2 Samuel 15
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Ezɨ bizir kabar gɨn, Apsalom karisɨn mam ko, hoziar maba ko 50plan gumazir a geghuv an daroribar faragh mangamiba ini.
1 E sucedeu, depois disso, que Absalão preparou para si carruagens e cavalos, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 A dughiaba vaghvagha bar mɨzarazibar, dɨkava ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn zuir tuavir mɨriamɨn tuivav iti. Eghtɨ gumazir manam osɨmtɨzim ikɨva anekɨrsɨ atrivim bagh izɨtɨ, Apsalom an diagh kamaghɨn an azaragham, “Nɨ nguibar manamɨn gumazim?”
2 E Absalão se levantou cedo, e se pôs ao lado do caminho do portão; e assim foi que, quando qualquer homem que tinha uma controvérsia vinha até o rei para juízo, então Absalão o chamava, e dizia: De que cidade és tu? E ele dizia: O teu servo é de uma das tribos de Israel.
3 Ezɨ Apsalom gumazir kamɨn osɨmtɨzimɨn mɨngarim gɨfogha, kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ oragh, nɨn akaba bar guizbangɨra, egha dera. Ezɨ noki, atrivim deravɨra nɨn akaba baraghamin gumazitam amɨsevezir puvatɨ.”
3 E Absalão lhe dizia: Vê, as tuas questões são boas e retas; porém não há homem algum designado pelo rei para te ouvir.
4 Egha Apsalom dughiabar zurara kamaghɨn gumazibav gei, “Tav ti na mɨsevezɨ kɨ jasɨn otogha deraghai. Egh kɨ gumazibar osɨmtɨziba kotɨn da tuisɨgha deraghavɨra da akɨrai. Kɨ uabɨ jasɨn otivasa ifonge.”
4 Absalão disse ainda: Ah se eu fosse feito juiz na terra, para que cada homem que tivesse qualquer processo ou causa pudesse vir até mim, e eu lhe faria justiça!
5 Egh uaghan, gumazitam an ganigh a bagh izɨ ziar ekiam a danɨngɨsɨ uan teviba apɨrsɨ damutɨ, a zuamɨra uan dafarimning an amadagh a muigh an toram.
5 E assim foi que, quando qualquer homem dele se aproximava para lhe prestar reverência, ele estendia a sua mão, pegava-o e o beijava.
6 Gumazamizir uan osɨmtɨziba inigha atrivim bagha zuiba, Apsalom arazir kamra me gami. An arazir kamɨn Israelian gumazamiziba, bar men nɨghnɨzibagh etui.
6 E deste modo fazia Absalão a todo o Israel que vinha até o rei para juízo; assim Absalão roubou os corações dos homens de Israel.
7 Azenir 4pla gɨvazɨma, Apsalom ghua kamaghɨn Atrivim Devit mɨgei, “Ga uaning, nɨ na teghtɨma kɨ uamategh Hebronɨn mangɨ, akar dɨkɨrɨzir kɨ Ikiavɨra Itir God gamizir mam damightɨ, an otoka.
7 E sucedeu que, depois de quarenta anos, Absalão disse ao rei: Rogo-te, deixa-me ir pagar o meu voto, o qual votei ao SENHOR, em Hebrom.
8 Kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ Sirian kantrin aven itir nguibam Gesurɨn ikia, egha Ikiavɨra Itir God bagha akam akɨra ghaze, a ua na inigh Jerusalemɨn mangɨghtɨ, kɨ Hebronɨn nguibamɨn an ziam fam.”
8 Porque o teu servo votou um voto enquanto eu permaneci em Gesur, na Síria, dizendo: Se o SENHOR me trouxer de volta a Jerusalém, então servirei o SENHOR.
9 Ezɨ atrivim a mɨgɨa ghaze, “Nɨ navir amɨrizim sara mangɨ.” Ezɨ Apsalom uamategha Hebronɨn ghu.
9 E o rei disse a ele: Vai em paz. Então ele se levantou e seguiu para Hebrom.
10 Apsalom uaghan Israelian anababa bar me mɨkɨmasa modogha gumaziba amangi. Ezɨ me kamaghɨn Israelia mɨgei, “Ia sɨghar ararem baragh maghɨra, kamaghɨn dɨm mɨkɨm, Apsalom Hebronɨn ikia atrivimɨn otogha gɨfa.”
