2 Samuel 15

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ezɨ bizir kabar gɨn, Apsalom karisɨn mam ko, hoziar maba ko 50plan gumazir a geghuv an daroribar faragh mangamiba ini.
1 Depois disso Absalão adquiriu para si um carro, cavalos e cinqüenta homens para escoltaram-no.
2 A dughiaba vaghvagha bar mɨzarazibar, dɨkava ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn zuir tuavir mɨriamɨn tuivav iti. Eghtɨ gumazir manam osɨmtɨzim ikɨva anekɨrsɨ atrivim bagh izɨtɨ, Apsalom an diagh kamaghɨn an azaragham, “Nɨ nguibar manamɨn gumazim?”
2 Colocava-se desde cedo à beira do caminho, junto à grande porta, e interpelava todos os que vinham procurar o rei para um julgamento, dizendo: De que cidade és tu? O outro respondia: Teu servo é de tal tribo de Israel.
3 Ezɨ Apsalom gumazir kamɨn osɨmtɨzimɨn mɨngarim gɨfogha, kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ oragh, nɨn akaba bar guizbangɨra, egha dera. Ezɨ noki, atrivim deravɨra nɨn akaba baraghamin gumazitam amɨsevezir puvatɨ.”
3 Vê, dizia-lhe Absalão; a tua causa é boa e justa; mas não há ninguém para te ouvir da parte do rei.
4 Egha Apsalom dughiabar zurara kamaghɨn gumazibav gei, “Tav ti na mɨsevezɨ kɨ jasɨn otogha deraghai. Egh kɨ gumazibar osɨmtɨziba kotɨn da tuisɨgha deraghavɨra da akɨrai. Kɨ uabɨ jasɨn otivasa ifonge.”
4 E Absalão ajuntava: Oh, quem me dera ser juiz desta terra! Todo o que tivesse um litígio ou uma questão e viesse ter comigo, eu lhe faria justiça.
5 Egh uaghan, gumazitam an ganigh a bagh izɨ ziar ekiam a danɨngɨsɨ uan teviba apɨrsɨ damutɨ, a zuamɨra uan dafarimning an amadagh a muigh an toram.
5 E se alguém se aproximava para se prostrar diante dele, estendia a mão, detinha-o e beijava-o.
6 Gumazamizir uan osɨmtɨziba inigha atrivim bagha zuiba, Apsalom arazir kamra me gami. An arazir kamɨn Israelian gumazamiziba, bar men nɨghnɨzibagh etui.
6 Assim fazia Absalão com todos os israelitas que vinham procurar o rei para qualquer julgamento. E desse modo conquistou os corações dos israelitas.
7 Azenir 4pla gɨvazɨma, Apsalom ghua kamaghɨn Atrivim Devit mɨgei, “Ga uaning, nɨ na teghtɨma kɨ uamategh Hebronɨn mangɨ, akar dɨkɨrɨzir kɨ Ikiavɨra Itir God gamizir mam damightɨ, an otoka.
7 Quatro anos se passaram. Absalão disse ao rei: Deixa-me ir a Hebron para cumprir ali uma promessa que fiz ao Senhor.
8 Kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ Sirian kantrin aven itir nguibam Gesurɨn ikia, egha Ikiavɨra Itir God bagha akam akɨra ghaze, a ua na inigh Jerusalemɨn mangɨghtɨ, kɨ Hebronɨn nguibamɨn an ziam fam.”
8 Quando o teu servo estava em Gessur, fez este voto: se Senhor me reconduzir a Jerusalém, irei prestar-lhe culto em Hebron.
9 Ezɨ atrivim a mɨgɨa ghaze, “Nɨ navir amɨrizim sara mangɨ.” Ezɨ Apsalom uamategha Hebronɨn ghu.
9 Vai em paz, disse-lhe o rei. E ele foi para Hebron.
10 Apsalom uaghan Israelian anababa bar me mɨkɨmasa modogha gumaziba amangi. Ezɨ me kamaghɨn Israelia mɨgei, “Ia sɨghar ararem baragh maghɨra, kamaghɨn dɨm mɨkɨm, Apsalom Hebronɨn ikia atrivimɨn otogha gɨfa.”
