2 Samuel 16

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Devit Husai ko mɨkemegha gɨvagha, a mɨghsɨar orazim ategha mong sɨvagha ghu. Ezɨ Mefibosetɨn ingangarir gumazim Siba iza a bato. Siba 200plan bretba ko 100pla wainɨn ovɨzir me apuzizir ikɨziba ko, 100plan temer fikɨn ovɨzibar ikɨziba ko, memen inimɨn ingarizir mɨsevir wainɨn dɨpam ruiziba a da inigha izi. A dagher kaba isa donkin pumuning gisɨn da arigha Devit bagha izi.
1 E quando Davi havia passado um pouco do cume do monte, eis que Ziba, o servo de Mefibosete o encontrou, com uma junta de jumentos selados, e sobre eles duzentos bolos de pão, e cem cachos de uvas passas, e cem frutos de verão, e uma garrafa de vinho.
2 Ezɨ Devit kamaghɨn Siban azara, “Nɨ tizim bagha bizir kabar akua izi?”
2 E o rei disse a Ziba: O que queres tu dizer com essas coisas? E Ziba disse: Os jumentos são para a montaria da casa do rei; e o pão e os frutos de verão para os moços comerem; e o vinho, para que os que estão exaustos no deserto possam beber.
3 Ezɨ atrivim ghaze, “Bar dera, nɨ na mɨkɨm, nɨn gumazir ekiam Sol, an igiam Mefiboset managh iti?”
3 E o rei disse: E onde está o filho do teu senhor? E Ziba disse ao rei: Eis que permanece em Jerusalém; porque disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino do meu pai.
4 Ezɨ Atrivim Devit kamaghɨn oregha Siba mɨgɨa ghaze, “A dera, kɨ datɨrɨghɨn Mefibosetɨn biziba bar nɨ danɨngam.”
4 Então o rei disse a Ziba: Eis que teu é tudo o que pertence a Mefibosete. E Ziba disse: Humildemente te suplico que eu possa achar graça à tua vista, meu senhor, ó rei.
5 Atrivim Devit Siba ko mɨkemegha gɨvagha Bahurimɨn otogha gɨvagha garima, Solɨn ikɨzimɨn mav, Geran otarim Simei, iza akar kurabav gɨa Devitɨn atara a bagha izi.
5 E quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que de lá saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, o filho de Gera; ele saiu, e amaldiçoava ainda enquanto vinha.
6 Devit uan ingangarir gumazir dapaniba ko itima, Simei dagɨabar me ginifi. Devit uan mɨdorozir gumazir avɨribar torimɨn arua zuima, Simei tong men atiatir puvatɨ.
6 E ele atirou pedras em Davi, e em todos os servos do rei Davi; e todo o povo e todos os homens valentes estavam à sua direita e à sua esquerda.
7 Egha Simei Devitɨn atara ghaze, “Nɨ kamatɨgh. Nɨ gumazibav sozima da ariaghirir gumazim. Nɨ gumazir kuram, nɨ kamatɨgh.
7 E assim dizia Simei, enquanto amaldiçoava: Vem para fora, vem para fora tu, homem sanguinário, e tu, homem de Belial.
8 Nɨ Sol batuegha an danganim inigha atrivimɨn oto. Egha nɨ Solɨn adarazir gumazir avɨribav soghezɨma, me ariaghire. Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God nɨn arazir kurar kam ikarvasi. Egha Ikiavɨra Itir God nɨn danganim iniasa, nɨn otarim Apsalom amɨsevezɨ, a Israelian atrivimɨn oto. Nɨ gumazir gumazibav sozima me ariaghirim, kamaghɨn, God datɨrɨkɨn nɨ gasɨghasɨsi.”
8 O SENHOR retornou sobre ti todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar estás reinando; e o SENHOR entregou o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis que tu foste pego na tua maldade, porque tu és um homem sanguinário.
9 Ezɨ Seruian otarim Abisai kamaghɨn Devit mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, gumazir kam manmaghsua akar kurabav gɨa nɨn atari? An afiar aremezir kuamɨn mɨn gara iti. Kɨ ti mangɨva an fɨrim atugham.”
9 Então, disse Abisai, o filho de Zeruia, ao rei: Por que deveria este cão morto amaldiçoar o meu senhor, o rei? Permita que eu me aproxime dele, rogo-te, e corte-lhe a cabeça.
10 Ezɨ atrivim kamaghɨn Seruian otarimning Abisai ko Joap, aning mɨgɨa ghaze, “Kar guan bizim puvatɨ. Anetakigh. Ikiavɨra Itir God ti a mɨkemegha ghaze, ‘Nɨ akar kurabav kɨm Devitɨn atar,’ eghtɨ a bizir kam bagh nan ataram, a dera. Eghtɨ tinara kamaghɨn an azaragham, ‘Nɨ tizim bagha Devitɨn atari?’ ”
10 E o rei disse: O que tenho convosco, filhos de Zeruia? Portanto, que ele amaldiçoe, porque o SENHOR tem-lhe dito: Amaldiçoa Davi. Quem, então, dirá: Por que fizeste isso?
11 Egha Devit kamaghɨn Abisai ko uan ingangarir gumazir dapanir igharazibav gɨa ghaze, “Nan otarir nan otozimra na mɨsueghtɨ kɨ aremeghasa, ezɨ ia tizim bagha Benjaminɨn anabamɨn gumazir kamɨn adaribar dɨgavir kuram gami? Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God a mɨkemezɨma, a bizir kam gami. Kamaghɨn amizɨ, ia aneteghtɨ an akar kabar amu.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: Eis que o meu filho, o qual saiu das minhas entranhas, busca a minha vida; quanto mais, agora, poderá este benjamita fazê-lo? Deixem-no a sós, e deixem-no amaldiçoar; porque o SENHOR lhe ordenou.
