2 Reis 6
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Dughiar kamɨn, Elisa Godɨn akam inigha izir gumazir okoruamɨn gara me geghufi. Ezɨ dughiar mam gumazir kaba kamaghɨn a mɨgei, “En dɨpenim sufi, egha en tughatɨzir puvatɨ.
1 Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Eis que o lugar em que habitamos diante da tua face é estreito demais para nós.
2 Kamaghɨn amizɨ, nɨ e ateghtɨ, e bar Jordanɨn Fanemɨn mangam. Egh e vaghvagh temer vamɨra vamɨram okam. Egh e uari bagh dɨpenir igiatam, Jordanɨn Fanemɨn mɨriamɨn an ingaram.”
2 Vamos, pois até o Jordão, tomemos de lá cada um de nós, uma viga, e ali edifiquemos para nós um lugar em que habitemos. Respondeu ele: Ide.
3 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam kamaghɨn a mɨgei, “Ga uaning, gumazir ekiam, nɨ e ko izasa e ifonge.”
3 Disse-lhe um deles: Digna-te de ir com os teus servos. E ele respondeu: Eu irei.
4 Egha a me ko ghua Jordanɨn Fanemɨn otivigha, maghɨra temeba oti.
4 Assim foi com eles; e, chegando eles ao Jordão, cortavam madeira.
5 Me ingara itima, Godɨn akam inigha izir gumazir mamɨn sobiav zem asiaghirɨgha dɨpam giraghu. Ezɨ akam inigha izir gumazir kam uan sobiam inian iburagha kamaghɨn dei, “Ame! Gumazir ekiam, kɨ gumazir igharazimɨn sobiam inigha ize. Ezɨ a dɨpam giraghu.”
5 Mas sucedeu que, ao derrubar um deles uma viga, o ferro do machado caiu na água; e ele clamou, dizendo: Ai, meu senhor! ele era emprestado.
6 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, kamaghɨn an azara, “Sobiam managhɨra iraghu?” Ezɨ akam inigha izir gumazim, sobiam iraghuzir danganimɨn Elisan aka. Ezɨ Elisa temer aguar dozir mam atugha, sobiam iraghuzɨ naghɨn dɨpam mɨkɨni, ezɨ sobiam uam anabo.
6 Perguntou o homem de Deus: Onde caiu? E ele lhe mostrou o lugar. Então Eliseu cortou um pau, e o lançou ali, e fez flutuar o ferro.
7 Ezɨ Elisa ghaze, “Nɨ datɨrɨghɨn sobiam inigh.” Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim uan dafarim amadagha sobiam ini.
7 E disse: Tira-o. E ele estendeu a mão e o tomou.
8 Dughiar mamɨn, Sirian atrivim uan mɨdorozir gumaziba ko izɨ Israelia mɨsoghasa. Egha atrivim uan gumazir dapaniba ko, uariv gɨa nɨghnɨzim batogha ghaze, me danganir me ikiamimɨn ingarigh, egh kagh ikegh dɨkavigh mangɨ Israelia mɨsogham.
8 Ora, o rei da Síria fazia guerra a Israel; e teve conselho com os seus servos, dizendo: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, a Sirian mɨdorozir gumaziba ikiamin danganim gɨfo, egha Israelian atrivim bagha akam amada. A uaghan Israelian atrivim mɨgɨa ghaze, Israelia danganir kamɨn boroghɨn mangan markɨ. Me an boroghɨn mangɨtɨ, Sirian mɨdorozir gumaziba me gasɨghasigham.
9 E o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passares por tal lugar porque os sírios estão descendo ali.
10 Ezɨ atrivim akar kam baregha, mɨdorozir gumaziba danganir Sirian mɨdorozir gumaziba ikiamin naghɨn ikiasa me amada. Ezɨ Siriaba danganir kamɨn otivigha Israelian mɨdorozir gumazibar garima, me fomɨra iti. Kamaghɨn amizɨ, me danganir kamɨn ikian ibura. Arazir kam dughiar avɨribar otifi.
10 Pelo que o rei de Israel enviou àquele lugar, de que o homem de Deus lhe falara, e de que o tinha avisado, e assim se salvou. Isso aconteceu não uma só vez, nem duas.
