2 Samuel 18

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ezɨ Atrivim Devit uan mɨdorozir gumaziba bar me akuvagha, dar 1,000plan mɨdorozir gumazir okoruaba vaghvagha me bagha faragha zuir gumazir dapaniba amɨsevegha, egha uaghan kamaghɨra 100plan mɨdorozir gumaziba bagha gumazir dapanir maba amɨsefe.
1 Davi passou em revista as tropas que estavam com ele, e pôs à sua frente chefes de milhares e de centenas.
2 Egha uan mɨdorozir gumaziba 3plan okoruabar me abɨki. Joap okoruar mam gativagha an garima, an aveghbuam Abisai mamɨn garima, Getɨn nguibar ekiamɨn gumazim Itai okoruar mamɨn gari. Egha Devit kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gɨa ghaze, “Kɨ uabɨ ia ko e mɨsoghsɨ mangam.”
2 Depois dividiu o exército em três grupos: confiou um terço a Joab, um terço ao seu irmão Abisai, filho de Sarvia, e um terço a Etai, o geteu. E disse às tropas: Eu também marcharei convosco.
3 Ezɨ me kamaghɨn a mɨgei, “Puvatɨ. Nɨ e ko mangan kogham. E bar mɨdorozimɨn areghtɨ, me e gɨnɨghnɨghan kogham. Egh me en taraziv sueghtɨ, e arɨmɨghireghtɨ, me uaghan gumazir aremezibagh nɨghnɨghan kogham. Ezɨ nɨ e ko mangɨtɨ, me nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghtɨ, bizir kam mati me 10,000plan gumazibav soghezɨ me bar ariaghire. E ghaze, kamaghɨn ti deragham, nɨ nguibar ekiamɨn kaghɨra ikɨ. Eghtɨ e gumaziba o bizitabar oteveghtɨ, nɨ e bagh da amangam.”
3 Mas o povo respondeu-lhe: Não, tu não irás; pois se fugíssemos, não dariam atenção a isso, e mesmo que morra a metade de nós, isso não lhes importaria; tu, porém, vales por dez mil de nós. É melhor que fiques na cidade, para poder vir em nosso socorro.
4 Ezɨ atrivim kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “A dera, kɨ ian nɨghnɨzimɨn gɨn mangam.” Egha Devit dɨvazir nguibar ekiam avɨnizimɨn tiar akar ekiamɨn mɨriamɨn tughav ikia garima, mɨdorozir gumazibar sueba voroghɨra dɨka azenan zui. Mɨdorozir gumaziba vaghvagha uan okoruabar aven iti, okoruar mamɨn dɨbobonim 1,000plan gumaziba iti, ezɨ okoruar mamɨn dɨbobonim 100plan gumaziba iti. Egha me bar uan okoruabar voroghɨra dɨka aven zui.
4 Farei, disse o rei, o que bem vos parecer. Postou-se então junto da porta, enquanto todo o exército saía formado em esquadrões de cem e de mil.
5 Devit akar gavgavimɨn Joap ko Abisai ko Itai mɨgɨa ghaze, “Ia na bagh nɨghnigh, gumazir igiar kam Apsalomɨn apangkufigh.” Ezɨ mɨdorozir gumaziba bar, akar gavgavir Devit uan mɨdorozir gumazir dapanibagh anɨngiziba, me bar da baraki.
5 O rei deu esta ordem a Joab, a Abisai e a Etai: Por favor, poupai-me o jovem Absalão! Todo o povo ouviu a ordem que o rei deu aos chefes a respeito de Absalão.
6 Egha Devitɨn mɨdorozir gumaziba ghua Israelia bato, kar Apsalomɨn mɨdorozir gumaziba. Egha me Efraimɨn anabamɨn ruarimɨn uariv sosi.
