1 Reis 3

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Egha Solomon, Isipian atrivimɨn guivir mamɨn ikia, egha arazir kamɨn a Isipian atrivim ko akam akɨri, eghtɨ kantrining deraghvɨra ikɨ, uaning mɨsoghan kogham. Solomon uan amuim inigha Devitɨn Nguibar Ekiam Jerusalemɨn ize. Amizim danganir kamɨn ikiavɨra itima, Solomon uan dɨpenim ko Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenim ko dɨvazir Jerusalem avɨnizimɨn ingari.
1 Salomão aliou-se por casamento, ao faraó, rei do Egito, tomando sua filha por mulher. Levou-a para a cidade de Davi, até que acabasse de construir o seu palácio, o templo do Senhor e o muro em volta de Jerusalém.
2 Israelia tɨghar Ikiavɨra Itir God bagh Dɨpenir tamɨn ingaram. Kamaghɨn amizɨ, me tintinibar mɨghsɨabar ghuavanaga an ziam fasa ofabagh ami.
2 O povo continuava sacrificando nos lugares altos, porque até aquele dia não tinha ainda sido edificado o templo ao nome do Senhor.
3 Ezɨ Solomon Ikiavɨra Itir God gifuegha, uan afeziam Devitɨn mɨn arazir God ifongezibar gɨn zui. Egha an arazir mam ikufi, an asɨziba ko pauran mughuriar aghuim zuim isa Ikiavɨra Itir God bagha mɨghsɨabar dar ofabagh ami.
3 Salomão amava o Senhor e seguia os preceitos de Davi, seu pai. Todavia, continuava sacrificando e queimando incenso nos lugares altos.
4 Nguibar ekiam Gibeon, a mɨghsɨamɨn pɨn ikia egha ofa gamir danganir ekiam iti, egha ofa gamir danganir igharazibagh afira. Ezɨ me kagh ghuegha Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fe. Kamaghɨn amizɨ, dughiar kamɨn Solomon ofa damuasa Gibeonɨn ghu. Solomon 1,000plan asɨziba inigha ofan bar isia mɨghɨriba tuasa Gibeonɨn ofan dakozir kamɨn ghua da tue.
4 Foi o rei a Gabaon para ali oferecer um sacrifício, porque esse era o lugar alto mais importante, e ofereceu mil holocaustos sobre o altar de Gabaon.
5 Dɨmagarir mam, Solomon Gibeonɨn nguibamɨn ikia akua irebamɨn garima, Ikiavɨra Itir God uabɨ an akagha a mɨgɨa ghaze, “Nɨ bizir tizim gifongegh, nan azaraghtɨ, kɨ nɨ danɨngam.”
5 O Senhor apareceu-lhe em sonhos em Gabaon durante a noite, e disse-lhe: Pede-me o que queres que eu te dê.
6 Ezɨ Solomon kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Nan afeziam Devit, nɨn damazimɨn zurara guizɨn araziba bar deraghavɨra dar gɨn ghua, egha arazir aghuir voroghɨra itim gami. Ezɨ kamaghɨn amizɨ, nɨ zurara bar an apangkuvigha, bar deravɨram a gami. Egha datɨrɨghɨn nɨ uaghan kamaghɨn amuavɨra iti, ezɨ kɨ an otarim, nɨ na ataghizɨ, kɨ an danganim inigha atrivimɨn iti.
6 Salomão disse: Vós destes com liberdade vossa graça ao vosso servo Davi, meu pai, porque ele andou em vossa presença com fidelidade, na justiça e retidão de seu coração para convosco; em virtude dessa grande benevolência, destes-lhe um filho que hoje está sentado no seu trono.
7 O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan God. Kɨ nɨn ingangarir gumazim, nɨ na gamizɨ, kɨ uan afeziam Devitɨn danganim inigha atrivimɨn iti. Kɨ igiamra ikia ingangarir kam damuamin fofoziba puvatɨ.
7 Sois vós, portanto, ó Senhor meu Deus, que fizestes reinar o vosso servo em lugar de Davi, meu pai. Mas eu não passo de um adolescente, e não sei como me conduzir.
8 Nɨn ingangarir gumazim datɨrɨghɨn, nɨ ua baghavɨra mɨsevezir gumazamizibar tongɨn iti. Me bar avɨrasemezɨ, gumaziba me mengan ibura.
8 E, sem embargo, vosso servo se encontra no meio de vosso povo escolhido, um povo imenso, tão numeroso que não se pode contar, nem calcular.
