1 Reis 3
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARC
1 Egha Solomon, Isipian atrivimɨn guivir mamɨn ikia, egha arazir kamɨn a Isipian atrivim ko akam akɨri, eghtɨ kantrining deraghvɨra ikɨ, uaning mɨsoghan kogham. Solomon uan amuim inigha Devitɨn Nguibar Ekiam Jerusalemɨn ize. Amizim danganir kamɨn ikiavɨra itima, Solomon uan dɨpenim ko Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenim ko dɨvazir Jerusalem avɨnizimɨn ingari.
1 E Salomão se aparentou com Faraó, rei do Egito, e tomou a filha de Faraó, e a trouxe à Cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a Casa do Senhor , e a muralha de Jerusalém em roda.
2 Israelia tɨghar Ikiavɨra Itir God bagh Dɨpenir tamɨn ingaram. Kamaghɨn amizɨ, me tintinibar mɨghsɨabar ghuavanaga an ziam fasa ofabagh ami.
2 Somente que o povo sacrificava sobre os altos, porque até àqueles dias ainda se não tinha edificado casa ao nome do Senhor .
3 Ezɨ Solomon Ikiavɨra Itir God gifuegha, uan afeziam Devitɨn mɨn arazir God ifongezibar gɨn zui. Egha an arazir mam ikufi, an asɨziba ko pauran mughuriar aghuim zuim isa Ikiavɨra Itir God bagha mɨghsɨabar dar ofabagh ami.
3 E Salomão amava ao Senhor , andando nos estatutos de Davi, seu pai; somente que nos altos sacrificava e queimava incenso.
4 Nguibar ekiam Gibeon, a mɨghsɨamɨn pɨn ikia egha ofa gamir danganir ekiam iti, egha ofa gamir danganir igharazibagh afira. Ezɨ me kagh ghuegha Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fe. Kamaghɨn amizɨ, dughiar kamɨn Solomon ofa damuasa Gibeonɨn ghu. Solomon 1,000plan asɨziba inigha ofan bar isia mɨghɨriba tuasa Gibeonɨn ofan dakozir kamɨn ghua da tue.
4 E foi o rei a Gibeão para lá sacrificar, porque aquele era o alto grande; mil holocaustos sacrificou Salomão naquele altar.
5 Dɨmagarir mam, Solomon Gibeonɨn nguibamɨn ikia akua irebamɨn garima, Ikiavɨra Itir God uabɨ an akagha a mɨgɨa ghaze, “Nɨ bizir tizim gifongegh, nan azaraghtɨ, kɨ nɨ danɨngam.”
5 E em Gibeão apareceu o Senhor a Salomão de noite em sonhos e disse-lhe Deus: Pede o que quiseres que te dê.
6 Ezɨ Solomon kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Nan afeziam Devit, nɨn damazimɨn zurara guizɨn araziba bar deraghavɨra dar gɨn ghua, egha arazir aghuir voroghɨra itim gami. Ezɨ kamaghɨn amizɨ, nɨ zurara bar an apangkuvigha, bar deravɨram a gami. Egha datɨrɨghɨn nɨ uaghan kamaghɨn amuavɨra iti, ezɨ kɨ an otarim, nɨ na ataghizɨ, kɨ an danganim inigha atrivimɨn iti.
6 E disse Salomão: De grande beneficência usaste tu com teu servo Davi, meu pai, como também ele andou contigo em verdade, e em justiça, e em retidão de coração, perante a tua face; e guardaste-lhe esta grande beneficência e lhe deste um filho que se assentasse no seu trono, como se vê neste dia.
7 O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan God. Kɨ nɨn ingangarir gumazim, nɨ na gamizɨ, kɨ uan afeziam Devitɨn danganim inigha atrivimɨn iti. Kɨ igiamra ikia ingangarir kam damuamin fofoziba puvatɨ.
7 Agora, pois, ó Senhor , meu Deus, tu fizeste reinar teu servo em lugar de Davi, meu pai; e sou ainda menino pequeno, nem sei como sair, nem como entrar.
8 Nɨn ingangarir gumazim datɨrɨghɨn, nɨ ua baghavɨra mɨsevezir gumazamizibar tongɨn iti. Me bar avɨrasemezɨ, gumaziba me mengan ibura.
8 E teu servo está no meio do teu povo que elegeste, povo grande, que nem se pode contar, nem numerar, pela sua multidão.
