Romanos 9

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɨ Kraisɨn gumazim, kamaghɨn kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ ifarir puvatɨ. Godɨn Duam nɨghnɨzir zuezim na ganɨngi, ezɨ nan navimɨn aven kɨ kamaghɨn fo, nan akar kam a guizbangɨra.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Kɨ zurara uan anabam bagha nɨghnɨgha, bar men apangkuvigha, osemegha nan navir averiam ikufi.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Kɨ kamaghɨn bar ifonge, God nan anabam Israel, ua men iniam. Eghtɨ Krais nan nɨghnɨzimɨn gɨn mangan koghtɨ, kɨ an azangsɨgh a ko mɨkɨmtɨ, a uan gumazamizibar tongɨn na batueghtɨ, nan anabam Israel nan danganim iniam. Bizir kam men akurazɨ, kamaghɨn a deraghai.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Me Israelɨn gumazamiziba, ezɨ God me dɨbora ghaze, me an boriba. Me an ziar ekiam ko dabirabir aghuim God koma inigha gɨfa. Ezɨ God uan Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavim me ko a gami. Egha Moses Osirizir Araziba isa, me ganɨngi. Egha uan ziam fer arazim men akagha, egha me ko akam akɨri.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Men ovavir faragha itiba, bar ziar ekiaba iti. Ovavir kabar iza, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim, Krais nguazir kamɨn gumazimɨn mɨn men ikɨzimɨn aven oto. Krais a God, egha biziba bar dar dapanimɨn iti. Eghtɨ zurazurara e Kraisɨn ziam fam!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Kɨ kamaghɨn mɨgeir puvatɨ, Godɨn akar dɨkɨrɨzim pura ghua otozir pu. Puvatɨ. E fo, gumazamizir maba, Israelɨn anabamɨn aven itiba, me guizɨn Israelba puvatɨ.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Guizbangɨra, Abrahamɨn ovaviba, men marazi Godɨn boriba puvatɨ. Fomɨra God kamaghɨn Abraham mɨkeme, “Aisakɨn ovavibara, kɨ men gan me dɨpon suam, merara nɨn ovaviba.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Akar kamɨn mɨngarim kamaghɨn ghu, borir nivafɨzimɨn otoziba, me Godɨn boriba pu. Puvatɨ. Borir Godɨn akar dɨkɨrɨzimɨn otiviba, me guizbangɨra Abrahamɨn ovaviba.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ezɨ akar dɨkɨrɨzim kamaghɨn ghu, “Dughiar kɨ inabazimɨn, kɨ uamategh izɨtɨ, Sara otarim batam.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Kamaghɨra puvatɨ, akar igharazir mam iti: Rebekan otarir pumuning afeziar vamɨran oto, a Aisak, en ovavim.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Bizir kam, Godɨn Akɨnafarim mɨkemezir moghɨn, “Kɨ Jakob gifongegha, egha Ison aghua.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Kamaghɨn amizɨ, e manmaghɨn mɨkɨmam? E suam, God ti arazir kuram gami? Bar puvatɨ!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Guizbangɨra, God kamaghɨn Moses mɨgei, “Kɨ gumazitamɨn apangkuvighsɨ ifongegh, kɨ an apangkuvam. Kɨ gumazitamɨn kuarkuvighsɨ ifongegh, egh kɨ an kuarkuvam.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Kamaghɨn God gumazitam ginabaghasa, a gumazimɨn nɨghnɨzim ko an ingangarimɨn gara a ginabir pu. Puvatɨ. God uan apangkuvimra gɨn ghua gumazibagh inabi.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Guizbangɨra, Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam Isipɨn atrivim mɨgɨa ghaze, “Kɨ kamagh sua, kɨ uan gavgavir ekiam nɨn akaghtɨ, nguazir kamɨn itir gumazamizir avɨriba nan ziar ekiam fam. Kamaghɨn, kɨ Isipɨn atrivimɨn ikiasa nɨ atɨ.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Kamaghɨn amizɨ e fo, God gumazitamɨn apangkuvighsɨ ifongegh, an an apangkuvam. Egh a gumazitam damightɨ an dapanim gavgavigh an akam batoghsɨ a ifongegh, a damuam.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ian tav ti na mɨkɨm suam, “God kamaghɨn amigha, tizim sua e mɨgɨa ghaze, ‘Ia uan arazir kurabar ivezim iniam?’ Gumazitam God ifongezɨ moghɨn a iriaghan kogham.”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ezɨ nɨ gumazir kɨnim! Nɨ Godɨn arazir an amizim bagh an ataran markɨ! Nguazir mɨnem gumazir an ingarizim kamaghɨn a mɨkɨman kogham, “Tizim bagha nɨ kamaghɨn nan ingari?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Nguazir mɨnemɨn ingarizir gumazim, a uan nɨghnɨzimɨn gɨn mangɨ mɨner pumuning ingarigham. A nguazitam inigh, mɨner pumuning ingarightɨ, mɨner tam dughiar ekiam bagh ikiam, eghtɨ mɨner igharazir mam, me zurara pura bizir kuraba a mɨkɨnam. Kar an nɨghnɨzim.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 God uaghan kamaghɨn ami. God kamagh sua, a uan anɨngagharim azenim datɨghtɨma, eghtɨ gumaziba bar an gavgavir ekiam gɨfogham. Nguazir mɨner ivezir kuram iniamiba, kar gumazamizir an asɨghasɨghasava amiba, egha a dughiar ruarim me ganɨngi, egh a gɨn me abɨghrarɨgham.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 A kamagh sua, an ziar bar ekiam ko dabirabir aghuim azenim gɨrɨghtɨ, gumazamiziba bar a gɨfogham. A fomɨra a uan ziar ekiam ko dabirabir aghuim e a ko da iniasa, egha gumazim nguazir mɨneba akɨrizir moghɨn, an en navibar akɨri. Egha uan ziar ekiam ko dabirabir aghuim isa, nguazir mɨner an apangkuvim itibagh ingezɨ, da bar izɨfa.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Nguazir mɨner apangkuvim iniamin kaba, kar e gumazamizir God deiba. E Israelbara men tongɨn izezir puvatɨ, e uaghan Kantrin Igharazibar Gumazibar tongɨn ize.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Ezɨ Hosean akɨnafarimɨn, God kamaghɨn mɨgei,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ia faragha danganir mamɨn itima kɨ ia mɨgɨa ghaze,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 — ausente —
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Bizir kaba Aisaia fomɨra mɨkemezɨ moghɨn otifi, a kamaghɨn mɨgei, “Ekiar Gavgavir Ekiam Itim, en anabamɨn tongɨn tarazi ataghizɨ puvatɨzɨ, e bar ikuvighai, mati Sodom ko Gomora ikuvizɨ moghɨn.”
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Are, e manmaghɨn mɨkɨmam? E kamaghɨn mɨkɨmam, Kantrin Igharazibar Gumaziba, Godɨn damazimɨn deraghasa ingangarir ekiam gamizir puvatɨ. Egha me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn itima, God ghaze, me nan damazimɨn dera.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ezɨ Israelba me Moses Osirizir Arazibar gɨn ghua ingara, Godɨn damazimɨn deraghasa tuavim buriava, egha a batozir puvatɨ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Manmaghɨn amizɨ, me a batozir puvatɨ? Me Godɨn damazimɨn deraghasa, uan gavgavibar pamtem ingarava avenge. Me nɨghnɨzir gavgavimɨn tuavimɨn gɨn zuir puvatɨ. Dagɨar dagariba asim, me a gasaghporaghiri.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Godɨn Akɨnafarim bizir kam mɨgɨa ghaze,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.