1 Crônicas 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Bizir kamɨn gɨn, Amonian Atrivim Nahas aremezɨ, an otarim an danganim inigha atrivimɨn oto.
1 Algum tempo depois, morreu o rei Naás, do país de Amom, e o seu filho Hanum se tornou rei.
2 Ezɨ Devit ghaze, “Kɨ arazir aghuimɨn Hanun damuam, mati an afeziam Nahas faragha arazir aghuimɨn na gami.”
2 Davi disse: — Eu serei bondoso com Hanum, assim como Naás, o seu pai, foi bondoso comigo. Então enviou mensageiros a Hanum, para mostrar a sua amizade. Quando os mensageiros chegaram lá e visitaram o rei Hanum,
3 kantri Amonian gumazir dapaniba uan atrivim mɨgɨa ghaze, “Nɨ ti ghaze, Devit abuir gumazir kaba amadazɨ, me ziar ekiam nɨn afeziam danɨngasa ize? Bar puvatɨ. A ti ifar mongɨva en kantri getiva an ganasa oda me amadazɨ me ize. Egh me gɨn uan mɨdorozir gumaziba ko izɨ e gasɨghasɨgham.”
3 os líderes amonitas disseram a ele: — O senhor pensa que é em honra do seu pai e para mostrar amizade ao senhor que Davi enviou estes homens? É claro que não! Ele os mandou aqui como espiões a fim de ficarem conhecendo a nossa terra, para poderem conquistá-la.
4 Ezɨ Hanun akar kam baregha, Devitɨn abuir gumazibar suigha men ghuamasɨzibagh ise. Egha uaghan men korotiar ruariba arɨghara da aghorezɨ da bar otefe, ezɨ men mɨtiarakaba azenimra iti. Egha a me amadazɨ me ghue.
4 Então Hanum pegou os mensageiros de Davi, raspou a barba deles, cortou as suas roupas até a altura das nádegas e os mandou embora.
5 Ezɨ abuir gumazir kaba bar aghumsigha, uamategh uan nguibabar mangan aghua. Ezɨ Devit Hanun amizir bizir kam baregha, kamaghɨn abuir gumazir kaba bagha akam amaga ghaze, “Ia Jerikon nguibar ekiamra ikɨ mangɨtɨ ian ghumasɨziba uam otivigh gɨvaghtɨ ia Jerusalemɨn izɨ.”
5 Eles ficaram tão envergonhados, que não tinham coragem de voltar para casa. Quando Davi soube disso, mandou lhes dizer que ficassem na cidade de Jericó e que só voltassem quando as suas barbas tivessem crescido de novo.
6 Amonia kamaghɨn fo, me Devitɨn abuir gumazibagh amizir bizir kam, an a bagh bar men anɨngaghegham. Kamaghɨn amizɨ, Hanun uan adarazi ko, me mɨdorozir karisba ko karisbagh isɨn apia mɨsozir mɨdorozir gumazibagh ivezasa Mesopotemian adarazi ko, Sirian gumazir kantri Makan itiba ko, kantri Soban itir darazi bagha akam amada. Egha Hanun kantrin kabar mɨdorozir gumazibagh ivezasa silvan maba amada, dar osɨmtɨzim 35,000 kilogremɨn tu.
6 O rei Hanum e os amonitas compreenderam que tinham feito de Davi um inimigo. Por isso, contrataram na Mesopotâmia e em Maacá e Zoba, na Síria, carros de guerra e soldados de cavalaria. Pagaram para isso mais de trinta e quatro mil quilos de prata.
7 Ezɨ me 32,000plan mɨdorozir karisba isava Hanun ganɨngi. Ezɨ Makan atrivim uan mɨdorozir gumaziba ko uaghan Hanunɨn akurvaghasa iza Medeban nguibar ekiamɨn boroghɨn danganim aghuigha an iti. Ezɨ Amonɨn mɨdorozir gumaziba uaghan uan nguibar ekiam ategha iza Israelia ko mɨsoghasa uari akuvagha iti.
7 Os trinta e dois mil carros de guerra que eles haviam contratado e o exército do rei de Maacá foram e acamparam perto da cidade de Medeba. Os amonitas também saíram de todas as suas cidades e se aprontaram para a guerra.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn oraki, Amonia uan mɨdorozir gumaziba bar me akufa. Egha a Joap ko mɨdorozir gumaziba bar me amadazɨ, me me ko mɨsoghasa zui.
8 Quando Davi soube disso, enviou contra eles Joabe e todo o exército israelita.
9 Ezɨ Amonia uan nguibar ekiamɨn azenan izegha mɨsoghasa uari arɨgha, nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir tiar akamɨn boroghɨn tuivighav iti. Ezɨ atrivir men akurvaghasa izeziba uan adarazi ko, me uarira dadar torimɨn tuivighav iti. Egha mɨsoghasa uari arɨgha iti.
9 Os amonitas saíram e tomaram posição na entrada de Rabá, a sua capital; e os reis que haviam ido ajudá-los tomaram posição em campo aberto.
