2 Samuel 16

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Devit Husai ko mɨkemegha gɨvagha, a mɨghsɨar orazim ategha mong sɨvagha ghu. Ezɨ Mefibosetɨn ingangarir gumazim Siba iza a bato. Siba 200plan bretba ko 100pla wainɨn ovɨzir me apuzizir ikɨziba ko, 100plan temer fikɨn ovɨzibar ikɨziba ko, memen inimɨn ingarizir mɨsevir wainɨn dɨpam ruiziba a da inigha izi. A dagher kaba isa donkin pumuning gisɨn da arigha Devit bagha izi.
1 Davi passou para o outro lado do monte das Oliveiras e ali se encontrou, de repente, com Ziba, o empregado de Mefibosete. Ele trazia dois jumentos carregados com duzentos pães, cem cachos de passas, cem cachos de frutas frescas e um odre cheio de vinho.
2 Ezɨ Devit kamaghɨn Siban azara, “Nɨ tizim bagha bizir kabar akua izi?”
2 Então o rei Davi lhe perguntou: — O que você vai fazer com tudo isso? Ziba respondeu: — Os jumentos são para a família do rei montar; o pão e as frutas, para os homens comerem; e o vinho é para eles beberem quando ficarem cansados no deserto.
3 Ezɨ atrivim ghaze, “Bar dera, nɨ na mɨkɨm, nɨn gumazir ekiam Sol, an igiam Mefiboset managh iti?”
3 — Onde está Mefibosete, o neto do seu patrão Saul? — perguntou o rei. Ziba respondeu: — Ele ficou em Jerusalém porque está convencido de que agora os israelitas vão devolver a ele o reino do seu avô Saul.
4 Ezɨ Atrivim Devit kamaghɨn oregha Siba mɨgɨa ghaze, “A dera, kɨ datɨrɨghɨn Mefibosetɨn biziba bar nɨ danɨngam.”
4 O rei disse a Ziba: — Tudo o que era de Mefibosete é seu. Ziba respondeu: — Eu me curvo diante do meu rei e senhor e que eu sempre possa agradá-lo!
5 Atrivim Devit Siba ko mɨkemegha gɨvagha Bahurimɨn otogha gɨvagha garima, Solɨn ikɨzimɨn mav, Geran otarim Simei, iza akar kurabav gɨa Devitɨn atara a bagha izi.
5 Quando o rei Davi chegou à cidade de Baurim, Simei, filho de Gera, um dos parentes de Saul, foi encontrar-se com ele e começou a amaldiçoá-lo.
6 Devit uan ingangarir gumazir dapaniba ko itima, Simei dagɨabar me ginifi. Devit uan mɨdorozir gumazir avɨribar torimɨn arua zuima, Simei tong men atiatir puvatɨ.
6 Simei começou também a jogar pedras em Davi e nos seus oficiais, apesar de o rei estar rodeado pelos seus homens e pelos guardas pessoais.
7 Egha Simei Devitɨn atara ghaze, “Nɨ kamatɨgh. Nɨ gumazibav sozima da ariaghirir gumazim. Nɨ gumazir kuram, nɨ kamatɨgh.
7 Ele amaldiçoou Davi e disse: — Fora daqui, assassino! Criminoso!
8 Nɨ Sol batuegha an danganim inigha atrivimɨn oto. Egha nɨ Solɨn adarazir gumazir avɨribav soghezɨma, me ariaghire. Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God nɨn arazir kurar kam ikarvasi. Egha Ikiavɨra Itir God nɨn danganim iniasa, nɨn otarim Apsalom amɨsevezɨ, a Israelian atrivimɨn oto. Nɨ gumazir gumazibav sozima me ariaghirim, kamaghɨn, God datɨrɨkɨn nɨ gasɨghasɨsi.”
8 Você tomou o reino de Saul. O Senhor Deus o está castigando por você ter matado tantas pessoas da família de Saul. Agora Deus entregou o reino ao seu filho Absalão, e você está arruinado, seu assassino!
9 Ezɨ Seruian otarim Abisai kamaghɨn Devit mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, gumazir kam manmaghsua akar kurabav gɨa nɨn atari? An afiar aremezir kuamɨn mɨn gara iti. Kɨ ti mangɨva an fɨrim atugham.”
9 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse ao rei: — Por que o senhor permite que este cachorro morto o amaldiçoe? Deixe que eu vá lá cortar a cabeça dele!
10 Ezɨ atrivim kamaghɨn Seruian otarimning Abisai ko Joap, aning mɨgɨa ghaze, “Kar guan bizim puvatɨ. Anetakigh. Ikiavɨra Itir God ti a mɨkemegha ghaze, ‘Nɨ akar kurabav kɨm Devitɨn atar,’ eghtɨ a bizir kam bagh nan ataram, a dera. Eghtɨ tinara kamaghɨn an azaragham, ‘Nɨ tizim bagha Devitɨn atari?’ ”
10 — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! — respondeu o rei a Abisai e ao seu irmão Joabe. — Se foi o Senhor Deus quem mandou que este homem me amaldiçoasse, quem tem o direito de perguntar por que é que ele está fazendo isso?
