1 Reis 21
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ gɨn, bizir igharazir mam kamaghɨn oto. Nabot, a Jesrilɨn nguibamɨn gumazir mam, an wainɨn azenim Jesrilɨn iti, a Samarian Atrivim Ahapɨn dɨpenir ekiamɨn boroghɨn iti.
1 Depois disso, aconteceu o seguinte: Acabe, rei de Samaria , tinha um palácio em Jezreel. Perto desse palácio havia uma plantação de uvas que pertencia a um homem chamado Nabote.
2 Ezɨ Ahap Nabot mɨgɨa ghaze, “Nɨn wainɨn azenim nan boroghɨn iti. Kamaghɨn, nɨ a isɨ na danightɨ, kɨ nguazir kam inigh, an ua bagh zuravariba oparam. Nɨ a isɨ na danightɨ, kɨ wainɨn azenir bar aghuir igharazitam nɨ danigham, eghtɨ a bar deragh, nɨ datɨrɨghɨn itir wainɨn azenir kam bar a gafiragham. O nɨ ifongegh, maghsuegh dagɨaba bagh anemangɨtɨ, kɨ ivezir aghuimɨn nɨ givezam.”
2 Certo dia Acabe disse a Nabote: — Dê-me a sua plantação de uvas. Ela fica perto do meu palácio, e eu quero aproveitar o terreno para fazer uma horta. Em troca, eu lhe darei uma plantação de uvas melhor do que a sua ou, se você preferir, eu pagarei um preço justo por ela.
3 Ezɨ Nabot ghaze, “Fomɨra fomɨra, nan inazir afeziaba nguazir kamɨn ghuaviba ikiangi, ezɨ kɨ datɨrɨghɨn a gativagha an gari. Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn, kɨ a isɨ nɨ danighan kogham.”
3 — Esta plantação de uvas é uma herança dos meus antepassados! — respondeu Nabote. — Que o Senhor Deus me livre de entregá-la ao senhor!
4 Nabot kamaghɨn Ahap mɨkemezɨ, an navim bar ikuvizɨ, an osemeghava atari. Egha a uamategha uan dɨpenir nguibar ekiam Samarian itimɨn ghu, egha dakuasava amua uan mɨsiam girɨgha guam isa bɨrim mɨsuegha, daghebar aman aghua.
4 Acabe foi para casa aborrecido e com raiva por causa do que Nabote tinha dito. Ele se deitou na cama, virado para a parede, e não quis comer nada.
5 Ezɨ an amuim Jesebel a bagha ghua an azara, “Nɨ manmaghsua bar osemegha daghebar aman aghua?”
5 Então a sua esposa Jezabel foi falar com ele e perguntou: — Por que você está assim aborrecido? Por que não quer comer?
6 Ezɨ a uan amuim ikaragha ghaze, “Jesrilɨn gumazir kam Nabot, nan akam baraghizir puvatɨ. Kɨ a mɨgɨa ghaze, Kɨ an wainɨn azenim givezam. O maghsuegh, a dagɨabar aghuaghtɨ, kɨ wainɨn azenir igharazitam a danɨngam. Ezɨ a na danɨngan aghua.”
6 Ele respondeu: — É por causa do que Nabote me falou. Eu lhe disse que queria comprar a sua plantação de uvas ou então, se ele preferisse, eu lhe daria outra em troca. Mas Nabote me disse que não me daria a sua plantação.
7 Ezɨ Jesebel a mɨgɨa ghaze, “Tinara kantri Israelɨn atrivim? Nɨ, o igharaz tav? Nɨ osɨman markɨ! Nɨ dɨkavigh daghetam amɨ. Kɨ Nabotɨn wainɨn azenim isɨ nɨ danɨngam.”
7 Então Jezabel disse a Acabe, o seu marido: — Afinal de contas, você é o rei ou não é? Levante-se, anime-se e coma! Eu darei a você a plantação de uvas de Nabote, o homem de Jezreel!
8 Egha Jesebel akɨnafarir maba osirigha, Ahapɨn ziam dagh arigha, an ababanim sara dagh atɨgha, Jesrilɨn itir gumazir dapaniba ko gumazir aruaba bagha ada amangi.
8 Então ela escreveu algumas cartas em nome de Acabe e carimbou-as com o anel-sinete dele e as mandou para as autoridades e para os líderes de Jezreel.