11 Ezɨ Sirian atrivim bizir kam bangɨn nɨghnɨzir kurar bar avɨribagh ami. Egha a uan gumazir dapanibar diazɨ, me izima a men atara pamtemɨn kamaghɨn me mɨgei, “Ia na mɨkemegh, en gumazir manam Israelian atrivimɨn akurvasi?”
11 Turbou-se por causa disto o coração do rei da Síria que chamou os seus servos, e lhes disse: Não me fareis saber quem dos nossos é pelo rei de Israel?
12 Ezɨ an mɨdorozir gumazibar dapanir mam a ikaragha ghaze, “O atrivim, en gumazitam arazir katam gamizir puvatɨ. Bar puvatɨ. Kar Elisara, a Israelian Godɨn akam inigha izir gumazim. E damuasa amir biziba bar, a zurara Israelian atrivim mɨgei. Nɨ mɨgeir akaba Elisa bar a dagh fo. Nɨ akuir danganimɨn ikɨ mɨkɨmtɨ, Elisa fogham.”
12 Respondeu um dos seus servos: Não é assim, ó rei meu senhor, mas o profeta Eliseu que está em Israel, faz saber ao rei de Israel as palavras que falas na tua câmara de dormir.
13 Ezɨ atrivim kamaghɨn gumazir dapanibav gei, “Ia mangɨ fogh, Elisa danganir manamɨn iti. Egh ia mɨdorozir gumaziba amadaghtɨ, me mangɨ an suiragh.” Ezɨ me ghua kamaghɨn fo, Elisa Dotanɨn nguibar ekiamɨn iti.
13 E ele disse: Ide e vede onde ele está, para que eu envie e mande trazê-lo. E foi-lhe dito; Eis que está em Dotã.
14 Kamaghɨn amizɨ, atrivim mɨdorozir gumazir avɨrim amɨsefe, egha me amangizɨ me hoziaba ko karisba inigha Dotanɨn ghue. Me ghua dɨmagarimɨn otivigha nguibam koro.
14 Então enviou para lá cavalos, e carros, e um grande exército, os quais vieram de noite e cercaram a cidade.
15 Ezɨ bar mɨzaraghara Elisan ingangarir gumazim dɨkavigha dɨpenimɨn azenan ghu. Egha a garima, Sirian mɨdorozir gumaziba uan hoziaba ko karisba sara nguibar ekiam ekɨarugha gɨfa. Egha a ghua kamaghɨn Elisa mɨgei, “Ame! Gumazir ekiam, Sirian mɨdorozir gumaziba e ekɨarugha gɨfa. E manmaghɨn damuam?”
15 Tendo o moço do homem de Deus se levantado muito cedo, saiu, e eis que um exército tinha cercado a cidade com cavalos e carros. Então o moço disse ao homem de Deus: Ai, meu senhor! que faremos?
16 Ezɨ Elisa kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ atiatingan markɨ. Me guizbangɨra mɨdorozir gumazir avɨrim iti, ezɨ en akurvaghamin mɨdorozir gumazir bar avɨrim iti, ezɨ en mɨdorozir gumazibar dɨbobonim, men mɨdorozir gumazibar dɨbobonim bar a gafira.”
16 Respondeu ele: Não temas; porque os que estão conosco são mais do que os que estão com eles.
17 Ezɨ Elisa kamaghɨn God ko mɨgɨa ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ gumazir kamɨn damazimning kuightɨ, a kɨ mɨgeir darazir ganika.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God ingangarir gumazir kamɨn damazimning kuizɨ, a garima, hoziar avɨriba ko karisɨn avɨriba Elisa itir mɨghsɨar kam bar a gizɨfa. Ezɨ karisba ko hoziar kaba, da avimɨn mɨrara gari.
17 E Eliseu orou, e disse: Ó senhor, peço-te que lhe abras os olhos, para que veja. E o Senhor abriu os olhos do moço, e ele viu; e eis que o monte estava cheio de cavalos e carros de fogo em redor de Eliseu.
