1 Reis 3
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Egha Solomon, Isipian atrivimɨn guivir mamɨn ikia, egha arazir kamɨn a Isipian atrivim ko akam akɨri, eghtɨ kantrining deraghvɨra ikɨ, uaning mɨsoghan kogham. Solomon uan amuim inigha Devitɨn Nguibar Ekiam Jerusalemɨn ize. Amizim danganir kamɨn ikiavɨra itima, Solomon uan dɨpenim ko Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenim ko dɨvazir Jerusalem avɨnizimɨn ingari.
1 Ora, Salomão aparentou-se com Faraó, rei do Egito, pois tomou por mulher a filha dele; e a trouxe à cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a casa do Senhor, e a muralha de Jerusalém em redor.
2 Israelia tɨghar Ikiavɨra Itir God bagh Dɨpenir tamɨn ingaram. Kamaghɨn amizɨ, me tintinibar mɨghsɨabar ghuavanaga an ziam fasa ofabagh ami.
2 Entretanto o povo oferecia sacrifícios sobre os altos, porque até aqueles dias ainda não se havia edificado casa ao nome do Senhor.
3 Ezɨ Solomon Ikiavɨra Itir God gifuegha, uan afeziam Devitɨn mɨn arazir God ifongezibar gɨn zui. Egha an arazir mam ikufi, an asɨziba ko pauran mughuriar aghuim zuim isa Ikiavɨra Itir God bagha mɨghsɨabar dar ofabagh ami.
3 E Salomão amava ao Senhor, andando nos estatutos de Davi, seu pai; exceto que nos altos oferecia sacrifícios e queimava incenso.
4 Nguibar ekiam Gibeon, a mɨghsɨamɨn pɨn ikia egha ofa gamir danganir ekiam iti, egha ofa gamir danganir igharazibagh afira. Ezɨ me kagh ghuegha Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fe. Kamaghɨn amizɨ, dughiar kamɨn Solomon ofa damuasa Gibeonɨn ghu. Solomon 1,000plan asɨziba inigha ofan bar isia mɨghɨriba tuasa Gibeonɨn ofan dakozir kamɨn ghua da tue.
4 Foi, pois, o rei a Gibeão para oferecer sacrifícios ali, porque aquele era o principal dentre os altos; mil holocaustos sacrificou Salomão naquele altar.
5 Dɨmagarir mam, Solomon Gibeonɨn nguibamɨn ikia akua irebamɨn garima, Ikiavɨra Itir God uabɨ an akagha a mɨgɨa ghaze, “Nɨ bizir tizim gifongegh, nan azaraghtɨ, kɨ nɨ danɨngam.”
5 Em Gibeão apareceu o Senhor a Salomão de noite em sonhos, e disse-lhe: Pede o que queres que eu te dê.
6 Ezɨ Solomon kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Nan afeziam Devit, nɨn damazimɨn zurara guizɨn araziba bar deraghavɨra dar gɨn ghua, egha arazir aghuir voroghɨra itim gami. Ezɨ kamaghɨn amizɨ, nɨ zurara bar an apangkuvigha, bar deravɨram a gami. Egha datɨrɨghɨn nɨ uaghan kamaghɨn amuavɨra iti, ezɨ kɨ an otarim, nɨ na ataghizɨ, kɨ an danganim inigha atrivimɨn iti.
6 Respondeu Salomão: De grande benevolência usaste para com teu servo Dai, meu pai, porquanto ele andou diante de ti em verdade, em justiça, e em retidão de coração para contigo; e guardaste-lhe esta grande benevolência, e lhe deste um filho, que se assentasse no seu trono, como se vê neste dia.
7 O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan God. Kɨ nɨn ingangarir gumazim, nɨ na gamizɨ, kɨ uan afeziam Devitɨn danganim inigha atrivimɨn iti. Kɨ igiamra ikia ingangarir kam damuamin fofoziba puvatɨ.
7 Agora, pois, ó Senhor meu Deus, tu fizeste reinar teu servo em lugar de Davi, meu pai. E eu sou apenas um menino pequeno; não sei como sair, nem como entrar.
8 Nɨn ingangarir gumazim datɨrɨghɨn, nɨ ua baghavɨra mɨsevezir gumazamizibar tongɨn iti. Me bar avɨrasemezɨ, gumaziba me mengan ibura.