9 Kamaghɨn amizɨ, nɨ nɨghnɨzir aghuim ko fofozim na danightɨ, kɨ deraghvɨra nɨn gumazamizibagh ativagh men ganam. Egh kɨ fogham, arazir manam a dera, manam ikufi. Puvatɨghtɨ, kɨ manmaghɨra nɨn gumazamizir avɨrir kam gativagh men ganam? Guizbangɨra, gumazitam uabɨ me gativan iburagham. Kɨ uabɨ kɨ fofoziba bar puvatɨ.”
9 Dai, pois, ao vosso servo um coração sábio, capaz de julgar o vosso povo e discernir entre o bem e o mal; pois sem isso, quem poderia julgar o vosso povo, um povo tão numeroso?
10 Ezɨ Ekiam Solomonɨn azangsɨzir kam baregha, Solomon bagha an navim bar dera.
10 O Senhor agradou-se dessa oração, e disse a Salomão:
11 Egha God Solomon mɨgɨa ghaze, “Nɨ dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikiasa, nan azangsɨzir puvatɨ, egha dagɨar avɨriba iniasa nan azai puvatɨ, egha uan apanibagh asɨghasɨghasa nan azai puvatɨ. Nɨ Israelia gativagh deraghvɨra men ganamin nɨghnɨzir aghuim ko fofozim iniasa nan azai.
11 Pois que me fizeste esse pedido, e não pediste nem longa vida, nem riqueza, nem a morte de teus inimigos, mas sim inteligência para praticar a justiça,
12 Kamaghɨn amizɨ, kɨ guizbangɨra, bizir nɨ uabɨ danɨngasa nan azangsɨzim, kɨ a isɨ nɨ danɨngam. Kɨ datɨrɨghɨn nɨghnɨzir aghuim ko fofozir aghuim nɨ danɨngam. Gumazitam fomɨra fofozir kamagh garitam itir puvatɨ, egh uaghan gɨn gumazitam fofozir kamagh garitam ikian kogham.
12 vou satisfazer o teu desejo; dou-te um coração tão sábio e inteligente, como nunca houve outro igual antes de ti e nem haverá depois de ti.
13 Guizbangɨra, nɨ ziar ekiam ko dagɨar avɨriba uabɨ danɨngasa nan azarazir puvatɨ. Ezɨ kɨ bizir kaba bar nɨ danɨngam. Dughiar nɨ atrivimɨn ikiamim, atrivir igharazitam nɨ itir ziar ekiar kam itir puvatɨ.
13 Dou-te, além disso, o que não me pediste: riquezas e glória, de tal modo que não haverá quem te seja semelhante entre os reis durante toda a tua vida.
14 Egh nɨ uan afeziam Devitɨn mɨn nan tuaviba ko arazir kɨ ifongeziba ko nan Akar Gavgavibar gɨn mangɨtɨ, kɨ nɨ damutɨ nɨ dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikiam.”
14 E, se andares em meus caminhos e observares os meus preceitos e mandamentos como o fez Davi, teu pai, prolongarei a tua vida.
15 Ikiavɨra Itir God mɨkemegha gɨvazɨ, Solomon osegha dɨkavigha fo, a irebamɨn gani. Egha gɨn a uamategha Jerusalemɨn ghugha, Ekiamɨn Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiamɨn boroghɨn tu. Egha ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan God ko navir vamɨran ikiamim gami. Egha bizir kamɨn gɨn, a uan ingangarir gumaziba bagha isar ekiam gami.
15 Salomão despertou: foi um sonho. Voltando a Jerusalém, apresentou-se diante da arca da aliança do Senhor e ofereceu holocaustos e sacrifícios pacíficos; e deu um banquete a todos os seus servos.
16 Dughiar mamɨn, tuavimɨn amizimning uan osɨmtɨzim akɨrasa atrivim bagha ize.
16 Vieram duas prostitutas apresentar-se ao rei.
17 Amizir mam kamaghɨn mɨgei, “Nan gumazir ekiam, ga uaning, nɨ oragh. Kɨ amizir kam ko ga uaning inigha dɨpenir vamɨran ikia, kɨ otarir mam bate. Egha kɨ borir kam batir dughiamɨn, amizir kam uaghan na ko dɨpenimɨn iti.
17 Uma delas disse: Ouve, meu senhor: Esta mulher e eu habitamos na mesma casa, e eu dei à luz junto dela no mesmo aposento.
