2 Reis 6

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dughiar kamɨn, Elisa Godɨn akam inigha izir gumazir okoruamɨn gara me geghufi. Ezɨ dughiar mam gumazir kaba kamaghɨn a mɨgei, “En dɨpenim sufi, egha en tughatɨzir puvatɨ.
1 Certo dia, os membros do grupo de profetas disseram a Eliseu: “Como vê, este lugar onde nos reunimos é pequeno demais.
2 Kamaghɨn amizɨ, nɨ e ateghtɨ, e bar Jordanɨn Fanemɨn mangam. Egh e vaghvagh temer vamɨra vamɨram okam. Egh e uari bagh dɨpenir igiatam, Jordanɨn Fanemɨn mɨriamɨn an ingaram.”
2 Vamos descer ao rio Jordão, onde há muitos troncos, e construir ali um lugar para nos reunirmos”. “Está bem”, disse Eliseu. “Podem ir.”
3 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam kamaghɨn a mɨgei, “Ga uaning, gumazir ekiam, nɨ e ko izasa e ifonge.”
3 “Venha conosco”, sugeriu um deles. “Eu irei”, disse ele.
4 Egha a me ko ghua Jordanɨn Fanemɨn otivigha, maghɨra temeba oti.
4 E foi com eles. Quando chegaram ao Jordão, começaram a derrubar árvores.
5 Me ingara itima, Godɨn akam inigha izir gumazir mamɨn sobiav zem asiaghirɨgha dɨpam giraghu. Ezɨ akam inigha izir gumazir kam uan sobiam inian iburagha kamaghɨn dei, “Ame! Gumazir ekiam, kɨ gumazir igharazimɨn sobiam inigha ize. Ezɨ a dɨpam giraghu.”
5 Enquanto um deles cortava um tronco, a parte de ferro do machado caiu no rio. “Ai, meu senhor!”, gritou. “O machado era emprestado!”
6 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, kamaghɨn an azara, “Sobiam managhɨra iraghu?” Ezɨ akam inigha izir gumazim, sobiam iraghuzir danganimɨn Elisan aka. Ezɨ Elisa temer aguar dozir mam atugha, sobiam iraghuzɨ naghɨn dɨpam mɨkɨni, ezɨ sobiam uam anabo.
6 “Onde caiu?”, perguntou o homem de Deus. Quando mostraram o lugar para Eliseu, ele cortou um galho e o jogou na água, e fez o ferro do machado flutuar.
7 Ezɨ Elisa ghaze, “Nɨ datɨrɨghɨn sobiam inigh.” Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim uan dafarim amadagha sobiam ini.
7 “Pegue-o”, disse Eliseu. E o homem estendeu a mão e o pegou.
8 Dughiar mamɨn, Sirian atrivim uan mɨdorozir gumaziba ko izɨ Israelia mɨsoghasa. Egha atrivim uan gumazir dapaniba ko, uariv gɨa nɨghnɨzim batogha ghaze, me danganir me ikiamimɨn ingarigh, egh kagh ikegh dɨkavigh mangɨ Israelia mɨsogham.
8 Quando o rei da Síria estava em guerra contra Israel, consultava seus oficiais e dizia: “Posicionaremos nossas tropas em tal lugar”.
9 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, a Sirian mɨdorozir gumaziba ikiamin danganim gɨfo, egha Israelian atrivim bagha akam amada. A uaghan Israelian atrivim mɨgɨa ghaze, Israelia danganir kamɨn boroghɨn mangan markɨ. Me an boroghɨn mangɨtɨ, Sirian mɨdorozir gumaziba me gasɨghasigham.
9 De imediato, o homem de Deus advertia o rei de Israel: “Não se aproxime de tal lugar, pois os sírios planejam posicionar suas tropas ali”.
10 Ezɨ atrivim akar kam baregha, mɨdorozir gumaziba danganir Sirian mɨdorozir gumaziba ikiamin naghɨn ikiasa me amada. Ezɨ Siriaba danganir kamɨn otivigha Israelian mɨdorozir gumazibar garima, me fomɨra iti. Kamaghɨn amizɨ, me danganir kamɨn ikian ibura. Arazir kam dughiar avɨribar otifi.
