2 Samuel 15
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA
1 Ezɨ bizir kabar gɨn, Apsalom karisɨn mam ko, hoziar maba ko 50plan gumazir a geghuv an daroribar faragh mangamiba ini.
1 Depois disto, Absalão fez aparelhar para si um carro e cavalos e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 A dughiaba vaghvagha bar mɨzarazibar, dɨkava ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn zuir tuavir mɨriamɨn tuivav iti. Eghtɨ gumazir manam osɨmtɨzim ikɨva anekɨrsɨ atrivim bagh izɨtɨ, Apsalom an diagh kamaghɨn an azaragham, “Nɨ nguibar manamɨn gumazim?”
2 Levantando-se Absalão pela manhã, parava à entrada da porta; e a todo homem que tinha alguma demanda para vir ao rei a juízo, o chamava Absalão a si e lhe dizia: De que cidade és tu? Ele respondia: De tal tribo de Israel é teu servo.
3 Ezɨ Apsalom gumazir kamɨn osɨmtɨzimɨn mɨngarim gɨfogha, kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ oragh, nɨn akaba bar guizbangɨra, egha dera. Ezɨ noki, atrivim deravɨra nɨn akaba baraghamin gumazitam amɨsevezir puvatɨ.”
3 Então, Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não tens quem te ouça da parte do rei.
4 Egha Apsalom dughiabar zurara kamaghɨn gumazibav gei, “Tav ti na mɨsevezɨ kɨ jasɨn otogha deraghai. Egh kɨ gumazibar osɨmtɨziba kotɨn da tuisɨgha deraghavɨra da akɨrai. Kɨ uabɨ jasɨn otivasa ifonge.”
4 Dizia mais Absalão: Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que lhe fizesse justiça!
5 Egh uaghan, gumazitam an ganigh a bagh izɨ ziar ekiam a danɨngɨsɨ uan teviba apɨrsɨ damutɨ, a zuamɨra uan dafarimning an amadagh a muigh an toram.
5 Também, quando alguém se chegava para inclinar-se diante dele, ele estendia a mão, pegava-o e o beijava.
6 Gumazamizir uan osɨmtɨziba inigha atrivim bagha zuiba, Apsalom arazir kamra me gami. An arazir kamɨn Israelian gumazamiziba, bar men nɨghnɨzibagh etui.
6 Desta maneira fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo e, assim, ele furtava o coração dos homens de Israel.
7 Azenir 4pla gɨvazɨma, Apsalom ghua kamaghɨn Atrivim Devit mɨgei, “Ga uaning, nɨ na teghtɨma kɨ uamategh Hebronɨn mangɨ, akar dɨkɨrɨzir kɨ Ikiavɨra Itir God gamizir mam damightɨ, an otoka.
7 Ao cabo de quatro anos, disse Absalão ao rei: Deixa-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao Senhor .
8 Kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ Sirian kantrin aven itir nguibam Gesurɨn ikia, egha Ikiavɨra Itir God bagha akam akɨra ghaze, a ua na inigh Jerusalemɨn mangɨghtɨ, kɨ Hebronɨn nguibamɨn an ziam fam.”
8 Porque, morando em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor me fizer tornar a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .
9 Ezɨ atrivim a mɨgɨa ghaze, “Nɨ navir amɨrizim sara mangɨ.” Ezɨ Apsalom uamategha Hebronɨn ghu.
9 Então, lhe disse o rei: Vai-te em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Apsalom uaghan Israelian anababa bar me mɨkɨmasa modogha gumaziba amangi. Ezɨ me kamaghɨn Israelia mɨgei, “Ia sɨghar ararem baragh maghɨra, kamaghɨn dɨm mɨkɨm, Apsalom Hebronɨn ikia atrivimɨn otogha gɨfa.”
10 Enviou Absalão emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som das trombetas, direis: Absalão é rei em Hebrom!
11 Apsalom Hebronɨn zuir dughiamɨn, a Jerusalemɨn 200plan gumazibar diazɨ, me a ko zui. Gumazir kaba, bizir a damuasava nɨghnɨzim me a gɨfozir puvatɨ, egha puram an gɨn zui.
11 De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele negócio.
12 Me ghua Hebronɨn otivigha, Apsalom ofabagh ami. An ofan kabagh amir dughiamɨn, a Gilon gumazir mam Ahitofel, a inigh izasa gumazir maba amangizɨ, me Gilon nguibar ekiamɨn ghue. Ahitofel, a gumazir nɨghnɨzir aghuiba isa Atrivim Devit ganɨdibar mav. A uan nguibam Gilo ategha Apsalom bagha ize. Dughiar kamɨn, Apsalomɨn nɨghnɨzir kurar an averara amiba ekɨva zui. Ezɨ an gɨn zuir gumazibar dɨbobonim ghuavanagavɨra iti.
12 Também Absalão mandou vir Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo; enquanto ele oferecia os seus sacrifícios, tornou-se poderosa a conspirata, e crescia em número o povo que tomava o partido de Absalão.