6 Saiu o exército à campanha contra Israel e travou-se o combate na floresta de Efraim.
7 — ausente —
7 Os israelitas foram batidos pela gente de Davi, e houve naquele dia uma grande carnificina de vinte mil homens.
8 — ausente —
8 O combate estendeu-se por toda a região, devorando a floresta naquele dia mais homens do que a espada.
9 Ezɨ Apsalom donki gaperagha ghua, Devitɨn mɨdorozir gumazir maba batogha ara zui, ezɨ an donki okɨn temer ekiar mamɨn apengan zuima, an dapanir arɨzim temer aguar mamɨn guragha gavgafi. Ezɨ Apsalom guraghav itima, an donki ivemara ghuavɨra iti, ezɨ Apsalom overiam ko nguazimɨn tɨzimɨn guraghav iti.
9 Absalão encontrou-se de repente em presença dos homens de Davi. Montava uma mula, e esta enfiou-se sob a folhagem espessa de um grande carvalho. A cabeça de Absalão prendeu-se nos galhos da árvore, e ele ficou suspenso entre o céu e a terra, enquanto a mula em que montava passava adiante.
10 Ezɨ mɨdorozir gumazir kabar mav, Apsalomɨn ganigha ghua Joap mɨgɨa ghaze, “Kɨ datɨrɨghɨn Apsalomɨn garima, a temer okɨn aguamɨn guraghav iti.”
10 Vendo isso, um homem informou a Joab, dizendo: Eu vi Absalão suspenso a um carvalho.
11 Ezɨ Joap a ikaragha ghaze, “Bizir kam ti guizbangɨra, o? Ezɨ nɨ a mɨsueghtɨ an aremeghan aghua? Nɨ a mɨsoghezɨ an aremezɨ, kɨ ti 10plan silvan dagɨaba, ko mɨdorozir gumazibar letɨn tam nɨ ganighai.”
11 Se o viste, respondeu Joab ao mensageiro, por que não o abateste no mesmo lugar? Eu me sentiria no dever de dar-te dez siclos de prata e um cinturão.
12 Ezɨ gumazir kam kamaghɨn Joap ikaragha ghaze, “Nɨ silvan dagɨar 1,000pla isɨ na danɨngightɨ, kɨ bizitamɨn atrivimɨn otarim damighan kogham. E bar ikiava orazima, atrivim akar gavgavir kam isa nɨ ko Abisai ko Itai, a ia mɨkeme. A kamaghɨn mɨgei, ‘Ia gumazir igiar kam Apsalomɨn ganighɨva, a gasɨghasɨghan markɨ.’
12 O homem respondeu: Ainda que me pusessem nas mãos mil siclos de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei, porque o rei ordenou a ti, a Abisai e a Etai, em nossa presença, que lhe poupassem o jovem Absalão.
13 Kɨ atrivimɨn akam batuegha Apsalom mɨsoghezɨ an aremeghai, kamaghɨn atrivim bizir kɨ amizir kam bareghai. Guizbangɨra, atrivim zurara bizir otivibar akaba, a bar da barasi. Ezɨ kɨ amizir bizir kam, atrivim a baregh, kamaghɨn a na isɨ kotiam datɨghtɨ, kɨ fo, nɨ kotiamɨn aven nan akuraghan kogham.”
13 E se eu tivesse cometido esse atentado contra a vida do jovem, nada se ocultaria ao rei, e tu mesmo te terias esquivado.
14 Ezɨ Joap a ikaragha ghaze, “Markɨ, kɨ nɨ ko mɨkɨman aghua.” Egha Joap ghua afuzir 3pla inigha temer Apsalom guraghav itir kam bagha ghu. Ezɨ Apsalom angamɨra itima, Joap afuzibar an dɨghorim ginifi.
14 Joab disse: Não tenho tempo a perder contigo. Tomou, então, três dardos na mão e plantou-os no coração de Absalão. E estando ele ainda vivo no carvalho,
15 Ezɨ Apsalom aremeghasava amima, 10plan mɨdorozir gumazir Joapɨn afuziba ko biziba ateriba, ivegha Apsalomɨn boroghɨn iza bar an kuam amɨghizɨ, an areme.
15 dez jovens escudeiros de Joab cercaram-no e deram-lhe os últimos golpes.