10 Ezɨ Joap apanir kabar ganigha fo, mɨdorozir gumazir okoruar pumuning, vong ko vong sara dɨkavigh izɨ a ko mɨsogham. Kamaghɨn amizɨ, a Israelian gumazir gavgavir deragha mɨsozir maba amɨsevegha me isa, dadar torimɨn itir apanir kabar arava bɨzimɨn me afe. Egha a uabɨ men dapanimɨn ikia faragha tu.
10 Joabe viu que as tropas inimigas atacariam pela frente e por trás. Então escolheu os melhores soldados de Israel e os colocou de frente para os sírios.
11 Egha a uan dozim Abisai amɨsevezɨ, a mɨdorozir gumazir igharazibar faragha zui. Egha Amonian mɨdorozir gumazibar arava men boroghɨn uan mɨdorozir gumaziba bɨzimɨn me afa zui.
11 Deixou o resto das suas tropas debaixo do comando do seu irmão Abisai, que as colocou de frente para os amonitas.
12 Egha Joap kamaghɨn Abisai mɨgei, “Nɨ gantɨ, Sirian mɨdorozir gumaziba e adugh mangɨ e abɨnsɨ damutɨ, ia izɨ en akuragh. Eghtɨ Amonia ia adugh mangɨ ia abɨnsɨ damutɨ, e mangɨ ian akuragham.
12 E Joabe disse a Abisai: — Se você perceber que os sírios estão me vencendo, venha me ajudar; e, se os amonitas estiverem vencendo você, eu irei ajudá-lo.
13 Ia atiatingan markɨ! E uan gumazamiziba ko nguibar ekiar God e ganɨngiziba bagh nɨghnigh pamtemɨn mɨsogham. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God damuasa ifongezir bizir aghuim a mar guizbangɨrama otogh.”
13 Seja corajoso! Vamos lutar com firmeza pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que seja feita a vontade de Deus, o Senhor !
14 Egha Joap uan mɨdorozir gumaziba ko Siriabav soghasa ghua garima, me ara tintinibar ghue.
14 Então Joabe e os seus soldados avançaram para atacar, e os sírios fugiram.
15 Ezɨ Amonia gari, Siriaba arima, me uaghan Abisain adarazir damazimɨn ara ghua uan nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir ekiamɨn aven monge. Ezɨ Joap pura Amonia ategha uan mɨdorozir gumaziba inigha uamategha Jerusalemɨn ghu.
15 Os amonitas viram os sírios fugindo, e aí eles também fugiram de Abisai, e voltaram para dentro da cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
16 Ezɨ Siriaba garima, Israelia mɨdorozimɨn me abɨra, kamaghɨn amizɨ, me uan mɨdorozir gumazibar diazɨma me bar iza uari akufa. Egha me uarir akurvaghasa gumazir maba amangizɨ, me ghua Sirian adarazir Yufretisɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn itir gumazir maba ini. Ezɨ Sirian gumazir kaba iza men akura. Ezɨ Atrivim Hadateserɨn mɨdorozir gumazibar garir gumazir dapanim Sobak, men faragha ghua men gumazir dapanimɨn iti.
16 Quando os sírios viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, mandaram buscar tropas que estavam no lado leste do rio Eufrates. Essas tropas eram dirigidas por Sobaque, o comandante do exército do rei Hadadezer, de Zoba.
17 Ezɨ Devit orazi, Siriaba iza uari akuvagha itima, a Israelian mɨdorozir gumaziba bar me inigha ghua Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn ghua danganir Siriaba itimɨn ghu. Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba tuiva mɨsoghasa uari arɨgha maghɨra Israelia ko mɨdorozim fore.
17 Quando Davi soube disso, reuniu o exército israelita, atravessou o rio Jordão e colocou as tropas de frente para os sírios. A luta começou,
18 Ezɨ Israelia mɨdorozimɨn bar gavgavigha Sirian mɨdorozir gumaziba adugha zuima me are. Ezɨ Devit uan mɨdorozir gumaziba ko, men 7,000plan karisbagh isɨn ikia mɨsozir gumaziba ko 40,000plan nguazimɨn tuiva mɨsozir gumazibav soghezɨ, me ariaghire. Egha uaghan Sirian mɨdorozir gumazibar dapanim Sobakɨn mɨsoghezɨ, a danganir kamrama areme.
18 e os israelitas fizeram os sírios fugir. Davi e o seu exército mataram sete mil soldados sírios que guiavam carros de guerra e quarenta mil soldados de infantaria. Também mataram Sobaque, o comandante sírio.
19 Ezɨ Atrivim Hadateserɨn apengan itir adarazi garima, Israelia me abɨnigha gɨfa. Ezɨ me tagha, Israelia ko navir vamɨran ikiasa akam akɨrigha Israelian apengan iti. Kamaghɨn amizɨ, Siriaba ua Amonian akurvazir puvatɨ.
19 Quando os reis que eram chefiados por Hadadezer viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, fizeram paz com Davi, ficando debaixo do seu poder. E os sírios nunca mais quiseram ajudar os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.