10 Absalão enviou emissários secretos a todas as tribos de Israel, com esta mensagem: Quando ouvirdes o som da trombeta, dizei: Absalão é rei em Hebron!
11 Apsalom Hebronɨn zuir dughiamɨn, a Jerusalemɨn 200plan gumazibar diazɨ, me a ko zui. Gumazir kaba, bizir a damuasava nɨghnɨzim me a gɨfozir puvatɨ, egha puram an gɨn zui.
11 Ora, tinham partido de Jerusalém com Absalão duzentos homens, convidados por ele, que o seguiam com simplicidade de coração, sem nada suspeitar.
12 Me ghua Hebronɨn otivigha, Apsalom ofabagh ami. An ofan kabagh amir dughiamɨn, a Gilon gumazir mam Ahitofel, a inigh izasa gumazir maba amangizɨ, me Gilon nguibar ekiamɨn ghue. Ahitofel, a gumazir nɨghnɨzir aghuiba isa Atrivim Devit ganɨdibar mav. A uan nguibam Gilo ategha Apsalom bagha ize. Dughiar kamɨn, Apsalomɨn nɨghnɨzir kurar an averara amiba ekɨva zui. Ezɨ an gɨn zuir gumazibar dɨbobonim ghuavanagavɨra iti.
12 Enquanto oferecia os sacrifícios, Absalão mandou chamar também Aquitofel, gilonita, conselheiro de Davi, à sua cidade de Gilo. E assim a conjuração se fortificava e se tornava cada vez mais numerosa em torno de Absalão.
13 Ezɨ abuir gumazir mam iza kamaghɨn Devit mɨgei, “Datɨrɨghɨn Israelian gumazamizibar navir averiaba, bar moghɨra Apsalom baghavɨra iti.”
13 Vieram então anunciar a Davi: Os israelitas aderem a Absalão!
14 Ezɨ Devit kamaghɨn uan ingangarir gumazir dapanir Jerusalemɨn itibav gɨa ghaze, “Aria, ia dɨkavigh e zuamɨram Jerusalem ategh areka. Puvatɨghtɨ, Apsalom e mɨsueghtɨ e bar arɨghiregham. E zuamɨram areka, e suighsuightɨma, Apsalom uan adarazi ko izɨ en nguibar ekiam gasɨghasɨgh, en gumazamizibav sueghtɨ me arɨghiregham.”
14 Davi disse então a todos os que estavam com ele em Jerusalém: Vamos, fujamos, porque não podemos de outro modo escapar a Absalão! Apressai-vos e parti, não suceda que ele nos surpreenda de repente, e nos inflija a ruína, passando a cidade ao fio da espada.
15 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumazir dapaniba a ikaragha ghaze, “Are, atrivim en gumazir ekiam, nɨ bizir tizim damuasa mɨgei, e a damuam.”
15 Os servos do rei disseram-lhe: Faça-se como ordenar o rei, meu senhor; somos teus servos.
16 Kamaghɨn amizɨ, atrivim uan dɨpenimɨn itir darazi ko an ingangarir gumazir dapaniba, me dɨkavigha Jerusalem ategha uan suebar zui. Egha atrivim uan amuir dozir 10pla ataghizɨ, me atrivimɨn dɨpenimɨn gara iti.
16 O rei partiu a pé com toda a sua família, mas deixou dez concubinas para guardar o palácio.
17 Atrivim uan adarazi ko me Jerusalem ategha ghua, nguibar ekiamɨn itir dɨpenir bar abuan dazighiamɨn itimɨn boroghɨn tuivighav iti.
17 O rei saiu, pois, a pé com todos os seus servos, e se detiveram na última casa.
18 Egha atrivim tughav ikia garima, an ingangarir gumazir dapaniba ko a geghuva an faragha zuir mɨdorozir gumaziba, me a gitagha voroghɨra dɨka arua zui, ezɨ Keret ko, Peletian adarazi ko Getɨn nguibar ekiamɨn mɨdorozir gumazir 600pla, me uaghan a ko zui. Fomɨra 600plan mɨdorozir gumazir kaba me Devit ko Getɨn nguibar ekiamɨn ike, me uaghan an gɨn ize.
