2 Samuel 17
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Ezɨ gɨn Ahitofel kamaghɨn Apsalom mɨgɨa ghaze, “Nɨ na amadaghtɨ kɨ 12,000plan gumaziba inigh datɨrɨghɨn dɨmangan me ko, e Devitɨn gɨntɨgham.
1 Aitofel disse a Absalão: “Permita-me escolher doze mil homens para sair em perseguição a Davi ainda esta noite.
2 A datɨrɨghɨn bar amɨragha navim osemegha iti moghɨra, kɨ mangɨva a ko mɨsogham. A dɨgavir kuram damightɨ, an gumaziba arɨ mangɨtɨ kɨ atrivimra mɨsueghtɨ an aremegham.
2 Eu o alcançarei enquanto está exausto e desanimado. Farei que ele entre em pânico, e assim todos os seus soldados fugirão. Então matarei apenas o rei
3 Egh kɨ an gumazamiziba bar me inigh ua nɨ bagh izam. Me mati amizim datɨrɨghɨra pamɨn ikegha a basemegha arav ghugha, gɨn a uamategha uan pam bagha ize. Nɨ kamaghɨn ifonge, nɨ Devit mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, gumazamiziba deravɨra ikiam.”
3 e trarei todo o exército para o senhor. A morte do homem a quem o senhor busca lhe trará de volta os demais. Assim, ficará em paz com todo o povo”.
4 Apsalom ko Israelian gumazir dapaniba akar kam baregha kamaghɨn mɨgɨa ghaze, mar nɨghnɨzir bar aghuimra.
4 O plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.
5 Ezɨ Apsalom ghaze, “Ia Husain diaghtɨ, a izɨ uan nɨghnɨzimɨn gun mɨkɨmtɨ e a bareka.”
5 Depois, porém, Absalão disse: “Tragam Husai, o arquita. Vejamos qual é a opinião dele”.
6 Ezɨ Husai izezɨma, Apsalom a mɨgɨa ghaze, “Kar nɨghnɨzir Ahitofel e ganɨngizim, e an gɨn mangam o puvatɨgham? Puvatɨghtɨ, nɨ e mɨkɨm, e manmaghɨn damuam?”
6 Quando Husai chegou, Absalão lhe contou o que Aitofel tinha dito. Então perguntou: “Qual é sua opinião? Devemos seguir o conselho de Aitofel? Se não, o que você sugere?”.
7 Ezɨ Husai Apsalomɨn akam ikaragha ghaze, “Nɨghnɨzir Ahitofel datɨrɨghɨn ia ganɨngizim, a derazir puvatɨ.
7 Husai respondeu a Absalão: “Desta vez o conselho de Aitofel está equivocado.
8 Nɨ fogh, nɨn afeziam Devit uan mɨdorozir gumaziba ko, me mɨsozir gumazir gavgaviba, egha bar osemegha iti, me mati bean amebam gumazim an nguziba okemezɨma, an navim isia iti. Nɨ uan afeziamɨn mɨdorozir arazibagh fo, a dɨmangan uan mɨdorozir gumaziba ko dakuighan kogham.
8 O senhor conhece seu pai e os homens dele; são guerreiros valentes. No momento, estão tão furiosos quanto uma ursa da qual roubaram os filhotes. E lembre-se de que seu pai é um soldado experiente; ele não passará a noite com o povo.
9 Egha a datɨrɨghɨn ti mɨghsɨar tamɨn dagɨar torir ekiatamɨn modoghav ikiama, a danganir igharazitamɨn ikiama. Eghtɨ e datɨrɨghɨn mangɨ me mɨsoghtɨma, me en mɨdorozir gumazir tabav sueghtɨ me arɨmɨghireghtɨ, gumazamiziba akar kam baregh kamaghɨn mɨkɨm suam, ‘Apsalomɨn adarazi me bar ikufi.’
9 É provável que já esteja escondido em alguma cova ou caverna. Quando ele sair e atacar, e alguns de nossos soldados forem mortos, a notícia de que os homens de Absalão foram massacrados se espalhará.
10 Eghtɨ nɨn mɨdorozir gumazir igharaziba akar kam baregh bar atiatigham. Me uari mati mɨdorozir gumazir gavgaviba, egha laionbar mɨn tuifi. Ezɨ Israelia bar fo, nɨn afeziam a mɨdorozibar faraghavɨra zuir mɨdorozir gumazim, ezɨ an mɨdorozir gumaziba bar puvɨra mɨsosi.
10 Então, até os soldados mais destemidos, embora sejam corajosos como um leão, serão tomados de pavor. Afinal, todo o Israel sabe como seu pai é um guerreiro poderoso e como são valentes os homens que o acompanham.
11 “Nan nɨghnɨzim kamakɨn. Nɨ Israelian nguibabar itir gumazamiziba bar, notɨn amadaghan Danɨn anabamɨn nguibamɨn ikegh, bar mangɨ sautɨn amadaghan Berseban nguibamɨn otogh, dar gumazamiziba bar men diaghtɨ, me izɨ uari akuvagham. Me ongarir dadarimɨn gigimɨn mɨn bar avɨrasemegham. Eghtɨ nɨ datɨrɨghɨn uabɨ men faragh mangɨva ia Devit ko mɨsogh.
