2 Samuel 11

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ezɨ azeniba vaghvagha, dar dughiar orangtɨziba gɨvasava amima, atriviba uan mɨdorozir gumaziba isa uan apaniba ko mɨsoghasa zui. Ezɨ Devit Amonia mɨsoghasa Joap ko, uan mɨdorozir gumazibar gumazir dapaniba ko Israelian mɨdorozir gumaziba, a bar me amangi. Ezɨ me ghua Amonia mɨsogha me abɨragha, Raban nguibar ekiamɨn mɨdorozim fore. Ezɨ Devit uabɨ mɨdorozim bagha ghuzir puvatɨgha Jerusalemra iti.
1 No ano seguinte, na época em que os reis saíam para a guerra, Davi enviou Joab com seus suboficiais e todo o Israel. Eles devastaram a terra dos amonitas e sitiaram Raba. Davi ficara em Jerusalém.
2 Egha guaratɨzir mamɨn aruem uaghira bar mɨgorima, Devit uan mɨsiamɨn dɨkavigha avughsa uan dɨpenimɨn pɨn itir danganim garui. Egha garima amizir mam uan dɨpenimɨn rua iti. Amizir kam, an ganganiba bar dera.
2 Uma tarde, Davi, levantando-se da cama, passeava pelo terraço de seu palácio. Do alto do terraço avistou uma mulher que se banhava, e que era muito formosa.
3 Ezɨ Devit foghasa, munar amizir manamra rue, egha gumazir mam amadazɨma a foghasa ghu. Ezɨ gumazim ghua an ganigha kamaghɨn fo, kar Batseba, Eliamɨn guivim. A Hitian adarazir gumazir mam Uria, an amuim.
3 Informando-se Davi a respeito dela, disseram-lhe: É Betsabé, filha de Elião, mulher de Urias, o hiteu.
4 Ezɨ Devit gumazir maba amangizɨ me ghua Batseba inigha ize. Dughiar kamɨn, Batseba uan iakɨnibav suegha gɨvagha, uan mɨkarzim zuasa bizibagh ami. Egha Batseba Devit bagha izezɨ, Devit a koma akuizɨ, Batseba gɨn uamategha uan dɨpenimɨn ghu.
4 Então Davi mandou mensageiros que lha trouxessem. Ela veio e Davi dormiu com ela. Ora, a mulher, depois de purificar-se de sua imundície menstrual, voltou para a sua casa,
5 Egha gɨn Batseba borimɨn duirava fo, a navim adai, egha Devit bagha akam amada.
5 e vendo que concebera, mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Ezɨ Devit oregha Joap bagha akam amaga ghaze, “Nɨ Hitian gumazim Uria amadaghtɨ a na bagh izegh.” Ezɨ Joap Devit bagha Uria amadazɨ, a ize.
6 Então Davi enviou uma mensagem a Joab, dizendo-lhe: Manda-me Urias, o hiteu. Joab assim fez.
7 Uria Devit bagha izezɨ, a kamaghɨn an azara, “Joap derazɨ an mɨdorozir gumaziba uaghan dera? Ezɨ mɨdorozim manmaghɨra zui? Me, en apaniba abɨnigham, o?” Ezɨ Uria mɨdorozimɨn otivizir biziba bar a geghani.
7 Quando Urias chegou, Davi pediu-lhe notícias de Joab, do exército e da guerra.
8 Ezɨ Devit Urian mɨgɨa ghaze, “Bar dera, kɨ oregha gɨfa. Nɨ datɨrɨghɨn uan dɨpenimɨn mangɨ dagarimning ruegh avughsɨ.” Ezɨ Uria Atrivim Devit ategha azenan ghuzɨ, Devit gɨn bizir aghuir maba Uria danɨngasa, da isa gumazir mam ganɨngizɨ an ada inigha a bagha zui.
8 E em seguida disse-lhe: Desce à tua casa, e lava os teus pés. Urias saiu do palácio do rei, e este mandou que o seguissem com um presente seu.
9 Ezɨ Uria uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨ. A uan gumazir ekiamɨn gumazir a geghuviba ko, me atrivimɨn dɨpenimɨn tiar akar mɨriamɨn akui.