10 E o rei de Israel mandava um aviso para o lugar indicado pelo homem de Deus. Várias vezes ele advertiu o rei de que ficasse alerta naqueles lugares.
11 Ezɨ Sirian atrivim bizir kam bangɨn nɨghnɨzir kurar bar avɨribagh ami. Egha a uan gumazir dapanibar diazɨ, me izima a men atara pamtemɨn kamaghɨn me mɨgei, “Ia na mɨkemegh, en gumazir manam Israelian atrivimɨn akurvasi?”
11 Furioso com essa situação, o rei sírio reuniu seus oficiais e perguntou: “Qual de vocês anda informando o rei de Israel sobre meus planos?”.
12 Ezɨ an mɨdorozir gumazibar dapanir mam a ikaragha ghaze, “O atrivim, en gumazitam arazir katam gamizir puvatɨ. Bar puvatɨ. Kar Elisara, a Israelian Godɨn akam inigha izir gumazim. E damuasa amir biziba bar, a zurara Israelian atrivim mɨgei. Nɨ mɨgeir akaba Elisa bar a dagh fo. Nɨ akuir danganimɨn ikɨ mɨkɨmtɨ, Elisa fogham.”
12 “Ó meu senhor, o rei, não somos nós”, respondeu um dos oficiais. “Eliseu, o profeta de Israel, revela ao rei de Israel até as palavras que o senhor diz em seus aposentos!”
13 Ezɨ atrivim kamaghɨn gumazir dapanibav gei, “Ia mangɨ fogh, Elisa danganir manamɨn iti. Egh ia mɨdorozir gumaziba amadaghtɨ, me mangɨ an suiragh.” Ezɨ me ghua kamaghɨn fo, Elisa Dotanɨn nguibar ekiamɨn iti.
13 O rei ordenou: “Vão e descubram onde ele está, para que eu mande capturá-lo!”. Então lhe informaram: “Eliseu está em Dotã”.
14 Kamaghɨn amizɨ, atrivim mɨdorozir gumazir avɨrim amɨsefe, egha me amangizɨ me hoziaba ko karisba inigha Dotanɨn ghue. Me ghua dɨmagarimɨn otivigha nguibam koro.
14 Assim, certa noite, o rei da Síria mandou um grande exército com muitos carros de guerra e cavalos para cercar a cidade.
15 Ezɨ bar mɨzaraghara Elisan ingangarir gumazim dɨkavigha dɨpenimɨn azenan ghu. Egha a garima, Sirian mɨdorozir gumaziba uan hoziaba ko karisba sara nguibar ekiam ekɨarugha gɨfa. Egha a ghua kamaghɨn Elisa mɨgei, “Ame! Gumazir ekiam, Sirian mɨdorozir gumaziba e ekɨarugha gɨfa. E manmaghɨn damuam?”
15 Na manhã seguinte, o servo do homem de Deus se levantou bem cedo. Ao sair, viu que havia soldados, cavalos e carros de guerra por toda parte. “Ai, meu senhor, o que faremos agora?”, exclamou o servo.
16 Ezɨ Elisa kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ atiatingan markɨ. Me guizbangɨra mɨdorozir gumazir avɨrim iti, ezɨ en akurvaghamin mɨdorozir gumazir bar avɨrim iti, ezɨ en mɨdorozir gumazibar dɨbobonim, men mɨdorozir gumazibar dɨbobonim bar a gafira.”
16 “Não tenha medo!”, disse Eliseu. “Pois do nosso lado há muitos mais que do lado deles!”
17 Ezɨ Elisa kamaghɨn God ko mɨgɨa ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ gumazir kamɨn damazimning kuightɨ, a kɨ mɨgeir darazir ganika.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God ingangarir gumazir kamɨn damazimning kuizɨ, a garima, hoziar avɨriba ko karisɨn avɨriba Elisa itir mɨghsɨar kam bar a gizɨfa. Ezɨ karisba ko hoziar kaba, da avimɨn mɨrara gari.
17 Então Eliseu orou: “Ó S enhor , abre os olhos dele, para que veja”. O S enhor abriu os olhos do servo, e ele viu as colinas ao redor de Eliseu cheias de cavalos e carruagens de fogo.
