eu disse: Eis-me aqui.
8 A kamaghɨn nan azara, ‘Nɨ nguibar manamɨn gumazim?’ Ezɨ kɨ ghaze, ‘Kɨ Amalekian mav.’
8 Ao que ele me perguntou: Quem és tu? E eu lhe respondi: Sou amalequita.
9 Ezɨ a kamaghɨn na mɨgei, ‘Nɨ na bagh zuamɨra izɨva bar na mɨsueghtɨ kɨ aremeka. Nan apaniba bar puvɨra na mɨsoghezɨma, nan damaziba nan sɨrima, kɨ kɨran oveghangɨn ovengam.’
9 Então ele me disse: Chega-te a mim, e mata-me, porque uma vertigem se apoderou de mim, e toda a minha vida está ainda em mim.
10 Kamaghɨn amizɨma, kɨ an akam baregha an boroghɨn ghua a mɨsoghezɨ an areme. Kɨ kamaghɨn fo, a bar gɨfa, a nguazim girɨgh bar aremegham. An aremegha gɨvazɨ, kɨ an atrivibar dapanir asuam ko daveriam inigha, nɨ bagha izi. Nan gumazir ekiam, aningra kara.”
10 Cheguei-me, pois, a ele, e o matei, porque bem sabia eu que ele não viveria depois de ter caído; e tomei a coroa que ele tinha na cabeça, e o bracelete que trazia no braço, e os trouxe aqui a meu senhor.
11 Devit akar kam baregha bar osemegha uan korotiam abɨki. Ezɨ an mɨdorozir gumaziba uaghan kamaghɨram ami.
11 Então pegou Davi nas suas vestes e as rasgou; e assim fizeram também todos os homens que estavam com ele;
12 Me fo, Sol ko Jonatan ko Ikiavɨra Itir Godɨn mɨdorozir gumaziba ko Israelian gumazamizir igharaziba sara, me bar moghɨra mɨdorozir sababar ariaghire. Kamaghɨn amizɨ, me bar men apangkuvigha osemegha azia, dagheba tagha ikia ghua guaratɨzimɨn tu.
12 e prantearam, e choraram, e jejuaram até a tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo do Senhor, e pela casa de Israel, porque tinham caída à espada.
13 Egha Devit gumazir igiar kam kamaghɨn an azara, “Nɨ nguibar manamɨn gumazim?”
13 Perguntou então Davi ao mancebo que lhe trouxera a nova: Donde és tu? Respondeu ele: Sou filho de um peregrino amalequita.
14 Ezɨ Devit uam an azara, “Manmaghɨn ami? Nɨ atrivimɨn mɨsogha tong atiatir puvatɨ? Kar atrivir Ikiavɨra Itir God mɨsevezim.”
14 Davi ainda lhe perguntou: Como não temeste estender a mão para matares o ungido do Senhor?
15 Egha Devit uan mɨdorozir gumazir mamɨn diazɨ, a izima a kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ gumazir kam mɨsueghtɨ an aremegh.” Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumazim, mɨdorozir sabamɨn gumazir kam okezɨ an areme.
15 Então Davi, chamando um dos mancebos, disse-lhe: chega-te, e lança-te sobre ele. E o mancebo o feriu, de sorte que morreu.
16 Ezɨ Devit, Amalekian gumazir kuar kamɨn gara ghaze, “Nɨ amizir osɨmtɨzim bangɨn nɨ areme. Nɨ uabɨ uabɨn gun mɨgɨa ghaze, Kɨ Ikiavɨra Itir God mɨsevezir atrivim mɨsoghezɨ, an areme.”
16 Pois Davi lhe dissera: O teu sangue seja sobre a tua cabeça, porque a tua própria boca testificou contra ti, dizendo: Eu matei o ungido do Senhor.
17 Egha Devit bar osemegha, Sol uan otarim Jonatan ko aning gɨnɨghnɨgha aghuimazir ighiam bange.
17 Lamentou Davi a Saul e a Jônatas, seu filho, com esta lamentação,
18 Devit akar gavgavim Judan gumazamizibagh anɨga ghaze, me ighiar kam bangam. Ighiar kamɨn ziam, Barir Pimɨn Ighiam. Egha me a isa Jasarɨn Akɨnafarimɨn an osiri. Devit kamaghɨn ighiar kam bati:
18 mandando que fosse ensinada aos filhos de Judá; eis que está escrita no livro de Jasar:
19 “Gumazir en faragha zuiba,
19 Tua glória, ó Israel, foi morta sobre os teus altos! Como caíram os valorosos!
20 Ia Getɨn nguibar ekiam ko Askelonɨn nguibar ekiamɨn tuavibar
20 Não o noticieis em Gate, nem o publiqueis nas ruas de Asquelom; para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que não exultem as filhas dos incircuncisos.
21 “En mɨdorozir gumazir gavgaviba
21 Vós, montes de Gilboa, nem orvalho, nem chuva caia sobre, vós, ó campos de morte; pois ali desprezivelmente foi arrojado o escudo dos valorosos, o escudo de Saul, ungido com óleo.
22 “Jonatanɨn barir pim a paza zuir puvatɨ.
22 Do sangue dos feridos, da gordura dos valorosos, nunca recuou o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 Gumazamiziba bar Sol ko Jonatan gifonge.
23 Saul e Jônatas, tão queridos e amáveis na sua vida, também na sua morte não se separaram; eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 “Ia, Israelian amiziba, ia Sol bagh azirakabar amuva an aghuimazimɨn ikɨ.
24 Vós, filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia deliciosamente de escarlata, que vos punha sobre os vestidos adornos de ouro.
25 “Mɨdorozir gumazir gavgaviba mɨdorozimɨn ariaghire.
25 Como caíram os valorosos no meio da peleja!
26 O Jonatan, nan roroam!
26 Angustiado estou por ti, meu irmão Jônatas; muito querido me eras! Maravilhoso me era o teu amor, ultrapassando o amor de mulheres.
27 Mɨdorozir gumazir gavgaviba mɨdorozimɨn ariaghiregha gɨfa,
27 Como caíram os valorosos, e pereceram as armas de guerra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.