2 Samuel 17

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ezɨ gɨn Ahitofel kamaghɨn Apsalom mɨgɨa ghaze, “Nɨ na amadaghtɨ kɨ 12,000plan gumaziba inigh datɨrɨghɨn dɨmangan me ko, e Devitɨn gɨntɨgham.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e me disporei e perseguirei Davi esta noite.
2 A datɨrɨghɨn bar amɨragha navim osemegha iti moghɨra, kɨ mangɨva a ko mɨsogham. A dɨgavir kuram damightɨ, an gumaziba arɨ mangɨtɨ kɨ atrivimra mɨsueghtɨ an aremegham.
2 Vou surpreendê-lo enquanto está cansado e desanimado. Farei com que entre em pânico e todo o povo que está com ele fugirá. Então matarei apenas o rei.
3 Egh kɨ an gumazamiziba bar me inigh ua nɨ bagh izam. Me mati amizim datɨrɨghɨra pamɨn ikegha a basemegha arav ghugha, gɨn a uamategha uan pam bagha ize. Nɨ kamaghɨn ifonge, nɨ Devit mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, gumazamiziba deravɨra ikiam.”
3 Trarei todo o povo de volta para você, pois a volta de todos depende daquele a quem você procura matar. Assim, todo o povo estará em paz.
4 Apsalom ko Israelian gumazir dapaniba akar kam baregha kamaghɨn mɨgɨa ghaze, mar nɨghnɨzir bar aghuimra.
4 Este parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Ezɨ Apsalom ghaze, “Ia Husain diaghtɨ, a izɨ uan nɨghnɨzimɨn gun mɨkɨmtɨ e a bareka.”
5 Mas Absalão disse: — Chamem agora Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele tem a dizer.
6 Ezɨ Husai izezɨma, Apsalom a mɨgɨa ghaze, “Kar nɨghnɨzir Ahitofel e ganɨngizim, e an gɨn mangam o puvatɨgham? Puvatɨghtɨ, nɨ e mɨkɨm, e manmaghɨn damuam?”
6 Quando Husai chegou, Absalão lhe falou, dizendo: — O parecer de Aitofel é este. Vamos fazer o que ele falou? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Ezɨ Husai Apsalomɨn akam ikaragha ghaze, “Nɨghnɨzir Ahitofel datɨrɨghɨn ia ganɨngizim, a derazir puvatɨ.
7 Então Husai disse a Absalão: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 Nɨ fogh, nɨn afeziam Devit uan mɨdorozir gumaziba ko, me mɨsozir gumazir gavgaviba, egha bar osemegha iti, me mati bean amebam gumazim an nguziba okemezɨma, an navim isia iti. Nɨ uan afeziamɨn mɨdorozir arazibagh fo, a dɨmangan uan mɨdorozir gumaziba ko dakuighan kogham.
8 Husai continuou: — Você conhece o seu pai e os seus homens e sabe que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus filhotes. Além disso, o seu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Egha a datɨrɨghɨn ti mɨghsɨar tamɨn dagɨar torir ekiatamɨn modoghav ikiama, a danganir igharazitamɨn ikiama. Eghtɨ e datɨrɨghɨn mangɨ me mɨsoghtɨma, me en mɨdorozir gumazir tabav sueghtɨ me arɨmɨghireghtɨ, gumazamiziba akar kam baregh kamaghɨn mɨkɨm suam, ‘Apsalomɨn adarazi me bar ikufi.’
9 Eis que agora deve estar escondido em alguma caverna ou em outro lugar qualquer. E, se acontecer que você tenha algumas baixas no primeiro ataque, cada um que ouvir isso dirá que houve matança no povo que segue Absalão.
10 Eghtɨ nɨn mɨdorozir gumazir igharaziba akar kam baregh bar atiatigham. Me uari mati mɨdorozir gumazir gavgaviba, egha laionbar mɨn tuifi. Ezɨ Israelia bar fo, nɨn afeziam a mɨdorozibar faraghavɨra zuir mɨdorozir gumazim, ezɨ an mɨdorozir gumaziba bar puvɨra mɨsosi.
10 Então até o homem valente, cujo coração é como o coração de leão, com certeza irá desanimar, porque todo o Israel sabe que o seu pai é um herói e que os que estão com ele são homens valentes.
