1 Crônicas 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Bizir kamɨn gɨn, Amonian Atrivim Nahas aremezɨ, an otarim an danganim inigha atrivimɨn oto.
1 Depois disso, Naas, rei dos amonitas, faleceu, e seu filho lhe sucedeu.
2 Ezɨ Devit ghaze, “Kɨ arazir aghuimɨn Hanun damuam, mati an afeziam Nahas faragha arazir aghuimɨn na gami.”
2 Davi disse: Eu mostrarei afeto benigno a Hanon, filho de Naas, porque seu pai o mostrou para comigo. E Davi enviou-lhe, por meio de mensageiros, suas condolências por causa da morte de seu pai. Mas quando os servos de Davi chegaram à terra dos amonitas, junto de Hanon, para o consolarem,
3 kantri Amonian gumazir dapaniba uan atrivim mɨgɨa ghaze, “Nɨ ti ghaze, Devit abuir gumazir kaba amadazɨ, me ziar ekiam nɨn afeziam danɨngasa ize? Bar puvatɨ. A ti ifar mongɨva en kantri getiva an ganasa oda me amadazɨ me ize. Egh me gɨn uan mɨdorozir gumaziba ko izɨ e gasɨghasɨgham.”
3 os chefes dos amonitas disseram: Pensas que é para honrar teu pai que Davi te enviou consoladores? Não é antes para reconhecer e explorar a terra, e preparar-lhe a ruína, que seus servos vieram à tua casa?
4 Ezɨ Hanun akar kam baregha, Devitɨn abuir gumazibar suigha men ghuamasɨzibagh ise. Egha uaghan men korotiar ruariba arɨghara da aghorezɨ da bar otefe, ezɨ men mɨtiarakaba azenimra iti. Egha a me amadazɨ me ghue.
4 Hanon, então, prendeu os servos de Davi, raspou-os, e lhes cortou as vestes à meia altura, até o alto das coxas; em seguida, despediu-os.
5 Ezɨ abuir gumazir kaba bar aghumsigha, uamategh uan nguibabar mangan aghua. Ezɨ Devit Hanun amizir bizir kam baregha, kamaghɨn abuir gumazir kaba bagha akam amaga ghaze, “Ia Jerikon nguibar ekiamra ikɨ mangɨtɨ ian ghumasɨziba uam otivigh gɨvaghtɨ ia Jerusalemɨn izɨ.”
5 Quando Davi foi informado do que tinha acontecido a esses homens, enviou-lhes homens ao encontro, pois estavam sumamente confundidos. O rei mandava-lhes dizer: Ficai em Jericó, esperando que vossa barba cresça, em seguida voltai.
6 Amonia kamaghɨn fo, me Devitɨn abuir gumazibagh amizir bizir kam, an a bagh bar men anɨngaghegham. Kamaghɨn amizɨ, Hanun uan adarazi ko, me mɨdorozir karisba ko karisbagh isɨn apia mɨsozir mɨdorozir gumazibagh ivezasa Mesopotemian adarazi ko, Sirian gumazir kantri Makan itiba ko, kantri Soban itir darazi bagha akam amada. Egha Hanun kantrin kabar mɨdorozir gumazibagh ivezasa silvan maba amada, dar osɨmtɨzim 35,000 kilogremɨn tu.
6 Viram os amonitas que se tinham tornado odiosos a Davi. Então Hanon e os filhos de Amon enviaram mil talentos de prata para assalariar carros e cavaleiros entre os sírios da Mesopotâmia, de Maaca e de Soba.
7 Ezɨ me 32,000plan mɨdorozir karisba isava Hanun ganɨngi. Ezɨ Makan atrivim uan mɨdorozir gumaziba ko uaghan Hanunɨn akurvaghasa iza Medeban nguibar ekiamɨn boroghɨn danganim aghuigha an iti. Ezɨ Amonɨn mɨdorozir gumaziba uaghan uan nguibar ekiam ategha iza Israelia ko mɨsoghasa uari akuvagha iti.
7 Assalariaram trinta e dois mil carros e o rei de Maaca com seu exército, o qual veio acampar perto de Medaba, enquanto os amonitas, deixando suas cidades, se reuniam e iam para a guerra.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn oraki, Amonia uan mɨdorozir gumaziba bar me akufa. Egha a Joap ko mɨdorozir gumaziba bar me amadazɨ, me me ko mɨsoghasa zui.
8 Davi o soube, e mandou contra eles Joab com todo o exército de homens valentes.
9 Ezɨ Amonia uan nguibar ekiamɨn azenan izegha mɨsoghasa uari arɨgha, nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir tiar akamɨn boroghɨn tuivighav iti. Ezɨ atrivir men akurvaghasa izeziba uan adarazi ko, me uarira dadar torimɨn tuivighav iti. Egha mɨsoghasa uari arɨgha iti.
9 Os amonitas saíram e formaram-se em linha de batalha à porta da cidade. Os reis que tinham vindo mantinham-se à parte, no campo.