13 Ezɨ abuir gumazir mam iza kamaghɨn Devit mɨgei, “Datɨrɨghɨn Israelian gumazamizibar navir averiaba, bar moghɨra Apsalom baghavɨra iti.”
13 Então, veio um mensageiro a Davi, dizendo: Todo o povo de Israel segue decididamente a Absalão.
14 Ezɨ Devit kamaghɨn uan ingangarir gumazir dapanir Jerusalemɨn itibav gɨa ghaze, “Aria, ia dɨkavigh e zuamɨram Jerusalem ategh areka. Puvatɨghtɨ, Apsalom e mɨsueghtɨ e bar arɨghiregham. E zuamɨram areka, e suighsuightɨma, Apsalom uan adarazi ko izɨ en nguibar ekiam gasɨghasɨgh, en gumazamizibav sueghtɨ me arɨghiregham.”
14 Disse, pois, Davi a todos os seus homens que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque não poderemos salvar-nos de Absalão. Dai-vos pressa a sair, para que não nos alcance de súbito, lance sobre nós algum mal e fira a cidade a fio de espada.
15 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumazir dapaniba a ikaragha ghaze, “Are, atrivim en gumazir ekiam, nɨ bizir tizim damuasa mɨgei, e a damuam.”
15 Então, os homens do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos, para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Kamaghɨn amizɨ, atrivim uan dɨpenimɨn itir darazi ko an ingangarir gumazir dapaniba, me dɨkavigha Jerusalem ategha uan suebar zui. Egha atrivim uan amuir dozir 10pla ataghizɨ, me atrivimɨn dɨpenimɨn gara iti.
16 Saiu o rei, e todos os de sua casa o seguiram; deixou, porém, o rei dez concubinas, para cuidarem da casa.
17 Atrivim uan adarazi ko me Jerusalem ategha ghua, nguibar ekiamɨn itir dɨpenir bar abuan dazighiamɨn itimɨn boroghɨn tuivighav iti.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo após ele, pararam na última casa.
18 Egha atrivim tughav ikia garima, an ingangarir gumazir dapaniba ko a geghuva an faragha zuir mɨdorozir gumaziba, me a gitagha voroghɨra dɨka arua zui, ezɨ Keret ko, Peletian adarazi ko Getɨn nguibar ekiamɨn mɨdorozir gumazir 600pla, me uaghan a ko zui. Fomɨra 600plan mɨdorozir gumazir kaba me Devit ko Getɨn nguibar ekiamɨn ike, me uaghan an gɨn ize.
18 Todos os seus homens passaram ao pé dele; também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram adiante do rei.
19 Ezɨ atrivim kamaghɨn Getɨn mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim Itai mɨgɨa ghaze, “Nɨ tizim bagha e ko mangasa? Nɨ kantrin igharazimɨn gumazim, nɨ iza kagh iti, nɨn nguibam saghon iti. Kamaghɨn nɨ uamategh Jerusalemɨn mangɨva Atrivim Apsalom ko ikɨ.
19 Disse, pois, o rei a Itai, o geteu: Por que irias também tu conosco? Volta e fica-te com quem vier a ser o rei, porque és estrangeiro e desterrado de tua pátria.
20 Nɨ dughiar otevimra kagh ike, kamaghɨn, kɨ nɨ damutɨ nɨ nguibar kam ategh pura e ko daruan kogham. E pura tintinibar ikɨ daruam. Kamaghɨn, nɨ uan mɨdorozir gumaziba inigh uamategh mangɨtɨ deragham. Ikiavɨra Itir Godɨn apangkuvim ko an arazir a ia baghavɨra itim, guizbangɨra ia ko zurara ikɨ.”
20 Chegaste ontem, e já te levaria eu, hoje, conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volta, pois, e faze voltar a teus irmãos contigo. E contigo sejam misericórdia e fidelidade.
21 Ezɨ Itai kamaghɨn Devitɨn akam ikaragha ghaze, “O atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ziam, ko nɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, kɨ zurara nɨ ko ikiam. Nɨ nguibar manamɨn mangɨtɨ, kɨ uaghan an mangam. Egh me nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremegham, me uaghan na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
21 Respondeu, porém, Itai ao rei: Tão certo como vive o Senhor , e como vive o rei, meu senhor, no lugar em que estiver o rei, meu senhor, seja para morte seja para vida, lá estará também o teu servo.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn a mɨgei, “A dera, ia e ko mangam.” Kamaghɨn amizɨ, Itai uan mɨdorozir gumaziba ko men amuiroghboriba ko, me faragha zuir darazir gɨn zui.
22 Então, disse Davi a Itai: Vai e passa adiante. Assim, passou Itai, o geteu, e todos os seus homens, e todas as crianças que estavam com ele.
23 Devit uan adarazi ko me Jerusalem ataghɨrazir dughiamɨn, kantrin aven itir gumazamiziba bar moghɨra puvɨram azi. Ezɨ atrivim uan adarazi ko me Kidronɨn Fanem giregha gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn amadaghan zui.
