2 Samuel 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF
1 Ezɨ azeniba vaghvagha, dar dughiar orangtɨziba gɨvasava amima, atriviba uan mɨdorozir gumaziba isa uan apaniba ko mɨsoghasa zui. Ezɨ Devit Amonia mɨsoghasa Joap ko, uan mɨdorozir gumazibar gumazir dapaniba ko Israelian mɨdorozir gumaziba, a bar me amangi. Ezɨ me ghua Amonia mɨsogha me abɨragha, Raban nguibar ekiamɨn mɨdorozim fore. Ezɨ Devit uabɨ mɨdorozim bagha ghuzir puvatɨgha Jerusalemra iti.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem à guerra, enviou Davi a Joabe, e com ele os seus servos, e a todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e cercaram a Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Egha guaratɨzir mamɨn aruem uaghira bar mɨgorima, Devit uan mɨsiamɨn dɨkavigha avughsa uan dɨpenimɨn pɨn itir danganim garui. Egha garima amizir mam uan dɨpenimɨn rua iti. Amizir kam, an ganganiba bar dera.
2 E aconteceu que numa tarde Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 Ezɨ Devit foghasa, munar amizir manamra rue, egha gumazir mam amadazɨma a foghasa ghu. Ezɨ gumazim ghua an ganigha kamaghɨn fo, kar Batseba, Eliamɨn guivim. A Hitian adarazir gumazir mam Uria, an amuim.
3 E mandou Davi indagar quem era aquela mulher; e disseram: Porventura não é esta Bate-Seba, filha de Eliã, mulher de Urias, o heteu?
4 Ezɨ Devit gumazir maba amangizɨ me ghua Batseba inigha ize. Dughiar kamɨn, Batseba uan iakɨnibav suegha gɨvagha, uan mɨkarzim zuasa bizibagh ami. Egha Batseba Devit bagha izezɨ, Devit a koma akuizɨ, Batseba gɨn uamategha uan dɨpenimɨn ghu.
4 Então enviou Davi mensageiros, e mandou trazê-la; e ela veio, e ele se deitou com ela (pois já estava purificada da sua imundícia); então voltou ela para sua casa.
5 Egha gɨn Batseba borimɨn duirava fo, a navim adai, egha Devit bagha akam amada.
5 E a mulher concebeu; e mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Ezɨ Devit oregha Joap bagha akam amaga ghaze, “Nɨ Hitian gumazim Uria amadaghtɨ a na bagh izegh.” Ezɨ Joap Devit bagha Uria amadazɨ, a ize.
6 Então Davi mandou dizer a Joabe: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 Uria Devit bagha izezɨ, a kamaghɨn an azara, “Joap derazɨ an mɨdorozir gumaziba uaghan dera? Ezɨ mɨdorozim manmaghɨra zui? Me, en apaniba abɨnigham, o?” Ezɨ Uria mɨdorozimɨn otivizir biziba bar a geghani.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como passava Joabe, e como estava o povo, e como ia a guerra.
8 Ezɨ Devit Urian mɨgɨa ghaze, “Bar dera, kɨ oregha gɨfa. Nɨ datɨrɨghɨn uan dɨpenimɨn mangɨ dagarimning ruegh avughsɨ.” Ezɨ Uria Atrivim Devit ategha azenan ghuzɨ, Devit gɨn bizir aghuir maba Uria danɨngasa, da isa gumazir mam ganɨngizɨ an ada inigha a bagha zui.
8 Depois disse Davi a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo lhe foi mandado um presente da mesa do rei.
9 Ezɨ Uria uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨ. A uan gumazir ekiamɨn gumazir a geghuviba ko, me atrivimɨn dɨpenimɨn tiar akar mɨriamɨn akui.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor; e não desceu à sua casa.
10 Ezɨ Devit orazi, Uria uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨzɨ, Devit ghuava a mɨgei, “Nɨ tizim bagha uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨ? Nɨ dughiar ruarimɨn mɨdorozimɨn ikia uan dɨpenimɨn ikezir puvatɨ.”
10 E fizeram saber isto a Davi, dizendo: Urias não desceu a sua casa. Então disse Davi à Urias: Não vens tu duma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 Ezɨ Uria kamaghɨn Devit ikara, “Israelia ko Judabar mɨdorzir gumaziba mɨdorozir danganimra iti. Ezɨ Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam me ko ikiavɨra iti. Ezɨ nan gumazir ekiam Joap, mɨdorozir gumaziba ko pura danganir azentuzimɨn averpenibar ikiavɨra iti. Eghtɨ kɨ uabɨra mangɨ uan dɨpenimɨn deragh damɨva, dɨpabar amɨ, egh uan amuim ko dakutɨ, kamaghɨn bar deraghan kogham. Kɨ bar guizbangɨra arazir katam damighan kogham.”