10 Absalão, no entanto, enviou espiões a todas as tribos de Israel, dizendo: Tão logo ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Apsalom Hebronɨn zuir dughiamɨn, a Jerusalemɨn 200plan gumazibar diazɨ, me a ko zui. Gumazir kaba, bizir a damuasava nɨghnɨzim me a gɨfozir puvatɨ, egha puram an gɨn zui.
11 E com Absalão foram duzentos homens de Jerusalém, que foram chamados; e eles foram na sua simplicidade, e não sabiam de nada.
12 Me ghua Hebronɨn otivigha, Apsalom ofabagh ami. An ofan kabagh amir dughiamɨn, a Gilon gumazir mam Ahitofel, a inigh izasa gumazir maba amangizɨ, me Gilon nguibar ekiamɨn ghue. Ahitofel, a gumazir nɨghnɨzir aghuiba isa Atrivim Devit ganɨdibar mav. A uan nguibam Gilo ategha Apsalom bagha ize. Dughiar kamɨn, Apsalomɨn nɨghnɨzir kurar an averara amiba ekɨva zui. Ezɨ an gɨn zuir gumazibar dɨbobonim ghuavanagavɨra iti.
12 E Absalão enviou a Aitofel, o gilonita, o conselheiro de Davi, da sua cidade de Giló, enquanto ele oferecia sacrifícios. E a conspiração foi forte; porque o povo aumentava continuamente com Absalão.
13 Ezɨ abuir gumazir mam iza kamaghɨn Devit mɨgei, “Datɨrɨghɨn Israelian gumazamizibar navir averiaba, bar moghɨra Apsalom baghavɨra iti.”
13 E ali chegou um mensageiro a Davi, dizendo: Os corações dos homens de Israel estão com Absalão.
14 Ezɨ Devit kamaghɨn uan ingangarir gumazir dapanir Jerusalemɨn itibav gɨa ghaze, “Aria, ia dɨkavigh e zuamɨram Jerusalem ategh areka. Puvatɨghtɨ, Apsalom e mɨsueghtɨ e bar arɨghiregham. E zuamɨram areka, e suighsuightɨma, Apsalom uan adarazi ko izɨ en nguibar ekiam gasɨghasɨgh, en gumazamizibav sueghtɨ me arɨghiregham.”
14 E Davi disse a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos e fujamos; pois, de outra sorte, não escaparemos de Absalão; apressai-vos para partir, para que ele não nos alcance subitamente, e traga o mal sobre nós, e fira a cidade com o fio da espada.
15 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumazir dapaniba a ikaragha ghaze, “Are, atrivim en gumazir ekiam, nɨ bizir tizim damuasa mɨgei, e a damuam.”
15 E os servos do rei disseram ao rei: Eis que os teus servos estão prontos para fazer qualquer coisa que o meu senhor, o rei, indicar.
16 Kamaghɨn amizɨ, atrivim uan dɨpenimɨn itir darazi ko an ingangarir gumazir dapaniba, me dɨkavigha Jerusalem ategha uan suebar zui. Egha atrivim uan amuir dozir 10pla ataghizɨ, me atrivimɨn dɨpenimɨn gara iti.
16 E o rei seguiu, e após ele toda a sua casa. E o rei deixou dez mulheres, as quais eram concubinas, para cuidar da casa.
17 Atrivim uan adarazi ko me Jerusalem ategha ghua, nguibar ekiamɨn itir dɨpenir bar abuan dazighiamɨn itimɨn boroghɨn tuivighav iti.
17 E o rei se foi, e após ele todo o povo, e esperou em um local afastado.
18 Egha atrivim tughav ikia garima, an ingangarir gumazir dapaniba ko a geghuva an faragha zuir mɨdorozir gumaziba, me a gitagha voroghɨra dɨka arua zui, ezɨ Keret ko, Peletian adarazi ko Getɨn nguibar ekiamɨn mɨdorozir gumazir 600pla, me uaghan a ko zui. Fomɨra 600plan mɨdorozir gumazir kaba me Devit ko Getɨn nguibar ekiamɨn ike, me uaghan an gɨn ize.
18 E todos os seus servos passaram adiante dele; e todos os quereteus, e todos os peleteus e todos os geteus, seiscentos homens, os quais vieram atrás dele desde Gate, passaram adiante do rei.