8 Teu servo está no meio do teu povo que elegeste, povo grande, que nem se pode contar, nem numerar, pela sua multidão.
9 Kamaghɨn amizɨ, nɨ nɨghnɨzir aghuim ko fofozim na danightɨ, kɨ deraghvɨra nɨn gumazamizibagh ativagh men ganam. Egh kɨ fogham, arazir manam a dera, manam ikufi. Puvatɨghtɨ, kɨ manmaghɨra nɨn gumazamizir avɨrir kam gativagh men ganam? Guizbangɨra, gumazitam uabɨ me gativan iburagham. Kɨ uabɨ kɨ fofoziba bar puvatɨ.”
9 Dá, pois, a teu servo um coração entendido para julgar o teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; porque, quem poderia julgar a este teu tão grande povo?
10 Ezɨ Ekiam Solomonɨn azangsɨzir kam baregha, Solomon bagha an navim bar dera.
10 E pareceu bem aos olhos do Senhor o ter Salomão pedido tal coisa.
11 Egha God Solomon mɨgɨa ghaze, “Nɨ dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikiasa, nan azangsɨzir puvatɨ, egha dagɨar avɨriba iniasa nan azai puvatɨ, egha uan apanibagh asɨghasɨghasa nan azai puvatɨ. Nɨ Israelia gativagh deraghvɨra men ganamin nɨghnɨzir aghuim ko fofozim iniasa nan azai.
11 Pelo que Deus lhe disse: Porquanto pediste isso, e não pediste para ti muitos dias, nem riquezas, nem a vida de teus inimigos, mas pediste entendimento para discernires o que é justo,
12 Kamaghɨn amizɨ, kɨ guizbangɨra, bizir nɨ uabɨ danɨngasa nan azangsɨzim, kɨ a isɨ nɨ danɨngam. Kɨ datɨrɨghɨn nɨghnɨzir aghuim ko fofozir aghuim nɨ danɨngam. Gumazitam fomɨra fofozir kamagh garitam itir puvatɨ, egh uaghan gɨn gumazitam fofozir kamagh garitam ikian kogham.
12 eis que faço segundo as tuas palavras. Eis que te dou um coração tão sábio e entendido, que antes de ti teu igual não houve, e depois de ti teu igual não se levantará.
13 Guizbangɨra, nɨ ziar ekiam ko dagɨar avɨriba uabɨ danɨngasa nan azarazir puvatɨ. Ezɨ kɨ bizir kaba bar nɨ danɨngam. Dughiar nɨ atrivimɨn ikiamim, atrivir igharazitam nɨ itir ziar ekiar kam itir puvatɨ.
13 Também te dou o que não pediste, assim riquezas como glória; de modo que não haverá teu igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 Egh nɨ uan afeziam Devitɨn mɨn nan tuaviba ko arazir kɨ ifongeziba ko nan Akar Gavgavibar gɨn mangɨtɨ, kɨ nɨ damutɨ nɨ dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikiam.”
14 E ainda, se andares nos meus caminhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi,
15 Ikiavɨra Itir God mɨkemegha gɨvazɨ, Solomon osegha dɨkavigha fo, a irebamɨn gani. Egha gɨn a uamategha Jerusalemɨn ghugha, Ekiamɨn Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiamɨn boroghɨn tu. Egha ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan God ko navir vamɨran ikiamim gami. Egha bizir kamɨn gɨn, a uan ingangarir gumaziba bagha isar ekiam gami.
15 Então Salomão acordou, e eis que era sonho. E, voltando ele a Jerusalém, pôs-se diante da arca do pacto do Senhor, sacrificou holocaustos e preparou sacrifícios pacíficos, e deu um banquete a todos os seus servos.
16 Dughiar mamɨn, tuavimɨn amizimning uan osɨmtɨzim akɨrasa atrivim bagha ize.
16 Então vieram duas mulheres prostitutas ter com o rei, e se puseram diante dele.
17 Amizir mam kamaghɨn mɨgei, “Nan gumazir ekiam, ga uaning, nɨ oragh. Kɨ amizir kam ko ga uaning inigha dɨpenir vamɨran ikia, kɨ otarir mam bate. Egha kɨ borir kam batir dughiamɨn, amizir kam uaghan na ko dɨpenimɨn iti.
