2 Samuel 11

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ezɨ azeniba vaghvagha, dar dughiar orangtɨziba gɨvasava amima, atriviba uan mɨdorozir gumaziba isa uan apaniba ko mɨsoghasa zui. Ezɨ Devit Amonia mɨsoghasa Joap ko, uan mɨdorozir gumazibar gumazir dapaniba ko Israelian mɨdorozir gumaziba, a bar me amangi. Ezɨ me ghua Amonia mɨsogha me abɨragha, Raban nguibar ekiamɨn mɨdorozim fore. Ezɨ Devit uabɨ mɨdorozim bagha ghuzir puvatɨgha Jerusalemra iti.
1 E sucedeu, depois de o ano ter expirado, na época em que os reis saíam para a batalha, que Davi enviou Joabe, e com ele os seus servos, e todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e sitiaram Rabá. Davi, porém, se manteve em Jerusalém.
2 Egha guaratɨzir mamɨn aruem uaghira bar mɨgorima, Devit uan mɨsiamɨn dɨkavigha avughsa uan dɨpenimɨn pɨn itir danganim garui. Egha garima amizir mam uan dɨpenimɨn rua iti. Amizir kam, an ganganiba bar dera.
2 E sucedeu, ao cair da noite, que Davi se levantou da sua cama e caminhava sobre o terraço da casa do rei; e do terraço ele viu uma mulher se banhando; e a mulher era mui bonita de se olhar.
3 Ezɨ Devit foghasa, munar amizir manamra rue, egha gumazir mam amadazɨma a foghasa ghu. Ezɨ gumazim ghua an ganigha kamaghɨn fo, kar Batseba, Eliamɨn guivim. A Hitian adarazir gumazir mam Uria, an amuim.
3 E Davi enviou a inquirir acerca da mulher. E foi-lhe dito: Não é essa Bate-Seba, a filha de Eliã, a esposa de Urias, o heteu?
4 Ezɨ Devit gumazir maba amangizɨ me ghua Batseba inigha ize. Dughiar kamɨn, Batseba uan iakɨnibav suegha gɨvagha, uan mɨkarzim zuasa bizibagh ami. Egha Batseba Devit bagha izezɨ, Devit a koma akuizɨ, Batseba gɨn uamategha uan dɨpenimɨn ghu.
4 E Davi enviou mensageiros, e a tomou; e ela adentrou a ele, e ele se deitou com ela; porquanto ela estava purificada da sua impureza; e ela retornou à sua casa.
5 Egha gɨn Batseba borimɨn duirava fo, a navim adai, egha Devit bagha akam amada.
5 E a mulher concebeu, e mandou contar a Davi, e disse: Estou com criança.
6 Ezɨ Devit oregha Joap bagha akam amaga ghaze, “Nɨ Hitian gumazim Uria amadaghtɨ a na bagh izegh.” Ezɨ Joap Devit bagha Uria amadazɨ, a ize.
6 E Davi enviou a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias até Davi.
7 Uria Devit bagha izezɨ, a kamaghɨn an azara, “Joap derazɨ an mɨdorozir gumaziba uaghan dera? Ezɨ mɨdorozim manmaghɨra zui? Me, en apaniba abɨnigham, o?” Ezɨ Uria mɨdorozimɨn otivizir biziba bar a geghani.
7 E quando Urias havia chegado até ele, Davi exigiu dele saber sobre como estava Joabe, como estava o povo, e como prosperava a guerra.
8 Ezɨ Devit Urian mɨgɨa ghaze, “Bar dera, kɨ oregha gɨfa. Nɨ datɨrɨghɨn uan dɨpenimɨn mangɨ dagarimning ruegh avughsɨ.” Ezɨ Uria Atrivim Devit ategha azenan ghuzɨ, Devit gɨn bizir aghuir maba Uria danɨngasa, da isa gumazir mam ganɨngizɨ an ada inigha a bagha zui.
8 E Davi disse a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E Urias partiu da casa do rei, e ali seguiu-lhe uma porção de carne da parte do rei.
9 Ezɨ Uria uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨ. A uan gumazir ekiamɨn gumazir a geghuviba ko, me atrivimɨn dɨpenimɨn tiar akar mɨriamɨn akui.