9 Akɨnafarir kabar osiziriba kamaghɨn mɨgei, “Ia dagheba ataghɨraghamin dughiatam amɨsefegh. Egh dughiar kamɨn, ia Jesrilɨn gumazamiziba bar men diaghtɨ, me izɨ uari akufagh. Egh faraghavɨra itir dabirabim Nabotɨn teghtɨ an a daperagh.
9 As cartas diziam o seguinte: “Mandem avisar que vai haver um dia de jejum, reúnam todo o povo e ponham Nabote no lugar de honra.
10 Egh gumazir kuratamning an boroghɨn aning afaghtɨ, aning daperagh akam a gasɨva kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Nabot, nɨ akar kurabar God ko atrivim mɨkeme.’ Ia Nabot inigh nguibar ekiamɨn azenan mangɨva, dagɨabar a ginivtɨ an aremegh.”
10 Ponham sentados na frente dele dois homens de mau caráter para acusarem Nabote de ter amaldiçoado a Deus e ao rei. Depois levem Nabote para fora da cidade e o matem a pedradas.”
11 Ezɨ Jesrilɨn gumazir dapaniba ko gumazir aruaba Jesebelɨn akɨnafariba inigha a mɨkemezɨ moghɨn ami.
11 Os líderes e as autoridades de Jezreel fizeram o que Jezabel havia ordenado.
12 Egha dagheba ataghɨraghasa, dughiam amɨsevegha gumazamizibar diazɨ, me iza uari akufa. Egha faraghavɨra itir dabirabir danganim, me a isa Nabot ganɨngizɨ an a gapera.
12 Eles mandaram avisar que ia haver um dia de jejum, reuniram o povo e puseram Nabote no lugar de honra.
13 Ezɨ gumazir kurar pumuning iza Nabotɨn boroghɨn apera. Egha gumazamizibar damazibar akaba agasa a mɨgɨa ghaze, “Nabot akar kurabar God ko atrivim mɨkeme.” Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn oregha, a inigha nguibar ekiamɨn azenan ghugha, dagɨabar a ginivizɨ an areme.
13 Então, diante do povo, os dois homens de mau caráter acusaram Nabote de haver amaldiçoado a Deus e ao rei. E assim ele foi levado para fora da cidade e morto a pedradas.
14 Ezɨ me Jesebel bagha akam amaga ghaze, “Me Nabot dagɨabar a ginivizɨ an areme.”
14 Depois mandaram dizer a Jezabel: — Nabote foi morto a pedradas.
15 Ezɨ Jesebel kamaghɨn oregha zuamɨra ghua kamaghɨn Ahap mɨgei, “Nabot aremegha gɨfa. Kamaghɨn amizɨ, nɨ datɨrɨghɨn dɨkavigh mangɨ, wainɨn azenir a faragha nɨn anogoroghezir kam ini.”
15 Logo que Jezabel recebeu o recado, disse a Acabe: — Nabote morreu. Agora vá e tome posse da plantação de uvas que ele não quis vender a você.
16 Ahap kamaghɨn oregha wainɨn azenir kam iniasa zui.
16 Logo que soube que Nabote estava morto, Acabe foi até a plantação de uvas e tomou posse dela.
17 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Tisben nguibar ekiamɨn itir akam inigha izir gumazim, Elaija mɨgɨa ghaze,
17 Então o Senhor Deus disse a Elias, o profeta de Tisbé:
18 “Nɨ Israelɨn Atrivim Ahap bagh mangɨ egh a mɨkemegh. A Samaria ategha, Jesrilɨn nguibamɨn ghua Nabotɨn wainɨn azenimɨn iti. A ua bagh azenir kam iniasava ami.
18 — Vá falar com Acabe, rei de Israel, que mora na cidade de Samaria. Você o achará em Jezreel, na plantação de uvas de Nabote. Ele foi até lá para tomar posse dela.
19 Nɨ kamaghɨn a mɨkɨm suam: ‘Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ ghaze, Nɨ gumazir kam mɨsoghezɨ an aremegha gɨvazɨ, nɨ ua an wainɨn azenim sara iniasa, a? Kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, Danganir afiaba Nabotɨn ghuzim ozɨghizimɨn, da uaghan nɨn ghuzim ozɨgham.’ ”
19 Diga a Acabe que eu, o Senhor , estou dizendo a ele: “Você mata o homem e ainda fica com a propriedade dele?” Diga a Acabe que o que eu estou dizendo é isto: “No mesmo lugar onde os cachorros lamberam o sangue de Nabote, eles lamberão o seu próprio sangue.”