11 “Recomendo que o senhor reúna todo o exército de Israel e convoque soldados desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul, tão numerosos quanto a areia da praia. Aconselho, também, que o senhor mesmo vá à frente das tropas.
12 Egh e Devit buri mangɨ managh a batogh, e datɨrɨghɨn mɨzazim an adarazigh asam. Me bar en tɨvaghan kogham, mati dɨmagarimɨn ghuariam irima, gumazitam anepɨran iburagham. Eghtɨ Devit uan adarazi ko, e me mɨsoghtɨma me bar arɨmɨghiregham. Eghtɨ men tav bar ikian kogham.
12 Quando encontrarmos Davi, cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum de seus homens sobreviverão.
13 Eghtɨ an arɨ nguibar ekiatamɨn aven mangɨghtɨma, Israelian mɨdorozir gumaziba benir gavgaviba inigh izɨ nguibar ekiar kamɨn dɨvaziba ikeghɨva, nguibar ekiar kam gekuigh danganir zarimɨn anekunightɨ, a bar ikuvigham. Eghtɨ nguibar ekiar kamɨn dagɨar muziaritam bar ikeghan kogham. Bar puvatɨgham.”
13 E, caso Davi consiga escapar para alguma cidade, o senhor terá todo o Israel sob seu comando. Levaremos cordas e arrastaremos os muros da cidade para o vale mais próximo, até que não reste uma pedrinha sequer”.
14 Husai mɨkemegha gɨvazɨma, Apsalom ko Israelian gumaziba bar kamaghɨn mɨgei, “Husain mɨgɨrɨgɨaba bar dera, egha Ahitofelɨn mɨgɨrɨgɨabagh afira.” Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God faragha Apsalom gasɨghasɨghasa nɨghnɨki. Kamaghɨn amizɨ, a uabɨ men nɨghnɨziba fezɨ, me Husain akabar gɨn zui. Guizbangɨra Ahitofelɨn mɨgɨrɨgɨaba da dera, ezɨ puvatɨ, Ikiavɨra Itir God me gamizɨ, me akar kamɨn gɨn ghuzir puvatɨ.
14 Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: “O conselho de Husai é melhor que o de Aitofel”, pois o S enhor havia decidido frustrar o sensato conselho de Aitofel a fim de trazer desgraça sobre Absalão.
15 Ezɨ bizir kamɨn gɨn, Husai ghua akar an Apsalom ko Israelian gumazir dapanibav mɨkemezibar gun ofa gamir gumazimning Sadok ko Abiatar mɨgei. Egha a uaghan Ahitofelɨn akabar gun aning mɨkeme.
15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o que Aitofel tinha dito a Absalão e às autoridades de Israel e o que ele próprio havia aconselhado.
16 Egha a ghaze, “Gua zuamɨra Devit bagh akam amadagh a mɨkɨm suam, Atrivim, nɨ datɨrɨghɨn dɨmangan Jordanɨn Fanem vongɨn kagh dakuan markɨ, Nɨ fanem girɨgh vongɨn mangɨ. Puvatɨghtɨma, Apsalom uan adarazi ko izɨva, nɨ ko nɨn adarazi sara bar ia mɨsueghtɨ ia arɨmɨghiregham.”
16 “Rápido!”, disse ele aos sacerdotes. “Encontrem Davi e insistam para que ele não passe esta noite nos pontos de travessia do Jordão, mas que atravesse o rio e vá para o deserto. Do contrário, ele e todos que o acompanham morrerão.”
17 Ezɨ Jonatan ko Ahimas, aning ghua Jerusalemɨn azenan Enrogelɨn Fanemɨn me mɨzua iti. Aning ofa gamir gumazimningɨn otarimning. Gumazamiziba aningɨn gantɨ aning nguibar ekiamɨn aven mangan aghuagha, egha aning azenan modoghav iti. Ingangarir amizir mam faragha nguibar ekiar kamɨn otivir bizibar gun aning mɨgei. Ezɨ aning ghua Devit mɨkeme.
17 Jônatas e Aimaás haviam ficado em En-Rogel, para não serem vistos entrando e saindo da cidade. Tinham pedido que uma serva lhes trouxesse a mensagem que deviam transmitir ao rei Davi.
18 Ezɨ dughiar kamɨn, gumazir igiar mam aningɨn ganigha ghua Apsalom mɨkeme. Kamaghɨn amizɨ, aning zuamɨra ghua Bahurimɨn nguibamɨn gumazir mamɨn dɨpenimɨn ghu. Ezɨ mozir dɨpar mam an dɨpenim boroghɨn iti, ezɨ Jonatan ko Ahimas mozir kam giraghugha modo.