19 Ezɨ atrivim kamaghɨn Getɨn mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim Itai mɨgɨa ghaze, “Nɨ tizim bagha e ko mangasa? Nɨ kantrin igharazimɨn gumazim, nɨ iza kagh iti, nɨn nguibam saghon iti. Kamaghɨn nɨ uamategh Jerusalemɨn mangɨva Atrivim Apsalom ko ikɨ.
19 Então disse o rei a Itai, o geteu: Por que tu vais também conosco? Retorna ao teu lugar, e permanece com o rei; porque tu és um estrangeiro, e também um exilado.
20 Nɨ dughiar otevimra kagh ike, kamaghɨn, kɨ nɨ damutɨ nɨ nguibar kam ategh pura e ko daruan kogham. E pura tintinibar ikɨ daruam. Kamaghɨn, nɨ uan mɨdorozir gumaziba inigh uamategh mangɨtɨ deragham. Ikiavɨra Itir Godɨn apangkuvim ko an arazir a ia baghavɨra itim, guizbangɨra ia ko zurara ikɨ.”
20 Posto que vieste somente ontem, deveria eu, hoje, fazer-te subir e descer conosco? Vendo que vou para onde posso, retorna, e traz de volta os teus irmãos; misericórdia e verdade sejam contigo.
21 Ezɨ Itai kamaghɨn Devitɨn akam ikaragha ghaze, “O atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ziam, ko nɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, kɨ zurara nɨ ko ikiam. Nɨ nguibar manamɨn mangɨtɨ, kɨ uaghan an mangam. Egh me nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremegham, me uaghan na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
21 E Itai respondeu ao rei, e disse: Como o SENHOR vive, e como o meu senhor, o rei, vive, certamente no lugar em que o senhor, o rei, estiver, seja na morte ou vida, ali também estará o teu servo.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn a mɨgei, “A dera, ia e ko mangam.” Kamaghɨn amizɨ, Itai uan mɨdorozir gumaziba ko men amuiroghboriba ko, me faragha zuir darazir gɨn zui.
22 E Davi disse a Itai: Vai e atravessa. E Itai, o geteu, atravessou, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que estavam com ele.
23 Devit uan adarazi ko me Jerusalem ataghɨrazir dughiamɨn, kantrin aven itir gumazamiziba bar moghɨra puvɨram azi. Ezɨ atrivim uan adarazi ko me Kidronɨn Fanem giregha gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn amadaghan zui.
23 E toda a terra chorou com voz alta, e todo o povo atravessou; o rei também atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo atravessou, em direção ao caminho do deserto.
24 Devit tughav ikia garima, gumazamiziba arua zuima, ofa gamir gumazimning Sadok ko Abiatar, ko Livaiba me uaghan me ko zui. Livaiba Godɨn Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam gisaghpugha iza nguazim gatɨ, egha uam a gisaghpuzir puvatɨgha, ikia ghuava dughiar gumazamiziba bar Jerusalem ataghizimɨn oto.
24 E eis que também Zadoque, e todos os levitas estavam com ele, carregando a arca do pacto de Deus; e eles assentaram a arca de Deus; e Abiatar subiu, até que todo o povo terminou de sair da cidade.
25 Ezɨ atrivim kamaghɨn Sadok mɨgei, “Nɨ Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam inigh uamategh nguibar ekiamɨn mangɨ. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God na gifuegh, egh nan amamangatɨghtɨ kɨ ua izɨ, Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam ko Purirpenir a itimɨn ganam.
25 E o rei disse a Zadoque: Carrega de novo a arca de Deus para dentro da cidade; se eu achar favor aos olhos do SENHOR, ele me trará de novo, e me mostrará tanto ela, quanto a sua habitação;
26 Kɨ pura iti. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God na gakueghan kogham, a dera, a bizir tizimɨn na damusɨ a puram a damu.”
26 mas se ele assim disser: Não tenho em ti deleite algum; eis que aqui estou, que ele faça comigo como bem lhe parecer.
27 Egha Devit ua kamaghɨn ofa gamir gumazim Sadok mɨgei, “Nɨ nan akam deragha a gɨfos, o puvatɨ? Kɨ kamaghɨn mɨgei. Nɨ uan otarim Ahimas ko Abiatarɨn otarim Jonatan, aning inigh ia uamategh navir amɨrizim sara nguibar ekiamɨn mangɨ.
