2 Reis 6

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dughiar kamɨn, Elisa Godɨn akam inigha izir gumazir okoruamɨn gara me geghufi. Ezɨ dughiar mam gumazir kaba kamaghɨn a mɨgei, “En dɨpenim sufi, egha en tughatɨzir puvatɨ.
1 Os discípulos dos profetas disseram a Eliseu: — Eis que o lugar em que moramos com você é pequeno demais para nós.
2 Kamaghɨn amizɨ, nɨ e ateghtɨ, e bar Jordanɨn Fanemɨn mangam. Egh e vaghvagh temer vamɨra vamɨram okam. Egh e uari bagh dɨpenir igiatam, Jordanɨn Fanemɨn mɨriamɨn an ingaram.”
2 Vamos até o Jordão, tomemos de lá cada um de nós uma viga e construamos um lugar para morar. Ele respondeu: — Vão.
3 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam kamaghɨn a mɨgei, “Ga uaning, gumazir ekiam, nɨ e ko izasa e ifonge.”
3 Mas um deles disse: — Tenha a bondade de ir com estes seus servos. Eliseu disse: — Eu irei.
4 Egha a me ko ghua Jordanɨn Fanemɨn otivigha, maghɨra temeba oti.
4 E foi com eles. Quando chegaram ao Jordão, cortaram madeira.
5 Me ingara itima, Godɨn akam inigha izir gumazir mamɨn sobiav zem asiaghirɨgha dɨpam giraghu. Ezɨ akam inigha izir gumazir kam uan sobiam inian iburagha kamaghɨn dei, “Ame! Gumazir ekiam, kɨ gumazir igharazimɨn sobiam inigha ize. Ezɨ a dɨpam giraghu.”
5 Aconteceu que, enquanto um deles derrubava um tronco, o machado caiu na água. Ele gritou: — Ai! Meu senhor! O machado era emprestado.
6 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, kamaghɨn an azara, “Sobiam managhɨra iraghu?” Ezɨ akam inigha izir gumazim, sobiam iraghuzir danganimɨn Elisan aka. Ezɨ Elisa temer aguar dozir mam atugha, sobiam iraghuzɨ naghɨn dɨpam mɨkɨni, ezɨ sobiam uam anabo.
6 O homem de Deus perguntou: — Onde caiu? Ele mostrou-lhe o lugar. Então Eliseu cortou um galho, jogou-o na água naquele lugar, e fez o ferro flutuar.
7 Ezɨ Elisa ghaze, “Nɨ datɨrɨghɨn sobiam inigh.” Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim uan dafarim amadagha sobiam ini.
7 Então disse: — Pegue-o. O homem estendeu a mão e o pegou.
8 Dughiar mamɨn, Sirian atrivim uan mɨdorozir gumaziba ko izɨ Israelia mɨsoghasa. Egha atrivim uan gumazir dapaniba ko, uariv gɨa nɨghnɨzim batogha ghaze, me danganir me ikiamimɨn ingarigh, egh kagh ikegh dɨkavigh mangɨ Israelia mɨsogham.
8 O rei da Síria estava em guerra contra Israel. E, em conselho com os seus oficiais, disse: — Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, a Sirian mɨdorozir gumaziba ikiamin danganim gɨfo, egha Israelian atrivim bagha akam amada. A uaghan Israelian atrivim mɨgɨa ghaze, Israelia danganir kamɨn boroghɨn mangan markɨ. Me an boroghɨn mangɨtɨ, Sirian mɨdorozir gumaziba me gasɨghasigham.
9 Mas o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: — Evite passar por tal lugar, porque os sírios estão descendo para ali.
10 Ezɨ atrivim akar kam baregha, mɨdorozir gumaziba danganir Sirian mɨdorozir gumaziba ikiamin naghɨn ikiasa me amada. Ezɨ Siriaba danganir kamɨn otivigha Israelian mɨdorozir gumazibar garima, me fomɨra iti. Kamaghɨn amizɨ, me danganir kamɨn ikian ibura. Arazir kam dughiar avɨribar otifi.