18 Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba Elisan suighasa izavɨra itima, Elisa kamaghɨn God ko mɨgei, “O Ikiavɨra Itir God, kɨ kamaghsua, nɨ Sirian mɨdorozir gumazibar damaziba okavightɨ, me ganan kogham.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God men damaziba okafi.
18 Quando os sírios avançaram na direção de Eliseu, ele orou: “Ó S enhor , faze que fiquem cegos”. E o S enhor fez que ficassem cegos, conforme Eliseu havia pedido.
19 Ezɨ Elisa danganir Sirian mɨdorozir gumaziba itimɨn ghugha kamaghɨn mɨgei, “Ia ti ongani. Tuavir kam, ia inigh nguibar ekiar ia mangasava amimɨn mangɨghan kogham. Ezɨ markɨ, ia nan gɨn izɨtɨ kɨ ian aku gumazir ia ruir kam bagh mangam.” Ezɨ me an gɨn zuima, a men akua Samarian nguibar ekiamɨn ghu.
19 Então Eliseu saiu e lhes disse: “Vocês tomaram o caminho errado! Esta não é a cidade certa! Sigam-me, e eu os levarei até o homem que procuram”. Então ele os guiou à cidade de Samaria.
20 Egha me nguibar ekiamɨn aven ghue. Ezɨ Elisa kamaghɨn God ko mɨgei, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ Sirian mɨdorozir gumazibar damaziba kuightɨ, me ua gan.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God men damaziba kuizɨ, me ua gari. Egha me kamaghɨn gara fo, me Samarian nguibar ekiamɨn aven iti.
20 Assim que entraram em Samaria, Eliseu orou: “Ó S enhor , agora abre os olhos deles, para que vejam”. O S enhor abriu os olhos deles, e descobriram que estavam no meio de Samaria.
21 Ezɨ Israelian atrivim men ganigha kamaghɨn Elisan azara, “Gumazir ekiam, kɨ ti me mɨsueghtɨ me arɨghiregham, a?”
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: “Devo matá-los, meu senhor? Devo matá-los?”.
22 Ezɨ Elisa ghaze, “Puvatɨ. Nɨ mɨdorozimɨn aven apanibar suizir dughiamɨn, nɨ zurara me mɨsozi me ariaghirir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, nɨ gumazir kabav soghan markɨ. Nɨ dagheba ko dɨpaba me danɨng, eghtɨ me gɨn uan atrivim bagh uamategh mangam.”
22 “Claro que não!”, respondeu Eliseu. “Eles não são prisioneiros que você capturou na batalha. Dê-lhes comida e bebida e mande-os de volta para casa, para o senhor deles.”
23 Ezɨ Israelian atrivim Sirian mɨdorozir gumaziba bagha isar ekiam gamigha me ganɨngi. Me amegha gɨvazɨ, a ua me amangizɨ me Sirian atrivim bagha ghue. Egha dughiar kamɨn, Sirian mɨdorozir gumaziba ua iza Israelia mɨsozir puvatɨ.
23 Então o rei lhes ofereceu um grande banquete e os mandou de volta para casa, para o senhor deles. Depois disso, os invasores sírios não invadiram mais a terra de Israel.
24 Azenir maba gɨvazɨ, Sirian Atrivim, Benhadat, uan mɨdorozir gumaziba akuvagha, Samarian nguibar ekiam konasa zui, egh Samaria mɨsoghasa.
24 Algum tempo depois, porém, Ben-Hadade, rei da Síria, reuniu todo o seu exército e cercou Samaria.
25 Ezɨ dughiar kamɨn Samarian nguibar ekiam dagheba bar puvatɨ. Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba dughiar ruarimɨn nguibam ekɨarugha itima, Samarian gumazamiziba dagheba bagh mangɨ da inigh nguibar ekiamɨn aven izasa ibura. Kamaghɨn amizɨ, gumazitam donkin dapanim givesɨ, kamaghɨn a 80 kinan a givezam. Eghtɨ gumazitam 250 gremɨn kuarazir bunbamɨn buaribagh ivesɨ, a 5 kinan dagh ivezam.
25 Como resultado, houve grande fome na cidade. O cerco durou tanto tempo que uma cabeça de jumento era vendida por 960 gramas de prata, e um terço de litro de esterco de pombo, por 60 gramas de prata.