18 Aruer pumuning gɨvazɨ, mɨkezim otozɨ, a uaghan otarir mam bate. Ga uaningra dɨpenimɨn iti. Ezɨ igharazitav ua ga ko dɨpenir kamɨn itir puvatɨ.
18 Três dias depois, deu também ela à luz. Ora, nós vivemos juntas, e não havia nenhum estranho conosco nessa casa, pois somente nós duas estávamos ali.
19 Ezɨ dɨmangan, an akuav onganigha iragha iza uan borim gisɨn mɨtozɨ an areme.
19 Durante a noite morreu o filho dessa mulher, porque o abafou enquanto dormia.
20 Ezɨ dɨmangan kɨ akuavɨra itima, a nan borim inigha uan mɨsiamɨn ghu, egha uan borir kuar kam inigha iza nan boroghɨn anetɨ.
20 Levantou-se ela então, no meio da noite, e enquanto a tua serva dormia, tomou o meu filho que estava junto de mim e o deitou em seu seio, deixando no meu o seu filho morto.
21 Kɨ mɨzaraghara dɨkavigha otem uan borim danɨngasa amua garima, an aremegha gɨfa. Egha kɨ deraghavɨra an namnamɨn gara anesavsuigha ghaze. Kar borir kɨ otezim puvatɨ.”
21 Quando me levantei pela manhã para amamentar o meu filho, encontrei-o morto; mas, examinando-o atentamente à luz, verifiquei que não era o filho que eu dera à luz.
22 Amizir kam mɨkemegha gɨvazɨ, amizir igharazim kamaghɨn mɨgei, “Puvatɨ. Borir aremezim, a nɨn borim. Ezɨ borir angamɨra itim, a nan borim.”
22 É mentira!, replicou a outra mulher, o que está vivo é meu filho; o teu é que morreu. A primeira contestou: Não é assim; o teu filho é o que morreu, o que está vivo é o meu. E assim disputavam diante do rei.
23 Ezɨ atrivim kamaghɨn aning mɨgei, “Gua uaghara akar vamɨra bagha uaning adosi. Mav ghaze, ‘Otarir angamɨra itim a nan borim.’ Ezɨ igharazitav uaghan ghaze, ‘Bar puvatɨ. A nan otarim.’ ”
23 O rei disse então: Tu dizes: é o meu filho que está vivo, e o teu é o que morreu; e tu replicas: não é assim; é o teu filho que morreu, e o meu é o que está vivo.
24 Ezɨ atrivim kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia mɨdorozir sabatam inigh izɨ.” Ezɨ me ghua mɨdorozir sabam inigha atrivim bagha ize.
24 Vejamos, continuou o rei; trazei-me uma espada. Trouxeram ao rei uma espada.
25 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Ia otarir angamɨra itir mam, inigh izɨ tongɨram anebigh, egh an akuar vuem isɨ amizitam danɨngigh, egh an akuar vuem isɨ amizitam danɨngigh.”
25 Cortai pelo meio o menino vivo, disse ele, e dai metade a uma e metade à outra.
26 Ezɨ guizɨn borir kamɨn amebam bar uan borimɨn apangkuvigha kamaghɨn atrivim mɨgei, “Nan gumazir ekiam, markɨ. Ga uaning! Nɨ borim amizir munam danɨngigh. Nɨ a mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ.”
26 Mas a mulher, mãe do filho vivo, sentiu suas entranhas enternecerem-se e disse ao rei: Rogo-te, meu senhor, que dês a ela o menino vivo; não o mateis; a outra, porém, dizia: Ele não será nem teu, nem meu; seja dividido!
27 Ezɨ atrivim kamaghɨn mɨgei, “Ia borim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ. Ia borim isɨ amizir borir angamɨra ikiasa mɨgeim danɨngigh. E fo, anarɨra guizɨn borir kamɨn amebam.”
27 Então o rei pronunciou o seu julgamento: Dai, disse ele, o menino vivo a essa mulher; não o mateis, pois é ela a sua mãe.
28 Ezɨ gɨn Israelian gumazamiziba bar, Atrivim Solomon kotiamɨn aven amizimning gamizir nɨghnɨzir aghuir kam baregha, dɨkavir kuram gamigha ziar ekiam a ganɨdi. Egha me kamaghɨn fo, God uabɨra, guizɨn arazimɨn gɨn mangɨ osɨmtɨziba akɨramin fofozim ko nɨghnɨzir aghuim a ganɨngi.
28 Todo o Israel, ouvindo o julgamento pronunciado pelo rei, encheu-se de respeito por ele, pois via-se que o inspirava a sabedoria divina para fazer justiça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.