10 O rei de Israel enviou tropas ao lugar de que o homem de Deus lhe havia falado e de que o tinha avisado, e, assim, se salvou mais do que uma ou duas vezes.
11 Ezɨ Sirian atrivim bizir kam bangɨn nɨghnɨzir kurar bar avɨribagh ami. Egha a uan gumazir dapanibar diazɨ, me izima a men atara pamtemɨn kamaghɨn me mɨgei, “Ia na mɨkemegh, en gumazir manam Israelian atrivimɨn akurvasi?”
11 O rei da Síria ficou angustiado com este incidente. Então chamou os seus servos e perguntou: — Vocês não vão me dizer quem dos nossos está do lado do rei de Israel?
12 Ezɨ an mɨdorozir gumazibar dapanir mam a ikaragha ghaze, “O atrivim, en gumazitam arazir katam gamizir puvatɨ. Bar puvatɨ. Kar Elisara, a Israelian Godɨn akam inigha izir gumazim. E damuasa amir biziba bar, a zurara Israelian atrivim mɨgei. Nɨ mɨgeir akaba Elisa bar a dagh fo. Nɨ akuir danganimɨn ikɨ mɨkɨmtɨ, Elisa fogham.”
12 Um dos servos respondeu: — Ninguém, ó rei, meu senhor. Mas o profeta Eliseu, que está em Israel, conta ao rei de Israel as palavras que o senhor fala no seu quarto de dormir.
13 Ezɨ atrivim kamaghɨn gumazir dapanibav gei, “Ia mangɨ fogh, Elisa danganir manamɨn iti. Egh ia mɨdorozir gumaziba amadaghtɨ, me mangɨ an suiragh.” Ezɨ me ghua kamaghɨn fo, Elisa Dotanɨn nguibar ekiamɨn iti.
13 Então o rei disse: — Vão e descubram onde ele está, para que eu mande prendê-lo. E contaram ao rei: — Eis que ele está em Dotã.
14 Kamaghɨn amizɨ, atrivim mɨdorozir gumazir avɨrim amɨsefe, egha me amangizɨ me hoziaba ko karisba inigha Dotanɨn ghue. Me ghua dɨmagarimɨn otivigha nguibam koro.
14 Então o rei enviou para lá cavalos, carros de guerra e um grande exército. Eles chegaram de noite e cercaram a cidade.
15 Ezɨ bar mɨzaraghara Elisan ingangarir gumazim dɨkavigha dɨpenimɨn azenan ghu. Egha a garima, Sirian mɨdorozir gumaziba uan hoziaba ko karisba sara nguibar ekiam ekɨarugha gɨfa. Egha a ghua kamaghɨn Elisa mɨgei, “Ame! Gumazir ekiam, Sirian mɨdorozir gumaziba e ekɨarugha gɨfa. E manmaghɨn damuam?”
15 O servo do homem de Deus levantou-se bem cedo e, ao sair, eis que tropas, cavalos e carros de guerra haviam cercado a cidade. Então o moço disse a Eliseu: — Ai, meu senhor! Que faremos?
16 Ezɨ Elisa kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ atiatingan markɨ. Me guizbangɨra mɨdorozir gumazir avɨrim iti, ezɨ en akurvaghamin mɨdorozir gumazir bar avɨrim iti, ezɨ en mɨdorozir gumazibar dɨbobonim, men mɨdorozir gumazibar dɨbobonim bar a gafira.”
16 Ele respondeu: — Não tenha medo, porque são mais os que estão conosco do que os que estão com eles.
17 Ezɨ Elisa kamaghɨn God ko mɨgɨa ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ gumazir kamɨn damazimning kuightɨ, a kɨ mɨgeir darazir ganika.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God ingangarir gumazir kamɨn damazimning kuizɨ, a garima, hoziar avɨriba ko karisɨn avɨriba Elisa itir mɨghsɨar kam bar a gizɨfa. Ezɨ karisba ko hoziar kaba, da avimɨn mɨrara gari.