9 Urias, no entanto, dormiu à porta da casa do rei, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 Ezɨ Devit orazi, Uria uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨzɨ, Devit ghuava a mɨgei, “Nɨ tizim bagha uan dɨpenimɨn ghuzir puvatɨ? Nɨ dughiar ruarimɨn mɨdorozimɨn ikia uan dɨpenimɨn ikezir puvatɨ.”
10 E quando contaram a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa; Davi disse a Urias: Não vieste da tua jornada? Por que, então, não desceste à tua casa?
11 Ezɨ Uria kamaghɨn Devit ikara, “Israelia ko Judabar mɨdorzir gumaziba mɨdorozir danganimra iti. Ezɨ Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavimɨn Boksiam me ko ikiavɨra iti. Ezɨ nan gumazir ekiam Joap, mɨdorozir gumaziba ko pura danganir azentuzimɨn averpenibar ikiavɨra iti. Eghtɨ kɨ uabɨra mangɨ uan dɨpenimɨn deragh damɨva, dɨpabar amɨ, egh uan amuim ko dakutɨ, kamaghɨn bar deraghan kogham. Kɨ bar guizbangɨra arazir katam damighan kogham.”
11 E Urias disse a Davi: A arca, e Israel, e Judá habitam em tendas; e o meu senhor, Joabe, e os servos do meu senhor estão acampados nos campos abertos; entrarei eu, então, na minha casa para comer e beber e me deitar com a minha esposa? Como tu vives e como vive a tua alma, tal coisa não farei.
12 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “A dera, nɨ datɨrɨghɨn kagh ikeghtɨ kɨ gurumzaraghan, ua nɨ amadaghtɨ nɨ mangam.” Ezɨ aruer kamɨn Uria Jerusalemɨn iti. Ezɨ amɨmzaraghan guaratɨghɨn,
12 E Davi disse a Urias: Espera aqui hoje também, e amanhã eu te deixarei partir. Assim, Urias permaneceu em Jerusalém naquele dia, e no dia seguinte.
13 Devit Urian diazɨ a iza a ko apima, a dɨpar onganiba a ganɨngizɨ an ada amegha bar ongani. Egha dɨmagarir kamɨn, Uria dakuasa uan dɨpenimɨn iraghuzir puvatɨ. A uan daguivsiam ghuaragha, gumazir atrivim geghuva itiba koma akui.
13 E quando Davi lhe chamou, ele comeu, e bebeu diante dele; e ele o embebedou; e, ao anoitecer, ele saiu com os servos do seu senhor para se deitar na sua cama, mas não desceu à sua casa.
14 Egha amɨmzaraghan, Devit Joap bagha akɨnafarir mam osirigha, Uria ganɨngigha anemadazɨma a uamategha mɨdorozir danganimɨn ghu.
14 E sucedeu, pela manhã, que Davi escreveu uma carta a Joabe, e a enviou por mão de Urias.
15 Devit kamaghɨn akɨnafarim osiri, “Nɨ Uria isɨ mɨdorozim bar gavgavizɨ naghɨn anetɨgh. Egh ia bar uari amɨkɨrvegh gɨrakɨrangɨn izeghtɨ, apaniba a mɨsueghtɨ an aremegh.”
15 E ele escreveu na carta, dizendo: Colocai Urias na linha de frente da batalha mais ardente, e retirai-vos dele, para que ele possa ser ferido, e morra.
16 Dughiar kamɨn Joap mɨdorozir gumaziba ko me Raban nguibar ekiam iniasa mɨsoghavɨra iti. Egha Joap akɨnafarim inigha gɨvagha egha gari, Amonian mɨdorozir gumazir gavgaviba bar pamten mɨsozir danganim, a Uria isava danganir kamɨn anetɨ.
16 E sucedeu, quando Joabe observava a cidade, que ele designou Urias para um local onde ele sabia que havia homens valentes.
17 Ezɨ Amonian mɨdorozir gumaziba uan nguibar ekiam avɨnasa azenan iza, Joapɨn mɨdorozir gumaziba ko mɨsosi. Ezɨ mɨdorozir kamɨn aven, Devitɨn ingangarir gumazir dapanir maba ariaghire, ezɨ Uria uaghan me koma areme.
17 E os homens da cidade saíram, e lutaram com Joabe; e ali caíram alguns do povo dos servos de Davi; e Urias, o heteu, também morreu.