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficaram em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber, e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida, e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “A dera, nɨ datɨrɨghɨn kagh ikeghtɨ kɨ gurumzaraghan, ua nɨ amadaghtɨ nɨ mangam.” Ezɨ aruer kamɨn Uria Jerusalemɨn iti. Ezɨ amɨmzaraghan guaratɨghɨn,
12 Então disse Davi a Urias: Demora-te aqui ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Devit Urian diazɨ a iza a ko apima, a dɨpar onganiba a ganɨngizɨ an ada amegha bar ongani. Egha dɨmagarir kamɨn, Uria dakuasa uan dɨpenimɨn iraghuzir puvatɨ. A uan daguivsiam ghuaragha, gumazir atrivim geghuva itiba koma akui.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e à tarde saiu a deitar-se na sua cama com os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 Egha amɨmzaraghan, Devit Joap bagha akɨnafarir mam osirigha, Uria ganɨngigha anemadazɨma a uamategha mɨdorozir danganimɨn ghu.
14 E sucedeu que pela manhã Davi escreveu uma carta a Joabe; e mandou-lha por mão de Urias.
15 Devit kamaghɨn akɨnafarim osiri, “Nɨ Uria isɨ mɨdorozim bar gavgavizɨ naghɨn anetɨgh. Egh ia bar uari amɨkɨrvegh gɨrakɨrangɨn izeghtɨ, apaniba a mɨsueghtɨ an aremegh.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde a Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 Dughiar kamɨn Joap mɨdorozir gumaziba ko me Raban nguibar ekiam iniasa mɨsoghavɨra iti. Egha Joap akɨnafarim inigha gɨvagha egha gari, Amonian mɨdorozir gumazir gavgaviba bar pamten mɨsozir danganim, a Uria isava danganir kamɨn anetɨ.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 Ezɨ Amonian mɨdorozir gumaziba uan nguibar ekiam avɨnasa azenan iza, Joapɨn mɨdorozir gumaziba ko mɨsosi. Ezɨ mɨdorozir kamɨn aven, Devitɨn ingangarir gumazir dapanir maba ariaghire, ezɨ Uria uaghan me koma areme.
17 E, saindo os homens da cidade, e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Joap gɨn Devit bagha akam amaga mɨdorozir kamɨn otivizir bizibar gun mɨgei.
18 Então enviou Joabe, e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 Egha Joap gumazir akar kaba inigh mangamim mɨgɨa ghaze, “Mɨdorozir kamɨn aven otivizir biziba nɨ bar adar gun Devitɨn mɨkemegh.
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 Eghtɨ an atar kamaghɨn nɨ mɨkɨmam, ‘Ia manmaghsua ghua nguibar ekiamɨn dɨvazim bar an mɨriamra ghugha mɨsosi? Ia kamaghɨn fozir puvatɨ, apaniba dɨvazim gisɨn tuivigh ikɨva, barir pibar ia gasegham.
20 E sucedendo que o rei se encolerize, e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Ia ti fomɨra Gideonɨn otarim Abimelek batozir bizir kam bakɨnɨghɨnigha mati? Gideonɨn otarim Abimelek, a fomɨra Tebesɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn dɨvazir mɨriamɨn tughav itima, amizir mam dɨvazim gisɨn ikia, dagɨar wit mɨrmɨrir mam puegha a mɨkɨnizɨ an areme. Ezɨ ia manmaghsua bar dɨvazir mɨriamɨn boroghɨn ghue?’ Atrivim mɨkemegh gɨvaghtɨ, nɨ kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Nɨn Ingangarir Gumazim Uria, Hitian gumazim, a uaghan areme.’ ”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele do muro um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Ezɨ gumazir kam Joapɨn akaba inigha Devit bagha ize.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo o que Joabe o enviara a dizer.
23 Egha kamaghɨn a mɨgei, “Apaniba gavgavigha e adugha nguibar ekiamɨn azenan izegha tuzir torimɨn e mɨsosi. Ezɨ e ua me adugha bar ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn ghu.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade que mais poderosos foram aqueles homens do que nós, e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Ezɨ Amonian mɨdorozir gumazir maba dɨvazir ekiamɨn pɨn ikia, barir pibar nɨn ingangaribar garir gumazir dapanir mabagh asezɨ me ariaghire. Ezɨ nɨn ingangarir gumazim Uria, a Hitian gumazim, a uaghan areme.”
24 Então os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uamategh mangɨ Joapɨn mɨkɨm suam, A mɨdorozimɨn aven otivizir bizibagh nɨghnigh, egh da bagh pamtemɨn nɨghnɨghan markɨ. Gumazitam foghan kogham, tinara mɨdorozimɨn aven ovegham. Kamaghɨn amizɨ, an Amonia mɨsogh me abɨnigh, egh men nguibar ekiam bar a gasɨghasɨkigh.”
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isto mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade, e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Ezɨ Batseba gɨn uan pamɨn ovevem baregha, a bagh azia iti.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que seu marido era morto, lamentou a seu senhor.
27 A uan pam gɨbua a bagha ikegha gɨvazɨma, Devit gumazir mabav kemezɨ me Batseban akua a bagha atrivimɨn dɨpenimɨn ize. Ezɨ Devit an itima, an otarir mam bate. Ezɨ Devit amizir arazir kam, Ikiavɨra Itir God bar a gifongezir puvatɨ.
27 E, passado o luto, enviou Davi, e a recolheu em sua casa, e lhe foi por mulher, e deu-lhe à luz um filho. Porém esta coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.