17 E Eliseu orou e disse: — O
18 Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba Elisan suighasa izavɨra itima, Elisa kamaghɨn God ko mɨgei, “O Ikiavɨra Itir God, kɨ kamaghsua, nɨ Sirian mɨdorozir gumazibar damaziba okavightɨ, me ganan kogham.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God men damaziba okafi.
18 E, quando os sírios desceram contra ele, Eliseu orou ao Senhor e disse: — Peço-te que firas esta gente de cegueira. E ele os feriu de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.
19 Ezɨ Elisa danganir Sirian mɨdorozir gumaziba itimɨn ghugha kamaghɨn mɨgei, “Ia ti ongani. Tuavir kam, ia inigh nguibar ekiar ia mangasava amimɨn mangɨghan kogham. Ezɨ markɨ, ia nan gɨn izɨtɨ kɨ ian aku gumazir ia ruir kam bagh mangam.” Ezɨ me an gɨn zuima, a men akua Samarian nguibar ekiamɨn ghu.
19 Então Eliseu lhes disse: — Não é este o caminho, nem esta a cidade; sigam-me, e eu os guiarei ao homem que vocês estão procurando. E os guiou à cidade de Samaria.
20 Egha me nguibar ekiamɨn aven ghue. Ezɨ Elisa kamaghɨn God ko mɨgei, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ Sirian mɨdorozir gumazibar damaziba kuightɨ, me ua gan.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God men damaziba kuizɨ, me ua gari. Egha me kamaghɨn gara fo, me Samarian nguibar ekiamɨn aven iti.
20 Quando eles chegaram a Samaria, Eliseu disse: — Ó E o
21 Ezɨ Israelian atrivim men ganigha kamaghɨn Elisan azara, “Gumazir ekiam, kɨ ti me mɨsueghtɨ me arɨghiregham, a?”
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: — Meu pai, devo matá-los? Devo matá-los?
22 Ezɨ Elisa ghaze, “Puvatɨ. Nɨ mɨdorozimɨn aven apanibar suizir dughiamɨn, nɨ zurara me mɨsozi me ariaghirir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, nɨ gumazir kabav soghan markɨ. Nɨ dagheba ko dɨpaba me danɨng, eghtɨ me gɨn uan atrivim bagh uamategh mangam.”
22 Ele respondeu: — Não os mate! Você mataria aqueles que fizesse prisioneiros com a sua espada e o seu arco? Ordena que lhes deem pão e água, para que comam, bebam e voltem para o seu senhor.
23 Ezɨ Israelian atrivim Sirian mɨdorozir gumaziba bagha isar ekiam gamigha me ganɨngi. Me amegha gɨvazɨ, a ua me amangizɨ me Sirian atrivim bagha ghue. Egha dughiar kamɨn, Sirian mɨdorozir gumaziba ua iza Israelia mɨsozir puvatɨ.
23 Então o rei ofereceu-lhes um grande banquete, e comeram e beberam. Ele os despediu e eles voltaram para o seu senhor. E da parte da Síria não houve mais investidas na terra de Israel.
24 Azenir maba gɨvazɨ, Sirian Atrivim, Benhadat, uan mɨdorozir gumaziba akuvagha, Samarian nguibar ekiam konasa zui, egh Samaria mɨsoghasa.
24 Depois disto, Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército, foi e sitiou a cidade de Samaria.
25 Ezɨ dughiar kamɨn Samarian nguibar ekiam dagheba bar puvatɨ. Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba dughiar ruarimɨn nguibam ekɨarugha itima, Samarian gumazamiziba dagheba bagh mangɨ da inigh nguibar ekiamɨn aven izasa ibura. Kamaghɨn amizɨ, gumazitam donkin dapanim givesɨ, kamaghɨn a 80 kinan a givezam. Eghtɨ gumazitam 250 gremɨn kuarazir bunbamɨn buaribagh ivesɨ, a 5 kinan dagh ivezam.
25 Houve grande fome em Samaria. Eis que a sitiaram, a ponto de se vender a cabeça de um jumento por oitenta moedas de prata e um pouco de esterco de pomba por cinco moedas de prata.