16 Apsalom aremegha gɨvazɨma, Joap mɨdorozim agɨvasa mɨdorozir gumazir mam mɨgɨa ghaze, nɨ sɨgham givitɨma, Devitɨn mɨdorozir gumaziba oreghɨva mɨdorozim atakigh. Ezɨ Devitɨn adarazi sɨgham baregha Israelian agɨntɨzir arazim ategha uamategha ize.
16 Joab tocou então a trombeta e o exército cessou de perseguir Israel, porque Joab deteve o povo.
17 Egha me ruarimɨn ghua Apsalomɨn kuam inigha mozir konir mamɨn anekunizɨ, a iraghu. Egha dagɨar avɨriba isa an mozim mɨkɨrav itima, dagɨar pozir bar ekiam anagava oto. Ezɨ Israelia uamategha ara uan nguibaba vaghvagha dar ghue.
17 Tomaram Absalão e jogaram-no numa grande fossa no interior da floresta, erguendo em seguida sobre ele um enorme monte de pedras. Entrementes, todo o Israel fugira, indo cada qual para a sua casa.
18 Apsalom fomɨra angamɨra itir dughiamɨn, a dagɨar ruarir ekiar mam inigha Atrivimɨn Danganir Zarimɨn uan ziamɨn ababanim gamuava, anesara. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ otarir nan danganim iniamba puvatɨ, eghtɨ a Israelia damutɨ, me na gɨnɨghnɨgham.” A bizir kam bagha uan ziam isa dagɨar kam gatɨ. Ezɨ datɨrɨghɨn gumazamiziba uaghan dagɨar kam dɨbora ghaze, “Apsalomɨn Dagɨam.”
18 Ora, Absalão quando ainda vivia, mandara erigir para si o monumento que se encontra no vale do Rei, porque dizia: Não tenho filhos para perpetuar a memória de meu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento que se chama ainda hoje o monumento de Absalão.
19 Apsalom aremegha gɨvazɨma, Sadokɨn otarim Ahimas kamaghɨn Joap mɨgei, “Ia na ateghtɨ kɨ atrivim bagh ivegh mangɨva eghaghanir aghuir Ikiavɨra Itir God an apanibar gavgavim abɨrazimɨn a geghanam.”
19 Aquimaas, filho de Sadoc, disse: Vou correndo anunciar ao rei a boa nova de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos.
20 Ezɨ Joap a mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ, nɨ datɨrɨkɨn atrivim bagh eghaghanir aghuim inigh mangan kogham. An otarim aremegha gɨfa, kamaghɨn amizɨ, nɨ dughiar igharazitamɨn mangɨtɨ deragham.”
20 Mas Joab disse-lhe: Não lhe levarás hoje essa notícia, mas outro dia; não hoje, porque morreu o filho do rei.
21 Dughiar kam, Itiopian gumazir mam iti, an atrivimɨn ingangarir gumazim. Ezɨ Joap a mɨgɨa ghaze, “Nɨ mangɨva, bizir nɨ ganizibar gun atrivim geghan.” Ezɨ a Joapɨn damazimɨn uan tevimning apɨrigha, dɨkavigha Devit bagha ivemara zui.
21 E dirigindo-se a um cusita: Vai ter com o rei, disse-lhe, e anuncia-lhe o que viste. O cusita prostrou-se diante de Joab e partiu correndo.
22 Ezɨ Sadokɨn otarim Ahimas ua Joap gaghora ghaze, “Bizir tizir na bativamiba, kɨ dagh nɨghnɨzir puvatɨ. Kɨ kamaghsua, nɨ na ateghtɨ kɨ uaghan Itiopian gumazir kamɨn gɨn mangɨva atrivim geghanasa.”
22 Aquimaas, porém, filho de Sadoc, insistiu: Seja como for, mas deixa-me ir também atrás do cusita. E Joab: Por que queres correr, meu filho? Essa mensagem de nada te aproveitaria.
23 Ezɨ Ahimas ghaze, “Bizir tizim na bativam, kɨ mangam.”
23 Em todo caso, eu correrei. Corre, disse-lhe Joab. Aquimaas foi correndo pelo caminho da planície e passou à frente do cusita.