10 Ezɨ Joap apanir kabar ganigha fo, mɨdorozir gumazir okoruar pumuning, vong ko vong sara dɨkavigh izɨ a ko mɨsogham. Kamaghɨn amizɨ, a Israelian gumazir gavgavir deragha mɨsozir maba amɨsevegha me isa, dadar torimɨn itir apanir kabar arava bɨzimɨn me afe. Egha a uabɨ men dapanimɨn ikia faragha tu.
10 Vendo Joab que o ataque contra ele tinha sido disposto pela frente e pela retaguarda, escolheu dentre o escol de Israel um batalhão, e o colocou em linha de batalha diante dos sírios;
11 Egha a uan dozim Abisai amɨsevezɨ, a mɨdorozir gumazir igharazibar faragha zui. Egha Amonian mɨdorozir gumazibar arava men boroghɨn uan mɨdorozir gumaziba bɨzimɨn me afa zui.
11 colocou sob o comando de seu irmão Abisai o resto do povo para fazer frente aos amonitas.
12 Egha Joap kamaghɨn Abisai mɨgei, “Nɨ gantɨ, Sirian mɨdorozir gumaziba e adugh mangɨ e abɨnsɨ damutɨ, ia izɨ en akuragh. Eghtɨ Amonia ia adugh mangɨ ia abɨnsɨ damutɨ, e mangɨ ian akuragham.
12 E disse: Se os sírios forem mais fortes que eu, virás em meu socorro; se os amonitas forem mais fortes que tu, eu te socorrerei.
13 Ia atiatingan markɨ! E uan gumazamiziba ko nguibar ekiar God e ganɨngiziba bagh nɨghnigh pamtemɨn mɨsogham. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God damuasa ifongezir bizir aghuim a mar guizbangɨrama otogh.”
13 Sê forte; combate valentemente pelo nosso povo e pelas cidades de nosso Deus, e faça o Senhor o que lhe parecer bom!
14 Egha Joap uan mɨdorozir gumaziba ko Siriabav soghasa ghua garima, me ara tintinibar ghue.
14 Joab, pois, avançou com o exército que o acompanhava, ao encontro dos sírios, para travar o combate, e estes fugiram diante dele.
15 Ezɨ Amonia gari, Siriaba arima, me uaghan Abisain adarazir damazimɨn ara ghua uan nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir ekiamɨn aven monge. Ezɨ Joap pura Amonia ategha uan mɨdorozir gumaziba inigha uamategha Jerusalemɨn ghu.
15 Quando os amonitas viram que os sírios se punham em fuga, fugiram eles próprios diante de Abisai, irmão de Joab, e tornaram a entrar na cidade. E Joab entrou em Jerusalém.
16 Ezɨ Siriaba garima, Israelia mɨdorozimɨn me abɨra, kamaghɨn amizɨ, me uan mɨdorozir gumazibar diazɨma me bar iza uari akufa. Egha me uarir akurvaghasa gumazir maba amangizɨ, me ghua Sirian adarazir Yufretisɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn itir gumazir maba ini. Ezɨ Sirian gumazir kaba iza men akura. Ezɨ Atrivim Hadateserɨn mɨdorozir gumazibar garir gumazir dapanim Sobak, men faragha ghua men gumazir dapanimɨn iti.
16 Vendo-se derrotados por Israel, os sírios enviaram mensageiros para fazer vir os sírios que estavam do outro lado do rio: Sofac, comandante do exército de Adarezer, estava à frente deles.
17 Ezɨ Devit orazi, Siriaba iza uari akuvagha itima, a Israelian mɨdorozir gumaziba bar me inigha ghua Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn ghua danganir Siriaba itimɨn ghu. Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba tuiva mɨsoghasa uari arɨgha maghɨra Israelia ko mɨdorozim fore.
17 Davi, informado disso, reuniu todo o Israel, atravessou o Jordão, dirigiu-se a eles e preparou-se para atacá-los, colocando o seu exército em linha de batalha contra os sírios.
18 Ezɨ Israelia mɨdorozimɨn bar gavgavigha Sirian mɨdorozir gumaziba adugha zuima me are. Ezɨ Devit uan mɨdorozir gumaziba ko, men 7,000plan karisbagh isɨn ikia mɨsozir gumaziba ko 40,000plan nguazimɨn tuiva mɨsozir gumazibav soghezɨ, me ariaghire. Egha uaghan Sirian mɨdorozir gumazibar dapanim Sobakɨn mɨsoghezɨ, a danganir kamrama areme.
18 Estes começaram o combate contra ele, mas fugiram diante de Israel, e Davi matou os cavalos de seus sete mil carros e quarenta mil soldados de infantaria, e matou também Sofac, comandante do exército.
19 Ezɨ Atrivim Hadateserɨn apengan itir adarazi garima, Israelia me abɨnigha gɨfa. Ezɨ me tagha, Israelia ko navir vamɨran ikiasa akam akɨrigha Israelian apengan iti. Kamaghɨn amizɨ, Siriaba ua Amonian akurvazir puvatɨ.
19 Os súditos de Adarezer, vendo-se vencidos por Israel, fizeram paz com Davi e sujeitaram-se a ele. E os sírios não mais quiseram prestar auxílio aos amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.