2 Reis 7
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ Elisa kamaghɨn akam ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God ghaze, aruem gurumɨn kamaghɨra gantɨ, gumazamiziba nguibamɨn tiar akamɨn mangɨ, egh me 1 kinara, 3 kilogrem plauan aghuir me witɨn ingarizim givezam, egh 1 kinara, 6 kilogrem bali givezam.”
1 Eliseu disse-lhe: Ouvi o que diz o Senhor: Amanhã, a esta mesma hora, uma medida de flor de farinha valerá um siclo à porta de Samaria, e duas medidas de cevada, também um siclo.
2 Ezɨ gumazir dapanir atrivim geghuva a ko izezim, Elisan akam baregha, kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Nɨ oragh! Ikiavɨra Itir God ti uan Nguibamɨn tiar akaba kuigh dagher avɨriba e gingegham, kɨ ghaze, e zuamɨra ti dagheba dagɨar muziarimɨn kamaghɨn dagh ivezeghan kogham.”
2 O oficial, em cujo braço se apoiava o rei, respondeu ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível semelhante coisa? Tu o verás com os teus olhos, respondeu Eliseu, mas não comerás.
3 Ezɨ aruer kamɨn 4plan gumazir lepan arɨmariam itiba, me Samarian nguibar ekiamɨn, tiar akar ekiamɨn azenan iti. Egha me uarira uariv gɨa ghaze, “E tizimsua puram apiav ikia ovevem mɨzuai?
3 Ora, estavam quatro leprosos à porta da cidade, os quais disseram entre si: Por que ficarmos nós aqui até morrermos?
4 E mangɨ dagheba buriam. E Samarian nguibar ekiamɨn aven mangan kogham. Me dagheba puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, mɨtiriam puvɨra en aghegham. Egh uaghan, e danganir kamra dapiagh ikɨva arɨghiregham. E ti Sirian mɨdorozir gumaziba itir danganimɨn mangam. Eghtɨ me e mɨsueghtɨ, e arɨmɨghiregham, a dera. Me uaghan e ateghtɨ, e angamɨra ikiam, a uaghan deragham, pura bizim. E fo, e ovengasa iti.”
4 Se formos para a cidade, morreremos, porque reina a fome ali; se ficarmos aqui, morreremos da mesma sorte. Vinde: passemos ao acampamento dos sírios; quem sabe se eles nos pouparão a vida, e viveremos? Se eles nos matarem, pois bem, morreremos.
5 Egha me bar guaratɨzimɨn dɨkavigha Sirian mɨdorozir gumaziba itir danganimɨn ghue. Egha me danganimɨn boroghɨra ghua garima, gumazitam itir puvatɨ.
5 Ao anoitecer partiram para o acampamento dos sírios, mas, ao chegarem aos limites do acampamento, viram que não havia mais ninguém.
6 — ausente —
6 O Senhor tinha feito ouvir no acampamento dos sírios um estrondo de carros, de cavalaria e de um grande exército, e disseram uns aos outros: Isso é certamente o rei de Israel que assalariou contra nós os reis dos hiteus e dos egípcios.
7 — ausente —
7 Levantaram-se, pois, ao anoitecer, e fugiram, deixando ali suas tendas, cavalos, jumentos, abandonando o acampamento tal como estava, e só cuidando de salvar a própria vida.
8 Ezɨ 4plan lepan gumazir kaba men danganimɨn otivigha, ghua averpenir mamɨn aven ghuegha garima, Sirian mɨdorozir gumazibar dagheba ko dɨpaba iti. Ezɨ me dagheba apa dɨpaba saram api. Me gɨn silva ko gol ko korotiaba inigha ghua, danganir mamɨn da monge. Egha me ua iza averpenir igharazimɨn biziba uaghan da ini, egha me da isa ghua da modi.