18 Joap gɨn Devit bagha akam amaga mɨdorozir kamɨn otivizir bizibar gun mɨgei.
18 Então Joabe mandou dizer a Davi todas as coisas a respeito da guerra;
19 Egha Joap gumazir akar kaba inigh mangamim mɨgɨa ghaze, “Mɨdorozir kamɨn aven otivizir biziba nɨ bar adar gun Devitɨn mɨkemegh.
19 e encarregou o mensageiro, dizendo: Quando terminares de contar os assuntos da guerra ao rei,
20 Eghtɨ an atar kamaghɨn nɨ mɨkɨmam, ‘Ia manmaghsua ghua nguibar ekiamɨn dɨvazim bar an mɨriamra ghugha mɨsosi? Ia kamaghɨn fozir puvatɨ, apaniba dɨvazim gisɨn tuivigh ikɨva, barir pibar ia gasegham.
20 e se assim for que a ira do rei se suscite, e ele te diga: Por que vos aproximastes tanto da cidade quando lutáveis? Não sabíeis vós que eles atirariam da muralha?
21 Ia ti fomɨra Gideonɨn otarim Abimelek batozir bizir kam bakɨnɨghɨnigha mati? Gideonɨn otarim Abimelek, a fomɨra Tebesɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn dɨvazir mɨriamɨn tughav itima, amizir mam dɨvazim gisɨn ikia, dagɨar wit mɨrmɨrir mam puegha a mɨkɨnizɨ an areme. Ezɨ ia manmaghsua bar dɨvazir mɨriamɨn boroghɨn ghue?’ Atrivim mɨkemegh gɨvaghtɨ, nɨ kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Nɨn Ingangarir Gumazim Uria, Hitian gumazim, a uaghan areme.’ ”
21 Quem feriu Abimeleque, o filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher um pedaço de uma mó da muralha sobre ele, de modo que morreu em Tebes? Por que chegastes vós perto do muro? Então dirás: Teu servo Urias, o heteu, está morto também.
22 Ezɨ gumazir kam Joapɨn akaba inigha Devit bagha ize.
22 Assim, o mensageiro se foi, e chegou e apresentou a Davi tudo pelo que Joabe o havia enviado.
23 Egha kamaghɨn a mɨgei, “Apaniba gavgavigha e adugha nguibar ekiamɨn azenan izegha tuzir torimɨn e mɨsosi. Ezɨ e ua me adugha bar ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn ghu.
23 E o mensageiro disse a Davi: Certamente os homens prevaleceram contra nós, e saíram até nós no campo, e estivemos sobre eles até a entrada do portão.
24 Ezɨ Amonian mɨdorozir gumazir maba dɨvazir ekiamɨn pɨn ikia, barir pibar nɨn ingangaribar garir gumazir dapanir mabagh asezɨ me ariaghire. Ezɨ nɨn ingangarir gumazim Uria, a Hitian gumazim, a uaghan areme.”
24 E os artilheiros atiravam da muralha sobre os teus servos; e alguns dos servos do rei estão mortos, e o teu servo Urias, o heteu, está morto também.
25 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uamategh mangɨ Joapɨn mɨkɨm suam, A mɨdorozimɨn aven otivizir bizibagh nɨghnigh, egh da bagh pamtemɨn nɨghnɨghan markɨ. Gumazitam foghan kogham, tinara mɨdorozimɨn aven ovegham. Kamaghɨn amizɨ, an Amonia mɨsogh me abɨnigh, egh men nguibar ekiam bar a gasɨghasɨkigh.”
25 Então, Davi disse ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não deixes esta questão te aborrecer, porque a espada devora tanto a um, quanto a outro; faz a tua batalha mais forte contra a cidade, e derruba-a; e encoraja tu a ele.
26 Ezɨ Batseba gɨn uan pamɨn ovevem baregha, a bagh azia iti.
26 E, quando a esposa de Urias ouviu que Urias, o seu marido, estava morto, ela lamentou pelo seu marido.
27 A uan pam gɨbua a bagha ikegha gɨvazɨma, Devit gumazir mabav kemezɨ me Batseban akua a bagha atrivimɨn dɨpenimɨn ize. Ezɨ Devit an itima, an otarir mam bate. Ezɨ Devit amizir arazir kam, Ikiavɨra Itir God bar a gifongezir puvatɨ.
27 E, quando o lamento havia passado, Davi mandou trazê-la para sua casa, e ela se tornou sua esposa, e lhe deu um filho. Contudo, a coisa que Davi havia feito desagradou o SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.