18 Contudo, um rapaz os viu em En-Rogel e avisou Absalão. Por isso, fugiram depressa para Baurim, onde um homem os escondeu dentro de um poço em seu quintal.
19 Ezɨ gumazir kamɨn amuim inir mam inigha iza an onegha mozir dɨpar kamɨn akam avara. Egha a witɨn maba inigha tintinibar inir kam gisɨn da arɨki. Eghtɨ gumaziba foghan kogham, aning kagh modoghav iti.
19 A esposa desse homem estendeu um grande pedaço de pano sobre o poço e em cima espalhou grãos de cereal para secar ao sol, para que ninguém suspeitasse que estivessem ali.
20 Ezɨ gɨn Apsalomɨn gumazir maba aningɨn gɨn iza kamaghɨn amizimɨn azai, “Ahimas ko Jonatan managh iti?”
20 Os homens de Absalão chegaram e perguntaram à mulher: “Você viu Aimaás e Jônatas?”. A mulher respondeu: “Estiveram aqui, mas atravessaram o riacho”. Os homens de Absalão os procuraram sem sucesso e voltaram para Jerusalém.
21 Apsalomɨn gumaziba ghuegha gɨvazɨ, Ahimas ko Jonatan mozir kam ategha Atrivim Devit bagha ghugha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ kagh ikian markɨ. Nɨ uan adarazi bar me inigh zuamɨra fanem girɨgh vongɨn mangɨ.” Egha aning gɨn Ahitofel Devit gasɨghasɨghasa mɨkemezir mɨgɨrɨgɨaba bar a geghani.
21 Jônatas e Aimaás saíram do poço e correram para onde o rei Davi estava. “Depressa!”, disseram ao rei. “Atravessem o Jordão ainda esta noite!” E lhe contaram que Aitofel havia aconselhado que ele fosse capturado e morto.
22 Ezɨ Devit akar kaba baregha gɨvagha, bemɨra uan adarazi inigha Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn ghu. Ezɨ amɨnim itima me vongɨn ghuegha gɨfa. Men tav ua danganir kamɨn itir puvatɨ.
22 Então Davi e todos que o acompanhavam atravessaram o rio durante a noite e chegaram à outra margem antes do amanhecer.
23 Ahitofel garima Apsalom an akabar gɨn zuir puvatɨ, ezɨ a ghua uan donki gaperagha uamategha uan nguibar ekiamɨn ghu. A ghua uan biziba ko amuim ko boriba akɨrigha gɨn ghua uabɨ aguraghava areme. Ezɨ an amuim ko boriba an kuam inigha ghua, an afeziabar kuaba afezir danganimɨn anefa.
23 Quando Aitofel viu que Absalão não havia seguido seu conselho, selou seu jumento, foi para sua cidade natal, pôs seus negócios em ordem e se enforcou. Assim morreu, e foi sepultado no túmulo da família.
24 Egha Apsalom ko Israelian mɨdorozir gumaziba dɨkavigha Devitɨn gɨn zui. Ezɨ dughiar Apsalom ghua Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn zuimɨn, Devit uan adarazi ko ghua Mahanaimɨn nguibar ekiamɨn otogha gɨfa.
24 Davi chegou logo a Maanaim. A essa altura, Absalão havia reunido todo o exército de Israel e conduzia as tropas até o outro lado do Jordão.
25 Apsalom faragha Amasa amɨsevezɨma, a Joapɨn danganim inigha an mɨdorozir gumazibar gumazir dapanimɨn iti. Amasa Jeterɨn otarim, a Ismaelɨn ikɨzimɨn gumazir mam, egha a Nahasɨn guivim Abigelɨn iti. Ezɨ Joapɨn amebam Seruia, an Abigelɨn amezemebam.
25 Absalão havia nomeado Amasa para comandar seu exército em lugar de Joabe. (Amasa era primo de Joabe. Seu pai era Jéter, um ismaelita, e sua mãe, Abigail, era filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.)
26 Dughiar kamɨn, Apsalom Israelia ko ghua Gileatɨn Distrighɨn otivigha averpenibar ingari.
26 Absalão e o exército israelita acamparam na terra de Gileade.
27 Ezɨ Devit ghua Mahanaimɨn otozir dughiamɨn, gumazir 3pla iza a bato. Men ziabar kara, Sobi a Nahasɨn otarim, a kantri Amonɨn nguibar ekiam Raban gumazim. Ezɨ Amielɨn otarim Makir, a Lodebarɨn nguibar ekiamɨn gumazim. Ezɨ Barsilai, a Gileatɨn Distrighɨn Rogelimɨn nguibar ekiamɨn gumazim.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, foi recebido por Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e por Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e por Barzilai, de Rogelim, em Gileade.
28 — ausente —
28 Trouxeram camas, vasilhas, tigelas, trigo e cevada, farinha e grãos tostados, feijão e lentilha,
29 — ausente —
29 mel, coalhada, ovelhas e queijo para Davi e os que o acompanhavam, pois disseram: “Vocês devem estar muito famintos, cansados e sedentos depois da longa caminhada pelo deserto”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.