11 “Nan nɨghnɨzim kamakɨn. Nɨ Israelian nguibabar itir gumazamiziba bar, notɨn amadaghan Danɨn anabamɨn nguibamɨn ikegh, bar mangɨ sautɨn amadaghan Berseban nguibamɨn otogh, dar gumazamiziba bar men diaghtɨ, me izɨ uari akuvagham. Me ongarir dadarimɨn gigimɨn mɨn bar avɨrasemegham. Eghtɨ nɨ datɨrɨghɨn uabɨ men faragh mangɨva ia Devit ko mɨsogh.
11 Eu aconselho que, a toda pressa, se reúna em torno de você todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar, e que você mesmo os guie na batalha.
12 Egh e Devit buri mangɨ managh a batogh, e datɨrɨghɨn mɨzazim an adarazigh asam. Me bar en tɨvaghan kogham, mati dɨmagarimɨn ghuariam irima, gumazitam anepɨran iburagham. Eghtɨ Devit uan adarazi ko, e me mɨsoghtɨma me bar arɨmɨghiregham. Eghtɨ men tav bar ikian kogham.
12 Então o atacaremos onde quer que se encontre e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra. E não ficará ele nem nenhum dos homens que estão com ele — nem um só!
13 Eghtɨ an arɨ nguibar ekiatamɨn aven mangɨghtɨma, Israelian mɨdorozir gumaziba benir gavgaviba inigh izɨ nguibar ekiar kamɨn dɨvaziba ikeghɨva, nguibar ekiar kam gekuigh danganir zarimɨn anekunightɨ, a bar ikuvigham. Eghtɨ nguibar ekiar kamɨn dagɨar muziaritam bar ikeghan kogham. Bar puvatɨgham.”
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade e nós a arrastaremos até o ribeiro, até que lá não fique nem uma só pedrinha.
14 Husai mɨkemegha gɨvazɨma, Apsalom ko Israelian gumaziba bar kamaghɨn mɨgei, “Husain mɨgɨrɨgɨaba bar dera, egha Ahitofelɨn mɨgɨrɨgɨabagh afira.” Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God faragha Apsalom gasɨghasɨghasa nɨghnɨki. Kamaghɨn amizɨ, a uabɨ men nɨghnɨziba fezɨ, me Husain akabar gɨn zui. Guizbangɨra Ahitofelɨn mɨgɨrɨgɨaba da dera, ezɨ puvatɨ, Ikiavɨra Itir God me gamizɨ, me akar kamɨn gɨn ghuzir puvatɨ.
14 Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: — O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel. Acontece que o
15 Ezɨ bizir kamɨn gɨn, Husai ghua akar an Apsalom ko Israelian gumazir dapanibav mɨkemezibar gun ofa gamir gumazimning Sadok ko Abiatar mɨgei. Egha a uaghan Ahitofelɨn akabar gun aning mɨkeme.
15 Então Husai disse aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: — Assim e assim Aitofel aconselhou a Absalão e aos anciãos de Israel, mas assim e assim aconselhei eu.
16 Egha a ghaze, “Gua zuamɨra Devit bagh akam amadagh a mɨkɨm suam, Atrivim, nɨ datɨrɨghɨn dɨmangan Jordanɨn Fanem vongɨn kagh dakuan markɨ, Nɨ fanem girɨgh vongɨn mangɨ. Puvatɨghtɨma, Apsalom uan adarazi ko izɨva, nɨ ko nɨn adarazi sara bar ia mɨsueghtɨ ia arɨmɨghiregham.”
16 Agora, pois, mandem depressa a seguinte mensagem a Davi: “Não passe esta noite nos vaus do deserto, mas atravesse logo o rio, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.”
17 Ezɨ Jonatan ko Ahimas, aning ghua Jerusalemɨn azenan Enrogelɨn Fanemɨn me mɨzua iti. Aning ofa gamir gumazimningɨn otarimning. Gumazamiziba aningɨn gantɨ aning nguibar ekiamɨn aven mangan aghuagha, egha aning azenan modoghav iti. Ingangarir amizir mam faragha nguibar ekiar kamɨn otivir bizibar gun aning mɨgei. Ezɨ aning ghua Devit mɨkeme.