27 O rei disse também a Zadoque, o sacerdote: Não és tu um vidente? Retorna à cidade em paz, e convosco os vossos dois filhos, Aimaás, o teu filho e Jônatas, o filho de Abiatar.
28 Nɨ oragh, kɨ mangɨva gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn otogh, fanem gira zuir danganimɨn boroghɨn ikɨ ia mɨzuamam. Eghtɨ ia bizir Jerusalemɨn otiviziba dar akam na bagh anemadagh.”
28 Vê que esperarei na planície do deserto, até que ali chegue palavra vinda de ti para me certificar.
29 Ezɨ Sadok ko Abiatar Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiam inigha uamategha Jerusalemɨn ghugha iti.
29 Portanto, Zadoque e Abiatar carregaram a arca de Deus de volta a Jerusalém; e eles esperaram ali.
30 Ezɨ Atrivim Devit bar osemegha uan dagarir asuamning suegha uan dapanim avaragha azia Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghuavanadi. Ezɨ an gɨn zuir darasi, uaghan uan dapaniba avegha azia ghuavanadi.
30 E Davi subiu pela subida do Monte das Oliveiras, e chorava enquanto subia, e tinha a cabeça coberta, e seguia de pés descalços; e todo o povo que estava com ele cobria, cada qual, a sua cabeça, e subiam, chorando enquanto subiam.
31 Ezɨ Devit kamaghɨn oraki, “Ahitofel Apsalom ko an gɨn zuir darazir akurvaghasa ghu.”
31 E contaram a Davi, dizendo: Aitofel está entre os conspiradores de Absalão. E Davi disse: Ó SENHOR, rogo-te, torna em loucura o conselho de Aitofel.
32 Me ghua mɨghsɨamɨn orazimɨn otifi, kar danganir me Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fem. Ezɨ Devitɨn namakar mam iza a bato, an ziam Husai, an Arkan ikɨzimɨn gumazim. An apangkuvir ekiam Devitɨn ikia uan korotiam abigha nguazim uan dapanim gaghui.
32 E sucedeu que, quando Davi chegou ao topo do monte, onde ele adorava a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrá-lo com as suas vestes rasgadas, e terra sobre a sua cabeça;
33 Ezɨ Devit an ganigha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ na ko izɨtɨ, kɨ nɨn akurvaghsɨ ingangarir ekiatam damigham.
33 a quem Davi disse: Se passares adiante comigo, então tu serás um fardo para mim;
34 Egh nɨ nan akurvaghsɨ, nɨ uamategh nguibar ekiamɨn mangɨ, Apsalomɨn ganigh kamaghɨn a mɨkɨm, ‘O atrivim, kɨ fomɨra nɨghnɨzir aghuiba nɨn afeziam ganɨngi, egha datɨrɨghɨn kɨ nɨn ingangarir gumazimɨn otivasa.’ Nɨ kamaghɨn damightɨ, nɨghnɨzir nɨ Apsalom ganɨdir kam, a Ahitofel Apsalom ganɨngizir nɨghnɨzim atugham.
34 mas, se retornares à cidade, e disseres a Absalão, serei teu servo, ó rei; como eu fui servo do teu pai até aqui, assim serei, agora, também teu servo; então poderás derrotar o conselho de Aitofel para mim.
35 Nɨ oragh. Ofa gamir gumazir pumuning, Sadok ko Abiatar, aning uaghan Jerusalemɨn iti. Nɨ atrivimɨn dɨpenimɨn oraghizir biziba, bar adar gun aning mɨkemegh.
35 E não tens tu aí contigo Zadoque e Abiatar, os sacerdotes? Portanto será que qualquer coisa que ouvires da casa do rei, tu a contarás a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes.
36 Sadokɨn otarim Ahimas, ko Abiatarɨn otarim Jonatan, aning uaghan uan afeziamning ko iti. Nɨ oraghizir mɨgɨrɨgɨaba aning mɨkemeghtɨ aning izɨ na mɨkɨmam.”
36 Eis que eles têm ali com eles os seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; e por eles vós enviareis a mim tudo o que puderes ouvir.
37 Ezɨ Devitɨn namakam Husai, an akamɨn gɨn ghua uamategha Jerusalemɨn ghu. Husai ghua Jerusalemɨn otozɨma, Apsalom uaghan iza nguibar ekiamɨn oto.
37 Assim, Husai, o amigo de Davi, entrou na cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.