18 Todo o seu exército desfilava ao seu lado; os cereteus, os feleteus e todos os geteus, em número de seiscentos homens que o tinham seguido desde Get, todos marchavam diante do rei.
19 Ezɨ atrivim kamaghɨn Getɨn mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim Itai mɨgɨa ghaze, “Nɨ tizim bagha e ko mangasa? Nɨ kantrin igharazimɨn gumazim, nɨ iza kagh iti, nɨn nguibam saghon iti. Kamaghɨn nɨ uamategh Jerusalemɨn mangɨva Atrivim Apsalom ko ikɨ.
19 O rei disse a Etai, o geteu: Por que vens também tu conosco? Volta e fica com o {novo} rei, pois és um estrangeiro, e mesmo um exilado de tua terra.
20 Nɨ dughiar otevimra kagh ike, kamaghɨn, kɨ nɨ damutɨ nɨ nguibar kam ategh pura e ko daruan kogham. E pura tintinibar ikɨ daruam. Kamaghɨn, nɨ uan mɨdorozir gumaziba inigh uamategh mangɨtɨ deragham. Ikiavɨra Itir Godɨn apangkuvim ko an arazir a ia baghavɨra itim, guizbangɨra ia ko zurara ikɨ.”
20 Chegaste ontem, e hoje vou fazer que andes errante conosco, não sabendo eu mesmo aonde vou? Volta. Toma os teus contigo, e que o Senhor seja misericordioso e fiel para contigo.
21 Ezɨ Itai kamaghɨn Devitɨn akam ikaragha ghaze, “O atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ziam, ko nɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, kɨ zurara nɨ ko ikiam. Nɨ nguibar manamɨn mangɨtɨ, kɨ uaghan an mangam. Egh me nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremegham, me uaghan na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
21 Mas Etai respondeu ao rei: Pela vida do Senhor, e pela vida do rei, meu senhor! Onde estiver o meu senhor e rei, ali estará também o teu servo, tanto para a morte como para a vida.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn a mɨgei, “A dera, ia e ko mangam.” Kamaghɨn amizɨ, Itai uan mɨdorozir gumaziba ko men amuiroghboriba ko, me faragha zuir darazir gɨn zui.
22 Está bem, disse Davi, passa. E Etai, o geteu, desfilou com todos os seus homens e com toda a sua comitiva.
23 Devit uan adarazi ko me Jerusalem ataghɨrazir dughiamɨn, kantrin aven itir gumazamiziba bar moghɨra puvɨram azi. Ezɨ atrivim uan adarazi ko me Kidronɨn Fanem giregha gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn amadaghan zui.
23 E estando o rei junto do Cedron, enquanto desfilava o povo diante dele, tomando o caminho da oliveira do deserto, toda a terra chorava em alta voz.
24 Devit tughav ikia garima, gumazamiziba arua zuima, ofa gamir gumazimning Sadok ko Abiatar, ko Livaiba me uaghan me ko zui. Livaiba Godɨn Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam gisaghpugha iza nguazim gatɨ, egha uam a gisaghpuzir puvatɨgha, ikia ghuava dughiar gumazamiziba bar Jerusalem ataghizimɨn oto.
24 Veio também Sadoc com todos os seus levitas, trazendo a arca da aliança de Deus. Depuseram-na, enquanto Abiatar subia, e até que tivesse passado todo o povo que tinha saído da cidade.
25 Ezɨ atrivim kamaghɨn Sadok mɨgei, “Nɨ Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam inigh uamategh nguibar ekiamɨn mangɨ. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God na gifuegh, egh nan amamangatɨghtɨ kɨ ua izɨ, Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam ko Purirpenir a itimɨn ganam.
25 Disse então o rei a Sadoc: Reconduz a arca de Deus à cidade. Se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me reconduzirá e me fará revê-la, bem como o lugar de sua habitação.
26 Kɨ pura iti. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God na gakueghan kogham, a dera, a bizir tizimɨn na damusɨ a puram a damu.”
26 Mas se disser que não quer mais saber de mim, eis-me aqui; faça de mim o que lhe aprouver.
27 Egha Devit ua kamaghɨn ofa gamir gumazim Sadok mɨgei, “Nɨ nan akam deragha a gɨfos, o puvatɨ? Kɨ kamaghɨn mɨgei. Nɨ uan otarim Ahimas ko Abiatarɨn otarim Jonatan, aning inigh ia uamategh navir amɨrizim sara nguibar ekiamɨn mangɨ.