17 Jônatas e Aimaás estavam em En-Rogel. Uma criada ia até lá e lhes passava informações, que eles depois transmitiam ao rei Davi. Eles não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Ezɨ dughiar kamɨn, gumazir igiar mam aningɨn ganigha ghua Apsalom mɨkeme. Kamaghɨn amizɨ, aning zuamɨra ghua Bahurimɨn nguibamɨn gumazir mamɨn dɨpenimɨn ghu. Ezɨ mozir dɨpar mam an dɨpenim boroghɨn iti, ezɨ Jonatan ko Ahimas mozir kam giraghugha modo.
18 Mas um moço os viu e contou a Absalão. Então os dois partiram às pressas e entraram na casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 Ezɨ gumazir kamɨn amuim inir mam inigha iza an onegha mozir dɨpar kamɨn akam avara. Egha a witɨn maba inigha tintinibar inir kam gisɨn da arɨki. Eghtɨ gumaziba foghan kogham, aning kagh modoghav iti.
19 A mulher desse homem pegou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos de cereais sobre ela. E assim ninguém suspeitou de nada.
20 Ezɨ gɨn Apsalomɨn gumazir maba aningɨn gɨn iza kamaghɨn amizimɨn azai, “Ahimas ko Jonatan managh iti?”
20 Quando os servos de Absalão chegaram àquela casa, perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? A mulher respondeu: — Já passaram o ribeiro. Eles saíram a procurá-los, mas não conseguiram achar. Então voltaram para Jerusalém.
21 Apsalomɨn gumaziba ghuegha gɨvazɨ, Ahimas ko Jonatan mozir kam ategha Atrivim Devit bagha ghugha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ kagh ikian markɨ. Nɨ uan adarazi bar me inigh zuamɨra fanem girɨgh vongɨn mangɨ.” Egha aning gɨn Ahitofel Devit gasɨghasɨghasa mɨkemezir mɨgɨrɨgɨaba bar a geghani.
21 Depois que eles foram embora, os dois logo saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Disseram: — Levantem-se e passem depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vocês.
22 Ezɨ Devit akar kaba baregha gɨvagha, bemɨra uan adarazi inigha Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn ghu. Ezɨ amɨnim itima me vongɨn ghuegha gɨfa. Men tav ua danganir kamɨn itir puvatɨ.
22 Então Davi e todo o povo que estava com ele se levantaram e passaram o Jordão. Quando amanheceu, não havia um só que não tivesse passado o Jordão.
23 Ahitofel garima Apsalom an akabar gɨn zuir puvatɨ, ezɨ a ghua uan donki gaperagha uamategha uan nguibar ekiamɨn ghu. A ghua uan biziba ko amuim ko boriba akɨrigha gɨn ghua uabɨ aguraghava areme. Ezɨ an amuim ko boriba an kuam inigha ghua, an afeziabar kuaba afezir danganimɨn anefa.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, preparou o jumento e foi para casa, na cidade em que morava. Pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 Egha Apsalom ko Israelian mɨdorozir gumaziba dɨkavigha Devitɨn gɨn zui. Ezɨ dughiar Apsalom ghua Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn zuimɨn, Devit uan adarazi ko ghua Mahanaimɨn nguibar ekiamɨn otogha gɨfa.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 Apsalom faragha Amasa amɨsevezɨma, a Joapɨn danganim inigha an mɨdorozir gumazibar gumazir dapanimɨn iti. Amasa Jeterɨn otarim, a Ismaelɨn ikɨzimɨn gumazir mam, egha a Nahasɨn guivim Abigelɨn iti. Ezɨ Joapɨn amebam Seruia, an Abigelɨn amezemebam.
25 colocou Amasa no comando do exército, em lugar de Joabe. Amasa era filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, que era casado com Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Dughiar kamɨn, Apsalom Israelia ko ghua Gileatɨn Distrighɨn otivigha averpenibar ingari.
26 E assim o povo de Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Ezɨ Devit ghua Mahanaimɨn otozir dughiamɨn, gumazir 3pla iza a bato. Men ziabar kara, Sobi a Nahasɨn otarim, a kantri Amonɨn nguibar ekiam Raban gumazim. Ezɨ Amielɨn otarim Makir, a Lodebarɨn nguibar ekiamɨn gumazim. Ezɨ Barsilai, a Gileatɨn Distrighɨn Rogelimɨn nguibar ekiamɨn gumazim.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 — ausente —
28 trouxeram camas, bacias e vasilhas de barro, além de trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 — ausente —
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de leite de vaca. Levaram isso a Davi e ao povo que estava com ele, para que comessem, porque disseram: “Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.