2 Reis 22

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Josaia 8plan azeniba ikia, egha Judan atrivimɨn oto, egha 31plan azenibar Jerusalemɨn atrivimɨn ike. An amebamɨn ziam Jedida, an Adaian guivim, a Boskatɨn nguibar ekiamɨn amizim.
1 Josias tinha oito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou trinta e um anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Jedida e era filha de Adaías, da cidade de Boscate.
2 Atrivim Josaia uan ovavim, Atrivim Devit fomɨra amizɨ moghɨn, a Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir aghuibagh ami. Egha a Ikiavɨra Itir Godɨn akaba bar dar gɨn mangasa bar gavgafi.
2 Josias fez o que agrada a Deus, o Senhor ; ele seguiu o exemplo do seu antepassado, o rei Davi, e não se desviou nem para um lado nem para o outro.
3 Atrivim Josaia 18plan azenibar atrivimɨn ikia, a uan gumazir an akɨnafariba osirim Safan amadazɨ, an akam inigha Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn ghu. Safan, an Asalian otarim, egha uaghan Mesulamɨn igiavotarim. Josaia kamaghɨn Safan mɨgei,
3 No ano dezoito do seu reinado, Josias mandou que Safã, o escrivão, filho de Azalias e neto de Mesulã, fosse ao Templo. Josias deu a seguinte ordem:
4 “Nɨ mangɨ ofa gamir gumazibar dapanim Hilkian ganigh, egh a mɨkemeghtɨ, a dagɨar gumazamiziba isa ofa gamir gumazir Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn tiar akamɨn garibagh anɨdiba, a bar da mengegh.
4 — Vá falar com Hilquias, o Grande Sacerdote , e diga a ele que conte o dinheiro que os sacerdotes que tomam conta da entrada do Templo têm recebido do povo.
5 Egh nɨ Hilkia mɨkemeghtɨ, a dagɨar kaba inigh Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenim akɨrir ingangarim gamir gumazir kabar anɨngigh. Eghtɨ me Dɨpenir kam akɨrir gumazibagh ives.
5 Ele que entregue esse dinheiro aos homens que estão encarregados dos consertos do Templo. Eles devem pagar
6 Egh me dɨpenibar ingarir gumaziba ko gumazir dagɨabar dɨpenibar ingara fozibagh ives. Egh uaghan me ter arariba ko dagɨar me Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenim akɨrasa dɨghoregha arɨghiziba sara ivesegh.
6 os carpinteiros, os construtores e os pedreiros e comprar a madeira e as pedras para os consertos.
7 Kɨ fo, gumazir ingangaribar garir kaba, me gumazir ifarir puvatɨziba, egha dagɨaba oker puvatɨ. Ezɨ ofa gamir gumazibar dapanim dagɨar kaba bagh men azangan kogham, me manmaghɨn dagɨar kabagh ami.”
7 Os homens que estão encarregados dos consertos são honestos em tudo, e por isso não é preciso pedir que eles prestem contas desse dinheiro.
8 Ezɨ Safan ghua atrivim mɨkemezɨ moghɨn ami. Ezɨ Hilkia akam baregha, kamaghɨn Safan mɨgei, “Kɨ akɨnafarir rɨghizir mamɨn gari, a Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn aven iti. Akɨnafarir kam Ikiavɨra Itir Godɨn Arazibar Akaba an iti.” Egha Hilkia akɨnafarir kam isa Safan ganɨngi, ezɨ an a dɨbori.
8 Safã deu a ordem do rei a Hilquias, e este lhe contou que havia achado o Livro da Lei no Templo. Hilquias lhe entregou o livro, e ele o leu.
9 An a dɨponegha gɨvagha, akɨnafarim inigha ghua Atrivim Josaia bagha ghugha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨn ingangarir gumaziba dagɨaba bar ada inigha, Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn gara anekɨrir ingangarir gumazibagh anɨngi.”
9 Depois Safã voltou e contou ao rei o seguinte: — Os seus servidores pegaram o dinheiro que estava no Templo e o entregaram aos encarregados dos consertos.
10 Egha Safan ua kamaghɨn mɨgei, “Atrivim, ofa gamir gumazibar dapanim Hilkia akɨnafarir kam na ganɨngi.” Egha an akɨnafarim onegha atrivim bagh a dɨbori.