26 Dughiar mamɨn Israelian atrivim nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir mɨtiar gavgavim gisɨn arui, ezɨ amizir mam kamaghɨn an dei, “O nan atrivim, nɨ en akuragh!”
26 Um dia, quando o rei de Israel caminhava pelos muros da cidade, uma mulher gritou para ele: “Ó meu senhor, o rei! Por favor, ajude-me!”.
27 Ezɨ atrivim kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Nɨ ti ghaze, kɨ wit ko wain iti, a? Kɨ ua manmaghɨn ian akuragham? Puvatɨ. Ikiavɨra Itir God ti nɨn akuragham.”
27 Ele respondeu: “Se o S enhor não a ajudar, o que poderei fazer? Não tenho alimento na eira, nem vinho na prensa de uvas”.
28 Egha atrivim an azara, “Kɨ manmaghɨn nɨn akuraghasa nɨ ifonge?”
28 Mas depois o rei perguntou: “Qual é o problema?”. Ela respondeu: “Esta mulher me disse: ‘Vamos comer o seu filho hoje, e amanhã comeremos o meu’.
29 Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan otarim mɨsuegha ga aneme. Egha amɨmzaraghan, kɨ an borim mɨsoghasa a mɨgei. Ezɨ puvatɨ. A uan otarim modogha gɨfa.”
29 Então cozinhamos meu filho e o comemos. No dia seguinte, eu disse a ela: ‘Mate seu filho para que o comamos’, mas ela o havia escondido”.
30 Kamaghɨn amizɨ, atrivim akar kam baregha bar osemegha, uan korotiam abɨki. A nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir mɨtiar gavgavim gisɨn aruavɨra itima, gumazamiziba datɨrɨghɨn an buaber korotiamɨn garima, atrivim uan korotiar azenan itimɨn aven aneru.
30 Quando o rei ouviu isso, rasgou as roupas. E, enquanto ele caminhava pelos muros, o povo viu que, por baixo do manto, ele usava pano de saco junto à pele.
31 Egha atrivim ghaze, “Elisa en osɨmtɨzir kabar mɨngarim. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨra an fɨrim atughtɨ an aremegham. Kɨ kamaghɨn damighan koghtɨ, God uabɨ na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
31 Então o rei jurou: “Que Deus me castigue severamente se eu não separar a cabeça de Eliseu de seus ombros ainda hoje!”.
32 Atrivim kamaghɨn mɨgɨa, Elisa mɨsueghtɨ an aremeghasa gumazir mam amadazɨ, a ghu. Ezɨ dughiar kamɨn Elisa uan dɨpenimɨn itima, Samarian gumazir dapanir maba a ko iti. Gumazir kam atrivim anemadazɨ, a tɨghar izima, Elisa kamaghɨn gumazir dapanibav gei, “En atrivim, a gumazir gumazibav sozi me ariaghirim. Egha a datɨrɨghɨn nan fɨrim aghorasa gumazir mam a amada. Eghtɨ gumazir kam izɨ otoghamin dughiamɨn, ia pamtemɨn tiam asaragh anepɨrightɨ, an aven izan kogham. Ezɨ atrivim uabɨ gumazir kamɨn gɨn izi.”
32 Eliseu estava sentado em sua casa com as autoridades de Israel quando o rei mandou um mensageiro até ele. Antes, porém, que o mensageiro chegasse, Eliseu disse às autoridades: “O filho do assassino enviou um homem para cortar minha cabeça. Quando o mensageiro chegar, fechem a porta e não o deixem entrar. Logo ouviremos os passos de seu senhor atrás dele”.
33 Elisa mɨgɨavɨra itima, gumazir kam atrivim ko oto. Egha atrivim kamaghɨn Elisa mɨgei, “Ikiavɨra Itir God uabɨ dughiar kurar kam gamizɨ an e bato. An en akurvaghsɨ bizitam damighan kogham. E a mɨzuaman kogham.”
33 Enquanto Eliseu ainda falava, o mensageiro chegou e comunicou a mensagem do rei: “Toda essa desgraça vem do S enhor ! Por que devo continuar a esperar no S enhor ?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.