8 Os leprosos, pois, chegando à extremidade do acampamento, entraram numa tenda, e, depois de terem comido e bebido, tomaram consigo ouro, prata e vestes, que foram esconder para si. Voltaram em seguida e entraram noutra tenda, e esconderam também o que puderam carregar dali.
9 Egha gɨn me uarira uariv gɨa ghaze, “E ti arazir aghuim gamir puvatɨ. E bizir bar aghuim datɨrɨghɨn an gari, egh e mangɨ gumazamizibav kemeka. E uan akabar kumigh ikɨ mangɨ amɨmzaraghan otogh, e ivezir kuram iniam. Aria, e mangɨ atrivimɨn gumazir dapanibav kemeka.”
9 Então disseram um para o outro: Não está bem o que fazemos; hoje é um dia de boas novas. Se calarmos e esperarmos até o romper da aurora, seremos castigados. Vamos e informemos a casa do rei.
10 Egha me dɨmagarimra ua Samarian ghugha nguibar ekiamɨn tiar akamɨn garir gumazibar dɨa ghaze, “E Sirian mɨdorozir gumazibar danganimɨn ghuegha garima, gumazitam itir puvatɨ. Egha uaghan gumazibar mɨgɨrɨgɨataba baraghizir puvatɨ. Sirian mɨdorozir gumaziba, me arav ghue, ezɨ men biziba bar men danganimɨn ikiavɨra iti. Me hoziaba ko donkibar beniba fɨrizir puvatɨ. Beniba men suighavɨra itima, men averpeniba ikiavɨra iti. Ezɨ dagheba ko biziba averpenibar ikiavɨra iti.”
10 Foram e contaram o sucedido aos guardas da porta da cidade, dizendo-lhes: Entramos no acampamento dos sírios: não há ali ninguém, nem uma voz humana sequer, só há cavalos, jumentos amarrados e as tendas tais como foram levantadas.
11 Tiar akamɨn garir gumaziba akar kam baregha, akam inigh atrivimɨn dɨpenim mangasa gumazamizibar dei.
11 Os guardas da porta deram sinais e a boa nova foi levada ao interior do palácio real.
12 Ezɨ atrivim dɨmagarimɨn akar kam ini. Egha dɨkavigha uan gumazir dapanibav mɨgɨa ghaze, “Kɨ Sirian mɨdorozir gumazibar nɨghnɨzim gɨfo. Me kamaghɨn fo e daghebar otefe. Kamaghɨn amizɨ, me averpeniba ategha ghua, tuzir danganibar moga iti. Me ghaze, e nguibam ategh azenan mangɨtɨ, me en suigh en nguibar ekiam iniam.”
12 Era noite; o rei levantou-se e disse aos seus servos: Vou dizer-vos o que tramam os sírios: eles sabem que estamos famintos; por isso deixaram o acampamento e foram armar emboscadas no campo, pensando prender-nos vivos e penetrar em seguida na cidade, uma vez que tenhamos saído dela.
13 Ezɨ atrivimɨn gumazir dapanir mam kamaghɨn a mɨgei, “E ti gumazitaba ameghtɨ, me 5plan hoziar nguibamɨn ikiavɨra itiba inigh mangɨ fogham, bizir manam Sirian mɨdorozir gumaziba bato. Eghtɨ Siriaba, e amangizir gumazir kabagh asɨghasightɨ, a dera, pura bizim. E fo, e bar nguibar ekiamɨn aven iti, e oveaghuezibar mɨn arɨghiregham. Kamaghɨn amizɨ, e gumazitaba ateghtɨ, me 5plan hoziar ikiavɨra itiba inigh mangam.”
13 Mas um dos servos do rei tomou a palavra: Tomemos cinco dos cavalos que nos restam e mandemo-los para ver o que há - sua sorte será a de todo o povo de Israel que ficou, e que vai perecer.
14 Egha me gumazir mabav sefe. Ezɨ atrivim karisɨn pumuning ko hoziaba isa gumazir kabagh anɨngi, egha me amangizɨ me foghasa ghue, bizir manam Sirian mɨdorozir gumaziba bato.