23 Toda a terra chorava em alta voz; e todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.
24 Devit tughav ikia garima, gumazamiziba arua zuima, ofa gamir gumazimning Sadok ko Abiatar, ko Livaiba me uaghan me ko zui. Livaiba Godɨn Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam gisaghpugha iza nguazim gatɨ, egha uam a gisaghpuzir puvatɨgha, ikia ghuava dughiar gumazamiziba bar Jerusalem ataghizimɨn oto.
24 Eis que Abiatar subiu, e também Zadoque, e com este todos os levitas que levavam a arca da Aliança de Deus; puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Ezɨ atrivim kamaghɨn Sadok mɨgei, “Nɨ Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam inigh uamategh nguibar ekiamɨn mangɨ. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God na gifuegh, egh nan amamangatɨghtɨ kɨ ua izɨ, Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam ko Purirpenir a itimɨn ganam.
25 Então, disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade. Se achar eu graça aos olhos do Senhor , ele me fará voltar para lá e me deixará ver assim a arca como a sua habitação.
26 Kɨ pura iti. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God na gakueghan kogham, a dera, a bizir tizimɨn na damusɨ a puram a damu.”
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti, eis-me aqui; faça de mim como melhor lhe parecer.
27 Egha Devit ua kamaghɨn ofa gamir gumazim Sadok mɨgei, “Nɨ nan akam deragha a gɨfos, o puvatɨ? Kɨ kamaghɨn mɨgei. Nɨ uan otarim Ahimas ko Abiatarɨn otarim Jonatan, aning inigh ia uamategh navir amɨrizim sara nguibar ekiamɨn mangɨ.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Ó vidente, tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade, e convosco também vossos dois filhos, Aimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Nɨ oragh, kɨ mangɨva gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn otogh, fanem gira zuir danganimɨn boroghɨn ikɨ ia mɨzuamam. Eghtɨ ia bizir Jerusalemɨn otiviziba dar akam na bagh anemadagh.”
28 Olhai que me demorarei nos vaus do deserto até que me venham informações vossas.
29 Ezɨ Sadok ko Abiatar Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiam inigha uamategha Jerusalemɨn ghugha iti.
29 Zadoque, pois, e Abiatar levaram a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Ezɨ Atrivim Devit bar osemegha uan dagarir asuamning suegha uan dapanim avaragha azia Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghuavanadi. Ezɨ an gɨn zuir darasi, uaghan uan dapaniba avegha azia ghuavanadi.
30 Seguiu Davi pela encosta das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço; todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.
31 Ezɨ Devit kamaghɨn oraki, “Ahitofel Apsalom ko an gɨn zuir darazir akurvaghasa ghu.”
31 Então, fizeram saber a Davi, dizendo: Aitofel está entre os que conspiram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor , peço-te que transtornes em loucura o conselho de Aitofel.
32 Me ghua mɨghsɨamɨn orazimɨn otifi, kar danganir me Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fem. Ezɨ Devitɨn namakar mam iza a bato, an ziam Husai, an Arkan ikɨzimɨn gumazim. An apangkuvir ekiam Devitɨn ikia uan korotiam abigha nguazim uan dapanim gaghui.
32 Ao chegar Davi ao cimo, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e terra sobre a cabeça.
33 Ezɨ Devit an ganigha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ na ko izɨtɨ, kɨ nɨn akurvaghsɨ ingangarir ekiatam damigham.
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado.
34 Egh nɨ nan akurvaghsɨ, nɨ uamategh nguibar ekiamɨn mangɨ, Apsalomɨn ganigh kamaghɨn a mɨkɨm, ‘O atrivim, kɨ fomɨra nɨghnɨzir aghuiba nɨn afeziam ganɨngi, egha datɨrɨghɨn kɨ nɨn ingangarir gumazimɨn otivasa.’ Nɨ kamaghɨn damightɨ, nɨghnɨzir nɨ Apsalom ganɨdir kam, a Ahitofel Apsalom ganɨngizir nɨghnɨzim atugham.
34 Porém, se voltares para a cidade e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo, como fui, dantes, servo de teu pai, assim, agora, serei teu servo, dissipar-me-ás, então, o conselho de Aitofel.
35 Nɨ oragh. Ofa gamir gumazir pumuning, Sadok ko Abiatar, aning uaghan Jerusalemɨn iti. Nɨ atrivimɨn dɨpenimɨn oraghizir biziba, bar adar gun aning mɨkemegh.
35 Tens lá contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes. Todas as coisas, pois, que ouvires da casa do rei farás saber a esses sacerdotes.
36 Sadokɨn otarim Ahimas, ko Abiatarɨn otarim Jonatan, aning uaghan uan afeziamning ko iti. Nɨ oraghizir mɨgɨrɨgɨaba aning mɨkemeghtɨ aning izɨ na mɨkɨmam.”
36 Lá estão com eles seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por meio deles, me mandareis notícias de todas as coisas que ouvirdes.
37 Ezɨ Devitɨn namakam Husai, an akamɨn gɨn ghua uamategha Jerusalemɨn ghu. Husai ghua Jerusalemɨn otozɨma, Apsalom uaghan iza nguibar ekiamɨn oto.
37 Husai, pois, amigo de Davi, veio para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.