2 Samuel 17
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Ezɨ gɨn Ahitofel kamaghɨn Apsalom mɨgɨa ghaze, “Nɨ na amadaghtɨ kɨ 12,000plan gumaziba inigh datɨrɨghɨn dɨmangan me ko, e Devitɨn gɨntɨgham.
1 Além disso, Aitofel disse a Absalão: Deixa com que eu escolha, agora, doze mil homens, e eu me levantarei e perseguirei Davi esta noite;
2 A datɨrɨghɨn bar amɨragha navim osemegha iti moghɨra, kɨ mangɨva a ko mɨsogham. A dɨgavir kuram damightɨ, an gumaziba arɨ mangɨtɨ kɨ atrivimra mɨsueghtɨ an aremegham.
2 e eu lhe sobrevirei enquanto ele está exausto e com a mão fragilizada, e fá-lo-ei temoroso; e todo o povo que está com ele fugirá; e eu ferirei somente o rei;
3 Egh kɨ an gumazamiziba bar me inigh ua nɨ bagh izam. Me mati amizim datɨrɨghɨra pamɨn ikegha a basemegha arav ghugha, gɨn a uamategha uan pam bagha ize. Nɨ kamaghɨn ifonge, nɨ Devit mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, gumazamiziba deravɨra ikiam.”
3 e eu trarei de volta a ti todo o povo; o homem ao qual tu buscas é como se todos retornassem; assim todo o povo estará em paz.
4 Apsalom ko Israelian gumazir dapaniba akar kam baregha kamaghɨn mɨgɨa ghaze, mar nɨghnɨzir bar aghuimra.
4 E o dizer mui agradou a Absalão, e a todos os anciãos de Israel.
5 Ezɨ Apsalom ghaze, “Ia Husain diaghtɨ, a izɨ uan nɨghnɨzimɨn gun mɨkɨmtɨ e a bareka.”
5 Então disse Absalão: Chame, agora, também Husai, o arquita, e ouçamos do mesmo modo o que ele diz.
6 Ezɨ Husai izezɨma, Apsalom a mɨgɨa ghaze, “Kar nɨghnɨzir Ahitofel e ganɨngizim, e an gɨn mangam o puvatɨgham? Puvatɨghtɨ, nɨ e mɨkɨm, e manmaghɨn damuam?”
6 E quando Husai chegou a Absalão, Absalão lhe falou, dizendo: Aitofel falou desta maneira: Devemos proceder conforme o seu dizer? Caso não, fala tu.
7 Ezɨ Husai Apsalomɨn akam ikaragha ghaze, “Nɨghnɨzir Ahitofel datɨrɨghɨn ia ganɨngizim, a derazir puvatɨ.
7 E Husai disse a Absalão: O conselho que Aitofel deu não é bom nesta hora.
8 Nɨ fogh, nɨn afeziam Devit uan mɨdorozir gumaziba ko, me mɨsozir gumazir gavgaviba, egha bar osemegha iti, me mati bean amebam gumazim an nguziba okemezɨma, an navim isia iti. Nɨ uan afeziamɨn mɨdorozir arazibagh fo, a dɨmangan uan mɨdorozir gumaziba ko dakuighan kogham.
8 Porque Husai disse: Tu conheces o teu pai e os seus homens, que são homens valentes, e estão amargurados nas suas mentes, como uma ursa cujos filhotes lhe foram roubados no campo; e o teu pai é um homem de guerra, e não se alojará com o povo.
9 Egha a datɨrɨghɨn ti mɨghsɨar tamɨn dagɨar torir ekiatamɨn modoghav ikiama, a danganir igharazitamɨn ikiama. Eghtɨ e datɨrɨghɨn mangɨ me mɨsoghtɨma, me en mɨdorozir gumazir tabav sueghtɨ me arɨmɨghireghtɨ, gumazamiziba akar kam baregh kamaghɨn mɨkɨm suam, ‘Apsalomɨn adarazi me bar ikufi.’
9 Eis que agora ele está escondido em algum fosso, ou em algum outro lugar; e será que, quando alguns forem derrubados inicialmente, quem quer que ouvir isto dirá: Há um massacre entre o povo que segue Absalão.
10 Eghtɨ nɨn mɨdorozir gumazir igharaziba akar kam baregh bar atiatigham. Me uari mati mɨdorozir gumazir gavgaviba, egha laionbar mɨn tuifi. Ezɨ Israelia bar fo, nɨn afeziam a mɨdorozibar faraghavɨra zuir mɨdorozir gumazim, ezɨ an mɨdorozir gumaziba bar puvɨra mɨsosi.
10 E também aquele que for valente, cujo coração for como o coração de um leão, derreter-se-á por completo; porque todo o Israel sabe que o teu pai é um homem valente, e aqueles que estão com ele são homens valentes.