17 E disse-lhe uma das mulheres: Ah, meu senhor! eu e esta mulher moramos na mesma casa; e tive um filho, estando com ela naquela casa.
18 Aruer pumuning gɨvazɨ, mɨkezim otozɨ, a uaghan otarir mam bate. Ga uaningra dɨpenimɨn iti. Ezɨ igharazitav ua ga ko dɨpenir kamɨn itir puvatɨ.
18 E sucedeu que, no terceiro dia depois de meu parto, também esta mulher teve um filho. Estávamos juntas; nenhuma pessoa estranha estava conosco na casa; somente nós duas estávamos ali.
19 Ezɨ dɨmangan, an akuav onganigha iragha iza uan borim gisɨn mɨtozɨ an areme.
19 Ora, durante a noite morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 Ezɨ dɨmangan kɨ akuavɨra itima, a nan borim inigha uan mɨsiamɨn ghu, egha uan borir kuar kam inigha iza nan boroghɨn anetɨ.
20 E ela se levantou no decorrer da noite, tirou do meu lado o meu filho, enquanto a tua serva dormia, e o deitou no seu seio, e a seu filho morto deitou-o no meu seio.
21 Kɨ mɨzaraghara dɨkavigha otem uan borim danɨngasa amua garima, an aremegha gɨfa. Egha kɨ deraghavɨra an namnamɨn gara anesavsuigha ghaze. Kar borir kɨ otezim puvatɨ.”
21 Quando me levantei pela manhã, para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, atentando eu para ele à luz do dia, eis que não era o filho que me nascera.
22 Amizir kam mɨkemegha gɨvazɨ, amizir igharazim kamaghɨn mɨgei, “Puvatɨ. Borir aremezim, a nɨn borim. Ezɨ borir angamɨra itim, a nan borim.”
22 Então disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho, e teu filho o morto. Replicou a primeira: Não; o morto é teu filho, e meu filho o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 Ezɨ atrivim kamaghɨn aning mɨgei, “Gua uaghara akar vamɨra bagha uaning adosi. Mav ghaze, ‘Otarir angamɨra itim a nan borim.’ Ezɨ igharazitav uaghan ghaze, ‘Bar puvatɨ. A nan otarim.’ ”
23 Então disse o rei: Esta diz : Este que vive é meu filho, e teu filho o morto; e esta outra diz: Não; o morto é teu filho, e meu filho o vivo.
24 Ezɨ atrivim kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia mɨdorozir sabatam inigh izɨ.” Ezɨ me ghua mɨdorozir sabam inigha atrivim bagha ize.
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. E trouxeram uma espada diante dele.
25 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Ia otarir angamɨra itir mam, inigh izɨ tongɨram anebigh, egh an akuar vuem isɨ amizitam danɨngigh, egh an akuar vuem isɨ amizitam danɨngigh.”
25 E disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo, e dai a metade a uma, e metade a outra.
26 Ezɨ guizɨn borir kamɨn amebam bar uan borimɨn apangkuvigha kamaghɨn atrivim mɨgei, “Nan gumazir ekiam, markɨ. Ga uaning! Nɨ borim amizir munam danɨngigh. Nɨ a mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ.”
26 Mas a mulher cujo filho em suas entranhas se lhe enterneceram por seu filho}, e disse: Ah, meu senhor! dai-lhe o menino vivo, e de modo nenhum o mateis. A outra, porém, disse: Não será meu, nem teu; dividi-o.
27 Ezɨ atrivim kamaghɨn mɨgei, “Ia borim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ. Ia borim isɨ amizir borir angamɨra ikiasa mɨgeim danɨngigh. E fo, anarɨra guizɨn borir kamɨn amebam.”
27 Respondeu, então, o rei: Dai à primeira o menino vivo, e de modo nenhum o mateis; ela é sua mãe.
28 Ezɨ gɨn Israelian gumazamiziba bar, Atrivim Solomon kotiamɨn aven amizimning gamizir nɨghnɨzir aghuir kam baregha, dɨkavir kuram gamigha ziar ekiam a ganɨdi. Egha me kamaghɨn fo, God uabɨra, guizɨn arazimɨn gɨn mangɨ osɨmtɨziba akɨramin fofozim ko nɨghnɨzir aghuim a ganɨngi.
28 E todo o Israel ouviu a sentença que o rei proferira, e temeu ao rei; porque viu que havia nele a sabedoria de Deus para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.