24 Dughiar kamɨn, Devit nguibar ekiamɨn aven itir dɨvazimɨn tiar akam ko azenan itir dɨvazimɨn tiar akamningɨn tɨzim gaperaghav iti. Nguibar ekiam geghuva an garir gumazir mam ghua, tiar akamɨn boroghɨn dɨvazir gavgavim gisɨn tughav ikia garima, gumazir vamɨra ivegha izi.
24 Davi estava sentado entre as duas portas. A sentinela que tinha subido ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e viu um homem que vinha correndo sozinho.
25 Ezɨ gumazir kam iza atrivimɨn diagha ghaze, “Gumazir mam ivemara izi.”
25 Gritando, anunciou-o ao rei, que disse: Se ele vem só, traz alguma boa nova. Entretanto, o homem se aproximava.
26 Ezɨ nguibar ekiam geghuva an garir gumazim ua gari, gumazir igharazir mam uaghan ivegha izi. Ezɨ a gumazir tiar akamɨn gara itimɨn diagha ghaze, “Nɨ gan gumazir igharazir mam uaghan ivemara izi.”
26 A sentinela viu então outro homem que corria; e gritou do alto da porta: Vejo outro homem que vem correndo sozinho. Também esse traz alguma boa nova.
27 Ezɨ eghuvir gumazim ua kamaghɨn mɨgei, “Kɨ garima, faragha ivegha izir gumazim, mati Sadokɨn otarim Ahimas ivemari.”
27 A sentinela: Pela maneira de correr do primeiro, só pode ser Aquimaas, filho de Sadoc. O rei: É um homem de bem: traz boas notícias.
28 Ezɨ Ahimas roghɨra iza kamaghɨn atrivimɨn diagha ghaze, “E deraghavɨra iti.”
28 Aquimaas, chegando, disse ao rei: Salve! e prostrou-se diante dele com a face por terra. Depois ajuntou: Bendito seja o Senhor, teu Deus, que te entregou os homens que ergueram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Ezɨ atrivim kamaghɨn Ahimasɨn azara, “Nan borim Apsalom deragha iti, o puvatɨ?”
29 O rei disse: Tudo vai bem para o jovem Absalão? Eu vi um grande tumulto, respondeu Aquimaas, no momento em que Joab enviava o teu servo, mas ignoro o que se tenha passado.
30 Ezɨ atrivim a mɨgɨa ghaze, “Nɨ sɨvagh mangɨ magh tugh.” Ezɨ a isɨvagha ghua munagh tughav iti.
30 O rei disse-lhe: Põe-te aqui ao lado e espera. Ele afastou-se e esperou ali.
31 Ezɨ Itiopian gumazir kam iza kamaghɨn atrivim mɨgei, “Atrivim, nɨ nan gumazir ekiam, kɨ eghaghanir aghuim nɨ danɨngasa izi. Gumazir nɨ ko mɨsoghava nɨ batoziba, datɨrɨghɨn dughiar kamɨn, Ikiavɨra Itir God nɨn akurazɨ, me uam arazir kuratamɨn nɨ damuan kogham.”
31 Então chegou o cusita, dizendo: Saiba o rei, meu senhor, da boa nova: O Senhor te fez hoje justiça contra todos os que se tinham revoltado contra ti.
32 Ezɨ atrivim oregha kamaghɨn mɨgei, “Nan borim Apsalom, a deraghavɨra iti o puvatɨ?”
32 O rei disse ao cusita: Tudo vai bem para o jovem Absalão? E o cusita respondeu: Sejam como esse jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazer mal!
33 Ezɨ atrivim akar kam baregha an navim bar a baseme, ezɨ a dɨkavigha nguibamɨn tiar akamɨn boroghɨn itir dɨpenimɨn ghuriar pɨn itimɨn ghuanabogha azi. An aven ghugha kamaghɨn azia mɨgei, “O nan otarim Apsalom, nan otarim, nan otarim Apsalom. Kɨ nɨn danganim inigha aremezɨ ti deraghai. O Apsalom, nan otarim, nan otarim!”
33 Então o rei comoveu-se, subiu ao quarto que estava por cima da porta e pôs-se a chorar. E enquanto ia, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Por que não morri em teu lugar? Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.