9 Kamaghɨn amizɨ, nɨ nɨghnɨzir aghuim ko fofozim na danightɨ, kɨ deraghvɨra nɨn gumazamizibagh ativagh men ganam. Egh kɨ fogham, arazir manam a dera, manam ikufi. Puvatɨghtɨ, kɨ manmaghɨra nɨn gumazamizir avɨrir kam gativagh men ganam? Guizbangɨra, gumazitam uabɨ me gativan iburagham. Kɨ uabɨ kɨ fofoziba bar puvatɨ.”
9 A teu servo, pois, dá um coração entendido para julgar a teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; porque quem poderia julgar a este teu tão grande povo?
10 Ezɨ Ekiam Solomonɨn azangsɨzir kam baregha, Solomon bagha an navim bar dera.
10 E esta palavra pareceu boa aos olhos do Senhor, que Salomão pedisse esta coisa.
11 Egha God Solomon mɨgɨa ghaze, “Nɨ dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikiasa, nan azangsɨzir puvatɨ, egha dagɨar avɨriba iniasa nan azai puvatɨ, egha uan apanibagh asɨghasɨghasa nan azai puvatɨ. Nɨ Israelia gativagh deraghvɨra men ganamin nɨghnɨzir aghuim ko fofozim iniasa nan azai.
11 E disse-lhe Deus: Porquanto pediste esta coisa e não pediste para ti riquezas, nem pediste a vida de teus inimigos, mas pediste para ti entendimento, para ouvir causas de juízo;
12 Kamaghɨn amizɨ, kɨ guizbangɨra, bizir nɨ uabɨ danɨngasa nan azangsɨzim, kɨ a isɨ nɨ danɨngam. Kɨ datɨrɨghɨn nɨghnɨzir aghuim ko fofozir aghuim nɨ danɨngam. Gumazitam fomɨra fofozir kamagh garitam itir puvatɨ, egh uaghan gɨn gumazitam fofozir kamagh garitam ikian kogham.
12 eis que fiz segundo as tuas palavras, eis que te dei um coração tão sábio e entendido, que antes de ti teu igual não houve, e depois de ti teu igual se não levantará.
13 Guizbangɨra, nɨ ziar ekiam ko dagɨar avɨriba uabɨ danɨngasa nan azarazir puvatɨ. Ezɨ kɨ bizir kaba bar nɨ danɨngam. Dughiar nɨ atrivimɨn ikiamim, atrivir igharazitam nɨ itir ziar ekiar kam itir puvatɨ.
13 E também até o que não pediste te dei, assim riquezas como glória; que não haja teu igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 Egh nɨ uan afeziam Devitɨn mɨn nan tuaviba ko arazir kɨ ifongeziba ko nan Akar Gavgavibar gɨn mangɨtɨ, kɨ nɨ damutɨ nɨ dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikiam.”
14 E, se andares nos meus caminhos guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, teu pai, também prolongarei os teus dias.
15 Ikiavɨra Itir God mɨkemegha gɨvazɨ, Solomon osegha dɨkavigha fo, a irebamɨn gani. Egha gɨn a uamategha Jerusalemɨn ghugha, Ekiamɨn Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiamɨn boroghɨn tu. Egha ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan God ko navir vamɨran ikiamim gami. Egha bizir kamɨn gɨn, a uan ingangarir gumaziba bagha isar ekiam gami.
15 E acordou Salomão, e eis que era sonho. E veio a Jerusalém, e pôs-se perante a arca do concerto do Senhor , e sacrificou holocaustos, e preparou sacrifícios pacíficos, e fez um banquete a todos os seus servos.
16 Dughiar mamɨn, tuavimɨn amizimning uan osɨmtɨzim akɨrasa atrivim bagha ize.
16 Então, vieram duas mulheres prostitutas ao rei e se puseram perante ele.
17 Amizir mam kamaghɨn mɨgei, “Nan gumazir ekiam, ga uaning, nɨ oragh. Kɨ amizir kam ko ga uaning inigha dɨpenir vamɨran ikia, kɨ otarir mam bate. Egha kɨ borir kam batir dughiamɨn, amizir kam uaghan na ko dɨpenimɨn iti.
17 E disse-lhe uma das mulheres: Ah! Senhor meu, eu e esta mulher moramos numa casa; e tive um filho, morando com ela naquela casa.
