1 Crônicas 19

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bizir kamɨn gɨn, Amonian Atrivim Nahas aremezɨ, an otarim an danganim inigha atrivimɨn oto.
1 Aconteceu, depois disto, que Naás, rei dos amonitas, morreu; e seu filho reinou em seu lugar.
2 Ezɨ Devit ghaze, “Kɨ arazir aghuimɨn Hanun damuam, mati an afeziam Nahas faragha arazir aghuimɨn na gami.”
2 Então disse Davi: usarei de benevolência para com Hanum, filho de Naás, porque seu pai usou de benevolência para comigo. Pelo que Davi enviou mensageiros para o consolarem acerca de seu pai. Mas quando os servos de Davi chegaram à terra dos amonitas, a Hanum, para o consolarem,
3 kantri Amonian gumazir dapaniba uan atrivim mɨgɨa ghaze, “Nɨ ti ghaze, Devit abuir gumazir kaba amadazɨ, me ziar ekiam nɨn afeziam danɨngasa ize? Bar puvatɨ. A ti ifar mongɨva en kantri getiva an ganasa oda me amadazɨ me ize. Egh me gɨn uan mɨdorozir gumaziba ko izɨ e gasɨghasɨgham.”
3 disseram os príncipes dos amonitas a Hanum: Pensas que Davi quer honrar a teu pai, porque te mandou consoladores? Não vieram ter contigo os seus servos a esquadrinhar, a transtornar e a espiar a terra?
4 Ezɨ Hanun akar kam baregha, Devitɨn abuir gumazibar suigha men ghuamasɨzibagh ise. Egha uaghan men korotiar ruariba arɨghara da aghorezɨ da bar otefe, ezɨ men mɨtiarakaba azenimra iti. Egha a me amadazɨ me ghue.
4 Pelo que Hanum tomou os servos de Davi, raspou-lhes a barba, e lhes cortou as vestes pelo meio até o alto das coxas, e os despediu.
5 Ezɨ abuir gumazir kaba bar aghumsigha, uamategh uan nguibabar mangan aghua. Ezɨ Devit Hanun amizir bizir kam baregha, kamaghɨn abuir gumazir kaba bagha akam amaga ghaze, “Ia Jerikon nguibar ekiamra ikɨ mangɨtɨ ian ghumasɨziba uam otivigh gɨvaghtɨ ia Jerusalemɨn izɨ.”
5 Então foram alguns e avisaram a Davi acerca desses homens; pelo que ele mandou mensageiros ao seu encontro, pois estavam sobremaneira envergonhados. Disse o rei: Ficai em Jericó até que vos torne a crescer a barba, e então voltai.
6 Amonia kamaghɨn fo, me Devitɨn abuir gumazibagh amizir bizir kam, an a bagh bar men anɨngaghegham. Kamaghɨn amizɨ, Hanun uan adarazi ko, me mɨdorozir karisba ko karisbagh isɨn apia mɨsozir mɨdorozir gumazibagh ivezasa Mesopotemian adarazi ko, Sirian gumazir kantri Makan itiba ko, kantri Soban itir darazi bagha akam amada. Egha Hanun kantrin kabar mɨdorozir gumazibagh ivezasa silvan maba amada, dar osɨmtɨzim 35,000 kilogremɨn tu.
6 Vendo os amonitas que se tinham feito odiosos para com Davi, Hanum e os amonitas enviaram mil talentos de prata, para alugarem para si carros e cavaleiros de Mesopotâmia, de Arã-Maacá e de Zobá.
7 Ezɨ me 32,000plan mɨdorozir karisba isava Hanun ganɨngi. Ezɨ Makan atrivim uan mɨdorozir gumaziba ko uaghan Hanunɨn akurvaghasa iza Medeban nguibar ekiamɨn boroghɨn danganim aghuigha an iti. Ezɨ Amonɨn mɨdorozir gumaziba uaghan uan nguibar ekiam ategha iza Israelia ko mɨsoghasa uari akuvagha iti.
7 E alugaram para si trinta e dois mil carros e o rei de Maacá com a sua gente, os quais vieram e se acamparam diante de Medeba; também os amonitas se ajuntaram das suas cidades e vieram para a guerra.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn oraki, Amonia uan mɨdorozir gumaziba bar me akufa. Egha a Joap ko mɨdorozir gumaziba bar me amadazɨ, me me ko mɨsoghasa zui.
8 Davi, quando soube disto, enviou Joabe e todo o exército de homens valentes.
9 Ezɨ Amonia uan nguibar ekiamɨn azenan izegha mɨsoghasa uari arɨgha, nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir tiar akamɨn boroghɨn tuivighav iti. Ezɨ atrivir men akurvaghasa izeziba uan adarazi ko, me uarira dadar torimɨn tuivighav iti. Egha mɨsoghasa uari arɨgha iti.
9 Os amonitas saíram e ordenaram a batalha à porta da cidade; porém os reis que tinham vindo se puseram à parte no campo.