9 Mas Urias não desceu à sua casa; dormiu à porta do palácio com os demais servos de seu amo.
10 Ezɨ Devit orazi, Uria uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨzɨ, Devit ghuava a mɨgei, “Nɨ tizim bagha uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨ? Nɨ dughiar ruarimɨn mɨdorozimɨn ikia uan dɨpenimɨn ikezir puvatɨ.”
10 Comunicaram-no a Davi: Urias não foi à sua casa. O rei então lhe disse: Não voltaste porventura de uma viagem? Por que não vais à tua casa?
11 Ezɨ Uria kamaghɨn Devit ikara, “Israelia ko Judabar mɨdorzir gumaziba mɨdorozir danganimra iti. Ezɨ Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam me ko ikiavɨra iti. Ezɨ nan gumazir ekiam Joap, mɨdorozir gumaziba ko pura danganir azentuzimɨn averpenibar ikiavɨra iti. Eghtɨ kɨ uabɨra mangɨ uan dɨpenimɨn deragh damɨva, dɨpabar amɨ, egh uan amuim ko dakutɨ, kamaghɨn bar deraghan kogham. Kɨ bar guizbangɨra arazir katam damighan kogham.”
11 A arca, respondeu Urias, se aloja debaixo de uma tenda, assim como Israel e Judá. Joab, meu chefe, e seus suboficiais acampam ao relento, e teria eu ainda a coragem de entrar em minha casa para comer, beber e dormir com minha mulher? Pela tua vida, não farei tal coisa.
12 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “A dera, nɨ datɨrɨghɨn kagh ikeghtɨ kɨ gurumzaraghan, ua nɨ amadaghtɨ nɨ mangam.” Ezɨ aruer kamɨn Uria Jerusalemɨn iti. Ezɨ amɨmzaraghan guaratɨghɨn,
12 Davi disse-lhe: Fica ainda hoje aqui; amanhã te despedirei. E Urias permaneceu em Jerusalém naquele dia. No dia seguinte,
13 Devit Urian diazɨ a iza a ko apima, a dɨpar onganiba a ganɨngizɨ an ada amegha bar ongani. Egha dɨmagarir kamɨn, Uria dakuasa uan dɨpenimɨn iraghuzir puvatɨ. A uan daguivsiam ghuaragha, gumazir atrivim geghuva itiba koma akui.
13 Davi o convidou, fê-lo comer e beber em sua presença, e embriagou-o. Mas à noite, Urias não desceu à sua casa; saiu e deitou-se com os demais servos de seu senhor.
14 Egha amɨmzaraghan, Devit Joap bagha akɨnafarir mam osirigha, Uria ganɨngigha anemadazɨma a uamategha mɨdorozir danganimɨn ghu.
14 Na manhã seguinte Davi escreve uma carta a Joab, enviando-a por Urias.
15 Devit kamaghɨn akɨnafarim osiri, “Nɨ Uria isɨ mɨdorozim bar gavgavizɨ naghɨn anetɨgh. Egh ia bar uari amɨkɨrvegh gɨrakɨrangɨn izeghtɨ, apaniba a mɨsueghtɨ an aremegh.”
15 Dizia na carta: Coloca Urias na frente, onde o combate for mais renhido, e desamparai-o para que ele seja ferido e morra.
16 Dughiar kamɨn Joap mɨdorozir gumaziba ko me Raban nguibar ekiam iniasa mɨsoghavɨra iti. Egha Joap akɨnafarim inigha gɨvagha egha gari, Amonian mɨdorozir gumazir gavgaviba bar pamten mɨsozir danganim, a Uria isava danganir kamɨn anetɨ.
16 Joab, que sitiava a cidade, pôs Urias no lugar onde sabia que estavam os mais valorosos guerreiros.
17 Ezɨ Amonian mɨdorozir gumaziba uan nguibar ekiam avɨnasa azenan iza, Joapɨn mɨdorozir gumaziba ko mɨsosi. Ezɨ mɨdorozir kamɨn aven, Devitɨn ingangarir gumazir dapanir maba ariaghire, ezɨ Uria uaghan me koma areme.
17 Saíram os assediados contra Joab, e tombaram alguns dos homens de Davi: morreu também Urias, o hiteu.
18 Joap gɨn Devit bagha akam amaga mɨdorozir kamɨn otivizir bizibar gun mɨgei.
18 Joab mandou informar Davi de todas as peripécias do combate,
19 Egha Joap gumazir akar kaba inigh mangamim mɨgɨa ghaze, “Mɨdorozir kamɨn aven otivizir biziba nɨ bar adar gun Devitɨn mɨkemegh.
