2 Samuel 18

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ezɨ Atrivim Devit uan mɨdorozir gumaziba bar me akuvagha, dar 1,000plan mɨdorozir gumazir okoruaba vaghvagha me bagha faragha zuir gumazir dapaniba amɨsevegha, egha uaghan kamaghɨra 100plan mɨdorozir gumaziba bagha gumazir dapanir maba amɨsefe.
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Egha uan mɨdorozir gumaziba 3plan okoruabar me abɨki. Joap okoruar mam gativagha an garima, an aveghbuam Abisai mamɨn garima, Getɨn nguibar ekiamɨn gumazim Itai okoruar mamɨn gari. Egha Devit kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gɨa ghaze, “Kɨ uabɨ ia ko e mɨsoghsɨ mangam.”
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Ezɨ me kamaghɨn a mɨgei, “Puvatɨ. Nɨ e ko mangan kogham. E bar mɨdorozimɨn areghtɨ, me e gɨnɨghnɨghan kogham. Egh me en taraziv sueghtɨ, e arɨmɨghireghtɨ, me uaghan gumazir aremezibagh nɨghnɨghan kogham. Ezɨ nɨ e ko mangɨtɨ, me nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghtɨ, bizir kam mati me 10,000plan gumazibav soghezɨ me bar ariaghire. E ghaze, kamaghɨn ti deragham, nɨ nguibar ekiamɨn kaghɨra ikɨ. Eghtɨ e gumaziba o bizitabar oteveghtɨ, nɨ e bagh da amangam.”
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 Ezɨ atrivim kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “A dera, kɨ ian nɨghnɨzimɨn gɨn mangam.” Egha Devit dɨvazir nguibar ekiam avɨnizimɨn tiar akar ekiamɨn mɨriamɨn tughav ikia garima, mɨdorozir gumazibar sueba voroghɨra dɨka azenan zui. Mɨdorozir gumaziba vaghvagha uan okoruabar aven iti, okoruar mamɨn dɨbobonim 1,000plan gumaziba iti, ezɨ okoruar mamɨn dɨbobonim 100plan gumaziba iti. Egha me bar uan okoruabar voroghɨra dɨka aven zui.
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Devit akar gavgavimɨn Joap ko Abisai ko Itai mɨgɨa ghaze, “Ia na bagh nɨghnigh, gumazir igiar kam Apsalomɨn apangkufigh.” Ezɨ mɨdorozir gumaziba bar, akar gavgavir Devit uan mɨdorozir gumazir dapanibagh anɨngiziba, me bar da baraki.
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Egha Devitɨn mɨdorozir gumaziba ghua Israelia bato, kar Apsalomɨn mɨdorozir gumaziba. Egha me Efraimɨn anabamɨn ruarimɨn uariv sosi.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 — ausente —
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 — ausente —
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Ezɨ Apsalom donki gaperagha ghua, Devitɨn mɨdorozir gumazir maba batogha ara zui, ezɨ an donki okɨn temer ekiar mamɨn apengan zuima, an dapanir arɨzim temer aguar mamɨn guragha gavgafi. Ezɨ Apsalom guraghav itima, an donki ivemara ghuavɨra iti, ezɨ Apsalom overiam ko nguazimɨn tɨzimɨn guraghav iti.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 Ezɨ mɨdorozir gumazir kabar mav, Apsalomɨn ganigha ghua Joap mɨgɨa ghaze, “Kɨ datɨrɨghɨn Apsalomɨn garima, a temer okɨn aguamɨn guraghav iti.”
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Ezɨ Joap a ikaragha ghaze, “Bizir kam ti guizbangɨra, o? Ezɨ nɨ a mɨsueghtɨ an aremeghan aghua? Nɨ a mɨsoghezɨ an aremezɨ, kɨ ti 10plan silvan dagɨaba, ko mɨdorozir gumazibar letɨn tam nɨ ganighai.”
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Ezɨ gumazir kam kamaghɨn Joap ikaragha ghaze, “Nɨ silvan dagɨar 1,000pla isɨ na danɨngightɨ, kɨ bizitamɨn atrivimɨn otarim damighan kogham. E bar ikiava orazima, atrivim akar gavgavir kam isa nɨ ko Abisai ko Itai, a ia mɨkeme. A kamaghɨn mɨgei, ‘Ia gumazir igiar kam Apsalomɨn ganighɨva, a gasɨghasɨghan markɨ.’
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Kɨ atrivimɨn akam batuegha Apsalom mɨsoghezɨ an aremeghai, kamaghɨn atrivim bizir kɨ amizir kam bareghai. Guizbangɨra, atrivim zurara bizir otivibar akaba, a bar da barasi. Ezɨ kɨ amizir bizir kam, atrivim a baregh, kamaghɨn a na isɨ kotiam datɨghtɨ, kɨ fo, nɨ kotiamɨn aven nan akuraghan kogham.”
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 Ezɨ Joap a ikaragha ghaze, “Markɨ, kɨ nɨ ko mɨkɨman aghua.” Egha Joap ghua afuzir 3pla inigha temer Apsalom guraghav itir kam bagha ghu. Ezɨ Apsalom angamɨra itima, Joap afuzibar an dɨghorim ginifi.