27 O rei disse ainda a Sadoc: Vede: tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade com Aquimaas, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Nɨ oragh, kɨ mangɨva gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn otogh, fanem gira zuir danganimɨn boroghɨn ikɨ ia mɨzuamam. Eghtɨ ia bizir Jerusalemɨn otiviziba dar akam na bagh anemadagh.”
28 Eu vou arrastar-me pelas campinas do deserto, esperando que me mandeis notícias.
29 Ezɨ Sadok ko Abiatar Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiam inigha uamategha Jerusalemɨn ghugha iti.
29 Sadoc e Abiatar reconduziram, pois, a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Ezɨ Atrivim Devit bar osemegha uan dagarir asuamning suegha uan dapanim avaragha azia Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghuavanadi. Ezɨ an gɨn zuir darasi, uaghan uan dapaniba avegha azia ghuavanadi.
30 Davi subiu chorando o monte das Oliveiras, cabeça coberta e descalço. Todo o povo que o acompanhava subia também chorando, com a cabeça coberta.
31 Ezɨ Devit kamaghɨn oraki, “Ahitofel Apsalom ko an gɨn zuir darazir akurvaghasa ghu.”
31 Foi anunciado a Davi que Aquitofel estava também entre os conjurados de Absalão. Davi disse: Fazei que se frustrem, ó Senhor, meu Deus, os desígnios de Aquitofel!
32 Me ghua mɨghsɨamɨn orazimɨn otifi, kar danganir me Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fem. Ezɨ Devitɨn namakar mam iza a bato, an ziam Husai, an Arkan ikɨzimɨn gumazim. An apangkuvir ekiam Devitɨn ikia uan korotiam abigha nguazim uan dapanim gaghui.
32 Ora, chegando Davi ao cume do monte, no lugar onde se adorava Deus, veio-lhe ao encontro Cusai, o araquita, com a túnica em farrapos e a cabeça coberta de pó.
33 Ezɨ Devit an ganigha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ na ko izɨtɨ, kɨ nɨn akurvaghsɨ ingangarir ekiatam damigham.
33 Davi disse-lhe: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado;
34 Egh nɨ nan akurvaghsɨ, nɨ uamategh nguibar ekiamɨn mangɨ, Apsalomɨn ganigh kamaghɨn a mɨkɨm, ‘O atrivim, kɨ fomɨra nɨghnɨzir aghuiba nɨn afeziam ganɨngi, egha datɨrɨghɨn kɨ nɨn ingangarir gumazimɨn otivasa.’ Nɨ kamaghɨn damightɨ, nɨghnɨzir nɨ Apsalom ganɨdir kam, a Ahitofel Apsalom ganɨngizir nɨghnɨzim atugham.
34 mas se voltares à cidade e disseres a Absalão: eu quero ser, ó rei, teu servo, como fui outrora servo de teu pai; doravante servir-te-ei a ti - então desconcertarás a meu favor o desígnio de Aquitofel.
35 Nɨ oragh. Ofa gamir gumazir pumuning, Sadok ko Abiatar, aning uaghan Jerusalemɨn iti. Nɨ atrivimɨn dɨpenimɨn oraghizir biziba, bar adar gun aning mɨkemegh.
35 Terás lá contigo os sacerdotes Sadoc e Abiatar, a quem comunicarás tudo o que souberes no palácio real.
36 Sadokɨn otarim Ahimas, ko Abiatarɨn otarim Jonatan, aning uaghan uan afeziamning ko iti. Nɨ oraghizir mɨgɨrɨgɨaba aning mɨkemeghtɨ aning izɨ na mɨkɨmam.”
36 Com eles estão os seus dois filhos, Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me transmitireis tudo o que ouvirdes.
37 Ezɨ Devitɨn namakam Husai, an akamɨn gɨn ghua uamategha Jerusalemɨn ghu. Husai ghua Jerusalemɨn otozɨma, Apsalom uaghan iza nguibar ekiamɨn oto.
37 E Cusai, amigo de Davi, voltou para a cidade, no momento em que Absalão fazia a sua entrada em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.