18 Aruer pumuning gɨvazɨ, mɨkezim otozɨ, a uaghan otarir mam bate. Ga uaningra dɨpenimɨn iti. Ezɨ igharazitav ua ga ko dɨpenir kamɨn itir puvatɨ.
18 E sucedeu que, ao terceiro dia depois do meu parto, também esta mulher teve um filho; estávamos juntas, estranho nenhum estava conosco na casa, senão nós ambas naquela casa.
19 Ezɨ dɨmangan, an akuav onganigha iragha iza uan borim gisɨn mɨtozɨ an areme.
19 E de noite morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 Ezɨ dɨmangan kɨ akuavɨra itima, a nan borim inigha uan mɨsiamɨn ghu, egha uan borir kuar kam inigha iza nan boroghɨn anetɨ.
20 E levantou-se à meia-noite, e me tirou a meu filho do meu lado, dormindo a tua serva, e o deitou no seu seio, e a seu filho morto deitou no meu seio.
21 Kɨ mɨzaraghara dɨkavigha otem uan borim danɨngasa amua garima, an aremegha gɨfa. Egha kɨ deraghavɨra an namnamɨn gara anesavsuigha ghaze. Kar borir kɨ otezim puvatɨ.”
21 E, levantando-me eu pela manhã, para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, atentando pela manhã para ele, eis que não era o filho que eu havia tido.
22 Amizir kam mɨkemegha gɨvazɨ, amizir igharazim kamaghɨn mɨgei, “Puvatɨ. Borir aremezim, a nɨn borim. Ezɨ borir angamɨra itim, a nan borim.”
22 Então, disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho, e teu filho, o morto. Porém esta disse: Não, por certo, o morto é teu filho, e meu filho, o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 Ezɨ atrivim kamaghɨn aning mɨgei, “Gua uaghara akar vamɨra bagha uaning adosi. Mav ghaze, ‘Otarir angamɨra itim a nan borim.’ Ezɨ igharazitav uaghan ghaze, ‘Bar puvatɨ. A nan otarim.’ ”
23 Então, disse o rei: Esta diz: Este que vive é meu filho, e teu filho, o morto; e esta outra diz: Não, por certo; o morto é teu filho, e meu filho, o vivo.
24 Ezɨ atrivim kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia mɨdorozir sabatam inigh izɨ.” Ezɨ me ghua mɨdorozir sabam inigha atrivim bagha ize.
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. E trouxeram uma espada diante do rei.
25 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Ia otarir angamɨra itir mam, inigh izɨ tongɨram anebigh, egh an akuar vuem isɨ amizitam danɨngigh, egh an akuar vuem isɨ amizitam danɨngigh.”
25 E disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo: e dai metade a uma e metade a outra.
26 Ezɨ guizɨn borir kamɨn amebam bar uan borimɨn apangkuvigha kamaghɨn atrivim mɨgei, “Nan gumazir ekiam, markɨ. Ga uaning! Nɨ borim amizir munam danɨngigh. Nɨ a mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ.”
26 Mas a mulher cujo filho era o vivo falou ao rei (porque o seu coração se lhe enterneceu por seu filho) e disse: Ah! Senhor meu, dai-lhe o menino vivo e por modo nenhum o mateis. Porém a outra dizia: Nem teu nem meu seja; dividi-o antes.
27 Ezɨ atrivim kamaghɨn mɨgei, “Ia borim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ. Ia borim isɨ amizir borir angamɨra ikiasa mɨgeim danɨngigh. E fo, anarɨra guizɨn borir kamɨn amebam.”
27 Então, respondeu o rei e disse: Dai a esta o menino vivo e de maneira nenhuma o mateis, porque esta é sua mãe.
28 Ezɨ gɨn Israelian gumazamiziba bar, Atrivim Solomon kotiamɨn aven amizimning gamizir nɨghnɨzir aghuir kam baregha, dɨkavir kuram gamigha ziar ekiam a ganɨdi. Egha me kamaghɨn fo, God uabɨra, guizɨn arazimɨn gɨn mangɨ osɨmtɨziba akɨramin fofozim ko nɨghnɨzir aghuim a ganɨngi.
28 E todo o Israel ouviu a sentença que dera o rei e temeu ao rei, porque viram que havia nele a sabedoria de Deus, para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.