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Ezɨ Apsalom aremeghasava amima, 10plan mɨdorozir gumazir Joapɨn afuziba ko biziba ateriba, ivegha Apsalomɨn boroghɨn iza bar an kuam amɨghizɨ, an areme.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Apsalom aremegha gɨvazɨma, Joap mɨdorozim agɨvasa mɨdorozir gumazir mam mɨgɨa ghaze, nɨ sɨgham givitɨma, Devitɨn mɨdorozir gumaziba oreghɨva mɨdorozim atakigh. Ezɨ Devitɨn adarazi sɨgham baregha Israelian agɨntɨzir arazim ategha uamategha ize.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Egha me ruarimɨn ghua Apsalomɨn kuam inigha mozir konir mamɨn anekunizɨ, a iraghu. Egha dagɨar avɨriba isa an mozim mɨkɨrav itima, dagɨar pozir bar ekiam anagava oto. Ezɨ Israelia uamategha ara uan nguibaba vaghvagha dar ghue.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Apsalom fomɨra angamɨra itir dughiamɨn, a dagɨar ruarir ekiar mam inigha Atrivimɨn Danganir Zarimɨn uan ziamɨn ababanim gamuava, anesara. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ otarir nan danganim iniamba puvatɨ, eghtɨ a Israelia damutɨ, me na gɨnɨghnɨgham.” A bizir kam bagha uan ziam isa dagɨar kam gatɨ. Ezɨ datɨrɨghɨn gumazamiziba uaghan dagɨar kam dɨbora ghaze, “Apsalomɨn Dagɨam.”
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Apsalom aremegha gɨvazɨma, Sadokɨn otarim Ahimas kamaghɨn Joap mɨgei, “Ia na ateghtɨ kɨ atrivim bagh ivegh mangɨva eghaghanir aghuir Ikiavɨra Itir God an apanibar gavgavim abɨrazimɨn a geghanam.”
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 Ezɨ Joap a mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ, nɨ datɨrɨkɨn atrivim bagh eghaghanir aghuim inigh mangan kogham. An otarim aremegha gɨfa, kamaghɨn amizɨ, nɨ dughiar igharazitamɨn mangɨtɨ deragham.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Dughiar kam, Itiopian gumazir mam iti, an atrivimɨn ingangarir gumazim. Ezɨ Joap a mɨgɨa ghaze, “Nɨ mangɨva, bizir nɨ ganizibar gun atrivim geghan.” Ezɨ a Joapɨn damazimɨn uan tevimning apɨrigha, dɨkavigha Devit bagha ivemara zui.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 Ezɨ Sadokɨn otarim Ahimas ua Joap gaghora ghaze, “Bizir tizir na bativamiba, kɨ dagh nɨghnɨzir puvatɨ. Kɨ kamaghsua, nɨ na ateghtɨ kɨ uaghan Itiopian gumazir kamɨn gɨn mangɨva atrivim geghanasa.”
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 Ezɨ Ahimas ghaze, “Bizir tizim na bativam, kɨ mangam.”
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Dughiar kamɨn, Devit nguibar ekiamɨn aven itir dɨvazimɨn tiar akam ko azenan itir dɨvazimɨn tiar akamningɨn tɨzim gaperaghav iti. Nguibar ekiam geghuva an garir gumazir mam ghua, tiar akamɨn boroghɨn dɨvazir gavgavim gisɨn tughav ikia garima, gumazir vamɨra ivegha izi.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 Ezɨ gumazir kam iza atrivimɨn diagha ghaze, “Gumazir mam ivemara izi.”
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Ezɨ nguibar ekiam geghuva an garir gumazim ua gari, gumazir igharazir mam uaghan ivegha izi. Ezɨ a gumazir tiar akamɨn gara itimɨn diagha ghaze, “Nɨ gan gumazir igharazir mam uaghan ivemara izi.”
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 Ezɨ eghuvir gumazim ua kamaghɨn mɨgei, “Kɨ garima, faragha ivegha izir gumazim, mati Sadokɨn otarim Ahimas ivemari.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Ezɨ Ahimas roghɨra iza kamaghɨn atrivimɨn diagha ghaze, “E deraghavɨra iti.”
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Ezɨ atrivim kamaghɨn Ahimasɨn azara, “Nan borim Apsalom deragha iti, o puvatɨ?”
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Ezɨ atrivim a mɨgɨa ghaze, “Nɨ sɨvagh mangɨ magh tugh.” Ezɨ a isɨvagha ghua munagh tughav iti.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 Ezɨ Itiopian gumazir kam iza kamaghɨn atrivim mɨgei, “Atrivim, nɨ nan gumazir ekiam, kɨ eghaghanir aghuim nɨ danɨngasa izi. Gumazir nɨ ko mɨsoghava nɨ batoziba, datɨrɨghɨn dughiar kamɨn, Ikiavɨra Itir God nɨn akurazɨ, me uam arazir kuratamɨn nɨ damuan kogham.”
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 Ezɨ atrivim oregha kamaghɨn mɨgei, “Nan borim Apsalom, a deraghavɨra iti o puvatɨ?”
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 Ezɨ atrivim akar kam baregha an navim bar a baseme, ezɨ a dɨkavigha nguibamɨn tiar akamɨn boroghɨn itir dɨpenimɨn ghuriar pɨn itimɨn ghuanabogha azi. An aven ghugha kamaghɨn azia mɨgei, “O nan otarim Apsalom, nan otarim, nan otarim Apsalom. Kɨ nɨn danganim inigha aremezɨ ti deraghai. O Apsalom, nan otarim, nan otarim!”
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.