18 Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba Elisan suighasa izavɨra itima, Elisa kamaghɨn God ko mɨgei, “O Ikiavɨra Itir God, kɨ kamaghsua, nɨ Sirian mɨdorozir gumazibar damaziba okavightɨ, me ganan kogham.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God men damaziba okafi.
18 Quando os sírios desceram a ele, Eliseu orou ao Senhor, e disse: Fere de cegueira esta gente, peço-te. E o Senhor os feriu de cegueira, conforme o pedido de Eliseu.
19 Ezɨ Elisa danganir Sirian mɨdorozir gumaziba itimɨn ghugha kamaghɨn mɨgei, “Ia ti ongani. Tuavir kam, ia inigh nguibar ekiar ia mangasava amimɨn mangɨghan kogham. Ezɨ markɨ, ia nan gɨn izɨtɨ kɨ ian aku gumazir ia ruir kam bagh mangam.” Ezɨ me an gɨn zuima, a men akua Samarian nguibar ekiamɨn ghu.
19 Então Eliseu lhes disse: Não é este o caminho, nem é esta a cidade; segui-me, e guiar-vos-ei ao homem que buscais. E os guiou a Samária.
20 Egha me nguibar ekiamɨn aven ghue. Ezɨ Elisa kamaghɨn God ko mɨgei, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ Sirian mɨdorozir gumazibar damaziba kuightɨ, me ua gan.” Ezɨ Ikiavɨra Itir God men damaziba kuizɨ, me ua gari. Egha me kamaghɨn gara fo, me Samarian nguibar ekiamɨn aven iti.
20 E sucedeu que, chegando eles a Samária, disse Eliseu: Ó Senhor, abre a estes os olhos para que vejam. O Senhor lhes abriu os olhos, e viram; e eis que estavam no meio de Samária.
21 Ezɨ Israelian atrivim men ganigha kamaghɨn Elisan azara, “Gumazir ekiam, kɨ ti me mɨsueghtɨ me arɨghiregham, a?”
21 Quando o rei de Israel os viu, disse a Eliseu: Feri-los-ei, feri-los-ei, meu pai?
22 Ezɨ Elisa ghaze, “Puvatɨ. Nɨ mɨdorozimɨn aven apanibar suizir dughiamɨn, nɨ zurara me mɨsozi me ariaghirir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, nɨ gumazir kabav soghan markɨ. Nɨ dagheba ko dɨpaba me danɨng, eghtɨ me gɨn uan atrivim bagh uamategh mangam.”
22 Respondeu ele: Não os ferirás; feririas tu os que tomasses prisioneiros com a tua espada e com o teu arco? Põe-lhes diante pão e água, para que comam e bebam, e se vão para seu senhor.
23 Ezɨ Israelian atrivim Sirian mɨdorozir gumaziba bagha isar ekiam gamigha me ganɨngi. Me amegha gɨvazɨ, a ua me amangizɨ me Sirian atrivim bagha ghue. Egha dughiar kamɨn, Sirian mɨdorozir gumaziba ua iza Israelia mɨsozir puvatɨ.
23 Preparou-lhes, pois, um grande banquete; e eles comeram e beberam; então ele os despediu, e foram para seu senhor. E as tropas dos sírios desistiram de invadir a terra de Israel.
24 Azenir maba gɨvazɨ, Sirian Atrivim, Benhadat, uan mɨdorozir gumaziba akuvagha, Samarian nguibar ekiam konasa zui, egh Samaria mɨsoghasa.
24 Sucedeu, depois disto, que Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntando todo o seu exército, subiu e cercou Samária.
25 Ezɨ dughiar kamɨn Samarian nguibar ekiam dagheba bar puvatɨ. Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba dughiar ruarimɨn nguibam ekɨarugha itima, Samarian gumazamiziba dagheba bagh mangɨ da inigh nguibar ekiamɨn aven izasa ibura. Kamaghɨn amizɨ, gumazitam donkin dapanim givesɨ, kamaghɨn a 80 kinan a givezam. Eghtɨ gumazitam 250 gremɨn kuarazir bunbamɨn buaribagh ivesɨ, a 5 kinan dagh ivezam.
25 E houve grande fome em Samária, porque mantiveram o cerco até que se vendeu uma cabeça de jumento por oitenta siclos de prata, e a quarta parte dum cabo de esterco de pombas por cinco siclos de prata.