10 Ezɨ Joap apanir kabar ganigha fo, mɨdorozir gumazir okoruar pumuning, vong ko vong sara dɨkavigh izɨ a ko mɨsogham. Kamaghɨn amizɨ, a Israelian gumazir gavgavir deragha mɨsozir maba amɨsevegha me isa, dadar torimɨn itir apanir kabar arava bɨzimɨn me afe. Egha a uabɨ men dapanimɨn ikia faragha tu.
10 Ora, quando Joabe viu que a batalha estava ordenada contra ele pela frente e pela retaguarda, escolheu os melhores dentre os homens de Israel, e os pôs em ordem contra os sírios;
11 Egha a uan dozim Abisai amɨsevezɨ, a mɨdorozir gumazir igharazibar faragha zui. Egha Amonian mɨdorozir gumazibar arava men boroghɨn uan mɨdorozir gumaziba bɨzimɨn me afa zui.
11 e o resto do povo entregou na mão de Abisai, seu irmão; e eles se puseram em ordem de batalha contra os amonitas.
12 Egha Joap kamaghɨn Abisai mɨgei, “Nɨ gantɨ, Sirian mɨdorozir gumaziba e adugh mangɨ e abɨnsɨ damutɨ, ia izɨ en akuragh. Eghtɨ Amonia ia adugh mangɨ ia abɨnsɨ damutɨ, e mangɨ ian akuragham.
12 E disse Joabe: Se os sírios forem mais fortes do que eu, tu virás socorrer-me; e, se os amonitas forem mais fortes do que tu, então eu te socorrerei a ti.
13 Ia atiatingan markɨ! E uan gumazamiziba ko nguibar ekiar God e ganɨngiziba bagh nɨghnigh pamtemɨn mɨsogham. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God damuasa ifongezir bizir aghuim a mar guizbangɨrama otogh.”
13 Esforça-te, e pelejemos varonilmente pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus; e faça o Senhor o que bem lhe parecer.
14 Egha Joap uan mɨdorozir gumaziba ko Siriabav soghasa ghua garima, me ara tintinibar ghue.
14 Então se chegou Joabe, e o povo que estava com ele, diante dos sírios, para a batalha; e estes fugiram de diante dele.
15 Ezɨ Amonia gari, Siriaba arima, me uaghan Abisain adarazir damazimɨn ara ghua uan nguibar ekiam avɨnizir dɨvazir ekiamɨn aven monge. Ezɨ Joap pura Amonia ategha uan mɨdorozir gumaziba inigha uamategha Jerusalemɨn ghu.
15 Vendo, pois, os amonitas que os sírios tinham fugido, fugiram eles também de diante de Abisai, irmão de Joabe, e entraram na cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
16 Ezɨ Siriaba garima, Israelia mɨdorozimɨn me abɨra, kamaghɨn amizɨ, me uan mɨdorozir gumazibar diazɨma me bar iza uari akufa. Egha me uarir akurvaghasa gumazir maba amangizɨ, me ghua Sirian adarazir Yufretisɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn itir gumazir maba ini. Ezɨ Sirian gumazir kaba iza men akura. Ezɨ Atrivim Hadateserɨn mɨdorozir gumazibar garir gumazir dapanim Sobak, men faragha ghua men gumazir dapanimɨn iti.
16 Ora, vendo-se os sírios derrotados diante de Israel, enviaram mensageiros, e fizeram sair os sírios que habitavam além do rio; e tinham por comandante Sofaque, chefe do exército de Hadadézer.
17 Ezɨ Devit orazi, Siriaba iza uari akuvagha itima, a Israelian mɨdorozir gumaziba bar me inigha ghua Jordanɨn Fanem girɨgha vongɨn ghua danganir Siriaba itimɨn ghu. Ezɨ Sirian mɨdorozir gumaziba tuiva mɨsoghasa uari arɨgha maghɨra Israelia ko mɨdorozim fore.
17 Avisado disto, Davi ajuntou todo o Israel, passou o Jordão e, indo ao encontro deles, ordenou contra eles a batalha. Tendo Davi ordenado a batalha contra os sírios, pelejaram estes contra ele.
18 Ezɨ Israelia mɨdorozimɨn bar gavgavigha Sirian mɨdorozir gumaziba adugha zuima me are. Ezɨ Devit uan mɨdorozir gumaziba ko, men 7,000plan karisbagh isɨn ikia mɨsozir gumaziba ko 40,000plan nguazimɨn tuiva mɨsozir gumazibav soghezɨ, me ariaghire. Egha uaghan Sirian mɨdorozir gumazibar dapanim Sobakɨn mɨsoghezɨ, a danganir kamrama areme.
18 Mas os sírios fugiram de diante de Israel; e Davi matou deles os homens de sete mil carros, e quarenta mil homens da infantaria; matou também Sofaque, chefe do exército.
19 Ezɨ Atrivim Hadateserɨn apengan itir adarazi garima, Israelia me abɨnigha gɨfa. Ezɨ me tagha, Israelia ko navir vamɨran ikiasa akam akɨrigha Israelian apengan iti. Kamaghɨn amizɨ, Siriaba ua Amonian akurvazir puvatɨ.
19 Vendo, pois, os servos de Hadadézer que tinham sido derrotados diante de Israel, fizeram paz cem Davi, e serviram; e os sírios nunca mais quiseram socorrer os amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.