20 Ezɨ Elaija Ahap bagha zuima, Ahap an apigha kamaghɨn mɨgei, “O nan apanim, nɨ iza ua na bato, a?”
20 Quando Acabe viu Elias, perguntou: — Você já me achou, meu inimigo? Elias respondeu: — Achei, sim, porque você se entregou completamente a fazer o que o
21 Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God kamaghɨn nɨ mɨgei, ‘Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ nɨ gasɨghasigham. Egh nɨn adarazir gumazir igiaba ko aruaba sara bar me agɨvagham.
21 Por isso, ele lhe diz: “Eu vou fazer com que a desgraça caia sobre você. Vou acabar com você e vou me livrar de todos os homens da sua família, tanto os jovens como os velhos.
22 Nɨ Israelia getuima, me arazir kuram gamima, nɨn arazir kurar kam na gamima, kɨ bar anɨngaghe. Kɨ faragha Nebatɨn otarim, Atrivim Jeroboamɨn adarazi ko Ahiyan otarim Basan adarazigh amizɨ moghɨn, kɨ uaghan nɨn adarazir amuam.’
22 Vou fazer com a sua família o mesmo que fiz com a família do rei Jeroboão, filho de Nebate, e com a família de Baasa, filho de Aías. Pois você levou o povo de Israel a pecar, e isso me provocou e me fez ficar irado .”
23 Egha Ikiavɨra Itir God, uaghan akam Jesebelɨn iti. Egha kamaghɨn a mɨgei: Jesebel aremeghtɨ, afiaba Jesrilɨn nguibar ekiam avɨnizir dɨvazimɨn boroghɨn, an kuam amam.
23 Elias continuou, dizendo: — E, quanto a Jezabel, o
24 Eghtɨ Ahap, nɨn tarazi nguibar ekiamɨn aven arɨmɨghireghtɨ, afiaba men kuabar amam. Eghtɨ nɨn tarazi nguibar ekiamɨn azenan arɨmɨghireghtɨ, kuarazir isaba men kuabar amam.”
24 Os parentes dela que morrerem na cidade serão comidos pelos cachorros, e os que morrerem no campo serão comidos pelos urubus.
25 Bar guizbangɨra, fomɨra gumazitam Ahapɨn mɨn Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn, uabɨ isa arazir kurabagh anɨga dagh amir puvatɨ. An amuim Jesebel, anarɨra anebɨra a getuima, an a baragha arazir bar kurar kabagh ami.
25 (Não houve ninguém que tivesse se entregado tão completamente a fazer coisas erradas, que não agradam ao Senhor , como fez Acabe. E tudo ele fez por sugestão da sua esposa Jezabel.
26 Ahap asebar ziaba fava, Amorian gumazamizir fomɨra nguazir kamɨn ikeziba, a men arazir bar kuribar gɨn zui, kar arazir kurar God bar a aghuaziba. Ezɨ Ikiavɨra Itir God me batuegha, nguazir kam isa Israelia ganɨngi.
26 Acabe cometeu os pecados mais vergonhosos, adorando ídolos, como haviam feito os amorreus, o povo que o Senhor havia expulsado do país conforme o povo de Israel tinha ido avançando.)
27 Ezɨ Ahap, Elaijan akam baregha gɨvagha bar oseme. Egha uan korotiam abigha, azirakar korotiam arugha uan dakozim girɨghav ikia, dagheba ataki. A nɨghnɨzir avɨribagh amua, egha deragha uan ingangaribagh amir puvatɨ.
27 Quando Elias acabou de falar, Acabe rasgou as suas roupas, jogou-as longe e vestiu uma roupa de pano grosseiro. Ele não comia nada, dormia em cima de panos grosseiros e andava triste e abatido.
28 Ezɨ Ikiavɨra Itir God kamaghɨn akam inigha izir gumazim Elaija mɨgei,
28 Então o Senhor Deus disse ao profeta Elias:
29 “Datɨrɨghɨn Ahap nan damazimɨn uabɨ abɨra. Nɨ an arazir kamɨn gari, o puvatɨ? An arazir kam gami, kamaghɨn amizɨ, dughiar an angamɨra itimɨn, kɨ an adarazigh asɨghasighan kogham. Puvatɨgham. An otarim atrivimɨn ikiamin dughiamɨn, kɨ an adarazigh asɨghasigham.”
29 — Você viu como Acabe se tem humilhado diante de mim? Já que ele está fazendo isso, não será durante a vida dele que vou trazer a desgraça que prometi. Será durante a vida do filho dele que eu vou fazer cair a desgraça sobre a família de Acabe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.