26 Dughiar mamɨn Israelian atrivim nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir mɨtiar gavgavim gisɨn arui, ezɨ amizir mam kamaghɨn an dei, “O nan atrivim, nɨ en akuragh!”
26 E sucedeu que, passando o rei de Israel pelo muro, uma mulher lhe gritou, dizendo: Acode-me, ó rei meu Senhor.
27 Ezɨ atrivim kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Nɨ ti ghaze, kɨ wit ko wain iti, a? Kɨ ua manmaghɨn ian akuragham? Puvatɨ. Ikiavɨra Itir God ti nɨn akuragham.”
27 Mas ele lhe disse: Se o Senhor não te acode, donde te acudirei eu? da eira ou do lagar?
28 Egha atrivim an azara, “Kɨ manmaghɨn nɨn akuraghasa nɨ ifonge?”
28 Contudo o rei lhe perguntou: Que tens? E disse ela: Esta mulher me disse: Dá cá o teu filho, para que hoje o comamos, e amanhã comeremos o meu filho.
29 Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan otarim mɨsuegha ga aneme. Egha amɨmzaraghan, kɨ an borim mɨsoghasa a mɨgei. Ezɨ puvatɨ. A uan otarim modogha gɨfa.”
29 cozemos, pois, o meu filho e o comemos; e ao outro dia lhe disse eu: Dá cá o teu filho para que o comamos; e ela escondeu o seu filho.
30 Kamaghɨn amizɨ, atrivim akar kam baregha bar osemegha, uan korotiam abɨki. A nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir mɨtiar gavgavim gisɨn aruavɨra itima, gumazamiziba datɨrɨghɨn an buaber korotiamɨn garima, atrivim uan korotiar azenan itimɨn aven aneru.
30 Ouvindo o rei as palavras desta mulher, rasgou as suas vestes {ora, ele ia passando pelo muro}; e o povo olhou e viu que o rei trazia saco por dentro, sobre a sua carne.
31 Egha atrivim ghaze, “Elisa en osɨmtɨzir kabar mɨngarim. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨra an fɨrim atughtɨ an aremegham. Kɨ kamaghɨn damighan koghtɨ, God uabɨ na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
31 Então disse ele: Assim me faça Deus, e outro tanto, se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, lhe ficar hoje sobre os ombros.
32 Atrivim kamaghɨn mɨgɨa, Elisa mɨsueghtɨ an aremeghasa gumazir mam amadazɨ, a ghu. Ezɨ dughiar kamɨn Elisa uan dɨpenimɨn itima, Samarian gumazir dapanir maba a ko iti. Gumazir kam atrivim anemadazɨ, a tɨghar izima, Elisa kamaghɨn gumazir dapanibav gei, “En atrivim, a gumazir gumazibav sozi me ariaghirim. Egha a datɨrɨghɨn nan fɨrim aghorasa gumazir mam a amada. Eghtɨ gumazir kam izɨ otoghamin dughiamɨn, ia pamtemɨn tiam asaragh anepɨrightɨ, an aven izan kogham. Ezɨ atrivim uabɨ gumazir kamɨn gɨn izi.”
32 Estava então Eliseu sentado em sua casa, e também os anciãos estavam sentados com ele, quando o rei enviou um homem adiante de si; mas, antes que o mensageiro chegasse a Eliseu, disse este aos anciãos: Vedes como esse filho de homicida mandou tirar-me a cabeça? Olhai quando vier o mensageiro, fechai a porta, e empurrai-o para fora com a porta. Porventura não vem após ele o ruído dos pés do seu senhor?
33 Elisa mɨgɨavɨra itima, gumazir kam atrivim ko oto. Egha atrivim kamaghɨn Elisa mɨgei, “Ikiavɨra Itir God uabɨ dughiar kurar kam gamizɨ an e bato. An en akurvaghsɨ bizitam damighan kogham. E a mɨzuaman kogham.”
33 Quando Eliseu ainda estava falando com eles, eis que o mensageiro desceu a ele; e disse: Eis que este mal vem do Senhor; por que, pois, esperaria eu mais pelo Senhor ?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.