26 Dughiar mamɨn Israelian atrivim nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir mɨtiar gavgavim gisɨn arui, ezɨ amizir mam kamaghɨn an dei, “O nan atrivim, nɨ en akuragh!”
26 Quando o rei de Israel vinha passando, andando sobre a muralha, uma mulher gritou: — Ajude-me, ó rei, meu senhor!
27 Ezɨ atrivim kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Nɨ ti ghaze, kɨ wit ko wain iti, a? Kɨ ua manmaghɨn ian akuragham? Puvatɨ. Ikiavɨra Itir God ti nɨn akuragham.”
27 Ele respondeu: Se o
28 Egha atrivim an azara, “Kɨ manmaghɨn nɨn akuraghasa nɨ ifonge?”
28 E o rei acrescentou: — Qual é o seu problema? Ela respondeu: — Esta mulher me disse: “Dê o seu filho, para que hoje o comamos, e amanhã comeremos o meu.”
29 Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan otarim mɨsuegha ga aneme. Egha amɨmzaraghan, kɨ an borim mɨsoghasa a mɨgei. Ezɨ puvatɨ. A uan otarim modogha gɨfa.”
29 Assim, cozinhamos o meu filho e o comemos. Mas no outro dia, quando eu disse a ela: “Dê o seu filho, para que o comamos”, ela o escondeu.
30 Kamaghɨn amizɨ, atrivim akar kam baregha bar osemegha, uan korotiam abɨki. A nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir mɨtiar gavgavim gisɨn aruavɨra itima, gumazamiziba datɨrɨghɨn an buaber korotiamɨn garima, atrivim uan korotiar azenan itimɨn aven aneru.
30 Ao ouvir as palavras da mulher, o rei rasgou as suas roupas. Como ele estava andando sobre a muralha, o povo olhou e viu que, por baixo, sobre a pele, o rei estava usando pano de saco.
31 Egha atrivim ghaze, “Elisa en osɨmtɨzir kabar mɨngarim. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨra an fɨrim atughtɨ an aremegham. Kɨ kamaghɨn damighan koghtɨ, God uabɨ na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
31 Então o rei disse: — Que Deus me castigue se até o final do dia Eliseu, filho de Safate, ainda estiver com a cabeça sobre os ombros.
32 Atrivim kamaghɨn mɨgɨa, Elisa mɨsueghtɨ an aremeghasa gumazir mam amadazɨ, a ghu. Ezɨ dughiar kamɨn Elisa uan dɨpenimɨn itima, Samarian gumazir dapanir maba a ko iti. Gumazir kam atrivim anemadazɨ, a tɨghar izima, Elisa kamaghɨn gumazir dapanibav gei, “En atrivim, a gumazir gumazibav sozi me ariaghirim. Egha a datɨrɨghɨn nan fɨrim aghorasa gumazir mam a amada. Eghtɨ gumazir kam izɨ otoghamin dughiamɨn, ia pamtemɨn tiam asaragh anepɨrightɨ, an aven izan kogham. Ezɨ atrivim uabɨ gumazir kamɨn gɨn izi.”
32 Eliseu estava sentado em sua casa, juntamente com os anciãos. O rei enviou um homem à sua frente. Mas, antes que o mensageiro chegasse, Eliseu disse aos anciãos: — Vocês estão vendo como aquele filho de um assassino mandou alguém para cortar a minha cabeça? Quando o mensageiro vier, fechem a porta e empurrem-no com ela. Não é fato que logo depois dele se ouvirá o barulho dos passos de seu senhor?
33 Elisa mɨgɨavɨra itima, gumazir kam atrivim ko oto. Egha atrivim kamaghɨn Elisa mɨgei, “Ikiavɨra Itir God uabɨ dughiar kurar kam gamizɨ an e bato. An en akurvaghsɨ bizitam damighan kogham. E a mɨzuaman kogham.”
33 Enquanto Eliseu ainda falava com eles, chegou o rei, que disse: — Eis que este mal vem do

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.