11 “Nan nɨghnɨzim kamakɨn. Nɨ Israelian nguibabar itir gumazamiziba bar, notɨn amadaghan Danɨn anabamɨn nguibamɨn ikegh, bar mangɨ sautɨn amadaghan Berseban nguibamɨn otogh, dar gumazamiziba bar men diaghtɨ, me izɨ uari akuvagham. Me ongarir dadarimɨn gigimɨn mɨn bar avɨrasemegham. Eghtɨ nɨ datɨrɨghɨn uabɨ men faragh mangɨva ia Devit ko mɨsogh.
11 Portanto, eu aconselho que todo o Israel se reúna a ti, desde Dã até Berseba, como a areia que está junto ao mar em multidão; e que tu saias pessoalmente em batalha.
12 Egh e Devit buri mangɨ managh a batogh, e datɨrɨghɨn mɨzazim an adarazigh asam. Me bar en tɨvaghan kogham, mati dɨmagarimɨn ghuariam irima, gumazitam anepɨran iburagham. Eghtɨ Devit uan adarazi ko, e me mɨsoghtɨma me bar arɨmɨghiregham. Eghtɨ men tav bar ikian kogham.
12 Assim, viremos sobre ele em algum lugar onde ele será achado, e nos lançaremos sobre ele como o orvalho cai sobre o solo; e dele e de todos os homens que estão com ele não restará nada mais do que um.
13 Eghtɨ an arɨ nguibar ekiatamɨn aven mangɨghtɨma, Israelian mɨdorozir gumaziba benir gavgaviba inigh izɨ nguibar ekiar kamɨn dɨvaziba ikeghɨva, nguibar ekiar kam gekuigh danganir zarimɨn anekunightɨ, a bar ikuvigham. Eghtɨ nguibar ekiar kamɨn dagɨar muziaritam bar ikeghan kogham. Bar puvatɨgham.”
13 Além disso, se ele for retido em uma cidade, então todo o Israel trará cordas àquela cidade, e nós a arrastaremos para o rio, até que nela não haja mais nem uma pedrinha.
14 Husai mɨkemegha gɨvazɨma, Apsalom ko Israelian gumaziba bar kamaghɨn mɨgei, “Husain mɨgɨrɨgɨaba bar dera, egha Ahitofelɨn mɨgɨrɨgɨabagh afira.” Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God faragha Apsalom gasɨghasɨghasa nɨghnɨki. Kamaghɨn amizɨ, a uabɨ men nɨghnɨziba fezɨ, me Husain akabar gɨn zui. Guizbangɨra Ahitofelɨn mɨgɨrɨgɨaba da dera, ezɨ puvatɨ, Ikiavɨra Itir God me gamizɨ, me akar kamɨn gɨn ghuzir puvatɨ.
14 E Absalão e todos os homens de Israel disseram: O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel. Porque o SENHOR ordenou a derrota do bom conselho de Aitofel, com o intento de que o SENHOR pudesse trazer o mal sobre Absalão.
15 Ezɨ bizir kamɨn gɨn, Husai ghua akar an Apsalom ko Israelian gumazir dapanibav mɨkemezibar gun ofa gamir gumazimning Sadok ko Abiatar mɨgei. Egha a uaghan Ahitofelɨn akabar gun aning mɨkeme.
15 Então disse Husai a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes: Assim e assim Aitofel aconselhou Absalão e os anciãos de Israel; e assim e assim tenho eu aconselhado.
16 Egha a ghaze, “Gua zuamɨra Devit bagh akam amadagh a mɨkɨm suam, Atrivim, nɨ datɨrɨghɨn dɨmangan Jordanɨn Fanem vongɨn kagh dakuan markɨ, Nɨ fanem girɨgh vongɨn mangɨ. Puvatɨghtɨma, Apsalom uan adarazi ko izɨva, nɨ ko nɨn adarazi sara bar ia mɨsueghtɨ ia arɨmɨghiregham.”
16 Agora, portanto, enviai rapidamente, e contai a Davi, dizendo: Não te alojes nesta noite nas planícies do deserto, mas atravessa depressa; para que o rei não seja engolido, e todo o povo que está com ele.
17 Ezɨ Jonatan ko Ahimas, aning ghua Jerusalemɨn azenan Enrogelɨn Fanemɨn me mɨzua iti. Aning ofa gamir gumazimningɨn otarimning. Gumazamiziba aningɨn gantɨ aning nguibar ekiamɨn aven mangan aghuagha, egha aning azenan modoghav iti. Ingangarir amizir mam faragha nguibar ekiar kamɨn otivir bizibar gun aning mɨgei. Ezɨ aning ghua Devit mɨkeme.
17 Ora, Jônatas e Aimaás permaneceram em En-Rogel; porque eles não poderiam ser vistos entrando na cidade; e uma criada foi e lhes contou; e eles foram e contaram ao rei Davi.
18 Ezɨ dughiar kamɨn, gumazir igiar mam aningɨn ganigha ghua Apsalom mɨkeme. Kamaghɨn amizɨ, aning zuamɨra ghua Bahurimɨn nguibamɨn gumazir mamɨn dɨpenimɨn ghu. Ezɨ mozir dɨpar mam an dɨpenim boroghɨn iti, ezɨ Jonatan ko Ahimas mozir kam giraghugha modo.