14 Escolheram dois carros com os cavalos, e o rei os enviou para seguirem as pisadas do exército sírio, dizendo-lhes: Ide ver.
15 Egha gumazir kaba ghua kamaghɨn fo, Sirian mɨdorozir gumaziba are. Ezɨ me men gɨn ghua Jordanɨn Fanemɨn otogha, me iniba ko mɨsozir biziba ko men bizir igharazir tuavimɨn irezibar gani. Egha me uamategha iza atrivim mɨkeme.
15 Eles seguiram os rastos dos sírios até o Jordão. Todo o caminho estava repleto de vestes e outros objetos que os sírios tinham abandonado em sua precipitação. Os mensageiros voltaram e contaram-no ao rei.
16 Ezɨ Samarian gumazamiziba bizir kam baregha, me zuamɨra ivemara ghua, Sirian mɨdorozir gumazibar averpenibar men bizir me taghiziba ini. Egha me plauan avɨriba ko baliba ini. Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨn, me 1 kinara, 3 kilogrem plauan aghuir me witɨn ingarizim givesi, egha 1 kinara, 6 kilogrem bali givesi.
16 Saiu então o povo e pilhou o acampamento dos sírios. E vendeu-se uma medida de flor de farinha por um siclo, e igualmente por um siclo duas medidas de cevada, como o Senhor o dissera.
17 Atrivimɨn akurvazir gumazir dapanim, atrivim nguibar ekiamɨn tiar akar ekiamɨn garir mɨdorozir gumazibar ganasa anemɨsefe. Ezɨ a tiar akamɨn boroghɨra tughav itima, gumazamiziba ivemara Sirian mɨdorozir gumaziba faragha ikezir danganimɨn ghue. Gumazamizir avɨrim ivemara tiar akamɨn azenan ghua, anekunizɨ, a irɨzɨ me a dɨka ghuavɨra itima, an areme. Atrivim faragha ghua Elisan gani, ezɨ Elisa Godɨn akar kam isa atrivim ganɨngi. Ezɨ a datɨrɨghɨn guizbangɨn oto.
17 O rei confiara a guarda da porta ao oficial em cujo braço se apoiava. Mas a porta, com os empurrões do povo, caiu e o povo o esmagou; e ele morreu, como havia predito o homem de Deus, quando o rei descera à sua casa.
18 Elisa faragha kamaghɨn atrivim mɨkeme, “Aruem gurumɨn kamaghɨra gantɨ, gumazamiziba nguibamɨn tiar akamɨn mangɨ, egh me 1 kinara, 3 kilogrem plauan aghuir me witɨn ingarizim givezam, egh 1 kinara, 6 kilogrem bali givezam.”
18 O homem de Deus tinha dito ao rei: Amanhã, a esta mesma hora, duas medidas de cevada valerão um siclo à porta de Samaria, e uma medida de flor de farinha, um siclo igualmente.
19 Egha gumazir dapanir datɨrɨghɨn aremezir kam, a kamaghɨn Elisan akam ikaragha ghaze, “Nɨ oragh! Ikiavɨra Itir God ti uan Nguibamɨn tiar akaba kuigh dagher avɨriba e gingegham, kɨ ghaze, e zuamɨra ti dagheba dagɨar muziarimɨn kamaghɨn dagh ivezeghan kogham.”
19 E o oficial tinha respondido ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível tal coisa? Ao que Eliseu replicara: Tu o verás, com os teus olhos, mas não comerás.
20 Ezɨ datɨrɨghɨn bizir kam Elisa mɨkemezɨ moghɨn oto. Gumazir dapanir kam nguibamɨn tiar akamɨn tughav iti. Ezɨ gumazamiziba dagheba iniasa ivemara azenan ghua, anekunizɨ, a irɨzɨ me a dɨka ghuavɨra itima, an areme.
20 Foi o que lhe aconteceu: o povo o atropelou à porta, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.