12 Ikiavɨra Itir God nan arazir kurabar osɨmtɨzibagh fo, egh a ifongeghɨva, a ti adarir kurar datɨrɨghɨn otivizir kaba bagh arazir aghuim na ikaragh, deraghvɨra na damuam.”
12 Pode ser que o SENHOR olhe para a minha aflição, e que o SENHOR me retribua o bem pela sua maldição neste dia.
13 Devit mɨkemegha gɨvagha, uan gumaziba ko tuavimɨn zui. Tuavir me zuir kamnang, a mɨghsɨamɨn boroghɨn zuir tuavim. Ezɨ Simei mɨghsɨar vuemɨn mɨriabar me gisɨn ghuava, Devitɨn atarava dagɨaba ko nguazir mɨnezibar a giniva zui.
13 E enquanto Davi e os seus homens seguiam pelo caminho, Simei seguia pela encosta contra ele, e o amaldiçoava enquanto seguia, e jogava pedras nele, e lançava pó.
14 Ezɨ atrivim uan gumazamiziba ko ghua danganir me zuimɨn otifi. Me bar amiagha danganir kamɨn avughsa iti.
14 E o rei, e todo o povo que estava com ele, ficou exausto, e ali se refrescaram.
15 Ezɨ Apsalom ko Israelia bar ghua Jerusalemɨn otifi. Ezɨ Ahitofel uaghan me ko ghu.
15 E Absalão, e todo o povo, os homens de Israel, vieram até Jerusalém, e com ele Aitofel.
16 Ezɨ Devitɨn namakar aghuim Husai, a ghua Apsalom batogha an diagha kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ dughiar ruarimɨn atrivimɨn ikɨvɨra ikiam!”
16 E sucedeu que, quando Husai, o arquita, amigo de Davi, chegou a Absalão, Husai disse a Absalão: Deus salve o rei, Deus salve o rei.
17 Ezɨ Apsalom akar kam baregha kamaghɨn Husai mɨgɨa ghaze, “Nɨ Devitɨn namakar bar aghuim, manmaghɨn amizɨ nɨ an gɨn ghuzir puvatɨ? Kar namakar aghuibar arazir puvatɨ. Kɨ nɨn ganigha dɨkavir kuram gami.”
17 E Absalão disse a Husai: Esta é a tua bondade para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Ezɨ Husai kamaghɨn Apsalom mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ. Ikiavɨra Itir God ko, gumazamizir kaba ko, Israelian igharaziba, me bar atrivitam amɨseveghtɨma, kɨ an apengan ikɨva a ko ikiam.
18 E Husai disse a Absalão: Não; mas a quem o SENHOR, e o seu povo, e todos os homens de Israel escolherem, dele serei eu, e com ele permanecerei.
19 Egh kɨ nɨn ingangarir gumazimɨn ikian kogh, egh kɨ mangɨ tinan ingangarir gumazimɨn ikiam? Puvatɨgham. Kɨ fomɨra nɨn afeziamɨn ingangaribagh ami. Ezɨ kamaghɨn, nɨ an otarim, kɨ datɨrɨghɨn nɨn ingangaribar amuam.”
19 E, mais uma vez, a quem devo eu servir? Não deveria eu servir na presença do seu filho? Como servi na presença do teu pai, da mesma forma estarei na tua presença?
20 Ezɨ Apsalom kamaghɨn Ahitofel mɨgɨa ghaze, “Nɨ datɨrɨghɨn na mɨkɨm, kɨ bizir tizim damuam?”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dá conselho entre vós sobre o que faremos.
21 Ezɨ Ahitofel ghaze, “Nɨ mangɨ uan afeziamɨn amuir doziba ko daku, a me ataghizɨma me atrivimɨn dɨpenimɨn gara iti. Nɨ kamaghɨn damightɨ, Israelian gumazamiziba bar fogh suam, Nɨ guizbangɨra uan afeziam gamizɨ a nɨn apanimɨn oto. Eghtɨ gumazamizir datɨrɨghɨn nɨn gɨn zuiba, me nɨn gɨn mangɨsɨ bar gavgavigham.”
21 E Aitofel disse a Absalão: Entra às concubinas do teu pai, as quais ele deixou para cuidar da casa; e todo o Israel ouvirá que tu és odioso ao teu pai; então, as mãos de todos os que estão contigo serão fortes.
22 Ahitofel kamaghɨn mɨkemezɨma, me gumazir maba amadazɨma, me ghua atrivimɨn dɨpenir siriamɨn avughsir danganimɨn, purirpenir mamɨn ingari. Egha gumazamiziba bar, men damazimɨn Apsalom an aven ghu. Ezɨ me vaghvagha an afeziamɨn amuir doziba isa an aven zuima a me koma akui.
22 Assim, eles armaram uma tenda para Absalão no topo da casa; e Absalão entrou às concubinas do seu pai à vista de todo o Israel.
23 Dughiar kamɨn gumazamiziba kamaghɨn nɨghnɨsi, Ahitofel me mɨgeir akar kaba nɨghnɨzir aghuiba me ganɨdi. Ezɨ da mati God uabɨ me ganɨdir akaba, ezɨ me guizbangɨra dar gɨn zui. Devit faragha Ahitofelɨn akabar gɨn ghu, ezɨ datɨrɨghɨn Apsalom uaghan dar gɨn mangasa.
23 E o conselho de Aitofel, o qual ele aconselhava naqueles dias, era como se um homem tivesse consultado um oráculo de Deus; assim era todo o conselho de Aitofel, tanto para Davi, como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.