19 ordenando ao mensageiro: Quando tiveres contado ao rei todos os pormenores do combate,
20 Eghtɨ an atar kamaghɨn nɨ mɨkɨmam, ‘Ia manmaghsua ghua nguibar ekiamɨn dɨvazim bar an mɨriamra ghugha mɨsosi? Ia kamaghɨn fozir puvatɨ, apaniba dɨvazim gisɨn tuivigh ikɨva, barir pibar ia gasegham.
20 se ele se indignar e te disser: Por que vos aproximastes da cidade para lutar? Não sabeis que atiram projéteis do alto da muralha?
21 Ia ti fomɨra Gideonɨn otarim Abimelek batozir bizir kam bakɨnɨghɨnigha mati? Gideonɨn otarim Abimelek, a fomɨra Tebesɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn dɨvazir mɨriamɨn tughav itima, amizir mam dɨvazim gisɨn ikia, dagɨar wit mɨrmɨrir mam puegha a mɨkɨnizɨ an areme. Ezɨ ia manmaghsua bar dɨvazir mɨriamɨn boroghɨn ghue?’ Atrivim mɨkemegh gɨvaghtɨ, nɨ kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Nɨn Ingangarir Gumazim Uria, Hitian gumazim, a uaghan areme.’ ”
21 Quem matou Abimelec, filho de Jerobaal? Não foi uma mulher quem lhe atirou uma pedra de moinho de cima do muro, morrendo ele em Tebes? Por que vos aproximastes dos muros? - dirás então: Morreu também o teu servo Urias, o hiteu.
22 Ezɨ gumazir kam Joapɨn akaba inigha Devit bagha ize.
22 Partiu, pois, o mensageiro e foi ter com o rei em Jerusalém; logo que chegou, contou-lhe tudo o que Joab lhe tinha mandado.
23 Egha kamaghɨn a mɨgei, “Apaniba gavgavigha e adugha nguibar ekiamɨn azenan izegha tuzir torimɨn e mɨsosi. Ezɨ e ua me adugha bar ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn ghu.
23 Disse ele: Os inimigos, levando vantagem sobre nós, saíram contra nós em pleno campo, mas nós os fizemos recuar até a porta da cidade.
24 Ezɨ Amonian mɨdorozir gumazir maba dɨvazir ekiamɨn pɨn ikia, barir pibar nɨn ingangaribar garir gumazir dapanir mabagh asezɨ me ariaghire. Ezɨ nɨn ingangarir gumazim Uria, a Hitian gumazim, a uaghan areme.”
24 Então, do alto da muralha, os arqueiros atiraram sobre os teus servos, e morreram dezoito dos servos do rei; morreu também o servo Urias, o hiteu.
25 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uamategh mangɨ Joapɨn mɨkɨm suam, A mɨdorozimɨn aven otivizir bizibagh nɨghnigh, egh da bagh pamtemɨn nɨghnɨghan markɨ. Gumazitam foghan kogham, tinara mɨdorozimɨn aven ovegham. Kamaghɨn amizɨ, an Amonia mɨsogh me abɨnigh, egh men nguibar ekiam bar a gasɨghasɨkigh.”
25 O rei respondeu ao mensageiro: Dize a Joab que não se aflija por causa disso, pois a espada devasta ora aqui, ora ali. Mas que ele prossiga vigorosamente a sua luta contra a cidade, até destruí-la. Quanto a ti, encoraja-o.
26 Ezɨ Batseba gɨn uan pamɨn ovevem baregha, a bagh azia iti.
26 Ao saber da morte de seu marido, a mulher de Urias chorou-o.
27 A uan pam gɨbua a bagha ikegha gɨvazɨma, Devit gumazir mabav kemezɨ me Batseban akua a bagha atrivimɨn dɨpenimɨn ize. Ezɨ Devit an itima, an otarir mam bate. Ezɨ Devit amizir arazir kam, Ikiavɨra Itir God bar a gifongezir puvatɨ.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e recolheu-a em sua casa. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Mas o procedimento de Davi desagradara ao Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.