18 Todavia, um moço os viu e contou a Absalão; mas os dois se foram rapidamente, e chegaram à casa de um homem em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, no qual eles desceram.
19 Ezɨ gumazir kamɨn amuim inir mam inigha iza an onegha mozir dɨpar kamɨn akam avara. Egha a witɨn maba inigha tintinibar inir kam gisɨn da arɨki. Eghtɨ gumaziba foghan kogham, aning kagh modoghav iti.
19 E a mulher tomou e espalhou uma cobertura sobre a boca do poço, e espalhou sobre ela cereal do chão; e a coisa não era percebida.
20 Ezɨ gɨn Apsalomɨn gumazir maba aningɨn gɨn iza kamaghɨn amizimɨn azai, “Ahimas ko Jonatan managh iti?”
20 E quando os servos de Absalão chegaram à mulher na casa, eles disseram: Onde está Aimaás e Jônatas? E a mulher disse a eles: Eles passaram por cima do regato de água. E quando procuraram e não conseguiram encontrá-los, eles retornaram a Jerusalém.
21 Apsalomɨn gumaziba ghuegha gɨvazɨ, Ahimas ko Jonatan mozir kam ategha Atrivim Devit bagha ghugha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ kagh ikian markɨ. Nɨ uan adarazi bar me inigh zuamɨra fanem girɨgh vongɨn mangɨ.” Egha aning gɨn Ahitofel Devit gasɨghasɨghasa mɨkemezir mɨgɨrɨgɨaba bar a geghani.
21 E sucedeu que, depois que eles partiram, eles saíram do poço, e foram e falaram ao rei Davi, e disseram a Davi: Levanta-te e passa depressa sobre a água; porquanto assim Aitofel aconselhou contra ti.
22 Ezɨ Devit akar kaba baregha gɨvagha, bemɨra uan adarazi inigha Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn ghu. Ezɨ amɨnim itima me vongɨn ghuegha gɨfa. Men tav ua danganir kamɨn itir puvatɨ.
22 Então Davi se levantou, e todo o povo que estava com ele, e eles atravessaram o Jordão; pela luz da manhã não faltava ali nenhum deles que não houvesse atravessado o Jordão.
23 Ahitofel garima Apsalom an akabar gɨn zuir puvatɨ, ezɨ a ghua uan donki gaperagha uamategha uan nguibar ekiamɨn ghu. A ghua uan biziba ko amuim ko boriba akɨrigha gɨn ghua uabɨ aguraghava areme. Ezɨ an amuim ko boriba an kuam inigha ghua, an afeziabar kuaba afezir danganimɨn anefa.
23 E quando Aitofel viu que o seu conselho não fora seguido, ele selou o seu jumento, e se levantou, e o levou para a sua casa, para a sua cidade, e pôs a sua casa em ordem, e se enforcou, e morreu, e foi enterrado no sepulcro do seu pai.
24 Egha Apsalom ko Israelian mɨdorozir gumaziba dɨkavigha Devitɨn gɨn zui. Ezɨ dughiar Apsalom ghua Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn zuimɨn, Devit uan adarazi ko ghua Mahanaimɨn nguibar ekiamɨn otogha gɨfa.
24 Então Davi veio até Maanaim. E Absalão atravessou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25 Apsalom faragha Amasa amɨsevezɨma, a Joapɨn danganim inigha an mɨdorozir gumazibar gumazir dapanimɨn iti. Amasa Jeterɨn otarim, a Ismaelɨn ikɨzimɨn gumazir mam, egha a Nahasɨn guivim Abigelɨn iti. Ezɨ Joapɨn amebam Seruia, an Abigelɨn amezemebam.
25 E Absalão constitui Amasa capitão do exército em lugar de Joabe; esse Amasa era filho de um homem cujo nome era Itra, um israelita, que entrou em Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Dughiar kamɨn, Apsalom Israelia ko ghua Gileatɨn Distrighɨn otivigha averpenibar ingari.
26 Assim, Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Ezɨ Devit ghua Mahanaimɨn otozir dughiamɨn, gumazir 3pla iza a bato. Men ziabar kara, Sobi a Nahasɨn otarim, a kantri Amonɨn nguibar ekiam Raban gumazim. Ezɨ Amielɨn otarim Makir, a Lodebarɨn nguibar ekiamɨn gumazim. Ezɨ Barsilai, a Gileatɨn Distrighɨn Rogelimɨn nguibar ekiamɨn gumazim.
27 E sucedeu que, quando Davi havia chegado a Maanaim, Sobi, o filho de Naás de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, o filho de Amiel de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita de Rogelim,
28 — ausente —
28 trouxeram camas, e bacias, e vasos de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e cereal tostado, e feijões, e lentilhas, e legumes tostados,
29 — ausente —
29 e mel, e manteiga, e ovelhas e queijo de vacas para Davi, e para o povo que estava com ele comer; porquanto disseram: O povo está faminto, exausto e sedento no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.