10 E Safã disse também: — Tenho aqui comigo um livro que Hilquias me entregou. E leu o livro em voz alta para o rei.
11 Ezɨ atrivim Godɨn Akɨnafarir kamɨn aven itir Arazibar Akaba baregha, bar osemegha uan korotiam abɨki.
11 Quando ouviu o que o Livro da Lei dizia, o rei rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
12 Egha an ofa gamir gumazim Hilkia, ko Safanɨn otarim Ahikam, ko Mikaian otarim Akbor, ko atrivim bagha akɨnafariba osirir gumazim Safan, ko atrivimɨn ingangarir gumazim Asaia, a bar men dia. Ezɨ me izegha gɨvazɨ, a kamaghɨn me mɨgei,
12 Então deu a Hilquias, o sacerdote, e a Aicã, filho de Safã, e a Acbor, filho de Micaías, e a Safã, o escrivão, e a Asaías, o servidor do rei, a seguinte ordem:
13 “Godɨn Arazibar Akaba itir Akɨnafarir kɨ datɨrɨghɨn inizir kam, a bizir Ikiavɨra Itir Godɨn gɨn mangasa ifongezibar gun e mɨgei. Ezɨ en inazir afeziaba Ikiavɨra Itir Godɨn Akar kaba batuegha gɨfa. Ezɨ bizir kam bangɨn Ikiavɨra Itir God bar en anɨngaghe. Ezɨ datɨrɨghɨn e Godɨn Akɨnafarir kamɨn apigha gɨfa. Kamaghɨn amizɨ, kɨ kamaghsua, ia mangɨ Ikiavɨra Itir Godɨn azaragh fogh, kɨ Jerusalemia ko, Judan gumazamiziba ko, e bizir manabar amuasa a ifonge.”
13 — Vão consultar a Deus, o Senhor , por mim e por todo o povo de Judá a respeito dos ensinamentos deste livro. Deus está irado conosco porque os nossos antepassados não fizeram o que este livro manda.
14 Gumazir kaba atrivimɨn akam baregha, me Godɨn akam inigha izir amizir mam ko mɨkɨmasa nguibar igiar Jerusalemɨn boroghɨn itimɨn ghu. Amizir kamɨn ziam, Hulda. Hulda a Salumɨn amuim, a gumazir ofa gamir gumaziba azuir korotiaba itir danganimɨn garim. Salum a Tikvan otarim, egha Harhasɨn igiavotarim. Hulda gumazir kabar akam baregha gɨvagha,
14 Hilquias, Aicã, Abdom, Safã e Asaías foram falar com uma profetisa chamada Hulda, que morava no bairro novo de Jerusalém. O marido dela, que se chamava Salum, filho de Ticva e neto de Harás, era o encarregado da rouparia do Templo. Eles contaram a Hulda o que havia acontecido,
15 kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Ikiavɨra Itir God, Israelian God, a kamaghɨn mɨgei: Ia gumazir ia amadazir kam Josaia bagh uamategh mangɨ, kamaghɨn a mɨkemegh,
15 e ela lhes disse que voltassem e dessem ao rei
16 ‘Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ atrivim garir Akɨnafarimɨn itir Akar kaba bar dar gɨn mangɨ, egh kɨ Jerusalem ko an itir gumazamiziba saram asɨghasigham.
16 a seguinte mensagem: — Eu, o
17 Gumazamizir akɨrim ragha na gasarazir kaba, me asebar marvir guabar ofabagh ami. Ezɨ men arazir kurar kam na gamizɨma, kɨ puvɨram atari. Kɨ Jerusalemia bar men anɨngaghe, ezɨ nan anɨngagharir kam, a gɨvaghan kogham.
17 Eles me abandonaram e têm oferecido sacrifícios a outros deuses e assim me fizeram ficar irado por causa de todas as coisas que têm feito. A minha ira se acendeu contra Jerusalém e não vai se apagar.
18 “ ‘Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ Ikiavɨra Itir God, Israelian God, kɨ ian atrivim kamaghɨn a mɨkɨmasa. Me nɨ bagha Akɨnafarir kam dɨborima,
18 Eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto a respeito do rei: “Você ouviu o que está escrito no livro,
19 nɨ bizir kɨ Jerusalem ko an itir gumazamizibar amuasa mɨkemeziba, nɨ dagh fo. Kɨ kamaghɨn mɨgei, Jerusalem bar ikuvigh pura danganir kɨnimɨn ikiam. Eghtɨ Kantrin Igharazibar Gumazamiziba uan apaniba akar kurabar me mɨkɨmsɨ, kamaghɨn mɨkɨmam, “Ia Jerusalemia ikuvizɨ moghɨn ia ikufigh.” Ezɨ atrivim, nɨ akar kam baregha navim giragha, nan damazimɨn uabɨ abɨra. Egha nɨ datɨrɨghɨn uan korotiam abigha, azia nan dei. Kamaghɨn amizɨ, kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ kamaghɨn mɨgei, kɨ nɨn dɨmdiam baraki.
19 e se arrependeu, e se humilhou diante de mim, rasgando as suas roupas e chorando quando ouviu como ameacei castigar a cidade de Jerusalém e o seu povo. Eu vou fazer com que Jerusalém vire um lugar horrível de se ver, e o nome desta cidade será usado para rogar pragas. Mas eu ouvi a sua oração
20 Egh kɨ nɨ ateghtɨ, nɨ uabɨ Jerusalemɨn otivamin asɨghasɨzir kamɨn ganighan kogham. Puvatɨ. Nɨ bar deraghvɨra ikiam. Egh nɨ gɨn uan inazir afeziabar mɨn aremeghtɨ, me nɨn kuam afagh gɨvaghtɨ, kɨ Jerusalem gasɨghasigham.’ ” Godɨn akam inigha izir amizim Hulda, Ikiavɨra Itir Godɨn akam gumazir kabagh anigha gɨvazɨ, me akar kam inigha uam atrivim bagha uamategha ghue.
20 e por isso só depois da sua morte é que vou castigar Jerusalém. Vou deixar que você morra em paz.” Então os homens levaram ao rei essa resposta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.