11 Egha Devit kamaghɨn Abisai ko uan ingangarir gumazir dapanir igharazibav gɨa ghaze, “Nan otarir nan otozimra na mɨsueghtɨ kɨ aremeghasa, ezɨ ia tizim bagha Benjaminɨn anabamɨn gumazir kamɨn adaribar dɨgavir kuram gami? Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God a mɨkemezɨma, a bizir kam gami. Kamaghɨn amizɨ, ia aneteghtɨ an akar kabar amu.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus oficiais: — Se o meu próprio filho está tentando me matar, por que eu ficaria admirado se este membro da
12 Ikiavɨra Itir God nan arazir kurabar osɨmtɨzibagh fo, egh a ifongeghɨva, a ti adarir kurar datɨrɨghɨn otivizir kaba bagh arazir aghuim na ikaragh, deraghvɨra na damuam.”
12 Pode ser que o Senhor olhe para a minha aflição e me dê algumas bênçãos em lugar destas maldições.
13 Devit mɨkemegha gɨvagha, uan gumaziba ko tuavimɨn zui. Tuavir me zuir kamnang, a mɨghsɨamɨn boroghɨn zuir tuavim. Ezɨ Simei mɨghsɨar vuemɨn mɨriabar me gisɨn ghuava, Devitɨn atarava dagɨaba ko nguazir mɨnezibar a giniva zui.
13 Então Davi e os seus homens continuaram o seu caminho. Simei também ia ao lado, caminhando pelo monte, amaldiçoando e jogando pedras e terra em Davi.
14 Ezɨ atrivim uan gumazamiziba ko ghua danganir me zuimɨn otifi. Me bar amiagha danganir kamɨn avughsa iti.
14 O rei e todos os seus homens chegaram muito cansados ao rio Jordão e descansaram ali.
15 Ezɨ Apsalom ko Israelia bar ghua Jerusalemɨn otifi. Ezɨ Ahitofel uaghan me ko ghu.
15 Absalão e todos os israelitas entraram em Jerusalém, e Aitofel estava com eles.
16 Ezɨ Devitɨn namakar aghuim Husai, a ghua Apsalom batogha an diagha kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ dughiar ruarimɨn atrivimɨn ikɨvɨra ikiam!”
16 Quando Husai, o conselheiro particular de Davi, encontrou Absalão, gritou: — Viva o rei! Viva o rei!
17 Ezɨ Apsalom akar kam baregha kamaghɨn Husai mɨgɨa ghaze, “Nɨ Devitɨn namakar bar aghuim, manmaghɨn amizɨ nɨ an gɨn ghuzir puvatɨ? Kar namakar aghuibar arazir puvatɨ. Kɨ nɨn ganigha dɨkavir kuram gami.”
17 E Absalão perguntou: — Onde está a sua fidelidade ao seu amigo? Por que você não foi com ele?
18 Ezɨ Husai kamaghɨn Apsalom mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ. Ikiavɨra Itir God ko, gumazamizir kaba ko, Israelian igharaziba, me bar atrivitam amɨseveghtɨma, kɨ an apengan ikɨva a ko ikiam.
18 Husai respondeu: — Como é que eu poderia fazer isso? Eu sou a favor daquele que foi escolhido por Deus, o
19 Egh kɨ nɨn ingangarir gumazimɨn ikian kogh, egh kɨ mangɨ tinan ingangarir gumazimɨn ikiam? Puvatɨgham. Kɨ fomɨra nɨn afeziamɨn ingangaribagh ami. Ezɨ kamaghɨn, nɨ an otarim, kɨ datɨrɨghɨn nɨn ingangaribar amuam.”
19 Afinal de contas, a quem eu deveria servir, a não ser o filho do meu chefe? Assim como servi o seu pai, eu agora o servirei.
20 Ezɨ Apsalom kamaghɨn Ahitofel mɨgɨa ghaze, “Nɨ datɨrɨghɨn na mɨkɨm, kɨ bizir tizim damuam?”
20 Aí Absalão disse a Aitofel: — Eu quero o seu conselho. O que devemos fazer?
21 Ezɨ Ahitofel ghaze, “Nɨ mangɨ uan afeziamɨn amuir doziba ko daku, a me ataghizɨma me atrivimɨn dɨpenimɨn gara iti. Nɨ kamaghɨn damightɨ, Israelian gumazamiziba bar fogh suam, Nɨ guizbangɨra uan afeziam gamizɨ a nɨn apanimɨn oto. Eghtɨ gumazamizir datɨrɨghɨn nɨn gɨn zuiba, me nɨn gɨn mangɨsɨ bar gavgavigham.”
21 Aitofel respondeu: — Tenha relações com as
22 Ahitofel kamaghɨn mɨkemezɨma, me gumazir maba amadazɨma, me ghua atrivimɨn dɨpenir siriamɨn avughsir danganimɨn, purirpenir mamɨn ingari. Egha gumazamiziba bar, men damazimɨn Apsalom an aven ghu. Ezɨ me vaghvagha an afeziamɨn amuir doziba isa an aven zuima a me koma akui.
22 Então armaram uma barraca para Absalão no terraço do palácio, e ali, na frente de todos, ele teve relações com as concubinas do seu pai.
23 Dughiar kamɨn gumazamiziba kamaghɨn nɨghnɨsi, Ahitofel me mɨgeir akar kaba nɨghnɨzir aghuiba me ganɨdi. Ezɨ da mati God uabɨ me ganɨdir akaba, ezɨ me guizbangɨra dar gɨn zui. Devit faragha Ahitofelɨn akabar gɨn ghu, ezɨ datɨrɨghɨn Apsalom uaghan dar gɨn mangasa.
23 Naquela época os conselhos que Aitofel dava eram seguidos como se fossem a própria palavra de Deus; tanto Davi como Absalão os seguiam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.